ਯੇ ਪੁਰਾ ਕੁਰੁਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਿ ਜਹ੍ਰੁਃ ਕੁਰੁਧਨਾਨਿ ਚ। ਤੇ ਨਾਗਪੁਰਸਿਂਹੇਨ ਪਾਣ੍ਡੁਨਾ ਕਰਦੀਕृਤਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਰੁਆਂ ਦੀ ਰਿਆਸਤ ਤੇ ਦੌਲਤ ਹੜਪ ਲਈ ਸੀ, ਉਹ ਪਾਂਡੂ, ਨਾਗਪੁਰ ਦੇ ਸਿੰਘ, ਵਲੋਂ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਬਣਾਏ ਗਏ।
ਇਤ੍ਯਭਾषਨ੍ਤ ਰਾਜਾਨੋ ਰਾਜਾਮਾਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਙ੍ਗਤਾਃ। ਪ੍ਰਤੀਤਮਨਸੋ ਹृष੍ਟਾਃ ਪੌਰਜਾਨਪਦੈਃ ਸਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਰਾਜੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੰਤਰੀ, ਨਗਰ ਵਾਸੀਆਂ ਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਤਸੱਲੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਯੁਸ਼੍ਚ ਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵੇ ਭੀष੍ਮਪੁਰੋਗਮਾਃ। ਤੇ ਨਦੂਰਮਿਵਾਧ੍ਵਾਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਨਾਗਪੁਰਾਲਯਾਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਆਉਣ 'ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਏ, ਤੇ ਨਾਗਪੁਰ ਦੇ ਵਾਸੀ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਰਸਤਾ ਤੈਅ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਸਵਾਗਤ ਕਰਨ ਆਏ।
ਆਵृਤਂ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਹृष੍ਟਾ ਲੋਕਂ ਬਹੁਵਿਧੈਰ੍ਧਨੈਃ। ਨਾਨਾਯਾਨਸਮਾਨੀਤੈ ਰਤ੍ਨੈਰੁਚ੍ਚਾਵਚੈਸ੍ਤਦਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੌਲਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ, ਕਈ ਵਾਹਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਆਈਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਤੇ ਉੱਚ-ਨੀਵਾਂ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ।
ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਰਤ੍ਨੈਸ਼੍ਚ ਗੋਭਿਰੁष੍ਟ੍ਰੈਸ੍ਤਥਾऽऽਵਿਭਿਃ। ਨਾਨ੍ਤਂ ਦਦृਸ਼ੁਰਾਸਾਦ੍ਯ ਭੀष੍ਮੇਣ ਸਹ ਕੌਰਵਾਃ
ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਰਥਾਂ, ਗਾਂ, ਉਠ ਤੇ ਭੇੜਾਂ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ, ਭੀਸ਼ਮ ਸਮੇਤ ਕੌਰਵਾਂ ਨੇ ਦੌਲਤ ਦਾ ਕੋਈ ਅੰਤ ਨਾ ਵੇਖਿਆ।
ਸੋऽਭਿਵਾਦ੍ਯ ਪਿਤੁਃ ਪਾਦੌ ਕੌਸਲ੍ਯਾਨਨ੍ਦਵਰ੍ਧਨਃ। ਯਥਾऽਰ੍ਹਂ ਮਾਨਯਾਮਾਸ ਪੌਰਜਾਨਪਦਾਨਪਿ
ਉਹ, ਕੌਸਲਿਆ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਂਦਾ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਨਗਰ ਵਾਸੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਯੋਗ ਮਾਣ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਮृਦ੍ਯ ਪਰਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਿ ਕृਤਾਰ੍ਥਂ ਪੁਨਰਾਗਤਮ੍। ਪੁਤ੍ਰਮਾਸ਼੍ਲਿष੍ਯ ਭੀष੍ਮਸ੍ਤੁ ਹਰ੍षਾਦਸ਼੍ਰੂਣ੍ਯਵਰ੍ਤਯਤ੍
ਦੂਸਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਆਪਣੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ ਵਾਪਸ ਆਇਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਆਂਸੂ ਵਹਾ ਬੈਠਾ।
ਸ ਤੂਰ੍ਯਸ਼ਤਸ਼ਙ੍ਖਾਨਾਂ ਭੇਰੀਣਾਂ ਚ ਮਹਾਸ੍ਵਨੈਃ। ਹਰ੍षਯਨ੍ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਪੌਰਾਨ੍ਵਿਵੇਸ਼ ਗਜਸਾਹ੍ਵਯਮ੍
ਸੈਂਕੜੇ ਤੁਰੀਆਂ, ਸ਼ੰਖਾਂ ਅਤੇ ਡੰਗਰਾਂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸਾਰੇ ਨਗਰਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਃ ਸ੍ਵਬਾਹੁਵਿਜਿਤਂ ਧਨਮ੍। ਭੀष੍ਮਾਯ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯੈ ਚ ਮਾਤ੍ਰੇ ਚੋਪਜਹਾਰ ਸਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਿੱਤਿਆ ਹੋਇਆ ਧਨ ਭੀਸ਼ਮ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤਾ।
ਵਿਦੁਰਾਯ ਚ ਵੈ ਪਾਣ੍ਡੁਃ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਤਦ੍ਧਨਮ੍। ਸੁਹृਦਸ਼੍ਚਾਪਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਧਨੇਨ ਸਮਤਰ੍ਪਯਤ੍
ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਉਹ ਧਨ ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ ਵੀ ਭੇਜਿਆ, ਅਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਧਨ ਦੇ ਕੇ ਰਾਜੀ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀਂ ਭੀष੍ਮਂ ਕੌਸਲ੍ਯਾਂ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀਮ੍। ਸ਼ੁਭੈਃ ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਜਿਤੈਰਰ੍ਥੈਸ੍ਤੋषਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ, ਭਾਰਤ, ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਿੱਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਸਤ੍ਯਵਤੀ, ਭੀਸ਼ਮ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੌਸਲਿਆ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕੀਤਾ।
ਨਨਨ੍ਦ ਮਾਤਾ ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਤਮਪ੍ਰਤਿਮਤੇਜਸਮ੍। ਜਯਨ੍ਤਮਿਵ ਪੌਲੋਮੀ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਨਰ੍षਭਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਜੋਸ਼ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸ਼ਚੀ ਵਾਂਗ ਗਲੇ ਲਗਾ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਤਸ੍ਯ ਵੀਰਸ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੈਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਤਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ। ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸ਼ਤੈਰੀਜੇ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਮਹਾਮਖੈਃ
ਉਸ ਵਿਰਲੇ ਪਾਂਡੂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਦੱਖਣਾਂ ਨਾਲ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਵੱਡੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਕਰਵਾਏ।
ਸਂਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਮਾਦ੍ਰ੍ਯਾ ਚ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਜਿਤਤਨ੍ਦ੍ਰੀਸ੍ਤਦਾ ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਬਭੂਵ ਵਨਗੋਚਰਃ
ਕੁੰਤੀ ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਸ਼ੇਰ ਪਾਂਡੂ ਨੇ, ਕਦੇ ਨਾ ਥਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਸਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਸਾਦਨਿਲਯਂ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਸ਼ਯਨਾਨਿ ਚ। ਅਰਣ੍ਯਨਿਤ੍ਯਃ ਸਤਤਂ ਬਭੂਵ ਮृਗਯਾਪਰਃ
ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਮਹਲਾਂ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਵਿਛੋਣੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ।
ਸ ਚਰਨ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਰਮ੍ਯਂ ਹਿਮਵਤੋ ਗਿਰਃ। ਉਵਾਸ ਗਿਰਿਪृष੍ਠੇषੁ ਮਹਾਸ਼ਾਲਵਨੇषੁ ਚ
ਉਹ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਦੱਖਣੀ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦਾ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਸਾਲ ਦੀਆਂ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਰਰਾਜ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾ ਮਾਦ੍ਰ੍ਯਾ ਚ ਪਾਣ੍ਡੁਃ ਸਹ ਵਨੇ ਚਰਨ੍। ਕਰੇਣ੍ਵੋਰਿਵ ਮਧ੍ਯਸ੍ਥਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਪੌਰਨ੍ਦਰੋ ਗਜਃ
ਕੁੰਤੀ ਤੇ ਮਾਦਰੀ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਪਾਂਡੂ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਦੋ ਹਥਣੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਭਾਰਤਂ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਖਙ੍ਗਬਾਣਧਨੁਰ੍ਧਰਮ੍। ਵਿਚਿਤ੍ਰਕਵਚਂ ਵੀਰਂ ਪਰਮਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦਂ ਨृਪਮ੍। ਦੇਵੋऽਯਮਿਤ੍ਯਮਨ੍ਯਨ੍ਤ ਚਰਨ੍ਤਂ ਵਨਵਾਸਿਨਃ
ਭਾਰਤ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਤਲਵਾਰ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਬਾਣ ਲੈ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬਚਾਵ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਜਾਣੂ, ਰਾਜਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਜੰਗਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਸਮਝਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਕਾਮਾਂਸ਼੍ਚ ਭੋਗਾਂਸ਼੍ਚ ਨਰਾ ਨਿਤ੍ਯਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਾਃ। ਉਪਜਹ੍ਰੁਰ੍ਵਨਾਨ੍ਤੇषੁ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਚੋਦਿਤਾਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿਹਨਤੀ ਰਹਿ ਕੇ, ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੇ ਸੁਖ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।
ਤਦਾਸਾਦ੍ਯ ਮਹਾਰਣ੍ਯਂ ਮृਗਵ੍ਯਾਲਨਿषੇਵਿਤਮ੍। ਤਤ੍ਰ ਮੈਥੁਨਕਾਲਸ੍ਥਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਮृਗਯੂਥਪਮ੍
ਉਹ ਵੱਡਾ ਜੰਗਲ, ਜਿੱਥੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਦਰਿੰਦਿਆਂ ਵੱਸਦੇ, ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਜੰਗਲੀ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਜੋੜੇ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਂ ਚ ਮृਗੀਂ ਚੈਵ ਰੁਕ੍ਮਪੁਙ੍ਖੈਃ ਸੁਪਤ੍ਰਿਭਿਃ। ਨਿਰ੍ਬਿਭੇਦ ਸ਼ਰੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਃ ਪਾਣ੍ਡੁਃ ਪਞ੍ਚਭਿਰਾਸ਼ੁਗੈਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀਆਂ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪੰਜ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਹਿਰਣ ਅਤੇ ਹਿਰਣੀ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਵਿੱਧ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਚ ਰਾਜਨ੍ਮਹਾਤੇਜਾ ऋषਿਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਪੋਧਨਃ। ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸਹ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਮृਗਰੂਪੇਣ ਸਙ੍ਗਤਃ
ਰਾਜਨ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਜੋਸ਼ ਵਾਲਾ, ਤਪਸਿਆ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਹਿਰਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ ਸਂਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਯਾ ਮृਗ੍ਯਾ ਮਾਨੁषੀਂ ਵਾਚਮੀਰਯਨ੍। ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਪਤਿਤੋ ਭੂਮੌ ਵਿਲਲਾਪਾਤੁਰੋ ਮृਗਃ
ਹਿਰਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਬੋਲੀ ਕੱਢੀ; ਪਲ ਵਿੱਚ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਹਿਰਣ ਦਰਦ ਵਿੱਚ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਕਾਮਮਨ੍ਯੁਵਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤਰਗਤਾ ਅਪਿ। ਵਰ੍ਜਯਨ੍ਤਿ ਨृਸ਼ਂਸਾਨਿ ਪਾਪੇष੍ਵਪਿ ਰਤਾ ਨਰਾਃ
ਜਦੋਂ ਮਨ ਵਿਚ ਸਮਝ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇਨਸਾਨ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਰਦਈ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹੋਣ।
ਨ ਵਿਧਿਂ ਗ੍ਰਸਤੇ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਂ ਤੁ ਗ੍ਰਸਤੇ ਵਿਧਿਃ। ਵਿਧਿਪਰ੍ਯਾਗਤਾਨਰ੍ਥਾਨ੍ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤੇ
ਕਾਨੂੰਨ ਅਕਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ, ਪਰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਕਾਨੂੰਨ ਅਕਲ 'ਤੇ ਹਾਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਕਲਮੰਦ ਉਹ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਪਛਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕਾਨੂੰਨ ਉਲਟ ਜਾਣ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਸ੍ਵਦ੍ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਨਾਂ ਮੁਖ੍ਯੇ ਕੁਲੇ ਜਾਤਸ੍ਯ ਭਾਰਤ। ਕਾਮਲੋਭਾਭਿਭੂਤਸ੍ਯ ਕਥਂ ਤੇ ਚਲਿਤਾ ਮਤਿਃ
ਭਾਰਤ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਉੱਚ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ, ਪਰ ਹੁਣ ਤੂੰ ਲਾਲਚ ਤੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਕਿਵੇਂ ਡੋਲ ਗਈ?
ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਯਾ ਵਧੇ ਵृਤ੍ਤਿਃ ਸਾ ਮृਗਾਣਾਂ ਵਧੇ ਸ੍ਮृਤਾ। ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਮृਗ ਨ ਮਾਂ ਮੋਹਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਗਰ੍ਹਯਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਜਿਵੇਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਾਨਵਰ ਵਾਂਗ ਦਿਲ ਭਰਮ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਦੋਸ਼ ਨਾ ਦੇ।
ਅਚ੍ਛਦ੍ਮਨਾऽਮਾਯਯਾ ਚ ਮृਗਾਣਾਂ ਵਧ ਇष੍ਯਤੇ। ਸ ਏਵ ਧਰ੍ਮੋ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਤੁ ਤਦ੍ਧਿ ਤ੍ਵਂ ਕਿਂ ਨੁ ਗਰ੍ਹਸੇ
ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੇ ਸਾਫ ਦਿਲ ਨਾਲ ਮਾਰਨਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਧਰਮ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਦੋਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ?
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਃ ਸਤ੍ਰਮਾਸੀਨਸ਼੍ਚਕਾਰ ਮृਗਯਾਮृषਿਃ। ਆਰਣ੍ਯਾਨ੍ਸਰ੍ਵਦੈਵਤ੍ਯਾਨ੍ਮृਗਾਨ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਹਾਵਨੇ
ਅਗਸਤ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ।
ਪ੍ਰਮਾਣਦृष੍ਟਧਰ੍ਮੇਣ ਕਥਮਸ੍ਮਾਨ੍ਵਿਗਰ੍ਹਸੇ। ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯਾਭਿਚਾਰੇਣ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਵਿਹਿਤੋ ਵਧਃ
ਸਥਿਰ ਧਰਮ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡ ਅਨੁਸਾਰ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਕਿਉਂ ਦੋਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ? ਅਗਸਤ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਠੀਕ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।