ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾਃ ਪਾਣ੍ਡੋਸ਼੍ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜੋ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਕृਤ੍ਵੋਦ੍ਵਾਹਂ ਤਦਾ ਤਂ ਤੁ ਨਾਨਾਵਸੁਭਿਰਰ੍ਚਿਤਮ੍। ਸ੍ਵਪੁਰਂ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸ ਰਾਜਾ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮ
ਕੁੰਤੀ ਤੇ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੌਲਤਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ, ਹੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਬਲੇਨ ਮਹਤਾ ਨਾਨਾਧ੍ਵਜਪਤਾਕਿਨਾ। ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਃ ਸ ਚਾਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਸ਼੍ਚ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਫਿਰ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਝੰਡੇ ਲਹਿਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਅਸੀਸਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ—
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨਗਰਂ ਰਾਜਾ ਪਾਣ੍ਡੁਃ ਕੌਰਵਨਨ੍ਦਨਃ। ਨ੍ਯਵੇਸ਼ਤ ਤਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਕੁਨ੍ਤੀਂ ਸ੍ਵਭਵਨੇ ਪ੍ਰਭੁਃ
—ਕੁਰੁਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਂਡੂ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਵਸਾ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਭੀष੍ਮੋ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪਾਣ੍ਡੋਰ੍ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ। ਵਿਵਾਹਸ੍ਯਾਪਰਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਚਕਾਰ ਮਤਿਮਾਨ੍ਮਤਿਮ੍
ਫਿਰ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਪਾਂਡੂ ਲਈ ਹੋਰ ਵਿਆਹ ਦੀ ਸੋਚ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਸੋऽਮਾਤ੍ਯੈਃ ਸ੍ਥਵਿਰੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਸ਼੍ਚ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ। ਬਲੇਨ ਚਤੁਰਙ੍ਗੇਣ ਯਯੌ ਮਦ੍ਰਪਤੇਃ ਪੁਰਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਮੰਤਰੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਤਮਾਗਤਮਭਿਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਭੀष੍ਮਂ ਵਾਹੀਕਪੁਙ੍ਗਵਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਗਮ੍ਯਾਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਪੁਰਂ ਪ੍ਰਾਵੇਸ਼ਯਨ੍ਨृਪਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਾਹੀਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਲੈ ਗਿਆ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯਾਸਨਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਪਾਦ੍ਯਮਰ੍ਘ੍ਯਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਮਧੁਪਰ੍ਕਂ ਚ ਮਦ੍ਰੇਸ਼ਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛਾਗਮਨੇऽਰ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਆਸਨ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਅਰਘਯ ਤੇ ਮਧੁਪਾਰਕ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਿਆ।
ਤਂ ਭੀष੍ਮਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚੇਦਂ ਮਦ੍ਰਰਾਜਂ ਕੁਰੂਦ੍ਵਹਃ। ਆਗਤਂ ਮਾਂ ਵਿਜਾਨੀਹਿ ਕਨ੍ਯਾਰ੍ਥਿਨਮਰਿਨ੍ਦਮ
ਭੀਸ਼ਮ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ, ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਕੁੜੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ।'
ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਭਵਤਃ ਸਾਧ੍ਵੀ ਸ੍ਵਸਾ ਮਾਦ੍ਰੀ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ। ਤਾਮਹਂ ਵਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਪਾਣ੍ਡੋਰਰ੍ਥੇ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀਮ੍
'ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੇਰੀ ਭੈਣ ਮਾਦਰੀ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਂਡੂ ਲਈ ਵਿਆਹਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।'
ਯੁਕ੍ਤਰੂਪੋ ਹਿ ਸਂਬਨ੍ਧੇ ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਰਾਜਨ੍ਵਯਂ ਤਵ। ਏਤਤ੍ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਮਦ੍ਰੇਸ਼ ਗृਹਾਣਾਸ੍ਮਾਨ੍ਯਥਾਵਿਧਿ
'ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਹੈਂ, ਰਾਜਾ, ਤੇ ਸਾਡਾ ਵੰਸ਼ ਤੇਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਗੱਲ ਸੋਚ ਕੇ, ਹੇ ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਸਾਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਲੱਗੇ, ਵਿਆਹ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।'
ਤਮੇਵਂਵਾਦਿਨਂ ਭੀष੍ਮਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ ਮਦ੍ਰਪਃ। ਨ ਹਿ ਮੇऽਨ੍ਯੋ ਵਰਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰੇਯਾਨਿਤਿ ਮਤਿਰ੍ਮਮ
ਭੀਸ਼ਮ ਜੀ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿਹਾ, ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: 'ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੋਣ ਹੋ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।'
ਪੂਰ੍ਵੈਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਕੁਲੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨृਪਸਤ੍ਤਮੈਃ। ਸਾਧੁ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾऽਸਾਧੁ ਤਨ੍ਨਾਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ
ਇਸ ਕੁਲ ਵਿਚ ਜੋ ਵੀ ਸਾਡੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੇ ਰਵਾਇਤ ਰੱਖੀ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਾੜੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਉਲੰਘਣ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਤਦ੍ਭਵਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਿਦਿਤਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਨ ਚ ਯੁਕ੍ਤਂ ਤਥਾ ਵਕ੍ਤੁਂ ਭਵਾਨ੍ਦੇਹੀਤਿ ਸਤ੍ਤਮ
ਇਹ ਗੱਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਅਤੇ, ਐਸਾ ਕਹਿਣਾ ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਚੇ ਜਨ।
ਕੁਲਧਰ੍ਮਃ ਸ ਨੋ ਵੀਰ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਪਰਮਂ ਚ ਤਤ੍। ਤੇਨ ਤ੍ਵਾਂ ਨ ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯੇਤਦਸਂਦਿਗ੍ਧਂ ਵਚੋऽਰਿਹਨ੍
ਕੁਲ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ, ਹੇ ਵੀਰ, ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮਾਪਦੰਡ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਤਂ ਭੀष੍ਮਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚੇਦਂ ਮਦ੍ਰਰਾਜਂ ਜਨਾਧਿਪਃ। ਧਰ੍ਮ ਏष ਪਰੋ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਵਯਮੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਾ
ਭੀਸ਼ਮ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਨੇ ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: 'ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸਵੈ-ਭੂ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।'
ਨਾਤ੍ਰ ਕਸ਼੍ਚਨ ਦੋषੋऽਸ੍ਤਿ ਪੂਰ੍ਵੈਰ੍ਵਿਧਿਰਯਂ ਕृਤਃ। ਵਿਦਿਤੇਯਂ ਚ ਤੇ ਸ਼ਲ੍ਯ ਮਰ੍ਯਾਦਾ ਸਾਧੁਸਂਮਤਾ
ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਹ ਨਿਯਮ ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਇਹ ਹੱਦ, ਹੇ ਸ਼ਲਯ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸ਼ਾਤਕੁਮ੍ਭਂ ਕृਤਾਕृਤਮ੍। ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਚ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਲ੍ਯਾਯਾਦਾਤ੍ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸ਼ਲਯ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ ਅਤੇ ਨਾ ਬਣੇ ਬਰਤਨ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਦਿੱਤੇ।
ਗਜਾਨਸ਼੍ਵਾਨ੍ਰਥਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਵਾਸਾਂਸ੍ਯਾਭਰਣਾਨਿ ਚ। ਮਣਿਮੁਕ੍ਤਾਪ੍ਰਵਾਲਂ ਚ ਗਾਙ੍ਗੇਯੋ ਵ੍ਯਸृਜਚ੍ਛੁਭਮ੍
ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ: ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਰਥ, ਕਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ, ਅਤੇ ਮਣੀਆਂ, ਮੋਤੀ, ਮੰਗਾ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਧਨਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ਲ੍ਯਃ ਸਂਪ੍ਰਤੀਮਾਨਸਃ। ਦਦੌ ਤਾਂ ਸਮਲਙ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ੍ਵਸਾਰਂ ਕੌਰਵਰ੍षਭੇ
ਉਹ ਸਾਰਾ ਧਨ ਲੈ ਕੇ, ਸ਼ਲਯ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਸਜਾ-ਸਵਾਰ ਕੇ ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਤਾਂ ਮਾਦ੍ਰੀਮੁਪਾਦਾਯ ਭੀष੍ਮਃ ਸਾਗਰਗਾਸੁਤਃ। ਆਜਗਾਮ ਪੁਰੀਂ ਧੀਮਾਨ੍ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਗਜਸਾਹ੍ਵਯਮ੍
