ਸ ਤਥੇਤਿ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਨਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਾਮ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਸਾऽਪਿ ਕਾਲੇਨ ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਸੁषੁਵੇऽਨ੍ਧਂ ਤਮਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਉਹ, ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਾਲਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ' ਕਹਿ ਕੇ ਰਜੀ ਹੋਇਆ ਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਸਮੇਂ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ ਅੰਨ੍ਹਾ ਪੁੱਤ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਨਰੇਵ ਤੁ ਸਾ ਦੇਵੀ ਪਰਿਭਾष੍ਯ ਸ੍ਨੁषਾਂ ਤਤਃ। ऋषਿਮਾਵਾਹਯਤ੍ਸਤ੍ਯਾ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਮਰਿਨ੍ਦਮ
ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਪੂਤਣੂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਬੁਲਾਇਆ।
ਅਮ੍ਬਾਲਿਕਾਂ ਸਮਾਹੂਯ ਤਸ੍ਯਾਂ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਸੁਤਮ੍। ਭੂਯੋ ਨਿਯੋਜਯਾਮਾਸ ਸਨ੍ਤਾਨਾਯ ਕੁਲਸ੍ਯ ਵੈ
ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੇ ਅੰਬਾਲਿਕਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਲਈ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਵਿषਣ੍ਣਾਮ੍ਬਾਲਿਕਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਨਿषਣ੍ਣਾ ਸ਼ਯਨੋਤ੍ਤਮੇ। ਕੋਨ੍ਵੇष੍ਯਤੀਤਿ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੀ ਨਿਯਤਾਂ ਸਂਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਅੰਬਾਲਿਕਾ, ਜੋ ਸਚੀ ਅਤੇ ਦੁਖੀ ਸੀ, ਵਧੀਆ ਖਟ ਤੇ ਬੈਠੀ ਰਹੀ, ਚਿੰਤਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ ਕਿ 'ਕੌਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇਗਾ?' ਅਤੇ ਸਬਰ ਨਾਲ ਉਡੀਕ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਤਤਸ੍ਤੇਨੈਵ ਵਿਧਿਨਾ ਮਹਰ੍षਿਸ੍ਤਾਮਪਦ੍ਯਤ। ਅਮ੍ਬਾਲਿਕਾਮਥਾऽਭ੍ਯਾਗਾਦृषਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਸਾऽਪਿ ਤਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮਹਾਂਰਿਸ਼ੀ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ; ਅਤੇ ਅੰਬਾਲਿਕਾ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਈ।
ਵਿਵਰ੍ਣਾ ਪਾਣ੍ਡੁਸਂਕਾਸ਼ਾ ਸਮਪਦ੍ਯਤ ਭਾਰਤ। ਤਾਂ ਭੀਤਾਂ ਪਾਣ੍ਡੁਸਂਕਾਸ਼ਾਂ ਵਿषਣ੍ਣਾਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਭਾਰਤ
ਭਾਰਤ, ਉਹ ਫਿਕੀ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਦਾ ਰੰਗ ਪਾਂਡੂ ਵਰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਸ ਨੂੰ ਡਰਿਆ, ਫਿਕੀ ਅਤੇ ਉਦਾਸ ਵੇਖ ਕੇ, ਭਾਰਤ—
ਵ੍ਯਾਸਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀਪੁਤ੍ਰ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਣ੍ਡੁਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨਾ ਵਿਰੂਪਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਾਮਿਹ
ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤ ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ ਫਿਕੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ—'
ਤਸ੍ਮਾਦੇष ਸੁਤਸ੍ਤੇ ਵੈ ਪਾਣ੍ਡੁਰੇਵ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਨਾਮ ਚਾਸ੍ਯੈਤਦੇਵੇਹ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸ਼ੁਭਾਨਨੇ
'ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸੁਭਾਗੀਏ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਫਿਕਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਨਿਰਾਕ੍ਰਾਮਦ੍ਭਗਵਾਨृषਿਸਤ੍ਤਮਃ। ਤਤੋ ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਮਾਲੋਕ੍ਯ ਸਤ੍ਯਾ ਪੁਤ੍ਰਮਥਾऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਡਾ ਅਤੇ ਮਾਣਯੋਗ ਰਿਸ਼ੀ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਕੁਮਾਰੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰ ਅਪ੍ਯਤ੍ਰ ਭਵਿਤਾ ਸ਼ੁਭਃ।' ਸ਼ਸ਼ਂਸ ਸ ਪੁਨਰ੍ਮਾਤ੍ਰੇ ਤਸ੍ਯ ਬਾਲਸ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡੁਤਾਮ੍
'ਪੁੱਤ, ਦੱਸ ਕਿ ਇੱਥੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੋਵੇਗੀ?' ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਮਾਂ ਨੂੰ ਬੱਚੇ ਦੇ ਫਿਕੇ ਰੰਗ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸੁਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਕੁਮਾਰੋ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਪਾਣ੍ਡੁਤ੍ਵਂ ਵਰ੍ਣਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਾਤृਦੋषਾਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
'ਉਹ ਬੱਚਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ; ਪਰ ਮਾਂ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਾ ਰੰਗ ਫਿਕਾ ਰਹੇਗਾ।'
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤੀਹ ਪਞ੍ਚ ਵੈ। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਾਤਰਂ ਤਤ੍ਰ ਸੋऽਭਿਵਾਦ੍ਯ ਜਗਾਮ ਹ
'ਉਸ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤ ਹੋਣਗੇ, ਜੋ ਸਭ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਹੋਣਗੇ।' ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਂ ਮਾਤਾ ਪੁਨਰੇਵਾਨ੍ਯਮੇਕਂ ਪੁਤ੍ਰਮਯਾਚਤ। ਤਥੇਤਿ ਚ ਮਹਰ੍षਿਸ੍ਤਾਂ ਮਾਤਰਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ
ਮਾਂ ਨੇ ਫਿਰ ਇਕ ਹੋਰ ਪੁੱਤ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ; ਮਹਾਂਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ।'
ਤਤਃ ਕੁਮਾਰਂ ਸਾ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਮਜੀਜਨਤ੍। ਪਾਣ੍ਡੁਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪਨ੍ਨਂ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਮਿਵ ਸ਼੍ਰਿਯਾ
ਫਿਰ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤ ਜਣਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਫਿਕੇ ਰੰਗ ਦੀ ਚਿਨ੍ਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਲੱਗਦਾ ਸੀ।
ਯਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਪਞ੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। `ਤਯੋਰ੍ਜਨ੍ਮਕ੍ਰਿਯਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਯਥਾਵਦਨੁਪੂਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਪੰਜ ਪੁੱਤ ਜਣੇ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਪਾਂਡਵ ਹੋਏ; ਦੋਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜਨਮ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਠੀਕ ਢੰਗ ਅਤੇ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਹੋਈਆਂ।
ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਵੈ ਭੀष੍ਮੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਵੇਦਪਾਰਗੈਃ। ਅਨ੍ਧਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਮ੍ਬਿਕਾਪੁਤ੍ਰਂ ਜਾਤਂ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਸੁਤਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਕਾਰ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਰਾਹੀਂ ਕਰਵਾਏ; ਜਦ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਅੰਬਿਕਾ ਦਾ ਬੱਚਾ, ਅੰਧਾ ਜਣਿਆ ਗਿਆ—
ਕੌਸਲ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਸਮਾਹੂਯ ਪੁਤ੍ਰਮਨ੍ਯਮਯਾਚਤ। ਅਨ੍ਧੋਯਮਨ੍ਯਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਕੌਸਲ੍ਯਾਤਨਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਕੌਸਲਿਆ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਇਕ ਹੋਰ ਬੱਚਾ ਮੰਗਿਆ: 'ਇਹ ਅੰਧਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਕੌਸਲਿਆ ਤੋਂ ਇਕ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਮਹਰ੍षਿਸ੍ਤਾਂ ਮਾਤਰਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ। ਨਿਯਤਾ ਯਦਿ ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਪੁਨਃਸ਼ੁਭਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਂਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਜੇ ਕੌਸਲਿਆ ਨਿਸ਼ਚਲ ਰਹੇਗੀ, ਉਹ ਫਿਰ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤ ਜਣੇਗੀ।'
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਕੁਮਾਰੋऽਸ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਤਤ੍ਵਵਿਤ੍। ਤਾਂ ਸਮਾਧਾਯ ਵੈ ਭੂਯਃ ਸ੍ਨੁषਾਂ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਪੁਨਃ
'ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤ ਧਰਮ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸਾਰ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।' ਇਹ ਨਿਸਚਾ ਕਰਕੇ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੇ ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਵੁਹੂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ऋਤੁਕਾਲੇ ਤਤੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਂ ਵਧੂਂ ਤਸ੍ਮੈ ਨ੍ਯਯੋਜਯਤ੍। ਸਾ ਤੁ ਰੂਪਂ ਚ ਗਨ੍ਧਂ ਚ ਮਹਰ੍षੇਃ ਪ੍ਰਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਤਂ
ਫਿਰ, ਸਮੇਂ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਵੁਹੂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਉਹ, ਮਹਾਂਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਰੂਪ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੀ ਰਹੀ—
