ਕਿਂ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਧਰ੍ਮੇਣ ਯੇਨ ਸ਼ਾਪਮੁਪੇਯਿਵਾਨ੍। ਕਸ੍ਯ ਸ਼ਾਪਾਚ੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षੇਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਯੋਨਾਵਜਾਯਤ
ਧਰਮ ਨੇ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਮਿਲਿਆ? ਤੇ ਕਿਹੜੇ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਘਰ ਜੰਮਿਆ?
ਬਭੂਵ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮਾਣ੍ਡਵ੍ਯ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਧृਤਿਮਾਨ੍ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸਤ੍ਯੇ ਤਪਸਿ ਚ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਮਾਂਡਵਯ ਸੀ। ਉਹ ਬੜਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਧੀਰਜ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਤੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚਰਨ੍ਨਾਜਗਾਮ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ। ਸਂਨਿਕृष੍ਟਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਗ੍ਰਾਮਾਣਾਂ ਯਾਨਿ ਕਾਨਿ ਚ। ਤਤ੍ਰਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਸਤਿ ਸ੍ਮ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਉਹ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਕਦੇ ਕਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੇ ਤੀਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਆਪਣਾ ਆਸ਼ਰਮ ਬਣਾ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਸ ਆਸ਼੍ਰਮਪਦਦ੍ਵਾਰਿ ਵृਕ੍ਸ਼ਮੂਲੇ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਊਰ੍ਧ੍ਵਬਾਹੁਰ੍ਮਹਾਯੋਗੀ ਤਸ੍ਥੌ ਮੌਨਵ੍ਰਤਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਉੱਤੇ, ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ, ਉਹ ਮਹਾਤਮਾ ਚੁੱਪ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਲੈ ਕੇ, ਹੱਥ ਉੱਚੇ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੀ ਜੋਗ ਸਾਧਨਾ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਪਸਿ ਵਰ੍ਤਤਃ। ਤਮਾਸ਼੍ਰਮਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦਸ੍ਯਵੋ ਲੋਪ੍ਤ੍ਰਹਾਰਿਣਃ
ਜਦ ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਧਰ ਕੁਝ ਡਾਕੂ, ਜੋ ਚੋਰੀ ਦਾ ਸਮਾਨ ਲੈ ਕੇ ਭੱਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਸ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਅਨੁਸਾਰ੍ਯਮਾਣਾ ਬਹੁਭੀ ਰਕ੍ਸ਼ਿਭਿਰ੍ਭਰਤਰ੍षਭ। `ਤਾਮੇਵ ਵਸਤਿਂ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤੇ ਗ੍ਰਾਮਾਲ੍ਲੋਪ੍ਤ੍ਰਹਾਰਿਣਃ
ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਹ ਚੋਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੋਰੀ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰੱਖਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਓਹੀ ਥਾਂ, ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਵਸਥੇ ਸ਼ੇਤੇ ਸ ਮੁਨਿਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਃ।' ਤੇ ਤਸ੍ਯਾਵਸਥੇ ਲੋਪ੍ਤ੍ਰਂ ਦਸ੍ਯਵਃ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮ
ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਵ੍ਰਤਧਾਰੀ ਮੁਨੀ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਓਥੇ ਹੀ ਉਹ ਚੋਰ ਆਪਣਾ ਚੋਰੀ ਕੀਤਾ ਸਮਾਨ ਲੁਕਾ ਕੇ ਬੈਠ ਗਏ।
ਨਿਧਾਯ ਚ ਭਯਾਲ੍ਲੀਨਾਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਨਾਗਤੇ ਬਲੇ। ਤੇषੁ ਲੀਨੇष੍ਵਥੋ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤਤਸ੍ਤਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਬਲਮ੍
ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਓਥੇ ਹੀ ਲੁਕ ਗਏ, ਜਦ ਤੱਕ ਰੱਖੀਏ ਨਹੀਂ ਆਏ। ਜਦ ਉਹ ਲੁਕ ਗਏ, ਤਾਂ ਰੱਖੀਏ ਵੀ ਜਲਦੀ ਓਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਆਜਗਾਮ ਤਤੋऽਪਸ਼੍ਯਂਸ੍ਤਮृषਿਂ ਤਸ੍ਕਰਾਨੁਗਾਃ। ਤਮਪृਚ੍ਛਂਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜਂਸ੍ਤਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਤਪੋਧਨਮ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਇਆ ਤੇ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ। ਮੈਂ ਉਸ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕੀ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਜੀ।
ਕਤਰੇਣ ਪਥਾ ਯਾਤਾ ਦਸ੍ਯਵੋ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ। ਤੇਨ ਗਚ੍ਛਾਮਹੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਯਥਾ ਸ਼ੀਘ੍ਰਤਰਂ ਵਯਮ੍
ਚੋਰਾ ਕਿਹੜੇ ਰਾਹ ਗਏ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰੀ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ? ਅਸੀਂ ਵੀ ਉਹੀ ਰਾਹ ਲੈ ਕੇ ਜਾਵਾਂ ਤਾਂ ਕਿ ਜਲਦੀ ਪਹੁੰਚ ਸਕੀਏ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ।
ਤਥਾ ਤੁ ਰਕ੍ਸ਼ਿਮਾਂ ਤੇषਾਂ ਬ੍ਰੁਵਤਾਂ ਸ ਤਪੋਧਨਃ। ਨ ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਚਨਂ ਰਾਜਨ੍ਨਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਾਧ੍ਵਸਾਧੁ ਵਾ
ਜਦ ਉਹ ਲੋਕ ਪੁੱਛਦੇ ਰਹੇ, ਉਹ ਤਪਸਵੀ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬੋਲੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ; ਨਾ ਚੰਗਾ, ਨਾ ਮਾੜਾ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਰਾਜਪੁਰੁषਾ ਵਿਚਿਨ੍ਵਾਨਾਸ੍ਤਮਾਸ਼੍ਰਮਮ੍। ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਲੀਨਾਂਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚੋਰਾਂਸ੍ਤਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਮੇਵ ਚ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਚੋਰਾਂ ਨੂੰ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਚੋਰੀ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸਮਾਨ ਵੀ ਵੇਖ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਙ੍ਕਾ ਸਮਭਵਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਤਂ ਮੁਨਿਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਸਂਯਮ੍ਯੈਨਂ ਤਤੋ ਰਾਜ੍ਞੇ ਦਸ੍ਯੂਂਸ਼੍ਚੈਵ ਨ੍ਯਵੇਦਯਨ੍
ਫਿਰ ਰੱਖਿਆ ਕਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਉੱਤੇ ਸ਼ੱਕ ਹੋਇਆ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਚੋਰਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੋਵੇਂ ਦੀ ਖਬਰ ਦਿੱਤੀ।
ਤਂ ਰਾਜਾ ਸਹ ਤੈਸ਼੍ਚੋਰੈਰਨ੍ਵਸ਼ਾਦ੍ਵਧ੍ਯਤਾਮਿਤਿ। ਸ ਰਕ੍ਸ਼ਿਭਿਸ੍ਤੈਰਜ੍ਞਾਤਃ ਸ਼ੂਲੇ ਪ੍ਰੋਤੋ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਦਿੱਤੀ; ਰੱਖਿਆ ਕਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ, ਬਿਨਾ ਜਾਣੇ, ਉਸ ਵੱਡੇ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਸੂਲ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਸ਼ੂਲਮਾਰੋਪ੍ਯ ਤਂ ਮੁਨਿਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਤਦਾ। ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮਹੀਪਾਲਂ ਧਨਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਤਾਨ੍ਯਥ
ਉਹ ਰੱਖਿਆ ਕਰਣ ਵਾਲੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸੂਲ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਧਨ ਲੈ ਕੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ।
ਸ਼ੂਲਸ੍ਥਃ ਸ ਤੁ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਤਤਃ। ਨਿਰਾਹਾਰੋऽਪਿ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षਿਰ੍ਮਰਣਂ ਨਾਭ੍ਯਪਦ੍ਯਤ
ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੂਲ ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਭੁੱਖੇ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਆਈ।
ਧਾਰਯਾਮਾਸ ਚ ਪ੍ਰਾਣਾਨृषੀਂਸ਼੍ਚ ਸਮੁਪਾਨਯਤ੍। ਸ਼ੂਲਾਗ੍ਰੇ ਤਪ੍ਯਮਾਨੇਨ ਤਪਸ੍ਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣ ਬਚਾ ਕੇ, ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ; ਸੂਲ ਦੀ ਨੋਕ ਉੱਤੇ ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਵੱਡੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਤਪ ਕਰਿਆ।
ਸਨ੍ਤਾਪਂ ਪਰਮਂ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮੁਨਯਸ੍ਤਪਸਾऽਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਤੇ ਰਾਤ੍ਰੌ ਸ਼ਕੁਨਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਨ੍ਨਿਪਤ੍ਤ੍ਯ ਤੁ ਭਾਰਤ। ਦਰ੍ਸ਼ਨ੍ਤੋ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਤਮਪृਚ੍ਛਨ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ; ਰਾਤ ਨੂੰ, ਭਾਰਤ ਜੀ, ਉਹ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਹੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕਿਂ ਪਾਪਂ ਕृਤਵਾਨਸਿ। ਯੇਨੇਹ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸ਼ੂਲੇ ਦੁਃਖਭਯਂ ਮਹਤ੍
ਅਸੀਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜਾ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਇਥੇ ਸੂਲ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਡਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ ਹੋ।
ਤਤਃ ਸ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਸ੍ਤਾਨੁਵਾਚ ਤਪੋਧਨਾਨ੍। ਦੋषਤਃ ਕਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਨ ਹਿ ਮੇऽਨ੍ਯੋਪਰਾਧ੍ਯਤਿ
ਫਿਰ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ-ਸ਼ੇਰ ਨੇ ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਇਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।"
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਥਾ ਬਹੁਤਿਥੇऽਹਨਿ। ਨ੍ਯਵੇਦਯਂਸ੍ਤਥਾ ਰਾਜ੍ਞੇ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਨਰਾਧਿਪ
ਉਸ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਹੀ, ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਜਾ ਚ ਤਮृषਿਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸਹ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ। ਪ੍ਰਸਾਦਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਸ਼ੂਲਸ੍ਥਮृषਿਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ, ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਆ ਕੇ, ਸੂਲ ਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਯਨ੍ਮਯਾऽਪਕृਤਂ ਮੋਹਾਦਜ੍ਞਾਨਾਦृषਿਸਤ੍ਤਮ। ਪ੍ਰਸਾਦਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਤਤ੍ਰਾਹਂ ਨ ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਕ੍ਰੋਦ੍ਧੁਮਰ੍ਹਸਿ
"ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਅਣਜਾਣੇ ਜਾਂ ਭੁੱਲ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ, ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਫੀ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰੋ।"
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਪ੍ਰਸਾਦਮਕਰੋਨ੍ਮੁਨਿਃ। ਕृਤਪ੍ਰਸਾਦਂ ਰਾਜਾ ਤਂ ਤਤਃ ਸਮਵਤਾਰਯਤ੍
ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਐਸਾ ਕਹੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਤੇ ਜਦ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਾਫੀ ਮਿਲ ਗਈ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸੂਲ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਾਰ ਲਿਆ।
ਅਵਤਾਰ੍ਯ ਚ ਸ਼ੂਲਾਗ੍ਰਾਤ੍ਤਚ੍ਛੂਲਂ ਨਿਸ਼੍ਚਕਰ੍ष ਹ। ਅਸ਼ਕ੍ਨੁਵਂਸ਼੍ਚ ਨਿष੍ਕ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸ਼ੂਲਂ ਮੂਲੇ ਸ ਚਿਚ੍ਛਿਦੇ
ਸੂਲ ਦੀ ਨੋਕ ਤੋਂ ਉਤਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਸੂਲ ਨੂੰ ਖਿੱਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਕੱਢ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਸੂਲ ਨੂੰ ਨੀਂਹ ਤੋਂ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਤਥਾਨ੍ਤਰ੍ਗਤੇਨੈਵ ਸ਼ੂਲੇਨ ਵ੍ਯਚਰਨ੍ਮੁਨਿਃ। ਕਣ੍ਠਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਾਨ੍ਤਰਸ੍ਥੇਨ ਸ਼ਙ੍ਕੁਨਾ ਮੁਨਿਰਾਚਤ੍। ਪੁष੍ਪਭਾਜਨਧਾਰੀ ਸ੍ਯਾਦਿਤਿ ਚਿਨ੍ਤਾਪਰੋऽਭਵਤ੍
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਸੂਲ ਅੰਦਰ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਚਲਦਾ ਫਿਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਗਲੇ ਤੇ ਪਾਸੇ ਵਿੱਚ ਸੂਲ ਦੀ ਨੋਕ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਮੈਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਲੈ ਕੇ ਚਲਾਂ।"
ਸ ਚਾਤਿਤਪਸਾ ਲੋਕਾਨ੍ਵਿਜਿਗ੍ਯੇ ਦੁਰ੍ਲਭਾਨ੍ਪਰੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭਾਰੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਜਿੱਤ ਲਏ ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਪਾਉਣੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹਨ।
ਅਣੀਮਾਣ੍ਡਵ੍ਯ ਇਤਿ ਚ ਤਤੋ ਲੋਕੇषੁ ਗੀਯਤੇ। ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਸਦਨਂ ਵਿਪ੍ਰੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਪਰਮਾਰ੍ਥਵਿਤ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਅਣੀਮਾਂਡਵਿਆ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧਰਮ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਗਿਆ।
ਆਸਨਸ੍ਥਂ ਤਤੋ ਧਰ੍ਮਂ ਦृष੍ਟ੍ਵੋਪਾਲਭਤ ਪ੍ਰਭੁਮ੍। ਕਿਂ ਨੁ ਤਦ੍ਦੁष੍ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਮਯਾ ਕृਤਮਜਾਨਤਾ
ਧਰਮ ਨੂੰ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਬੈਠਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਿਹੜਾ ਉਹ ਗਲਤ ਕੰਮ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਅਣਜਾਣੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ?"
ਯਸ੍ਯੇਯਂ ਫਲਨਿਰ੍ਵृਤ੍ਤਿਰੀਦृਸ਼੍ਯਾਸਾਦਿਤਾ ਮਯਾ। ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮੇ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪਸ਼੍ਯ ਮੇ ਤਪਸੋ ਬਲਮ੍
"ਜਿਸ ਦਾ ਇਹ ਨਤੀਜਾ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਹੈ? ਜਲਦੀ ਸੱਚ ਦੱਸੋ; ਮੇਰੀ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੇਖੋ।"