ਧਨੁਰ੍ਵੇਦੇऽਸ਼੍ਵਪृष੍ਠੇ ਚ ਗਦਾਯੁਦ੍ਧੇऽਸਿਚਰ੍ਮਣਿ। ਤਥੈਵ ਗਜਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਯਾਮਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਵਿਵਿਧੇषੁ ਚ
ਉਹ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ, ਘੋੜੇ ਦੀ ਸवारी, ਗਦਾ-ਯੁੱਧ, ਤਲਵਾਰ-ਢਾਲ, ਹਾਥੀ-ਸਿਖਲਾਈ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਖਿਆ ਲੈ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ।
ਅਰ੍ਥਧਰ੍ਮਪ੍ਰਧਾਨਾਸੁ ਵਿਦ੍ਯਾਸੁ ਵਿਵਿਧਾਸੁ ਚ। ਗਤਃ ਪਾਰਂ ਯਦਾ ਪਾਣ੍ਡੁਸ੍ਤਦਾ ਸੇਨਾਪਤਿਃ ਕृਤਃ
ਜਦੋਂ ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਦਿਆਵਾਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਧਨ ਤੇ ਧਰਮ ਵਾਲੀਆਂ, ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਫੌਜ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਧਨੁषਿ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਨਰੇष੍ਵਭ੍ਯਦਿਕੋऽਭਵਤ੍। ਅਨ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਬਲਵਾਨਾਸੀਦ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਪਾਂਡੂ ਤੀਰ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ाली ਸੀ, ਉਹ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਸੀ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ।
ਅਮਾਤ੍ਯੋ ਮਨੁਜੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਬਾਲ ਏਵ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ। ਭੀष੍ਮੇਣ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਾਣਾਂ ਪ੍ਰਣੇਤਾ ਵਿਦੁਰਃ ਕृਤਃ
ਯਸ਼ਵਾਨ ਰਾਜਾ ਦਾ ਮੰਤਰੀ ਵਿਦੁਰ, ਹਾਲੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਸਲਾਹਕਾਰ ਬਣਾਇਆ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞੋ ਬੁਦ੍ਧਿਮੇਧਾਪਟੁਰ੍ਯੁਵਾ। ਭਾਵੇਨਾਗਮਯੁਕ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਂ ਵੇਦਯਤੇ ਜਗਤ੍
ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਕਲ, ਸਮਝ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਸੱਚਾਈ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਤਰਕ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਸੀ।
ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਨ ਤ੍ਵਾਸੀਤ੍ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਿਦੁਰਸਂਮਿਤਃ। ਧਰ੍ਮਨਿਤ੍ਯਸ੍ਤਥਾ ਰਾਜਨ੍ਧਰ੍ਮਂ ਚ ਪਰਮਂ ਗਤਃ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ, ਵਿਦੁਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਨष੍ਟਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੋਰ੍ਵਂਸ਼ਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪੁਨਰੁਦ੍ਧृਤਮ੍। ਤਤੋ ਨਿਰ੍ਵਚਨਂ ਲੋਕੇ ਸਰ੍ਵਰਾष੍ਟ੍ਰੇष੍ਵਵਰ੍ਤਤ
ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੀ ਵੰਸ਼, ਜੋ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਮੁੜ ਉਭਰ ਆਈ ਦੇਖ ਕੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ।
ਵੀਰਸੂਨਾਂ ਕਾਸ਼ਿਸੁਤੇ ਦੇਸ਼ਾਨਾਂ ਕੁਰੁਜਾਙ੍ਗਲਮ੍। ਸਰ੍ਵਧ੍ਰਮਵਿਦਾਂ ਭੀष੍ਮਃ ਪੁਰਾਣਾਂ ਗਜਸਾਹ੍ਵਯਮ੍
ਕਾਸ਼ੀ ਦੀ ਰਾਣੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ, ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ ਅਤੇ ਕੁਰੁਜੰਗਲ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਗਜਸਾਹਵਯਾ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਚਕ੍ਸ਼ੁष੍ਟ੍ਵਾਦ੍ਰਜ੍ਯਂ ਨ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਤ। ਪਾਰਸਵਤ੍ਵਾਦ੍ਵਿਦੁਰੋ ਰਾਜਾ ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਬਭੂਵ ਹ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਲਿਆ; ਵਿਦੁਰ ਦਾਸੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਪਾਂਡੂ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।
ਅਥ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਮਹੀਪਤੇਃ। ਰੂਪਯੌਵਨਸਂਪਨ੍ਨਾਂ ਸੁਤਾਂ ਸਾਗਰਗਾਸੁਤਃ
ਫਿਰ ਸਾਗਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਸੁਬਲਸ੍ਯ ਚ ਕਲ੍ਯਾਣੀਂ ਗਾਨ੍ਧਾਰਾਧਿਪਤੇਃ ਸੁਤਾਮ੍। ਸੁਤਾਂ ਚ ਮਦ੍ਰਰਾਜਸ੍ਯ ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਭੁਵਿ
ਗਾਂਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੁਬਲ ਦੀ ਚੰਗੀ ਧੀ ਅਤੇ ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ, ਬਾਰੇ ਵੀ ਸੁਣਿਆ।
ਕਦਾਚਿਦਥ ਗਾਙ੍ਗੇਯਃ ਸਰ੍ਵਨੀਤਿਮਤਾਂ ਵਰਃ। ਵਿਦੁਰਂ ਧਰ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਂ ਵਾਕ੍ਯਮਾਹ ਯਥੋਚਿਤਮ੍
ਕਦੇ-ਕਦੇ, ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਅਸਲ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਉਚਿਤ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਗੁਣੈਃ ਸਮੁਦਿਤਂ ਸਮ੍ਯਗਿਦਂ ਨਃ ਪ੍ਰਥਿਤਂ ਕੁਲਮ੍। ਅਤ੍ਯਨ੍ਯਾਨ੍ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾਨ੍ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਧਿਰਾਜ੍ਯਭਾਕ੍
ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਗੁਣ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਇਹ ਸਭ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਸਾਡਾ ਰਾਜ ਚਲਿਆ ਹੈ।
ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਰਾਜਭਿਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮਵਿਦ੍ਭਿਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ। ਨੋਤ੍ਸਾਦਮਗਮਚ੍ਚੇਦਂ ਕਦਾਚਿਦਿਹ ਨਃ ਕੁਲਮ੍
ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਮਵਾਨ ਅਤੇ ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਿਆ; ਸਾਡਾ ਵੰਸ਼ ਕਦੇ ਵੀ ਡਿੱਗਿਆ ਨਹੀਂ।
ਮਯਾ ਚ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾ ਚ ਕृष੍ਣੇਨ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਸਮਵਸ੍ਥਾਪਿਤ ਭੂਯੋ ਯੁष੍ਮਾਸੁ ਕੁਲਤਨ੍ਤੁषੁ
ਮੈਂ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਵੰਸ਼ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਤਚ੍ਚੈਤਦ੍ਵਰ੍ਧਤੇ ਭੂਯਃ ਕੁਲਂ ਸਾਗਰਵਦ੍ਯਥਾ। ਤਥਾ ਮਯਾ ਵਿਧਾਤਵ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਚੈਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਹ ਵੰਸ਼ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ, ਨਿਸ਼ਚੈ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਯਾਦਵੀ ਕਨ੍ਯਾ ਸ੍ਵਨੁਰੂਪਾ ਕੁਲਸ੍ਯ ਨਃ। ਸੁਬਲਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਾ ਚੈਵ ਤਥਾ ਮਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਚ
ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਉਚਿਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੁਬਲ ਦੀ ਧੀ ਤੇ ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਵੀ ਹਨ।
ਕੁਲੀਨਾ ਰੂਪਵਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਾਃ ਕਨ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਉਚਿਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਬਨ੍ਧੇ ਤੇऽਸ੍ਮਾਕਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਰ੍षਭਾਃ
ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਉੱਚ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤੇ ਲਈ ਉਚਿਤ ਹਨ, ਹੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਮਨ੍ਯੇ ਵਰਯਿਤਵ੍ਯਾਸ੍ਤਾ ਇਤ੍ਯਹਂ ਧੀਮਤਾਂ ਵਰ। ਸਨ੍ਤਾਨਾਰ੍ਥਂ ਕੁਲਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਯਦ੍ਵਾ ਵਿਦੁਰ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੇਕਰ ਵਿਦੁਰ, ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਸੋਚਦੇ ਹੋ।
ਭਵਾਨ੍ਪਿਤਾ ਭਾਵਨ੍ਮਾਤਾ ਭਵਾਨ੍ਨਃ ਪਰਮੋ ਗੁਰੁਃ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਵਯਂ ਕੁਲਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਕੁਰੁ ਯਦ੍ਧਿਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਮਾਤਾ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਅਧਿਆਪਕ ਹੋ; ਇਸ ਲਈ, ਵੰਸ਼ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਖੁਦ ਵਿਚਾਰ ਕਰੋ ਅਤੇ ਜੋ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਰੋ।
ਅਥ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀਂ ਸੁਬਲਾਤ੍ਮਜਾਮ੍। ਆਰਾਧ੍ਯ ਵਰਦਂ ਦੇਵਂ ਭਗਨੇਤ੍ਰਹਰਂ ਹਰਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਗਾਂਧਾਰੀ, ਸੁਬਲ ਦੀ ਧੀ, ਨੇ ਭਗਾ ਦੀ ਅੱਖ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਦੇਵਤਾ ਹਰਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਇਕ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਕਿਲ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤਂ ਲੇਭੇ ਵਰਂ ਸ਼ੁਭਾ। ਇਤਿ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਭੀष੍ਮਃ ਕੁਰੁਪਿਤਾਮਹਃ
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਕਿ ਗਾਂਧਾਰੀ, ਜੋ ਸੁਭਾਗਾ ਸੀ, ਨੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਵਰ ਲਿਆ; ਭੀਸ਼ਮ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪਿਤਾਮਾ, ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚੀ ਸੁਣੀ।
ਤਤੋ ਗਾਨ੍ਧਾਰਰਾਜਸ੍ਯ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ। ਅਚਕ੍ਸ਼ੁਰਿਤਿ ਤਤ੍ਰਾਸੀਤ੍ਸੁਬਲਸ੍ਯ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਫਿਰ, ਭਾਰਤ, ਉਸ ਨੇ ਗਾਂਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੰਦੇਸ਼ ਭੇਜਿਆ; ਸੁਬਲ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅੰਨ੍ਹੇਪਣ ਦੀ ਗੱਲ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਹੋਇਆ।
ਕੁਲਂ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਚ ਵृਤ੍ਤਂ ਚ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਤੁ ਪ੍ਰਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਃ। ਦਦੈ ਤਾਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਯ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀਂ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਰਿਵਾਰ, ਇੱਜ਼ਤ ਅਤੇ ਚਲਣ ਨੂੰ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ, ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਤ੍ਵਥ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਮਚਕ੍ਸ਼ੁषਮ੍। ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਦਿਪ੍ਸਿਤਂ ਚਾਸ੍ਮੈ ਪਿਤ੍ਰਾ ਮਾਤ੍ਰਾ ਚ ਭਾਰਤ
ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਿਤਾ-ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਤਤਃ ਸਾ ਪਟਮਾਦਾਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਬਹੁਗੁਣਂ ਤਦਾ। ਬਬਨ੍ਧ ਨੇਤ੍ਰੇ ਸ੍ਵੇ ਰਾਜਨ੍ਪਤਿਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਾ
ਤਦ ਉਹ ਨੇ ਇਕ ਕਪੜਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਮੋੜ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਨ ਲਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪਤੀ-ਵਰਤਾ ਹੋ ਕੇ।
ਨਾਭ੍ਯਸੂਯਾਂ ਪਤਿਮਹਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਾ। ਤਤੋ ਗਾਨ੍ਧਾਰਰਾਜਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ਕੁਨਿਰਭ੍ਯਯਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੱਕਾ ਨਿਸਚਾ ਕੀਤਾ ਕਿ 'ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਹੋਵਾਂਗੀ', ਅਤੇ ਫਿਰ ਗਾਂਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕੁਨੀ ਆ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਸਾਰਂ ਪਰਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਯੁਕ੍ਤਾਮਾਦਾਯ ਕੌਰਵਾਨ੍। ਤਾਂ ਤਦਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਯ ਦਦੌ ਪਰਮਸਤ੍ਕृਤਾਮ੍। ਭੀष੍ਮਸ੍ਯਾਨੁਮਤੇ ਚੈਵ ਵਿਵਾਹਂ ਸਮਕਾਰਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ, ਜੋ ਬੜੀ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਕੌਰਵਾਂ ਕੋਲ ਲੈ ਕੇ ਗਿਆ; ਉਸ ਨੂੰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਭਗਿਨੀਂ ਵੀਰੋ ਯਥਾਰ੍ਹਂ ਚ ਪਰਿਚ੍ਛਦਮ੍। ਪੁਨਰਾਯਾਤ੍ਸ੍ਵਨਗਰਂ ਭੀष੍ਮੇਣ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜਿਤਃ
ਭੈਣ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਵੀਰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ, ਭੀਸ਼ਮ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ।
ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯਪਿ ਵਰਾਰੋਹਾ ਸ਼ੀਲਾਚਾਰਵਿਚਿषੇਟਿਤੈਃ। ਤੁष੍ਟਿਂ ਕੁਰੂਣਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ
ਗਾਂਧਾਰੀ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਆਕਰਤੀ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਚਲਣ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ।