ਸੁਬਲਸ੍ਯ ਚ ਕਲ੍ਯਾਣੀਂ ਗਾਨ੍ਧਾਰਾਧਿਪਤੇਃ ਸੁਤਾਮ੍। ਸੁਤਾਂ ਚ ਮਦ੍ਰਰਾਜਸ੍ਯ ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਭੁਵਿ
ਗਾਂਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੁਬਲ ਦੀ ਚੰਗੀ ਧੀ ਅਤੇ ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ, ਬਾਰੇ ਵੀ ਸੁਣਿਆ।
ਕਦਾਚਿਦਥ ਗਾਙ੍ਗੇਯਃ ਸਰ੍ਵਨੀਤਿਮਤਾਂ ਵਰਃ। ਵਿਦੁਰਂ ਧਰ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਂ ਵਾਕ੍ਯਮਾਹ ਯਥੋਚਿਤਮ੍
ਕਦੇ-ਕਦੇ, ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਅਸਲ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਉਚਿਤ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਗੁਣੈਃ ਸਮੁਦਿਤਂ ਸਮ੍ਯਗਿਦਂ ਨਃ ਪ੍ਰਥਿਤਂ ਕੁਲਮ੍। ਅਤ੍ਯਨ੍ਯਾਨ੍ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾਨ੍ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਧਿਰਾਜ੍ਯਭਾਕ੍
ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਗੁਣ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਇਹ ਸਭ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਸਾਡਾ ਰਾਜ ਚਲਿਆ ਹੈ।
ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਰਾਜਭਿਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮਵਿਦ੍ਭਿਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ। ਨੋਤ੍ਸਾਦਮਗਮਚ੍ਚੇਦਂ ਕਦਾਚਿਦਿਹ ਨਃ ਕੁਲਮ੍
ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਮਵਾਨ ਅਤੇ ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਿਆ; ਸਾਡਾ ਵੰਸ਼ ਕਦੇ ਵੀ ਡਿੱਗਿਆ ਨਹੀਂ।
ਮਯਾ ਚ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾ ਚ ਕृष੍ਣੇਨ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਸਮਵਸ੍ਥਾਪਿਤ ਭੂਯੋ ਯੁष੍ਮਾਸੁ ਕੁਲਤਨ੍ਤੁषੁ
ਮੈਂ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਵੰਸ਼ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਤਚ੍ਚੈਤਦ੍ਵਰ੍ਧਤੇ ਭੂਯਃ ਕੁਲਂ ਸਾਗਰਵਦ੍ਯਥਾ। ਤਥਾ ਮਯਾ ਵਿਧਾਤਵ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਚੈਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਹ ਵੰਸ਼ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ, ਨਿਸ਼ਚੈ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਯਾਦਵੀ ਕਨ੍ਯਾ ਸ੍ਵਨੁਰੂਪਾ ਕੁਲਸ੍ਯ ਨਃ। ਸੁਬਲਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਾ ਚੈਵ ਤਥਾ ਮਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਚ
ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਉਚਿਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੁਬਲ ਦੀ ਧੀ ਤੇ ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਵੀ ਹਨ।
ਕੁਲੀਨਾ ਰੂਪਵਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਾਃ ਕਨ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਉਚਿਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਬਨ੍ਧੇ ਤੇऽਸ੍ਮਾਕਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਰ੍षਭਾਃ
ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਉੱਚ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤੇ ਲਈ ਉਚਿਤ ਹਨ, ਹੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਮਨ੍ਯੇ ਵਰਯਿਤਵ੍ਯਾਸ੍ਤਾ ਇਤ੍ਯਹਂ ਧੀਮਤਾਂ ਵਰ। ਸਨ੍ਤਾਨਾਰ੍ਥਂ ਕੁਲਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਯਦ੍ਵਾ ਵਿਦੁਰ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੇਕਰ ਵਿਦੁਰ, ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਸੋਚਦੇ ਹੋ।
ਭਵਾਨ੍ਪਿਤਾ ਭਾਵਨ੍ਮਾਤਾ ਭਵਾਨ੍ਨਃ ਪਰਮੋ ਗੁਰੁਃ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਵਯਂ ਕੁਲਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਕੁਰੁ ਯਦ੍ਧਿਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਮਾਤਾ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਅਧਿਆਪਕ ਹੋ; ਇਸ ਲਈ, ਵੰਸ਼ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਖੁਦ ਵਿਚਾਰ ਕਰੋ ਅਤੇ ਜੋ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਰੋ।
