ਊਰ੍ਧ੍ਵਸਸ੍ਯਾऽਭਵਦ੍ਭੂਮਿਃ ਸਸ੍ਯਾਨਿ ਫਲਵਨ੍ਤਿ ਚ। ਯਥਰ੍ਤੁਵਰ੍षੀ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯੋ ਬਹੁਪੁष੍ਪਫਲਾ ਦ੍ਰੁਮਾਃ
ਧਰਤੀ ਉੱਪਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਫਸਲਾਂ ਫਲਦਾਰ ਹੋ ਗਈਆਂ; ਮੌਸਮ ਵਿਚ ਵਰਖਾ ਪਈ, ਦਰੱਖਤਾਂ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ ਆਏ।
ਵਾਹਨਾਨਿ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਨਿ ਮੁਦਿਤਾ ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ। ਗਨ੍ਧਵਨ੍ਤਿ ਚ ਮਾਲ੍ਯਾਨਿ ਰਸਵਨ੍ਤਿ ਫਲਾਨਿ ਚ
ਵਾਹਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ; ਮਾਲਾਵਾਂ ਸੁਗੰਧਿਤ ਤੇ ਫਲ ਰਸ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਏ।
ਵਣਿਗ੍ਭਿਸ਼੍ਚਾਨ੍ਵਕੀਰ੍ਯਨ੍ਤ ਨਗਰਾਣ੍ਯਥ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਭਿਃ। ਸ਼ੂਰਾਸ਼੍ਚ ਕृਤਵਿਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸੁਖਿਨੋऽਭਵਨ੍
ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿਚ ਵਪਾਰੀ ਤੇ ਕਾਰੀਗਰ ਭਰ ਗਏ; ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਨੇਕ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ।
ਨਾਭਵਨ੍ਦਸ੍ਯਵਃ ਕੇਚਿਨ੍ਨਾਧਰ੍ਮਰੁਚਯੋ ਜਨਾਃ। ਪ੍ਰਦੇਸ਼ੇष੍ਵਪਿ ਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਕृਤਂ ਯੁਗਮਵਰ੍ਤਤ
ਕੋਈ ਚੋਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਅਧਰਮ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਸੁਹਣਾ ਯੁੱਗ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਧਰ੍ਮਕ੍ਰਿਯਾ ਯਜ੍ਞਸ਼ੀਲਾਃ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਾਃ। ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਪ੍ਰੀਤਿਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਵ੍ਯਵਰ੍ਧਨ੍ਤ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਲੋਕ ਧਰਮਕਰਮ, ਯਜਨ ਅਤੇ ਸਚਾਈ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ। ਉਹ ਆਪਸ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ, ਇਕੱਠੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋਏ।
ਮਾਨਕ੍ਰੋਧਵਿਹੀਨਾਸ਼੍ਚ ਨਰਾ ਲੋਭਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ। ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਭ੍ਯਨਨ੍ਦਨ੍ਤ ਧਰ੍ਮੋਤ੍ਤਰਮਵਰ੍ਤਤ
ਉਹ ਲੋਕ ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ। ਆਪਸ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ, ਤੇ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਚਲਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਨ੍ਮਹੋਦਧਿਵਤ੍ਪੂਰ੍ਣਂ ਨਗਰਂ ਵੈ ਵ੍ਯਰੋਚਤ। ਦ੍ਵਾਰਤੋਰਣਨਿਰ੍ਯੂਹੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਮਭ੍ਰਚਯੋਪਮੈਃ
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਪੂਰਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਤੋਰਨ ਤੇ ਨਿਕਾਸੀ ਮੋੜ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਾਂਗ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਪ੍ਰਸਾਦਸ਼ਤਸਂਬਾਧਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਪੁਰਸਨ੍ਨਿਭਮ੍। ਨਦੀषੁ ਵਨਖਣ੍ਡੇषੁ ਵਾਪੀਪਲ੍ਵਲਸਾਨੁषੁ। ਕਾਨਨੇषੁ ਚ ਰਮ੍ਯੇषੁ ਵਿਜਹ੍ਰੁਰ੍ਮੁਦਿਤਾ ਜਨਾਃ
ਸੈਂਕੜੇ ਮਹਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਂਗ, ਖੁਸ਼ ਲੋਕ ਨਦੀਆਂ, ਜੰਗਲਾਂ, ਤਲਾਬਾਂ, ਦਲਦਲਾਂ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿਚ ਰਮਦੇ ਰਹੇ।
ਉਤ੍ਤਰੈਃ ਕੁਰੁਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ ਕੁਰਵਸ੍ਤਥਾ। ਵਿਸ੍ਪਰ੍ਧਮਾਨਾ ਵ੍ਯਚਰਂਸ੍ਤਥਾ ਦੇਵਰ੍षਿਚਾਰਣੈਃ
ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੁਰੁ ਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਕੁਰੁ ਇਕੱਠੇ, ਪਰਸਪਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ, ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਾਂਗ ਫਿਰਦੇ ਰਹੇ।
ਨਾਭਵਤ੍ਕृਪਣਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਾਭਵਨ੍ਵਿਧਵਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ। ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਜਨਪਦੇ ਰਮ੍ਯੇ ਕੁਰੁਭਿਰ੍ਬਹੁਲੀਕृਤੇ
ਉਸ ਸੋਹਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ, ਜਿੱਥੇ ਕੁਰੁ ਲੋਕ ਵਧੇਰੇ ਹੋ ਗਏ, ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਨਹੀਂ ਸੀ ਤੇ ਕੋਈ ਔਰਤ ਵਿਧਵਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਕੂਪਾਰਾਮਸਭਾਵਾਪ੍ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਵਸਥਾਸ੍ਤਥਾ। ਬਭੂਵੁਃ ਸਰ੍ਵਰ੍ਦ੍ਧਿਯੁਤਾਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਸਦੋਤ੍ਸਵਾਃ
ਕੂਏ, ਬਾਗ, ਸਭਾ, ਤਲਾਬ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਘਰ, ਸਭ ਵਧੀਆ ਹਾਲਤ ਵਿਚ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਉਤਸਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ।
ਭੀष੍ਮੇਣ ਧਰ੍ਮਤੋ ਰਾਜਨ੍ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤੇ। ਬਭੂਵ ਰਮਣੀਯਸ਼੍ਚ ਚੈਤ੍ਯਯੂਪਸ਼ਤਾਙ੍ਕਿਤਃ
ਰਾਜਾ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਦੇਸ਼ ਸੋਹਣਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਸੈਂਕੜੇ ਮੰਦਰ ਤੇ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਸਨ।
ਸ ਦੇਸ਼ਃ ਪਰਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਿ ਵਿਮृਜ੍ਯਾਭਿਪ੍ਰਵਰ੍ਧਿਤਃ। ਭੀष੍ਮੇਣ ਵਿਹਿਤਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਧਰ੍ਮਚਕ੍ਰਮਵਰ੍ਤਤ
ਉਹ ਦੇਸ਼ ਹੋਰ ਰਾਜਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਵਧਦਾ ਗਿਆ; ਧਰਮ ਦਾ ਚੱਕਰ ਚਲ ਪਿਆ।
ਕ੍ਰਿਯਮਾਣੇषੁ ਕृਤ੍ਯੇषੁ ਕੁਮਾਰਾਣਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਪੌਰਜਾਨਪਦਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬਭੂਵੁਃ ਪਰਮੋਤ੍ਸੁਕਾਃ
ਜਦੋਂ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਸਭ ਨਗਰ ਤੇ ਦੇਹਾਤ ਦੇ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਗਏ।
ਗृਹੇषੁ ਕੁਰੁਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਪੌਰਾਣਾਂ ਚ ਨਰਾਧਿਪ। ਦੀਯਤਾਂ ਭੁਜ੍ਯਤਾਂ ਚੇਤਿ ਵਾਚੋऽਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਕੁਰੁ ਮੁਖੀਆਂ ਤੇ ਨਗਰਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ, 'ਦੇਵੋ' ਤੇ 'ਖਾਓ' ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡੁਸ਼੍ਚ ਵਿਦੁਰਸ਼੍ਚ ਮਹਾਮਤਿਃ। ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਭੀष੍ਮੇਣ ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਪਰਿਪਾਲਿਤਾਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਪਾਂਡੂ ਤੇ ਵਿਦੁਰ, ਭੀਸ਼ਮ ਵਲੋਂ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਸੰਭਾਲੇ ਗਏ।
ਸਂਸ੍ਕਾਰੈਃ ਸਂਸ੍ਕृਤਾਸ੍ਤੇ ਤੁ ਵ੍ਰਤਾਧ੍ਯਯਨਸਂਯੁਤਾਃ। ਸ਼੍ਰਮਵ੍ਯਾਯਾਮਕੁਸ਼ਲਾਃ ਸਮਪਦ੍ਯਨ੍ਤ ਯੌਵਨਮ੍
ਉਹ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਖਰੇ, ਵ੍ਰਤ ਤੇ ਪਾਠ ਵਿਚ ਲੱਗੇ, ਮਿਹਨਤ ਤੇ ਕਸਰਤ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਕੇ ਜਵਾਨੀ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚੇ।
ਧਨੁਰ੍ਵੇਦੇ ਚ ਵੇਦੇ ਚ ਗਦਾਯੁਦ੍ਧੇऽਸਿਚਰ੍ਮਣਿ। ਤਥੈਵ ਗਜਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਯਾਂ ਨੀਤਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਪਾਰਗਾਃ
ਉਹ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ, ਵੇਦ, ਗਦਾ-ਯੁੱਧ, ਤਲਵਾਰ-ਢਾਲ, ਹਾਥੀ-ਸਿਖਲਾਈ ਤੇ ਨੀਤੀ-ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਪੂਰੇ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਗਏ।
ਇਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣੇषੁ ਨਾਨਾਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਸੁ ਬੋਧਿਤਾਃ। ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਾਃ
ਇਤਿਹਾਸ, ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ; ਉਹ ਵੇਦ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਸਾਰ ਜਾਣਦੇ, ਹਰ ਕੰਮ ਵਿਚ ਪੱਕੇ ਰਹੇ।
ਵੈਦਿਕਾਧ੍ਯਯਨੇ ਯੁਕ੍ਤੋ ਨੀਤਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਪਾਰਗਃ। ਭੀष੍ਮੇਣ ਰਾਜਾ ਕੌਰਵ੍ਯੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਭਿषੇਚਿਤਃ
ਵੇਦ ਪਾਠ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਤੇ ਨੀਤੀ-ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਪੂਰੇ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਰਾਜ-ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਵਾਇਆ।
ਧਨੁਰ੍ਵੇਦੇऽਸ਼੍ਵਪृष੍ਠੇ ਚ ਗਦਾਯੁਦ੍ਧੇऽਸਿਚਰ੍ਮਣਿ। ਤਥੈਵ ਗਜਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਯਾਮਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਵਿਵਿਧੇषੁ ਚ
ਉਹ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ, ਘੋੜੇ ਦੀ ਸवारी, ਗਦਾ-ਯੁੱਧ, ਤਲਵਾਰ-ਢਾਲ, ਹਾਥੀ-ਸਿਖਲਾਈ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਖਿਆ ਲੈ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ।
ਅਰ੍ਥਧਰ੍ਮਪ੍ਰਧਾਨਾਸੁ ਵਿਦ੍ਯਾਸੁ ਵਿਵਿਧਾਸੁ ਚ। ਗਤਃ ਪਾਰਂ ਯਦਾ ਪਾਣ੍ਡੁਸ੍ਤਦਾ ਸੇਨਾਪਤਿਃ ਕृਤਃ
ਜਦੋਂ ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਦਿਆਵਾਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਧਨ ਤੇ ਧਰਮ ਵਾਲੀਆਂ, ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਫੌਜ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਧਨੁषਿ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਨਰੇष੍ਵਭ੍ਯਦਿਕੋऽਭਵਤ੍। ਅਨ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਬਲਵਾਨਾਸੀਦ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਪਾਂਡੂ ਤੀਰ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ाली ਸੀ, ਉਹ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਸੀ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ।
ਅਮਾਤ੍ਯੋ ਮਨੁਜੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਬਾਲ ਏਵ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ। ਭੀष੍ਮੇਣ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਾਣਾਂ ਪ੍ਰਣੇਤਾ ਵਿਦੁਰਃ ਕृਤਃ
ਯਸ਼ਵਾਨ ਰਾਜਾ ਦਾ ਮੰਤਰੀ ਵਿਦੁਰ, ਹਾਲੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਸਲਾਹਕਾਰ ਬਣਾਇਆ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞੋ ਬੁਦ੍ਧਿਮੇਧਾਪਟੁਰ੍ਯੁਵਾ। ਭਾਵੇਨਾਗਮਯੁਕ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਂ ਵੇਦਯਤੇ ਜਗਤ੍
ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਕਲ, ਸਮਝ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਸੱਚਾਈ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਤਰਕ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਸੀ।
ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਨ ਤ੍ਵਾਸੀਤ੍ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਿਦੁਰਸਂਮਿਤਃ। ਧਰ੍ਮਨਿਤ੍ਯਸ੍ਤਥਾ ਰਾਜਨ੍ਧਰ੍ਮਂ ਚ ਪਰਮਂ ਗਤਃ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ, ਵਿਦੁਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਨष੍ਟਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੋਰ੍ਵਂਸ਼ਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪੁਨਰੁਦ੍ਧृਤਮ੍। ਤਤੋ ਨਿਰ੍ਵਚਨਂ ਲੋਕੇ ਸਰ੍ਵਰਾष੍ਟ੍ਰੇष੍ਵਵਰ੍ਤਤ
ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੀ ਵੰਸ਼, ਜੋ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਮੁੜ ਉਭਰ ਆਈ ਦੇਖ ਕੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ।
ਵੀਰਸੂਨਾਂ ਕਾਸ਼ਿਸੁਤੇ ਦੇਸ਼ਾਨਾਂ ਕੁਰੁਜਾਙ੍ਗਲਮ੍। ਸਰ੍ਵਧ੍ਰਮਵਿਦਾਂ ਭੀष੍ਮਃ ਪੁਰਾਣਾਂ ਗਜਸਾਹ੍ਵਯਮ੍
ਕਾਸ਼ੀ ਦੀ ਰਾਣੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ, ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ ਅਤੇ ਕੁਰੁਜੰਗਲ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਗਜਸਾਹਵਯਾ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਚਕ੍ਸ਼ੁष੍ਟ੍ਵਾਦ੍ਰਜ੍ਯਂ ਨ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਤ। ਪਾਰਸਵਤ੍ਵਾਦ੍ਵਿਦੁਰੋ ਰਾਜਾ ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਬਭੂਵ ਹ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਲਿਆ; ਵਿਦੁਰ ਦਾਸੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਪਾਂਡੂ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।
ਅਥ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਮਹੀਪਤੇਃ। ਰੂਪਯੌਵਨਸਂਪਨ੍ਨਾਂ ਸੁਤਾਂ ਸਾਗਰਗਾਸੁਤਃ
ਫਿਰ ਸਾਗਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।