ਅਥ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀਂ ਸੁਬਲਾਤ੍ਮਜਾਮ੍। ਆਰਾਧ੍ਯ ਵਰਦਂ ਦੇਵਂ ਭਗਨੇਤ੍ਰਹਰਂ ਹਰਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਗਾਂਧਾਰੀ, ਸੁਬਲ ਦੀ ਧੀ, ਨੇ ਭਗਾ ਦੀ ਅੱਖ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਦੇਵਤਾ ਹਰਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਇਕ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਕਿਲ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤਂ ਲੇਭੇ ਵਰਂ ਸ਼ੁਭਾ। ਇਤਿ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਭੀष੍ਮਃ ਕੁਰੁਪਿਤਾਮਹਃ
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਕਿ ਗਾਂਧਾਰੀ, ਜੋ ਸੁਭਾਗਾ ਸੀ, ਨੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਵਰ ਲਿਆ; ਭੀਸ਼ਮ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪਿਤਾਮਾ, ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚੀ ਸੁਣੀ।
ਤਤੋ ਗਾਨ੍ਧਾਰਰਾਜਸ੍ਯ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ। ਅਚਕ੍ਸ਼ੁਰਿਤਿ ਤਤ੍ਰਾਸੀਤ੍ਸੁਬਲਸ੍ਯ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਫਿਰ, ਭਾਰਤ, ਉਸ ਨੇ ਗਾਂਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੰਦੇਸ਼ ਭੇਜਿਆ; ਸੁਬਲ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅੰਨ੍ਹੇਪਣ ਦੀ ਗੱਲ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਹੋਇਆ।
ਕੁਲਂ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਚ ਵृਤ੍ਤਂ ਚ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਤੁ ਪ੍ਰਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਃ। ਦਦੈ ਤਾਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਯ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀਂ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਰਿਵਾਰ, ਇੱਜ਼ਤ ਅਤੇ ਚਲਣ ਨੂੰ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ, ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਤ੍ਵਥ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਮਚਕ੍ਸ਼ੁषਮ੍। ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਦਿਪ੍ਸਿਤਂ ਚਾਸ੍ਮੈ ਪਿਤ੍ਰਾ ਮਾਤ੍ਰਾ ਚ ਭਾਰਤ
ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਿਤਾ-ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਤਤਃ ਸਾ ਪਟਮਾਦਾਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਬਹੁਗੁਣਂ ਤਦਾ। ਬਬਨ੍ਧ ਨੇਤ੍ਰੇ ਸ੍ਵੇ ਰਾਜਨ੍ਪਤਿਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਾ
ਤਦ ਉਹ ਨੇ ਇਕ ਕਪੜਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਮੋੜ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਨ ਲਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪਤੀ-ਵਰਤਾ ਹੋ ਕੇ।
ਨਾਭ੍ਯਸੂਯਾਂ ਪਤਿਮਹਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਾ। ਤਤੋ ਗਾਨ੍ਧਾਰਰਾਜਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ਕੁਨਿਰਭ੍ਯਯਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੱਕਾ ਨਿਸਚਾ ਕੀਤਾ ਕਿ 'ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਹੋਵਾਂਗੀ', ਅਤੇ ਫਿਰ ਗਾਂਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕੁਨੀ ਆ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਸਾਰਂ ਪਰਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਯੁਕ੍ਤਾਮਾਦਾਯ ਕੌਰਵਾਨ੍। ਤਾਂ ਤਦਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਯ ਦਦੌ ਪਰਮਸਤ੍ਕृਤਾਮ੍। ਭੀष੍ਮਸ੍ਯਾਨੁਮਤੇ ਚੈਵ ਵਿਵਾਹਂ ਸਮਕਾਰਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ, ਜੋ ਬੜੀ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਕੌਰਵਾਂ ਕੋਲ ਲੈ ਕੇ ਗਿਆ; ਉਸ ਨੂੰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਭਗਿਨੀਂ ਵੀਰੋ ਯਥਾਰ੍ਹਂ ਚ ਪਰਿਚ੍ਛਦਮ੍। ਪੁਨਰਾਯਾਤ੍ਸ੍ਵਨਗਰਂ ਭੀष੍ਮੇਣ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜਿਤਃ
ਭੈਣ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਵੀਰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ, ਭੀਸ਼ਮ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ।
ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯਪਿ ਵਰਾਰੋਹਾ ਸ਼ੀਲਾਚਾਰਵਿਚਿषੇਟਿਤੈਃ। ਤੁष੍ਟਿਂ ਕੁਰੂਣਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ
ਗਾਂਧਾਰੀ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਆਕਰਤੀ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਚਲਣ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਸਾ ਪਤਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਚਕ੍ਸ਼ੁषਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍। ਅਤਿਚਾਰਾਦ੍ਭृਸ਼ਂ ਭੀਤਾ ਭਰ੍ਤੁਃ ਸਾ ਸਮਚਿਨ੍ਤਯਤ੍
ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਉਲੰਘਣ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਡਰ ਗਈ ਅਤੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ।
ਸਾ ਦृष੍ਟਿਵਿਨਿਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਹਿ ਭਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚ ਸਮਤਾਂ ਯਯੌ। ਨਹਿ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮੇਪ੍ਯਤੀਚਾਰੇ ਭਰ੍ਤੁਃ ਸਾ ਵਵृਤੇ ਤਦਾ
ਅੱਖਾਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰੀ 'ਤੇ ਆ ਗਈ; ਪਤੀ ਦੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹਾ ਉਲੰਘਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।
ਵृਤ੍ਤੇਨਾਰਾਧ੍ਯ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਗੁਰੂਨ੍ਪਤਿਪਰਾਯਣਾ। ਵਾਚਾਪਿ ਪੁਰੁषਾਨਨ੍ਯਾਨ੍ਸੁਵ੍ਰਤਾ ਨਾਨ੍ਵਕੀਰ੍ਤਯਤ੍
ਪਤੀ-ਵਰਤਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚਲਣ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਕਦੇ ਹੋਰ ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਹੋਦਰੀਃ ਕਨ੍ਯਾਃ ਪੁਨਰੇਵ ਦਦੌ ਦਸ਼। ਗਾਨ੍ਧਾਰਰਾਜਃ ਸੁਬਲੋ ਭੀष੍ਮੇਣ ਚ ਵृਤਸ੍ਤਦਾ
ਗਾਂਧਾਰੀ ਦੀਆਂ ਦਸ ਭੈਣਾਂ, ਗਾਂਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੁਬਲ ਨੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਮੁੜ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਾਂ ਸਤ੍ਯਸੇਨਾਂ ਸੁਦੇष੍ਣਾਂ ਚਾਪਿ ਸਂਹਿਤਾਮ੍। ਤੇਜਸ਼੍ਸ਼੍ਰ੍ਵਾਂ ਸੁਸ਼੍ਰਵਾਂ ਚ ਤਥੈਵ ਨਿਕृਤਿਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਾ, ਸਤ੍ਯਸੇਨਾ, ਸੁਦੇਸ਼ਣਾ, ਸੰਹਿਤਾ, ਤੇਜਸ਼੍ਰਵਾ, ਸੁਸ਼੍ਰਵਾ ਅਤੇ ਨਿਕ੍ਰਿਤੀ, ਜੋ ਸੁਭਾਗਾ ਸੀ, ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸ਼ਂਭ੍ਵਠਾਂ ਚ ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਾਂ ਚ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀਰ੍ਦਸ਼ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ। ਏਕਾਹ੍ਨਾ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਸ਼ੰਭਵਠਾ, ਦਸ਼ਾਰਣਾ ਅਤੇ ਦਸ ਮਸ਼ਹੂਰ ਗਾਂਧਾਰੀ ਕੁੜੀਆਂ; ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਨੇ ਇਕ ਹੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਭੀष੍ਮੋ ਧਾਨੁष੍ਕਸ੍ਤਾਸ੍ਤਤਸ੍ਤਤਃ। ਅਦਦਾਦ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀਃ ਪਰਸ਼੍ਸ਼ਤਮ੍
ਫਿਰ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਭੀਸ਼ਮ, ਧਨੁਧਾਰੀ, ਨੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਸੌ ਰਾਜਕੁੜੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸ਼ੂਰੋ ਨਾਮ ਯਦੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਵਸੁਦੇਵਪਿਤਾऽਭਵਤ੍। ਤਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾ ਪृਥਾ ਨਾਮ ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮਾ ਭੁਵਿ
ਯਾਦਵਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਸ਼ੂਰ ਨਾਮ, ਵਸੁਦੇਵ ਦਾ ਪਿਤਾ ਸੀ; ਉਸ ਦੀ ਧੀ, ਪ੍ਰਿਥਾ ਨਾਮ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ।
ਪਿਤृष੍ਵਸ੍ਰੀਯਾਯ ਸ ਤਾਮਨਪਤ੍ਯਾਯ ਭਾਰਤ। ਅਗ੍ਰ੍ਯਮਗ੍ਰੇ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਸ੍ਵਸ੍ਯਾਪਤ੍ਯਂ ਸ ਸਤ੍ਯਵਾਕ੍
ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੈਣ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਬਿਨਾ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਸੀ, ਭਾਰਤ, ਉਸਨੇ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤ ਉਸਨੂੰ ਦੇਵੇਗਾ, ਤੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਕਰ ਗਿਆ।
ਅਗ੍ਰਜਾਮਥ ਤਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸ਼ੂਰੋऽਨੁਗ੍ਰਹਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣੇ। ਪ੍ਰਦਦੌ ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਾਯ ਸਖਾ ਸਖ੍ਯੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਉਸ ਵੱਡੇ ਭਾਈ ਨੇ, ਜੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਸਦਾ ਦੋਸਤ ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਦੋਸਤੀ ਦੀ ਨਿਭਾਈ ਵਜੋਂ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਪਿਤੁਰ੍ਗੇਹੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਤਿਥਿਪੂਜਨੇ। ਉਗ੍ਰਂ ਪਰ੍ਯਚਰਤ੍ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਸਂਸ਼ਿਤਬ੍ਰਤਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਉੱਥੇ ਉਹ ਇਕ ਤਗੜੇ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਲ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਨਿਗੂਢਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਧਰ੍ਮੇ ਯਂ ਤਂ ਦੁਰ੍ਵਾਸਸਂ ਵਿਦੁਃ। ਤਮੁਗ੍ਰਂ ਸਂਸ਼ਿਤਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਰ੍ਵਯਤ੍ਨੈਰਤੋषਯਤ੍
ਉਹ ਤਗੜਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਸਦੇ ਧਰਮ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਲੁਕਵੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਲੋਕ ਦੁर्वਾਸਾ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਸਨੂੰ ਕੁੰਤਿ ਨੇ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਤੇ ਪੱਕਾ ਸੀ।
ਦਧ੍ਯਾਜ੍ਯਕਾਦਿਭਿਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਵ੍ਯਞ੍ਜਨੈਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਸ਼ੁਭਾ। ਸਹਸ੍ਰਸਙ੍ਖ੍ਯੈਰ੍ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਮੁਪਚਾਰਦਨੁਤ੍ਤਮਾ
ਉਹ ਕੁੰਤਿ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦਹੀਂ, ਘੀ ਤੇ ਹੋਰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸੁਆਦਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਅਨੇਕਾਂ ਵਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਯੋਗੀ ਦੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਮਹਿਮਾਨਦਾਰੀ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਦੁਰ੍ਵਾਸਾ ਵਤ੍ਸਰਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਦਦੌ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍'। ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨ੍ਯੈ ਪृਥਾਯੈ ਤਦਾਪਦ੍ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਵਵੇਕ੍ਸ਼ਯਾ। ਅਭਿਚਾਰਾਭਿਸਂਯੁਕ੍ਤਮਬ੍ਰਵੀਚ੍ਚੈਵ ਤਾਂ ਮੁਨਿਃ
ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਦੁर्वਾਸਾ ਨੇ ਪ੍ਰਥਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਇਜ਼ਤ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਉਸਦੀ ਨਿਭਾਈ ਦੇਖ ਕੇ, ਇਕ ਵਧੀਆ ਮੰਤਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਕਸਦ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਯਂ ਯਂ ਦੇਵਂ ਤ੍ਵਮੇਤੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਵਾਹਯਿष੍ਯਸਿ। ਤਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਿਸ-ਜਿਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਤੂੰ ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸੱਦੇਗੀ, ਉਸ-ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਘਰ ਪੁੱਤ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਤਥੋਕ੍ਤਾ ਸਾ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਕੁਨ੍ਤੀ ਕੌਤੂਹਲਾਨ੍ਵਿਤਾ। ਕਨ੍ਯਾ ਸਤੀ ਦੇਵਮਰ੍ਕਮਾਜੁਹਾਵ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ, ਕੁੰਤਿ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਨਾਂਵ ਵਾਲੀ ਤੇ ਕੁਤੂਹਲ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਨੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸੱਦਾ।
ਤਤੋ ਘਨਾਨ੍ਤਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਮਾਰ੍ਗਂ ਤਪਨਸ੍ਤਦਾ। ਉਪਤਸ੍ਥੇ ਸ ਤਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਪृਥਾਂ ਪृਥੁਲਲੋਚਨਾਮ੍
ਫਿਰ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਰਾਹ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਤਪਨ ਨੇ ਉਸ ਕੁੜੀ, ਪ੍ਰਥਾ, ਜੋ ਚੌੜੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ।
ਸਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਮਾਯਾਨ੍ਤਂ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਲੋਕਭਾਵਨਮ੍। ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਚਾਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗੀ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਨ੍ਮਹਦਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਉਸਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਭਾਸਕਰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਤੇ, ਜਿਸਦਾ ਸਰੀਰ ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਸੀ, ਉਹ ਉਸ ਵੱਡੇ ਅਚੰਭੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈ।
ਆਹੂਤੋਪਸ੍ਥਿਤਂ ਭਦ੍ਰੇ ऋषਿਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਚੋਦਿਤਮ੍। ਵਿਦ੍ਧਿ ਮਾਂ ਪੁਤ੍ਰਲਾਭਾਯ ਦੇਵਮਰ੍ਕਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
ਸੱਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਆਏ, ਸੂਰਜ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਨੂੰ ਜਾਣ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਪੁੱਤ ਦੇਣ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ।'
ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਨਿਰ੍ਮਿਤਃ ਸੁਭ੍ਰੁ ਸ਼ृਣੁ ਮਹਾਦृਕ੍ਛੁਭਾਨਨੇ। ਆਦਿਤ੍ਯੇ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਬਿਭ੍ਰਤ੍ਕਵਚਂ ਚੈਵ ਮਾਮਕਮ੍
ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸੁੰਦਰ ਭਰਵੀਂ, ਸੁਣੋ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਚੰਗੀ ਸੂਰਤ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਕਵਚ ਪਹਿਨੇਗਾ, ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।