ਨਾਕਰੋਦ੍ਵਚਨਂ ਦੇਵ੍ਯਾ ਭਯਾਤ੍ਸੁਰਸੁਤੋਪਮਾ। ਤਤਃਸ੍ਵੈਰ੍ਭੂषਣੈਰ੍ਦਾਸੀਂ ਭੂषਯਿਤ੍ਵਾऽਪ੍ਸਰੋਪਮਾਮ੍
ਉਹ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਡਰ ਕਰਕੇ ਰਾਣੀ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾ ਮੰਨੀ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਦਾਸੀ ਨੂੰ ਸੋਹਣੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਕੋਈ ਅਪਸਰਾ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਕृष੍ਣਾਯ ਤਤਃ ਕਾਸ਼ਿਪਤੇਃ ਸੁਤਾ। ਸਾ ਤਂ ਤ੍ਵृषਿਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਗਮ੍ਯਾਭਿਵਾਦ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ ਉਸ ਸੋਹਣੀ ਦਾਸੀ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਕੋਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਆਈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ।
ਸਂਵਿਵੇਸ਼ਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਾ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯੋਪਚਚਾਰ ਹ। `ਵਾਗ੍ਭਾਵੋਪਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਗਾਤ੍ਰਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨੇਨ ਚ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਜਤ ਕਰਕੇ, ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ, ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਹੱਥ ਲਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਕਾਮੋਪਭੋਗੇਨ ਰਹਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਤੁष੍ਟਿਮਗਾਦृषਿਃ। ਤਯਾ ਸਹੋषਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਮਹਰ੍षਿਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਃ
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਸੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਲੁਕ ਕੇ ਰਾਜੀ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਨਬ੍ਰਵੀਦੇਨਾਮਭੁਜਿष੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਸਿ। ਅਯਂ ਚ ਤੇ ਸ਼ੁਭੇ ਗਰ੍ਭਃ ਸ਼੍ਰੇਯਾਨੁਦਰਮਾਗਤਃ। ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਭਵਿਤਾ ਲੋਕੇ ਸਰ੍ਵਬੁਦ੍ਧਿਮਤਾਂ ਵਰਃ
ਉੱਠ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਮਾਂ ਬਣੇਗੀ। ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਆਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਧਰਮੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅਕਲਮੰਦ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਸ ਜਜ੍ਞੇ ਵਿਦੁਰੋ ਨਾਮ ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨਾਤ੍ਮਜਃ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਵੈ ਭ੍ਰਾਤਾ ਪਾਣ੍ਡੋਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਵੈਪਾਇਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਦੁਰ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਵੀ ਭਰਾ ਸੀ।
ਧਰ੍ਮੋ ਵਿਦੁਰਰੂਪੇਣ ਸ਼ਾਪਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਮਾਣ੍ਡਵ੍ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਃ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮਾਂਡਵਯ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਧਰਮ ਨੇ ਵਿਦੁਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਜੋ ਸੱਚ-ਝੂਠ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੀ।
ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨੋऽਪ੍ਯੇਤਤ੍ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯੈ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍। ਪ੍ਰਲਮ੍ਭਮਾਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਜਨ੍ਮ ਚ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਵੈਪਾਇਨ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ—ਆਪਣੀ ਦੇਰੀ ਅਤੇ ਦਾਸੀ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਦੀ ਵੀ।
ਸ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯਾਨृਣੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਮਾਤ੍ਰਾ ਸਮੇਤ੍ਯ ਚ। ਤਸ੍ਯੈ ਗਰ੍ਭਂ ਸਮਾਵੇਦ੍ਯ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਧਰਮ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਗਰਭ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਓਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਤੇ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨਾਦਪਿ। ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਦੇਵਗਰ੍ਭਾਭਾਃ ਕੁਰੁਵਂਸ਼ਵਿਵਰ੍ਧਨਾਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਦਵੈਪਾਇਨ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬਣੇ।