ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨਂ ਕਾਲੀ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਵੈ ਮੁਨਿਮ੍। ਸ ਵੇਦਾਨ੍ਵਿਬ੍ਰੁਵਨ੍ਧੀਮਾਨ੍ਮਾਤੁਰ੍ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਚਿਨ੍ਤਿਤਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਂ ਕਾਲੀ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸੋਚਿਆ; ਉਹ ਗਿਆਨੀ, ਮਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਬਭੂਵਾਵਿਦਿਤਃ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ। ਤਸ੍ਮੈ ਪੂਜਾਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਤਾਯ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਉਹ ਅਣਦੇਖਾ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਕੁਰੁ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਸੌਭਾਗ। ਫਿਰ ਮਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਚ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਸ੍ਰਵੈਰਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਤ। ਮੁਮੋਚ ਬਾष੍ਪਂ ਦਾਸ਼ੇਯੀ ਪੁਤ੍ਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਿਰਸ੍ਯ ਤੁ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਵਹਿੰਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ; ਦਾਸ਼ੇ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹੰਝੂਆਂ ਵਹਾਏ।
ਤਾਮਦ੍ਭਿਃ ਪਰਿषਿਚ੍ਯਾਰ੍ਤਾਂ ਮਹਰ੍षਿਰਭਿਵਾਦ੍ਯ ਚ। ਮਾਤਰਂ ਪੂਰ੍ਵਜਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵ੍ਯਾਸੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਮਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕ ਕੇ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਆਸ ਨੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਭਵਤ੍ਯਾ ਯਦਭਿਪ੍ਰੇਤਂ ਤਦਹਂ ਕਰ੍ਤੁਮਾਗਤਃ। ਸ਼ਾਧਿ ਮਾਂ ਧਰ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞੇ ਕਰਵਾਣਿ ਪ੍ਰਿਯਂ ਤਵ
ਮਾਂ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਮੈਂ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿਓ, ਧਰਮ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨਪਸੰਦ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ।
ਤਸ੍ਮੈ ਪੂਜਾਂ ਤਤੋऽਕਾਰ੍षੀਤ੍ਪੁਰੋਧਾਃ ਪਰਮਰ੍षਯੇ। ਸ ਚ ਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਵਿਧਿਮਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਫਿਰ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਲਈ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ।
ਪੂਜਿਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਪ ਸਃ। ਤਮਾਸਨਗਤਂ ਮਾਤਾ ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੁਸ਼ਲਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਹੋਣ 'ਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ; ਤੇ ਜਦ ਉਹ ਬੈਠਾ, ਮਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਦਾ ਦੀ ਭਲਾਈ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਥ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯੈਨਮੁਵਾਚੇਦਮਨਨ੍ਤਰਮ੍। ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਃ ਪ੍ਰਜਾਯਨ੍ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸਾਧਾਰਣਾਃ ਕਵੇ
ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਤੁਰੰਤ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਪੁੱਤਰ ਮਾਂ ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਸਮਾਨ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।'
ਤੇषਾਂ ਪਿਤਾ ਯਥਾ ਸ੍ਵੀਮੀ ਤਥਾ ਮਾਤਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਵਿਧਾਨਵਿਹਿਤਃ ਸ ਤ੍ਵਂ ਯਥਾ ਮੇ ਪ੍ਰਥਮਃ ਸੁਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਪਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮਾਂ ਵੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪਹਿਲੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षੇ ਤਥਾ ਮੇऽਵਰਜਃ ਸੁਤਃ। ਯਥੈਵ ਪਿਤृਤੋ ਭੀष੍ਮਸ੍ਤਥਾ ਤ੍ਵਮਪਿ ਮਾਤृਤਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ, ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਿਆ ਵੀ ਮੇਰਾ ਛੋਟਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਭੀਸ਼ਮ ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮਾਂ ਵਲੋਂ ਹੋ।
ਭ੍ਰਾਤਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਯਥਾ ਵਾ ਪੁਤ੍ਰ ਮਨ੍ਯਸੇ। ਅਯਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਃ ਸਤ੍ਯਂ ਪਾਲਯਨ੍ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਤੁਸੀਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਿਆ ਨੂੰ ਭਰਾ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ ਸਮਝਦੇ ਹੋ, ਤਿਵੇਂ ਇਹ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਨ ਕੁਰੁਤੇऽਪਤ੍ਯੇ ਤਥਾ ਰਾਜ੍ਯਾऽਨੁਸ਼ਾਸਨੇ। ਸ ਤ੍ਵਂ ਵ੍ਯਪੇਕ੍ਸ਼ਯਾ ਭ੍ਰਾਤੁਃ ਸਨ੍ਤਾਨਾਯ ਕੁਲਸ੍ਯ ਚ
ਉਹ ਨਾ ਵੰਸ਼ ਬਾਰੇ, ਨਾ ਰਾਜ ਦੀ ਸਾਂਭ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਕਰਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਸਾਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਲੜੀ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਵਿਚਾਰੋ।
ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਚਾਸ੍ਯ ਵਚਨਾਨ੍ਨਿਯੋਗਾਚ੍ਚ ਮਮਾਨਘ। ਅਨੁਕ੍ਰੋਸ਼ਾਚ੍ਚ ਭੂਤਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਯ ਚ
ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਬੋਲ, ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਦਇਆ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਲਈ,
ਆਨृਸ਼ਂਸ੍ਯਾਚ੍ਚ ਯਦ੍ਬ੍ਰੂਯਾਂ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਯਵੀਯਸਸ੍ਵ ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਭਾਰ੍ਯੇ ਸੁਰਸੁਤੋਪਮੇ
ਤੇ ਦਇਆ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਜੋ ਮੈਂ ਕਹਾਂ, ਉਹ ਸੁਣ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀ ਜੋ ਦੇਵੀਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ।
ਰੂਪਯੌਵਨਸਂਪਨ੍ਨੇ ਪੁਤ੍ਰਕਾਮੇ ਚ ਧਰ੍ਮਤਃ। ਤਯੋਰੁਤ੍ਪਾਦਯਾਪਤ੍ਯਂ ਸਮਰ੍ਥੋ ਹ੍ਯਸਿ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਤੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੁੱਤਰ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ।
ਅਨੁਰੂਪਂ ਕੁਲਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਸਂਤਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਸਵਸ੍ਯ ਚ
ਇਹ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਲੜੀ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਢੁਕਵਾਂ ਹੈ।
ਤਥਾ ਤਵ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੇ ਧਰ੍ਮੇ ਪ੍ਰਣਿਹਿਤਾ ਮਤਿਃ। ਤਸ੍ਮਾਦਹਂ ਤ੍ਵਨ੍ਨਿਯੋਗਾਦ੍ਧਰ੍ਮਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਕਾਰਣਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਬੁੱਧੀ ਧਰਮ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਧਰਮ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ।
ਈਪ੍ਸਿਤਂ ਤੇ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਦृष੍ਟਂ ਹ੍ਯੇਤਤ੍ਸਨਾਤਨਮ੍। ਭ੍ਰਾਤੁਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਯੋਃ ਸਮਾਨ੍
ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਉਹ ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪੁਰਾਣੀ ਰੀਤ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਵਰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਵ੍ਰਤਂ ਚਰੇਤਾਂ ਤੇ ਦੇਵ੍ਯੌ ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਮਿਹ ਯਨ੍ਮਯਾ। ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਭਵਿष੍ਯਤਃ
ਤੇਰੀਆਂ ਦੋ ਰਾਣੀਆਂ ਉਹ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਣ, ਜੋ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ; ਇਕ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਸਦ੍ਯੋ ਯਥਾ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇਤੇ ਦੇਵ੍ਯੌ ਗਰ੍ਭਂ ਤਥਾ ਕੁਰੁ
ਜਿਵੇਂ ਦੋ ਰਾਣੀਆਂ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਗਰਭ ਧਾਰ ਲੈਣ।
ਅਰਾਜਕੇषੁ ਰਾष੍ਟ੍ਰੇषੁ ਪ੍ਰਜਾऽਨਾਥਾ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ। ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਚ ਕ੍ਰਿਯਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵृष੍ਟਿਰ੍ਨ ਦੇਵਤਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਲੋਕ ਬਿਨਾ ਸਹਾਰੇ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਵਰਖਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ।
ਕਥਂ ਚਾਰਾਜਕਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਧਾਰਯਿਤੁਂ ਪ੍ਰਭੋ। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਰ੍ਭਂ ਸਮਾਧਤ੍ਸ੍ਵ ਭੀष੍ਮਃ ਸਂਵਰ੍ਧਯਿष੍ਯਤਿ
ਮਾਲਕ, ਰਾਜਾ ਬਿਨਾ ਰਾਜ ਕਿਵੇਂ ਚਲ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਲਈ ਗਰਭ ਧਾਰ ਲੈ, ਭੀਸ਼ਮ ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਾਲੇਗਾ।
ਯਦਿ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯੋ ਮਯਾ ਭ੍ਰਾਤੁਰਕਾਲਿਕਃ। ਵਿਰੂਪਤਾਂ ਮੇ ਸਹਤਾਂ ਤਯੋਰੇਤਤ੍ਪਰਂ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਈ ਅਣਸਮੇਂ ਪੁੱਤਰ ਦੇਣਾ ਪਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਹ ਦੋਨਾਂ ਦੀ ਠੇਸ ਸਹਿ ਲਵਾਂ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵ੍ਰਤ ਹੈ।
ਯਦਿ ਮੇ ਸਹਤੇ ਗਨ੍ਧਂ ਰੂਪਂ ਵੇषਂ ਤਥਾ ਵਪੁਃ। ਅਦ੍ਯੈਵ ਗਰ੍ਭਂ ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤਾਮ੍
ਜੇ ਉਹ ਮੇਰੀ ਗੰਧ, ਰੂਪ, ਪਹਿਰਾਵਾ ਤੇ ਸਰੀਰ ਸਹਿ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੌਸਲਿਆ ਅੱਜ ਹੀ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰ ਗਰਭ ਵਿਚ ਧਾਰ ਲਵੇ।
ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਚ ਸ਼ਤਂ ਪੁਤ੍ਰਾ ਭਵਿਤਾਰੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਗੋਪ੍ਤਾਰਃ ਕੁਰੁਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਭਵਤ੍ਯਾਃ ਸ਼ੋਕਨਾਸ਼ਨਾਃ
ਉਹ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਬਣੇਗੀ; ਉਹ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ ਤੇ ਤੇਰੀ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨਗੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤੇਜਾ ਵ੍ਯਾਸਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀਂ ਤਦਾ। ਸ਼ਯਨੇ ਸਾ ਚ ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਸ਼ੁਚਿਵਸ੍ਤ੍ਰਾ ਹ੍ਯਲਙ੍ਕृਤਾ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਵਿਆਸ ਸਤਯਵਤੀ ਕੋਲ ਆਇਆ; ਤੇ ਕੌਸਲਿਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ ਤੇ ਸਜ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਲੰਗ ਤੇ ਪਈ ਸੀ।
ਸਮਾਗਮਨਮਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੇਦਿਤਿ ਸੋऽਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤੋ ਮੁਨਿਃ। ਤਤੋऽਭਿਗਮ੍ਯ ਸਾ ਦੇਵੀ ਸ੍ਨੁषਾਂ ਰਹਸਿ ਸਂਗਤਾਮ੍
ਮੁਨੀ ਨੇ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਲਿਆ; ਫਿਰ ਰਾਣੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨੂਹ ਨੂੰ, ਜੋ ਇਕੱਲੀ ਸੀ, ਮਿਲਣ ਲਈ ਗਈ।
ਧਰ੍ਮ੍ਯਮਰ੍ਥਸਮਾਯੁਕ੍ਤਮੁਵਾਚ ਵਚਨਂ ਹਿਤਮ੍। ਕੌਸਲ੍ਯੇ ਧਰ੍ਮਤਨ੍ਤ੍ਰਂ ਤ੍ਵਾਂ ਯਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਨਿਬੋਧ ਤਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਤੇ ਲਾਭ ਵਾਲੀ, ਭਲਾਈ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ; 'ਕੌਸਲਿਆ, ਮੈਂ ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਸਿੱਖ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।'
ਭਰਤਾਨਾਂ ਸਮੁਚ੍ਛੇਦੋ ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਮਦ੍ਭਾਗ੍ਯਸਂਕ੍ਸ਼ਯਾਤ੍। ਵ੍ਯਥਿਤਾਂ ਮਾਂ ਚ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਿਤृਵਂਸ਼ਂ ਚ ਪੀਡਿਤਮ੍
ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਨਾਸ ਮੇਰੇ ਭਾਗ ਦੇ ਘਟਣ ਕਰਕੇ ਪੱਕਾ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਦੁਖੀ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਪੀੜਤ ਹੋਇਆ—
ਭੀष੍ਮੋ ਬੁਦ੍ਧਿਮਦਾਨ੍ਮਹ੍ਯਂ ਕੁਲਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਵਿਵृਦ੍ਧਯੇ। ਸਾ ਚ ਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤ੍ਵਯ੍ਯਧੀਨਾ ਪੁਤ੍ਰਿ ਪ੍ਰਾਪਯ ਮਾਂ ਤਥਾ
ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਸਮਝਦਾਰ ਹੈ, ਨੇ ਇਸ ਕੁਲ ਦੀ ਵਾਧਾ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ; ਤੇ ਇਹ ਸਲਾਹ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ, ਧੀਏ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦਿਲਾ।