ਤਮੇਵਂਵਾਦਿਨਂ ਭੀष੍ਮਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ ਮਦ੍ਰਪਃ। ਨ ਹਿ ਮੇऽਨ੍ਯੋ ਵਰਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰੇਯਾਨਿਤਿ ਮਤਿਰ੍ਮਮ
ਭੀਸ਼ਮ ਜੀ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿਹਾ, ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: 'ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੋਣ ਹੋ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।'
ਪੂਰ੍ਵੈਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਕੁਲੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨृਪਸਤ੍ਤਮੈਃ। ਸਾਧੁ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾऽਸਾਧੁ ਤਨ੍ਨਾਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ
ਇਸ ਕੁਲ ਵਿਚ ਜੋ ਵੀ ਸਾਡੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੇ ਰਵਾਇਤ ਰੱਖੀ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਾੜੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਉਲੰਘਣ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਤਦ੍ਭਵਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਿਦਿਤਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਨ ਚ ਯੁਕ੍ਤਂ ਤਥਾ ਵਕ੍ਤੁਂ ਭਵਾਨ੍ਦੇਹੀਤਿ ਸਤ੍ਤਮ
ਇਹ ਗੱਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਅਤੇ, ਐਸਾ ਕਹਿਣਾ ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਚੇ ਜਨ।
ਕੁਲਧਰ੍ਮਃ ਸ ਨੋ ਵੀਰ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਪਰਮਂ ਚ ਤਤ੍। ਤੇਨ ਤ੍ਵਾਂ ਨ ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯੇਤਦਸਂਦਿਗ੍ਧਂ ਵਚੋऽਰਿਹਨ੍
ਕੁਲ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ, ਹੇ ਵੀਰ, ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮਾਪਦੰਡ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਤਂ ਭੀष੍ਮਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚੇਦਂ ਮਦ੍ਰਰਾਜਂ ਜਨਾਧਿਪਃ। ਧਰ੍ਮ ਏष ਪਰੋ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਵਯਮੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਾ
ਭੀਸ਼ਮ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਨੇ ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: 'ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸਵੈ-ਭੂ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।'
ਨਾਤ੍ਰ ਕਸ਼੍ਚਨ ਦੋषੋऽਸ੍ਤਿ ਪੂਰ੍ਵੈਰ੍ਵਿਧਿਰਯਂ ਕृਤਃ। ਵਿਦਿਤੇਯਂ ਚ ਤੇ ਸ਼ਲ੍ਯ ਮਰ੍ਯਾਦਾ ਸਾਧੁਸਂਮਤਾ
ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਹ ਨਿਯਮ ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਇਹ ਹੱਦ, ਹੇ ਸ਼ਲਯ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸ਼ਾਤਕੁਮ੍ਭਂ ਕृਤਾਕृਤਮ੍। ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਚ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਲ੍ਯਾਯਾਦਾਤ੍ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸ਼ਲਯ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ ਅਤੇ ਨਾ ਬਣੇ ਬਰਤਨ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਦਿੱਤੇ।
ਗਜਾਨਸ਼੍ਵਾਨ੍ਰਥਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਵਾਸਾਂਸ੍ਯਾਭਰਣਾਨਿ ਚ। ਮਣਿਮੁਕ੍ਤਾਪ੍ਰਵਾਲਂ ਚ ਗਾਙ੍ਗੇਯੋ ਵ੍ਯਸृਜਚ੍ਛੁਭਮ੍
ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ: ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਰਥ, ਕਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ, ਅਤੇ ਮਣੀਆਂ, ਮੋਤੀ, ਮੰਗਾ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਧਨਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ਲ੍ਯਃ ਸਂਪ੍ਰਤੀਮਾਨਸਃ। ਦਦੌ ਤਾਂ ਸਮਲਙ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ੍ਵਸਾਰਂ ਕੌਰਵਰ੍षਭੇ
ਉਹ ਸਾਰਾ ਧਨ ਲੈ ਕੇ, ਸ਼ਲਯ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਸਜਾ-ਸਵਾਰ ਕੇ ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਤਾਂ ਮਾਦ੍ਰੀਮੁਪਾਦਾਯ ਭੀष੍ਮਃ ਸਾਗਰਗਾਸੁਤਃ। ਆਜਗਾਮ ਪੁਰੀਂ ਧੀਮਾਨ੍ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਗਜਸਾਹ੍ਵਯਮ੍
ਸਾਗਰ-ਜਨਮ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬੁਧੀਮਾਨ ਸੀ, ਮਾਦਰੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਹਾਥੀ-ਦਰਵਾਜਾ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤ ਇष੍ਟੇऽਹਨਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਸਾਧੁਸਂਮਤੇ। `ਵਿਵਾਹਂ ਕਾਰਾਯਾਮਾਸ ਭੀष੍ਮਃ ਪਾਣ੍ਡੋਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ।' ਜਗ੍ਰਾਹ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪਾਣਿਂ ਮਾਦ੍ਰ੍ਯਾਃ ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਨਰਾਧਿਪਃ
ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਆ ਗਿਆ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਮਹਾਨ ਪਾਂਡੂ ਲਈ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ। ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਮਾਦਰੀ ਦਾ ਹੱਥ ਰੀਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਫੜਿਆ।
ਤਤੋ ਵਿਵਾਹੇ ਨਿਰ੍ਵृਤ੍ਤੇ ਸ ਰਾਜਾ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਤਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਭੇ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ ਭਾਮਿਨੀਂ
ਵਿਆਹ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੁਰੁ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਮਹਲ ਵਿਚ ਵਸਾਇਆ।
ਸ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਚਰਤ੍ਸਾਰ੍ਧਂ ਭਾਰ੍ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਃ। ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾ ਮਾਦ੍ਰ੍ਯਾ ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯਥਾਕਾਮਂ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ, ਕੁੰਤੀ ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ, ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਸੁਖ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ।
ਤਤਃ ਸ ਕੌਰਵੋ ਰਾਜਾ ਵਿਹृਤ੍ਯ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾ ਨਿਸ਼ਾਃ। ਜਿਗੀषਯਾ ਮਹੀਂ ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਨਿਰਕ੍ਰਾਮਤ੍ਪੁਰਾਤ੍ਪ੍ਰਭੋ
ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਕੁਰੁ ਰਾਜਾ ਪਾਂਡੂ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਸ ਭੀष੍ਮਪ੍ਰਮੁਖਾਨ੍ਵृਦ੍ਧਾਨਭਿਵਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਚ ਕੌਰਵ੍ਯਂ ਤਥਾਨ੍ਯਾਨ੍ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮਾਨ੍। ਆਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਪ੍ਰਯਯੌ ਰਾਜਾ ਤੈਸ਼੍ਚੈਵਾਪ੍ਯਨੁਮੋਜਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਸਮੇਤ ਵੱਡੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਵਿਦਾ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਙ੍ਗਲਾਚਾਰਯੁਕ੍ਤਾਭਿਰਾਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰਭਿਨਨ੍ਦਿਤਃ। ਗਜਵਾਜਿਰਥੌਘੇਨ ਬਲੇਨ ਮਹਤਾऽਗਮਤ੍
ਮੰਗਲਕ ਰੀਤਾਂ ਅਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਦुआਵਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਨਿਕਲਿਆ।
ਸ ਰਾਜਾ ਦੇਵਗਰ੍ਭਾਭੋ ਵਿਜਿਗੀषੁਰ੍ਵਸੁਨ੍ਧਰਾਮ੍। ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟਬਲੈਃ ਪ੍ਰਾਯਾਤ੍ਪਾਣ੍ਡੁਃ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨਨੇਕਸ਼ਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਪਾਂਡੂ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਕਈ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਪੂਰ੍ਵਮਾਗਸ੍ਕृਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਾਃ ਸਮਰੇ ਜਿਤਾਃ। ਪਾਣ੍ਡੁਨਾ ਨਰਸਿਂਹੇਨ ਕੌਰਵਾਣਾਂ ਯਸ਼ੋਭृਤਾ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਦਸ਼ਾਰਣ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਪਾਂਡੂ, ਜੋ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸੇਨਾਮੁਪਾਦਾਯ ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧਧ੍ਵਜਾਮ੍। ਪ੍ਰਭੂਤਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਯੁਤਾਂ ਪਦਾਤਿਰਥਸਂਕੁਲਾਮ੍
ਫਿਰ ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਝੰਡੇ ਲਹਿਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਸੀ, ਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਆਗਸ੍ਕਾਰੀ ਮਹੀਪਾਨਾਂ ਬਹੂਨਾਂ ਬਲਦਰ੍ਪਿਤਃ। ਗੋਪ੍ਤਾ ਮਗਧਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਦੀਰ੍ਘੋ ਰਾਜਗृਹੇ ਹਤਃ