ਅਥ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀਂ ਸੁਬਲਾਤ੍ਮਜਾਮ੍। ਆਰਾਧ੍ਯ ਵਰਦਂ ਦੇਵਂ ਭਗਨੇਤ੍ਰਹਰਂ ਹਰਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਗਾਂਧਾਰੀ, ਸੁਬਲ ਦੀ ਧੀ, ਨੇ ਭਗਾ ਦੀ ਅੱਖ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਦੇਵਤਾ ਹਰਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਇਕ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਕਿਲ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤਂ ਲੇਭੇ ਵਰਂ ਸ਼ੁਭਾ। ਇਤਿ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਭੀष੍ਮਃ ਕੁਰੁਪਿਤਾਮਹਃ
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਕਿ ਗਾਂਧਾਰੀ, ਜੋ ਸੁਭਾਗਾ ਸੀ, ਨੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਵਰ ਲਿਆ; ਭੀਸ਼ਮ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪਿਤਾਮਾ, ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚੀ ਸੁਣੀ।
ਤਤੋ ਗਾਨ੍ਧਾਰਰਾਜਸ੍ਯ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ। ਅਚਕ੍ਸ਼ੁਰਿਤਿ ਤਤ੍ਰਾਸੀਤ੍ਸੁਬਲਸ੍ਯ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਫਿਰ, ਭਾਰਤ, ਉਸ ਨੇ ਗਾਂਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੰਦੇਸ਼ ਭੇਜਿਆ; ਸੁਬਲ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅੰਨ੍ਹੇਪਣ ਦੀ ਗੱਲ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਹੋਇਆ।
ਕੁਲਂ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਚ ਵृਤ੍ਤਂ ਚ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਤੁ ਪ੍ਰਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਃ। ਦਦੈ ਤਾਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਯ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀਂ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਰਿਵਾਰ, ਇੱਜ਼ਤ ਅਤੇ ਚਲਣ ਨੂੰ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ, ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਤ੍ਵਥ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਮਚਕ੍ਸ਼ੁषਮ੍। ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਦਿਪ੍ਸਿਤਂ ਚਾਸ੍ਮੈ ਪਿਤ੍ਰਾ ਮਾਤ੍ਰਾ ਚ ਭਾਰਤ
ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਿਤਾ-ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਤਤਃ ਸਾ ਪਟਮਾਦਾਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਬਹੁਗੁਣਂ ਤਦਾ। ਬਬਨ੍ਧ ਨੇਤ੍ਰੇ ਸ੍ਵੇ ਰਾਜਨ੍ਪਤਿਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਾ
ਤਦ ਉਹ ਨੇ ਇਕ ਕਪੜਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਮੋੜ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਨ ਲਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪਤੀ-ਵਰਤਾ ਹੋ ਕੇ।
ਨਾਭ੍ਯਸੂਯਾਂ ਪਤਿਮਹਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਾ। ਤਤੋ ਗਾਨ੍ਧਾਰਰਾਜਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ਕੁਨਿਰਭ੍ਯਯਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੱਕਾ ਨਿਸਚਾ ਕੀਤਾ ਕਿ 'ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਹੋਵਾਂਗੀ', ਅਤੇ ਫਿਰ ਗਾਂਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕੁਨੀ ਆ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਸਾਰਂ ਪਰਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਯੁਕ੍ਤਾਮਾਦਾਯ ਕੌਰਵਾਨ੍। ਤਾਂ ਤਦਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਯ ਦਦੌ ਪਰਮਸਤ੍ਕृਤਾਮ੍। ਭੀष੍ਮਸ੍ਯਾਨੁਮਤੇ ਚੈਵ ਵਿਵਾਹਂ ਸਮਕਾਰਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ, ਜੋ ਬੜੀ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਕੌਰਵਾਂ ਕੋਲ ਲੈ ਕੇ ਗਿਆ; ਉਸ ਨੂੰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਭਗਿਨੀਂ ਵੀਰੋ ਯਥਾਰ੍ਹਂ ਚ ਪਰਿਚ੍ਛਦਮ੍। ਪੁਨਰਾਯਾਤ੍ਸ੍ਵਨਗਰਂ ਭੀष੍ਮੇਣ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜਿਤਃ
ਭੈਣ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਵੀਰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ, ਭੀਸ਼ਮ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ।
ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯਪਿ ਵਰਾਰੋਹਾ ਸ਼ੀਲਾਚਾਰਵਿਚਿषੇਟਿਤੈਃ। ਤੁष੍ਟਿਂ ਕੁਰੂਣਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ
ਗਾਂਧਾਰੀ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਆਕਰਤੀ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਚਲਣ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਸਾ ਪਤਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਚਕ੍ਸ਼ੁषਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍। ਅਤਿਚਾਰਾਦ੍ਭृਸ਼ਂ ਭੀਤਾ ਭਰ੍ਤੁਃ ਸਾ ਸਮਚਿਨ੍ਤਯਤ੍
ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਉਲੰਘਣ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਡਰ ਗਈ ਅਤੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ।
ਸਾ ਦृष੍ਟਿਵਿਨਿਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਹਿ ਭਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚ ਸਮਤਾਂ ਯਯੌ। ਨਹਿ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮੇਪ੍ਯਤੀਚਾਰੇ ਭਰ੍ਤੁਃ ਸਾ ਵਵृਤੇ ਤਦਾ
ਅੱਖਾਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰੀ 'ਤੇ ਆ ਗਈ; ਪਤੀ ਦੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹਾ ਉਲੰਘਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।
ਵृਤ੍ਤੇਨਾਰਾਧ੍ਯ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਗੁਰੂਨ੍ਪਤਿਪਰਾਯਣਾ। ਵਾਚਾਪਿ ਪੁਰੁषਾਨਨ੍ਯਾਨ੍ਸੁਵ੍ਰਤਾ ਨਾਨ੍ਵਕੀਰ੍ਤਯਤ੍
ਪਤੀ-ਵਰਤਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚਲਣ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਕਦੇ ਹੋਰ ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਹੋਦਰੀਃ ਕਨ੍ਯਾਃ ਪੁਨਰੇਵ ਦਦੌ ਦਸ਼। ਗਾਨ੍ਧਾਰਰਾਜਃ ਸੁਬਲੋ ਭੀष੍ਮੇਣ ਚ ਵृਤਸ੍ਤਦਾ
ਗਾਂਧਾਰੀ ਦੀਆਂ ਦਸ ਭੈਣਾਂ, ਗਾਂਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੁਬਲ ਨੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਮੁੜ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਾਂ ਸਤ੍ਯਸੇਨਾਂ ਸੁਦੇष੍ਣਾਂ ਚਾਪਿ ਸਂਹਿਤਾਮ੍। ਤੇਜਸ਼੍ਸ਼੍ਰ੍ਵਾਂ ਸੁਸ਼੍ਰਵਾਂ ਚ ਤਥੈਵ ਨਿਕृਤਿਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਾ, ਸਤ੍ਯਸੇਨਾ, ਸੁਦੇਸ਼ਣਾ, ਸੰਹਿਤਾ, ਤੇਜਸ਼੍ਰਵਾ, ਸੁਸ਼੍ਰਵਾ ਅਤੇ ਨਿਕ੍ਰਿਤੀ, ਜੋ ਸੁਭਾਗਾ ਸੀ, ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸ਼ਂਭ੍ਵਠਾਂ ਚ ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਾਂ ਚ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀਰ੍ਦਸ਼ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ। ਏਕਾਹ੍ਨਾ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਸ਼ੰਭਵਠਾ, ਦਸ਼ਾਰਣਾ ਅਤੇ ਦਸ ਮਸ਼ਹੂਰ ਗਾਂਧਾਰੀ ਕੁੜੀਆਂ; ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਨੇ ਇਕ ਹੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਭੀष੍ਮੋ ਧਾਨੁष੍ਕਸ੍ਤਾਸ੍ਤਤਸ੍ਤਤਃ। ਅਦਦਾਦ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀਃ ਪਰਸ਼੍ਸ਼ਤਮ੍
ਫਿਰ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਭੀਸ਼ਮ, ਧਨੁਧਾਰੀ, ਨੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਸੌ ਰਾਜਕੁੜੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸ਼ੂਰੋ ਨਾਮ ਯਦੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਵਸੁਦੇਵਪਿਤਾऽਭਵਤ੍। ਤਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾ ਪृਥਾ ਨਾਮ ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮਾ ਭੁਵਿ
ਯਾਦਵਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਸ਼ੂਰ ਨਾਮ, ਵਸੁਦੇਵ ਦਾ ਪਿਤਾ ਸੀ; ਉਸ ਦੀ ਧੀ, ਪ੍ਰਿਥਾ ਨਾਮ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ।
ਪਿਤृष੍ਵਸ੍ਰੀਯਾਯ ਸ ਤਾਮਨਪਤ੍ਯਾਯ ਭਾਰਤ। ਅਗ੍ਰ੍ਯਮਗ੍ਰੇ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਸ੍ਵਸ੍ਯਾਪਤ੍ਯਂ ਸ ਸਤ੍ਯਵਾਕ੍
ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੈਣ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਬਿਨਾ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਸੀ, ਭਾਰਤ, ਉਸਨੇ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤ ਉਸਨੂੰ ਦੇਵੇਗਾ, ਤੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਕਰ ਗਿਆ।
ਅਗ੍ਰਜਾਮਥ ਤਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸ਼ੂਰੋऽਨੁਗ੍ਰਹਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣੇ। ਪ੍ਰਦਦੌ ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਾਯ ਸਖਾ ਸਖ੍ਯੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਉਸ ਵੱਡੇ ਭਾਈ ਨੇ, ਜੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਸਦਾ ਦੋਸਤ ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਦੋਸਤੀ ਦੀ ਨਿਭਾਈ ਵਜੋਂ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।