ਨਾਕਰੋਦ੍ਵਚਨਂ ਦੇਵ੍ਯਾ ਭਯਾਤ੍ਸੁਰਸੁਤੋਪਮਾ। ਤਤਃਸ੍ਵੈਰ੍ਭੂषਣੈਰ੍ਦਾਸੀਂ ਭੂषਯਿਤ੍ਵਾऽਪ੍ਸਰੋਪਮਾਮ੍
ਉਹ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਡਰ ਕਰਕੇ ਰਾਣੀ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾ ਮੰਨੀ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਦਾਸੀ ਨੂੰ ਸੋਹਣੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਕੋਈ ਅਪਸਰਾ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਕृष੍ਣਾਯ ਤਤਃ ਕਾਸ਼ਿਪਤੇਃ ਸੁਤਾ। ਸਾ ਤਂ ਤ੍ਵृषਿਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਗਮ੍ਯਾਭਿਵਾਦ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ ਉਸ ਸੋਹਣੀ ਦਾਸੀ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਕੋਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਆਈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ।
ਸਂਵਿਵੇਸ਼ਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਾ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯੋਪਚਚਾਰ ਹ। `ਵਾਗ੍ਭਾਵੋਪਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਗਾਤ੍ਰਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨੇਨ ਚ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਜਤ ਕਰਕੇ, ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ, ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਹੱਥ ਲਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਕਾਮੋਪਭੋਗੇਨ ਰਹਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਤੁष੍ਟਿਮਗਾਦृषਿਃ। ਤਯਾ ਸਹੋषਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਮਹਰ੍षਿਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਃ
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਸੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਲੁਕ ਕੇ ਰਾਜੀ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਨਬ੍ਰਵੀਦੇਨਾਮਭੁਜਿष੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਸਿ। ਅਯਂ ਚ ਤੇ ਸ਼ੁਭੇ ਗਰ੍ਭਃ ਸ਼੍ਰੇਯਾਨੁਦਰਮਾਗਤਃ। ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਭਵਿਤਾ ਲੋਕੇ ਸਰ੍ਵਬੁਦ੍ਧਿਮਤਾਂ ਵਰਃ
ਉੱਠ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਮਾਂ ਬਣੇਗੀ। ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਆਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਧਰਮੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅਕਲਮੰਦ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਸ ਜਜ੍ਞੇ ਵਿਦੁਰੋ ਨਾਮ ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨਾਤ੍ਮਜਃ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਵੈ ਭ੍ਰਾਤਾ ਪਾਣ੍ਡੋਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਵੈਪਾਇਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਦੁਰ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਵੀ ਭਰਾ ਸੀ।
ਧਰ੍ਮੋ ਵਿਦੁਰਰੂਪੇਣ ਸ਼ਾਪਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਮਾਣ੍ਡਵ੍ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਃ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮਾਂਡਵਯ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਧਰਮ ਨੇ ਵਿਦੁਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਜੋ ਸੱਚ-ਝੂਠ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੀ।
ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨੋऽਪ੍ਯੇਤਤ੍ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯੈ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍। ਪ੍ਰਲਮ੍ਭਮਾਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਜਨ੍ਮ ਚ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਵੈਪਾਇਨ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ—ਆਪਣੀ ਦੇਰੀ ਅਤੇ ਦਾਸੀ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਦੀ ਵੀ।
ਸ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯਾਨृਣੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਮਾਤ੍ਰਾ ਸਮੇਤ੍ਯ ਚ। ਤਸ੍ਯੈ ਗਰ੍ਭਂ ਸਮਾਵੇਦ੍ਯ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਧਰਮ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਗਰਭ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਓਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਤੇ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨਾਦਪਿ। ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਦੇਵਗਰ੍ਭਾਭਾਃ ਕੁਰੁਵਂਸ਼ਵਿਵਰ੍ਧਨਾਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਦਵੈਪਾਇਨ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬਣੇ।
ਕਿਂ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਧਰ੍ਮੇਣ ਯੇਨ ਸ਼ਾਪਮੁਪੇਯਿਵਾਨ੍। ਕਸ੍ਯ ਸ਼ਾਪਾਚ੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षੇਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਯੋਨਾਵਜਾਯਤ
ਧਰਮ ਨੇ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਮਿਲਿਆ? ਤੇ ਕਿਹੜੇ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਘਰ ਜੰਮਿਆ?
ਬਭੂਵ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮਾਣ੍ਡਵ੍ਯ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਧृਤਿਮਾਨ੍ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸਤ੍ਯੇ ਤਪਸਿ ਚ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਮਾਂਡਵਯ ਸੀ। ਉਹ ਬੜਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਧੀਰਜ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਤੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚਰਨ੍ਨਾਜਗਾਮ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ। ਸਂਨਿਕृष੍ਟਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਗ੍ਰਾਮਾਣਾਂ ਯਾਨਿ ਕਾਨਿ ਚ। ਤਤ੍ਰਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਸਤਿ ਸ੍ਮ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਉਹ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਕਦੇ ਕਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੇ ਤੀਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਆਪਣਾ ਆਸ਼ਰਮ ਬਣਾ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਸ ਆਸ਼੍ਰਮਪਦਦ੍ਵਾਰਿ ਵृਕ੍ਸ਼ਮੂਲੇ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਊਰ੍ਧ੍ਵਬਾਹੁਰ੍ਮਹਾਯੋਗੀ ਤਸ੍ਥੌ ਮੌਨਵ੍ਰਤਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਉੱਤੇ, ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ, ਉਹ ਮਹਾਤਮਾ ਚੁੱਪ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਲੈ ਕੇ, ਹੱਥ ਉੱਚੇ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੀ ਜੋਗ ਸਾਧਨਾ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਪਸਿ ਵਰ੍ਤਤਃ। ਤਮਾਸ਼੍ਰਮਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦਸ੍ਯਵੋ ਲੋਪ੍ਤ੍ਰਹਾਰਿਣਃ
ਜਦ ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਧਰ ਕੁਝ ਡਾਕੂ, ਜੋ ਚੋਰੀ ਦਾ ਸਮਾਨ ਲੈ ਕੇ ਭੱਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਸ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਅਨੁਸਾਰ੍ਯਮਾਣਾ ਬਹੁਭੀ ਰਕ੍ਸ਼ਿਭਿਰ੍ਭਰਤਰ੍षਭ। `ਤਾਮੇਵ ਵਸਤਿਂ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤੇ ਗ੍ਰਾਮਾਲ੍ਲੋਪ੍ਤ੍ਰਹਾਰਿਣਃ
ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਹ ਚੋਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੋਰੀ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰੱਖਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਓਹੀ ਥਾਂ, ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਵਸਥੇ ਸ਼ੇਤੇ ਸ ਮੁਨਿਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਃ।' ਤੇ ਤਸ੍ਯਾਵਸਥੇ ਲੋਪ੍ਤ੍ਰਂ ਦਸ੍ਯਵਃ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮ
ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਵ੍ਰਤਧਾਰੀ ਮੁਨੀ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਓਥੇ ਹੀ ਉਹ ਚੋਰ ਆਪਣਾ ਚੋਰੀ ਕੀਤਾ ਸਮਾਨ ਲੁਕਾ ਕੇ ਬੈਠ ਗਏ।
ਨਿਧਾਯ ਚ ਭਯਾਲ੍ਲੀਨਾਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਨਾਗਤੇ ਬਲੇ। ਤੇषੁ ਲੀਨੇष੍ਵਥੋ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤਤਸ੍ਤਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਬਲਮ੍
ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਓਥੇ ਹੀ ਲੁਕ ਗਏ, ਜਦ ਤੱਕ ਰੱਖੀਏ ਨਹੀਂ ਆਏ। ਜਦ ਉਹ ਲੁਕ ਗਏ, ਤਾਂ ਰੱਖੀਏ ਵੀ ਜਲਦੀ ਓਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਆਜਗਾਮ ਤਤੋऽਪਸ਼੍ਯਂਸ੍ਤਮृषਿਂ ਤਸ੍ਕਰਾਨੁਗਾਃ। ਤਮਪृਚ੍ਛਂਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜਂਸ੍ਤਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਤਪੋਧਨਮ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਇਆ ਤੇ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ। ਮੈਂ ਉਸ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕੀ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਜੀ।
ਕਤਰੇਣ ਪਥਾ ਯਾਤਾ ਦਸ੍ਯਵੋ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ। ਤੇਨ ਗਚ੍ਛਾਮਹੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਯਥਾ ਸ਼ੀਘ੍ਰਤਰਂ ਵਯਮ੍
ਚੋਰਾ ਕਿਹੜੇ ਰਾਹ ਗਏ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰੀ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ? ਅਸੀਂ ਵੀ ਉਹੀ ਰਾਹ ਲੈ ਕੇ ਜਾਵਾਂ ਤਾਂ ਕਿ ਜਲਦੀ ਪਹੁੰਚ ਸਕੀਏ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ।
ਤਥਾ ਤੁ ਰਕ੍ਸ਼ਿਮਾਂ ਤੇषਾਂ ਬ੍ਰੁਵਤਾਂ ਸ ਤਪੋਧਨਃ। ਨ ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਚਨਂ ਰਾਜਨ੍ਨਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਾਧ੍ਵਸਾਧੁ ਵਾ
ਜਦ ਉਹ ਲੋਕ ਪੁੱਛਦੇ ਰਹੇ, ਉਹ ਤਪਸਵੀ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬੋਲੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ; ਨਾ ਚੰਗਾ, ਨਾ ਮਾੜਾ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਰਾਜਪੁਰੁषਾ ਵਿਚਿਨ੍ਵਾਨਾਸ੍ਤਮਾਸ਼੍ਰਮਮ੍। ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਲੀਨਾਂਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚੋਰਾਂਸ੍ਤਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਮੇਵ ਚ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਚੋਰਾਂ ਨੂੰ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਚੋਰੀ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸਮਾਨ ਵੀ ਵੇਖ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਙ੍ਕਾ ਸਮਭਵਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਤਂ ਮੁਨਿਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਸਂਯਮ੍ਯੈਨਂ ਤਤੋ ਰਾਜ੍ਞੇ ਦਸ੍ਯੂਂਸ਼੍ਚੈਵ ਨ੍ਯਵੇਦਯਨ੍
ਫਿਰ ਰੱਖਿਆ ਕਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਉੱਤੇ ਸ਼ੱਕ ਹੋਇਆ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਚੋਰਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੋਵੇਂ ਦੀ ਖਬਰ ਦਿੱਤੀ।
ਤਂ ਰਾਜਾ ਸਹ ਤੈਸ਼੍ਚੋਰੈਰਨ੍ਵਸ਼ਾਦ੍ਵਧ੍ਯਤਾਮਿਤਿ। ਸ ਰਕ੍ਸ਼ਿਭਿਸ੍ਤੈਰਜ੍ਞਾਤਃ ਸ਼ੂਲੇ ਪ੍ਰੋਤੋ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਦਿੱਤੀ; ਰੱਖਿਆ ਕਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ, ਬਿਨਾ ਜਾਣੇ, ਉਸ ਵੱਡੇ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਸੂਲ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਸ਼ੂਲਮਾਰੋਪ੍ਯ ਤਂ ਮੁਨਿਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਤਦਾ। ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮਹੀਪਾਲਂ ਧਨਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਤਾਨ੍ਯਥ
ਉਹ ਰੱਖਿਆ ਕਰਣ ਵਾਲੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸੂਲ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਧਨ ਲੈ ਕੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ।
ਸ਼ੂਲਸ੍ਥਃ ਸ ਤੁ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਤਤਃ। ਨਿਰਾਹਾਰੋऽਪਿ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षਿਰ੍ਮਰਣਂ ਨਾਭ੍ਯਪਦ੍ਯਤ
ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੂਲ ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਭੁੱਖੇ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਆਈ।
ਧਾਰਯਾਮਾਸ ਚ ਪ੍ਰਾਣਾਨृषੀਂਸ਼੍ਚ ਸਮੁਪਾਨਯਤ੍। ਸ਼ੂਲਾਗ੍ਰੇ ਤਪ੍ਯਮਾਨੇਨ ਤਪਸ੍ਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣ ਬਚਾ ਕੇ, ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ; ਸੂਲ ਦੀ ਨੋਕ ਉੱਤੇ ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਵੱਡੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਤਪ ਕਰਿਆ।
ਸਨ੍ਤਾਪਂ ਪਰਮਂ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮੁਨਯਸ੍ਤਪਸਾऽਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਤੇ ਰਾਤ੍ਰੌ ਸ਼ਕੁਨਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਨ੍ਨਿਪਤ੍ਤ੍ਯ ਤੁ ਭਾਰਤ। ਦਰ੍ਸ਼ਨ੍ਤੋ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਤਮਪृਚ੍ਛਨ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ; ਰਾਤ ਨੂੰ, ਭਾਰਤ ਜੀ, ਉਹ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਹੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕਿਂ ਪਾਪਂ ਕृਤਵਾਨਸਿ। ਯੇਨੇਹ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸ਼ੂਲੇ ਦੁਃਖਭਯਂ ਮਹਤ੍
ਅਸੀਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜਾ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਇਥੇ ਸੂਲ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਡਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ ਹੋ।
ਤਤਃ ਸ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਸ੍ਤਾਨੁਵਾਚ ਤਪੋਧਨਾਨ੍। ਦੋषਤਃ ਕਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਨ ਹਿ ਮੇऽਨ੍ਯੋਪਰਾਧ੍ਯਤਿ
ਫਿਰ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ-ਸ਼ੇਰ ਨੇ ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਇਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।"