ਨਿਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਪਿਤੁਰ੍ਗੇਹੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਤਿਥਿਪੂਜਨੇ। ਉਗ੍ਰਂ ਪਰ੍ਯਚਰਤ੍ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਸਂਸ਼ਿਤਬ੍ਰਤਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਉੱਥੇ ਉਹ ਇਕ ਤਗੜੇ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਲ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਨਿਗੂਢਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਧਰ੍ਮੇ ਯਂ ਤਂ ਦੁਰ੍ਵਾਸਸਂ ਵਿਦੁਃ। ਤਮੁਗ੍ਰਂ ਸਂਸ਼ਿਤਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਰ੍ਵਯਤ੍ਨੈਰਤੋषਯਤ੍
ਉਹ ਤਗੜਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਸਦੇ ਧਰਮ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਲੁਕਵੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਲੋਕ ਦੁर्वਾਸਾ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਸਨੂੰ ਕੁੰਤਿ ਨੇ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਤੇ ਪੱਕਾ ਸੀ।
ਦਧ੍ਯਾਜ੍ਯਕਾਦਿਭਿਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਵ੍ਯਞ੍ਜਨੈਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਸ਼ੁਭਾ। ਸਹਸ੍ਰਸਙ੍ਖ੍ਯੈਰ੍ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਮੁਪਚਾਰਦਨੁਤ੍ਤਮਾ
ਉਹ ਕੁੰਤਿ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦਹੀਂ, ਘੀ ਤੇ ਹੋਰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸੁਆਦਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਅਨੇਕਾਂ ਵਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਯੋਗੀ ਦੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਮਹਿਮਾਨਦਾਰੀ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਦੁਰ੍ਵਾਸਾ ਵਤ੍ਸਰਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਦਦੌ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍'। ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨ੍ਯੈ ਪृਥਾਯੈ ਤਦਾਪਦ੍ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਵਵੇਕ੍ਸ਼ਯਾ। ਅਭਿਚਾਰਾਭਿਸਂਯੁਕ੍ਤਮਬ੍ਰਵੀਚ੍ਚੈਵ ਤਾਂ ਮੁਨਿਃ
ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਦੁर्वਾਸਾ ਨੇ ਪ੍ਰਥਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਇਜ਼ਤ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਉਸਦੀ ਨਿਭਾਈ ਦੇਖ ਕੇ, ਇਕ ਵਧੀਆ ਮੰਤਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਕਸਦ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਯਂ ਯਂ ਦੇਵਂ ਤ੍ਵਮੇਤੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਵਾਹਯਿष੍ਯਸਿ। ਤਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਿਸ-ਜਿਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਤੂੰ ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸੱਦੇਗੀ, ਉਸ-ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਘਰ ਪੁੱਤ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਤਥੋਕ੍ਤਾ ਸਾ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਕੁਨ੍ਤੀ ਕੌਤੂਹਲਾਨ੍ਵਿਤਾ। ਕਨ੍ਯਾ ਸਤੀ ਦੇਵਮਰ੍ਕਮਾਜੁਹਾਵ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ, ਕੁੰਤਿ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਨਾਂਵ ਵਾਲੀ ਤੇ ਕੁਤੂਹਲ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਨੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸੱਦਾ।
ਤਤੋ ਘਨਾਨ੍ਤਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਮਾਰ੍ਗਂ ਤਪਨਸ੍ਤਦਾ। ਉਪਤਸ੍ਥੇ ਸ ਤਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਪृਥਾਂ ਪृਥੁਲਲੋਚਨਾਮ੍
ਫਿਰ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਰਾਹ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਤਪਨ ਨੇ ਉਸ ਕੁੜੀ, ਪ੍ਰਥਾ, ਜੋ ਚੌੜੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ।
ਸਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਮਾਯਾਨ੍ਤਂ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਲੋਕਭਾਵਨਮ੍। ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਚਾਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗੀ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਨ੍ਮਹਦਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਉਸਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਭਾਸਕਰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਤੇ, ਜਿਸਦਾ ਸਰੀਰ ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਸੀ, ਉਹ ਉਸ ਵੱਡੇ ਅਚੰਭੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈ।
ਆਹੂਤੋਪਸ੍ਥਿਤਂ ਭਦ੍ਰੇ ऋषਿਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਚੋਦਿਤਮ੍। ਵਿਦ੍ਧਿ ਮਾਂ ਪੁਤ੍ਰਲਾਭਾਯ ਦੇਵਮਰ੍ਕਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
ਸੱਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਆਏ, ਸੂਰਜ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਨੂੰ ਜਾਣ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਪੁੱਤ ਦੇਣ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ।'
ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਨਿਰ੍ਮਿਤਃ ਸੁਭ੍ਰੁ ਸ਼ृਣੁ ਮਹਾਦृਕ੍ਛੁਭਾਨਨੇ। ਆਦਿਤ੍ਯੇ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਬਿਭ੍ਰਤ੍ਕਵਚਂ ਚੈਵ ਮਾਮਕਮ੍
ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸੁੰਦਰ ਭਰਵੀਂ, ਸੁਣੋ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਚੰਗੀ ਸੂਰਤ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਕਵਚ ਪਹਿਨੇਗਾ, ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਮਭੇਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ। ਨਾਸ੍ਯ ਕਿਂਚਿਦਦੇਯਂ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਤੋਂ ਅਟੱਲ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਕੋਲੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ।
ਚੋਦ੍ਯਮਾਨੋ ਮਯਾ ਚਾਪਿ ਨ ਕ੍ਸ਼ਮਂ ਚਿਨ੍ਤਯਿष੍ਯਤਿ। ਦਾਸ੍ਯਤ੍ਯੇਵ ਹਿ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਮਾਨੀ ਚੈਵ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਮੈਂ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਉਕਸਾਵਾਂ, ਉਹ ਕਦੇ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵੇਗਾ ਤੇ ਉਹ ਮਾਣੀ ਵੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤਤਃ ਕੁਨ੍ਤੀ ਗੋਪਤਿਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ। ਕਨ੍ਯਾ ਪਿਤृਸਾ ਚਾਹਂ ਪੁਰੁषਾਰ੍ਥੋ ਨ ਚੈਵ ਮੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁੰਤਿ ਨੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਕੁੜੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਪਤੀ ਨਹੀਂ।'
ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਵਰਂ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਚ ਸ਼ਤ੍ਰੁਹਨ੍। ਤਦ੍ਵਿਜਿਜ੍ਞਾਸਯਾऽऽਹ੍ਵਾਨਂ ਕृਤਵਤ੍ਯਸ੍ਮਿ ਤੇ ਵਿਭੋ
'ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹੈ, ਸਵਾਮੀ।'
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਪਰਾਧੇ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ਿਰਸਾऽਹਂ ਪ੍ਰਸਾਦਯੇ। ਯੋषਿਤੋ ਹਿ ਸਦਾ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਪਰਾਧੇऽਪਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
'ਇਸ ਅਣਜਾਣ ਗਲਤੀ ਲਈ, ਮੈਂ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਤੇਰੀ ਮਾਫੀ ਮੰਗਦੀ ਹਾਂ; ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਭੁੱਲ ਹੋਣ 'ਤੇ ਵੀ।'
ਵੇਦਾਹਂ ਸਰ੍ਵਮੇਵੈਤਦ੍ਯਦ੍ਦੁਰ੍ਵਾਸਾ ਵਰਂ ਦਦੌ। ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਭਯਮੇਵੇਹ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਸਙ੍ਗਮੋ ਮਮ
'ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਦੁर्वਾਸਾ ਨੇ ਵਰ ਦੇ ਕੇ ਦਿੱਤਾ, ਡਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਹੀ ਸਾਡਾ ਮਿਲਾਪ ਹੋਵੇ।'
ਅਮੋਘਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਮਹ੍ਯਮਾਹੂਤਸ਼੍ਚਾਸ੍ਮਿ ਤੇ ਸ਼ੁਭੇ। ਵृਥਾऽऽਹ੍ਵਾਨੇऽਪਿ ਤੇ ਭੀਰੁ ਦੋषਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਤੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ। ਜੇਕਰ ਤੇਰੀ ਬੁਲਾਵਟ ਵਿਅਰਥ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ, ਹੇ ਡਰਪੋਕ, ਦੋਸ਼ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਯਦ੍ਯੇਵਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਭੀਰੁ ਕਿਮਾਹ੍ਵਯਸਿ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍। ਯਦਿ ਮਾਮਵਜਾਨਾਸਿ ऋषਿਃ ਸ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਤੂੰ ਇੰਝ ਸੋਚਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਡਰਪੋਕ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਬੁਲਾਇਆ? ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਦਾਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਦਾਨੇਨ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਵਲੇਪੇਨ ਦਰ੍ਪਿਤਾ। ਕੁਲਂ ਚ ਤੇऽਦ੍ਯ ਧਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕ੍ਰੋਧਦੀਪ੍ਤੇਨ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਮੰਤਰ ਮਿਲਣ ਕਾਰਨ, ਤੂੰ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ ਹੈ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਕੁਲ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਬਹੁਵਿਧਂ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਵਸ੍ਵਤਾ। ਸਾ ਤੁ ਨੈਚ੍ਛਦ੍ਵਰਾਰੋਹਾ ਕਨ੍ਯਾਹਮਿਤਿ ਭਾਰਤ
ਵਿਵਸਵਾਨ ਨੇ ਬਹੁਤ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ। ਪਰ ਉਹ ਕੁੜੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ, 'ਮੈਂ ਕੁਆਰੀ ਹਾਂ' ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜੀ ਨਾ ਹੋਈ।
ਬਨ੍ਧੁਪਕ੍ਸ਼ਭਯਾਦ੍ਭੀਤਾ ਲਜ੍ਜਯਾ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ। ਤਾਮਰ੍ਕਃ ਪੁਨਰੇਵੇਦਬ੍ਰਵੀਦ੍ਭਰਤਰ੍षਭ।।?
ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਲੱਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਕੁੜੀ ਡਰ ਗਈ। ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਮਹਾਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ਨ ਤੇ ਰਾਜ੍ਞਿ ਭਵਿਤਾ ਦੋष ਇਤ੍ਯੁਤ
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਣੀ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ।
ਪ੍ਰਸੀਦ ਭਗਵਨ੍ਮਹ੍ਯਮਵਲੇਪੋ ਹਿ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮੇ। ਤ੍ਵਯੈਵ ਪਰਿਹਾਰ੍ਯਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕਨ੍ਯਾਭਾਵਸ੍ਯ ਦੂषਣਮ੍
ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਹੰਕਾਰ ਨਹੀਂ। ਕੁਆਰੀਪਣ ਦੀ ਕਮੀ ਸਿਰਫ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਵ੍ਯਪਯਾਤੁ ਭਯਂ ਤੇऽਦ੍ਯ ਕੁਮਾਰਂ ਪ੍ਰਸਮੀਕ੍ਸ਼ਸੇ। ਮਯਾ ਤ੍ਵਂ ਚਾਪ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਾ ਪੁਨਃ ਕਨ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਅੱਜ ਤੇਰਾ ਡਰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ; ਤੂੰ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖੇਗੀ। ਮੇਰੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਕੁਆਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤਤਃ ਕੁਨ੍ਤੀ ਸਂਪ੍ਰਹृष੍ਟਤਨੂਰੁਹਾ। ਸਙ੍ਗਤਾऽਭੂਤ੍ਤਦਾ ਸੁਭ੍ਰੂਰਾਦਿਤ੍ਯੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਇੰਝ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਆ ਗਈ। ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਭਵਾਂ ਵਾਲੀ, ਮਹਾਨ ਆਦਿਤਯ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਈ।
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਰ੍ਮਾ ਤਪਨਃ ਕਨ੍ਯਾਗਰ੍ਭਂ ਦਦੌ ਪੁਨਃ।' ਤਤ੍ਰ ਵੀਰਃ ਸਮਭਵਤ੍ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਃ
ਚਮਕਦਾਰ ਸੂਰਜ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮੁੜ ਕੁੜੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਰੱਖਿਆ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਆਮੁਕ੍ਤਕਵਚਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਦੇਵਗਰ੍ਭਃ ਸ਼੍ਰਿਯਾਨ੍ਵਿਤਃ। ਸਹਜਂ ਕਵਚਂ ਬਿਭ੍ਰਤ੍ਕੁਣ੍ਡਲੋਦ੍ਦ੍ਯੋਤਿਤਾਨਨਃ
ਉਹ ਬੱਚਾ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਕਵਚ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਨਿਕਾਰ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਅਜਾਯਤ ਸੁਤਃ ਕਰ੍ਣਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਪ੍ਰਾਦਾਚ੍ਚ ਤਸ੍ਯੈ ਕਨ੍ਯਾਤ੍ਵਂ ਪੁਨਃ ਸ ਪਰਮਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਕਰਣ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਚਮਕਦਾਰ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਕੁਆਰੀਪਣ ਦੀ ਦਾਤ ਦਿੱਤੀ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਤਪਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਦਿਵਮਾਚਕ੍ਰਮੇ ਤਤਃ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੁਮਾਰਂ ਜਾਤਂ ਸਾ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯੀ ਦੀਨਮਾਨਸਾ
ਪੁੱਤਰ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੂਰਜ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਹੋ ਕੇ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚਲਿਆ। ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਾਰਸ਼ਨੇਈ ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਮਨ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਕਾਗ੍ਰਂ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਕਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਕृਤਂ ਭਵੇਤ੍। ਗੂਹਮਾਨਾਪਚਾਰਂ ਸਾ ਬਨ੍ਧੁਪਕ੍ਸ਼ਭਯਾਤ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਇਕਾਗਰ ਹੋ ਕੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ, 'ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਾਂ ਕਿ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ?' ਆਪਣੀ ਗਲਤੀ ਨੂੰ ਲੁਕਾਉਂਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।