ਉਹ, ਜੋ ਕਈ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਰਭੈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਰਾਜਗ੍ਰਿਹ ਦੇ ਲੰਮੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਕੋਸ਼ਂ ਸਮਾਦਾਯ ਵਾਹਨਾਨਿ ਚ ਭੂਰਿਸ਼ਃ। ਪਾਣ੍ਡੁਨਾ ਮਿਥਿਲਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਵਿਦੇਹਾਃ ਸਮਰੇ ਜਿਤਾਃ
ਫਿਰ ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਖਜਾਨਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਾਹਨ ਲੈ ਕੇ, ਮਿਥਿਲਾ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵਿਦੇਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਤਥਾ ਕਾਸ਼ਿषੁ ਸੁਹ੍ਮੇषੁ ਪੁਣ੍ਡ੍ਰੇषੁ ਚ ਨਰਰ੍षਭ। ਸ੍ਵਬਾਹੁਬਲਵੀਰ੍ਯੇਣ ਕੁਰੂਣਾਮਕਰੋਦ੍ਯਸ਼ਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਾਸ਼ੀ, ਸੁਹਮਾ ਅਤੇ ਪੁੰਡ੍ਰ ਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਿਰਮੌਰ, ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕੁਰੁਆਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਧਾਈ।
ਤਂ ਸ਼ਰੌਘਮਹਾਜ੍ਵਾਲਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਚਿषਮਰਿਨ੍ਦਮਮ੍। ਪਾਣ੍ਡੁਪਾਵਕਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵ੍ਯਵਹ੍ਯਨ੍ਤ ਨਰਾਧਿਪਾਃ
ਰਾਜੇ, ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਲਪਟ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਵਜੋਂ ਮਿਲੇ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਹਟ ਗਏ।
ਤੇ ਸਸੇਨਾਃ ਸਸੇਨੇਨ ਵਿਧ੍ਵਂਸਿਤਬਲਾ ਨृਪਾਃ। ਪਾਣ੍ਡੁਨਾ ਵਸ਼ਗਾਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਕੁਰੁਕਰ੍ਮਸੁ ਯੋਜਿਤਾਃ
ਉਹ ਰਾਜੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਅਧੀਨ ਆ ਗਏ ਤੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਤੇਨ ਤੇ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ। ਤਮੇਕਂ ਮੇਨਿਰੇ ਸ਼ੂਰਂ ਦੇਵੇष੍ਵਿਵ ਪੁਰਨ੍ਦਰਮ੍
ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਇਕੱਲਾ ਹੀਰੋ ਸਮਝਦੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ।
ਤਂ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਣਤਾ ਵਸੁਧਾਧਿਪਾਃ। ਉਪਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਧਨਂ ਗृਹ੍ਯ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਸਾਰੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ ਆਏ।
ਮਣਿਮੁਕ੍ਤਾਪ੍ਰਵਾਲਂ ਚ ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਰਜਤਂ ਬਹੁ। ਗੋਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯਸ਼੍ਵਰਤ੍ਨਾਨਿ ਰਥਰਤ੍ਨਾਨਿ ਕੁਞ੍ਜਰਾਨ੍
ਉਹ ਮਣੀ, ਮੋਤੀ, ਮੰਗਾ, ਬਹੁਤ ਸੋਨਾ ਤੇ ਚਾਂਦੀ, ਗਾਂਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਰਤਨ, ਰਥਾਂ ਦੇ ਰਤਨ ਤੇ ਹਾਥੀ ਲੈ ਕੇ ਆਏ।
ਖਰੋष੍ਟ੍ਰਮਹਿषਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਯਚ੍ਚ ਕਿਂਚਿਦਜਾਵਿਕਮ੍। ਕਮ੍ਲਾਜਿਨਰਤ੍ਨਾਨਿ ਰਾਙ੍ਕਵਾਸ੍ਤਰਣਾਨਿ ਚ। ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਰਾਜਾ ਨਾਗਪੁਰਾਧਿਪਃ
ਉਹ ਉਠ, ਮਹਿਸ਼, ਤੇ ਹੋਰ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਜਾਨਵਰ ਸੀ, ਕਮਲ ਦੀ ਖਾਲ ਦੇ ਰਤਨ, ਰਾਂਕਾ ਦੇ ਕੰਬਲ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਲੈ ਕੇ ਆਏ, ਤੇ ਨਾਗਪੁਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਬੂਲ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਦਾਦਾਯ ਯਯੌ ਪਾਣ੍ਡੁਃ ਪੁਨਰ੍ਮਦਿਤਵਾਹਨਃ। ਹਰ੍षਯਿष੍ਯਨ੍ਸ੍ਵਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਿ ਪੁਰਂ ਚ ਗਜਸਾਹ੍ਵਯਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਂਡੂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਵਾਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮੁੜ ਚਲ ਪਿਆ, ਆਪਣੀਆਂ ਰਿਆਸਤਾਂ ਤੇ ਗਜਸਾਹਵਯਾ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੋ ਰਾਜਸਿਂਹਸ੍ਯ ਭਰਤਸ੍ਯ ਚ ਧੀਮਤਃ। ਪ੍ਰਨष੍ਟਃ ਕੀਰ੍ਤਿਜਃ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਪਾਣ੍ਡੁਨਾ ਪੁਨਰਾਹृਤਃ
ਸ਼ਾਂਤਨੂ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘ ਸੀ, ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਭਰਤ ਦੀ ਗੁਆਚੀ ਹੋਈ ਇੱਜ਼ਤ, ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।