ਸਾਗਰ-ਜਨਮ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬੁਧੀਮਾਨ ਸੀ, ਮਾਦਰੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਹਾਥੀ-ਦਰਵਾਜਾ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤ ਇष੍ਟੇऽਹਨਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਸਾਧੁਸਂਮਤੇ। `ਵਿਵਾਹਂ ਕਾਰਾਯਾਮਾਸ ਭੀष੍ਮਃ ਪਾਣ੍ਡੋਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ।' ਜਗ੍ਰਾਹ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪਾਣਿਂ ਮਾਦ੍ਰ੍ਯਾਃ ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਨਰਾਧਿਪਃ
ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਆ ਗਿਆ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਮਹਾਨ ਪਾਂਡੂ ਲਈ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ। ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਮਾਦਰੀ ਦਾ ਹੱਥ ਰੀਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਫੜਿਆ।
ਤਤੋ ਵਿਵਾਹੇ ਨਿਰ੍ਵृਤ੍ਤੇ ਸ ਰਾਜਾ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਤਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਭੇ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ ਭਾਮਿਨੀਂ
ਵਿਆਹ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੁਰੁ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਮਹਲ ਵਿਚ ਵਸਾਇਆ।
ਸ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਚਰਤ੍ਸਾਰ੍ਧਂ ਭਾਰ੍ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਃ। ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾ ਮਾਦ੍ਰ੍ਯਾ ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯਥਾਕਾਮਂ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ, ਕੁੰਤੀ ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ, ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਸੁਖ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ।
ਤਤਃ ਸ ਕੌਰਵੋ ਰਾਜਾ ਵਿਹृਤ੍ਯ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾ ਨਿਸ਼ਾਃ। ਜਿਗੀषਯਾ ਮਹੀਂ ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਨਿਰਕ੍ਰਾਮਤ੍ਪੁਰਾਤ੍ਪ੍ਰਭੋ
ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਕੁਰੁ ਰਾਜਾ ਪਾਂਡੂ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਸ ਭੀष੍ਮਪ੍ਰਮੁਖਾਨ੍ਵृਦ੍ਧਾਨਭਿਵਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਚ ਕੌਰਵ੍ਯਂ ਤਥਾਨ੍ਯਾਨ੍ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮਾਨ੍। ਆਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਪ੍ਰਯਯੌ ਰਾਜਾ ਤੈਸ਼੍ਚੈਵਾਪ੍ਯਨੁਮੋਜਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਸਮੇਤ ਵੱਡੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਵਿਦਾ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਙ੍ਗਲਾਚਾਰਯੁਕ੍ਤਾਭਿਰਾਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰਭਿਨਨ੍ਦਿਤਃ। ਗਜਵਾਜਿਰਥੌਘੇਨ ਬਲੇਨ ਮਹਤਾऽਗਮਤ੍
ਮੰਗਲਕ ਰੀਤਾਂ ਅਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਦुआਵਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਨਿਕਲਿਆ।
ਸ ਰਾਜਾ ਦੇਵਗਰ੍ਭਾਭੋ ਵਿਜਿਗੀषੁਰ੍ਵਸੁਨ੍ਧਰਾਮ੍। ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟਬਲੈਃ ਪ੍ਰਾਯਾਤ੍ਪਾਣ੍ਡੁਃ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨਨੇਕਸ਼ਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਪਾਂਡੂ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਕਈ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਪੂਰ੍ਵਮਾਗਸ੍ਕृਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਾਃ ਸਮਰੇ ਜਿਤਾਃ। ਪਾਣ੍ਡੁਨਾ ਨਰਸਿਂਹੇਨ ਕੌਰਵਾਣਾਂ ਯਸ਼ੋਭृਤਾ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਦਸ਼ਾਰਣ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਪਾਂਡੂ, ਜੋ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸੇਨਾਮੁਪਾਦਾਯ ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧਧ੍ਵਜਾਮ੍। ਪ੍ਰਭੂਤਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਯੁਤਾਂ ਪਦਾਤਿਰਥਸਂਕੁਲਾਮ੍
ਫਿਰ ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਝੰਡੇ ਲਹਿਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਸੀ, ਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਆਗਸ੍ਕਾਰੀ ਮਹੀਪਾਨਾਂ ਬਹੂਨਾਂ ਬਲਦਰ੍ਪਿਤਃ। ਗੋਪ੍ਤਾ ਮਗਧਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਦੀਰ੍ਘੋ ਰਾਜਗृਹੇ ਹਤਃ
ਉਹ, ਜੋ ਕਈ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਰਭੈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਰਾਜਗ੍ਰਿਹ ਦੇ ਲੰਮੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।