ਸ ਤਾਰ੍ਯਮਾਣੋ ਯਮੁਨਾਂ ਮਾਮੁਪੇਤ੍ਯਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਦਾ। ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਪੂਰ੍ਵਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਕਾਮਾਰ੍ਤੋ ਮਧੁਰਂ ਵਚਃ। ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਨ੍ਮ ਕੁਲਂ ਮਹ੍ਯਂ ਨਾਸਿ ਦਾਸ਼ਸੁਤੇਤਿ ਚ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਯਮੁਨਾ ਪਾਰ ਕਰਵਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਨਰਮ ਬੋਲ ਬੋਲੇ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਮਛੀਵੇਰੇ ਦੀ ਧੀ ਨਹੀਂ ਹੈਂ।'
ਤਮਹਂ ਸ਼ਾਪਭੀਤਾ ਚ ਪਿਤੁਰ੍ਭੀਤਾ ਚ ਭਾਰਤ। ਵਰੈਰਸੁਲਭੈਰੁਕ੍ਤਾ ਨ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਮੈਂ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਡਰੀ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਵੀ ਡਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਜੋ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਰ ਮੰਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੀ।
ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਮਹਾਭਾਗਾਨ੍ਪਾਰਾਵਾਰੇ ऋषੀਨ੍ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍। ਯਮੁਨਾਤੀਰਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਾਨਿਵ ਪਾਵਕਾਨ੍
ਮੈਂ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਦੂਜੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਖੜੇ ਸਨ, ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪੁਰਸ੍ਤਾਦਰੁਣਸ਼੍ਚੈਵ ਤਰੁਣਃ ਸਂਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ। ਯੇਨੈषਾ ਤਾਮ੍ਰਵਸ੍ਤ੍ਰੇਵ ਦ੍ਯੌਃ ਕृਤਾ ਪ੍ਰਵਿਜृਮ੍ਭਿਤਾ
ਸਮ੍ਹੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਵਾਂ ਸੂਰਜ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਆਸਮਾਨ ਲਾਲ ਚਾਦਰ ਪਾ ਕੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੈਲ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਕ੍ਤਮਾਤ੍ਰੋ ਮਯਾ ਤਤ੍ਰ ਨੀਹਾਰਮਸृਜਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ। ਪਰਾਸ਼ਰਃ ਸਤ੍ਯਧृਤਿਰ੍ਦ੍ਵੀਪੇ ਚ ਯਮੁਨਾਮ੍ਭਸਿ
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਮੈਂ ਉਥੇ ਬੋਲਿਆ, ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚਲੇ ਟਾਪੂ ਉੱਤੇ ਧੁੰਦ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਅਭਿਭੂਯ ਸ ਮਾਂ ਬਾਲਾਂ ਤੇਜਸਾ ਵਸ਼ਮਾਨਯਤ੍। ਤਮਸਾ ਲੋਕਮਾਵृਤ੍ਯ ਨੌਗਤਾਮੇਵ ਭਾਰਤ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ, ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨੌਕ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਗਨ੍ਧੋ ਮਹਾਨਾਸੀਤ੍ਪੁਰਾ ਮਮ ਜੁਗੁਪ੍ਸਿਤਃ। ਤਮਪਾਸ੍ਯ ਸ਼ੁਭਂ ਗਨ੍ਧਮਿਮਂ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ਸ ਮੇ ਮੁਨਿਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਮਛੀ ਦੀ ਵਾਸ਼ ਸੀ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਸੀ; ਪਰ ਮੁਨੀ ਨੇ ਉਹ ਵਾਸ਼ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸੁਗੰਧ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤੋ ਮਾਮਾਹ ਸ ਮੁਨਿਰ੍ਗਰ੍ਭਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਮਾਮਕਮ੍। ਦ੍ਵੋਪੇऽਸ੍ਯਾ ਏਵ ਸਰਿਤਃ ਕਨ੍ਯੈਵ ਤ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਫਿਰ ਮੁਨੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਬੱਚਾ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲਿਆ, 'ਇਸ ਨਦੀ ਦੇ ਟਾਪੂ ਉੱਤੇ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੁਵਾਰੀ ਰਹੇਗੀ।'
ਕਨ੍ਯਾਤ੍ਵਂ ਚ ਦਦੌ ਪ੍ਰੀਤਃ ਪੁਨਰ੍ਵਿਦ੍ਵਾਂਸ੍ਤਪੋਧਨਃ। ਤਸ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਮਹਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਥਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਤਪਸੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਸਦਾ ਕੁਵਾਰੀ ਰਹਿਣ ਦਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੇਖ ਕੇ ਮੈਂ ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਈ।
ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਵ੍ਯਥਿਤਾ ਚੈਵ ਪ੍ਰਾਦਾਮਾਤ੍ਮਾਨਮੇਵ ਚ। ਤਤਸ੍ਤਦਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਸ ਕਨ੍ਯਾਯਾਂ ਮਯਿ ਭਾਰਤ। ਪ੍ਰਹृष੍ਟੋऽਜਨਯਤ੍ਪੁਤ੍ਰਂ ਦ੍ਵੀਪ ਏਵ ਪਰਾਸ਼ਰਃ
ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਆਪ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਟਾਪੂ ਉੱਤੇ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਇਆ — ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ।
ਪਾਰਾਸ਼ਰ੍ਯੋ ਮਹਾਯੋਗੀ ਸ ਬਭੂਵ ਮਹਾਨृषਿਃ। ਕਨ੍ਯਾਪੁਤ੍ਰੋ ਮਮ ਪੁਰਾ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਉਹ ਪਰਾਸ਼ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਬਣ ਗਿਆ; ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਕੁਵਾਰੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਦੁਵੈਪਾਯਨ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ।
ਯੋ ਵ੍ਯਸ੍ਯ ਵੇਦਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰਸ੍ਤਪਸਾ ਭਗਵਾਨृषਿਃ। ਲੋਕੇ ਵ੍ਯਾਸਤ੍ਵਮਾਪੇਦੇ ਕਾਰ੍ष੍ਣ੍ਯਾਤ੍ਕृष੍ਣਤ੍ਵਮੇਵ ਚ
ਉਹ ਭਗਵੰਤ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਤਪ ਨਾਲ ਚਾਰ ਵੇਦ ਵੰਡੇ, ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਵਿਆਸ ਦੀ ਉਪਾਧੀ ਪਾਈ, ਤੇ ਕਾਲੀ ਰੰਗਤ ਕਰਕੇ 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ' ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਸ਼ਮਪਰਸ੍ਤਪਸ੍ਵੀ ਦਗ੍ਧਕਿਲ੍ਬਿषਃ। ਸਦ੍ਯੋਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸ ਤੁ ਮਹਾਨ੍ਸਹ ਪਿਤ੍ਰਾ ਤਤੋ ਗਤਃ
ਉਹ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਸੰਯਮੀ, ਤਪਸੀ ਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਸੀ; ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਜਨਮਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸ ਨਿਯੁਕ੍ਤੋ ਮਯਾ ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਚਾਪ੍ਰਤਿਮਦ੍ਯੁਤਿਃ। ਭ੍ਰਾਤੁਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇषੁ ਕਲ੍ਯਾਣਮਪਤ੍ਯਂ ਜਨਯਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਸਾਫ-ਸਾਫ ਮੇਰੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਅਦਭੁਤ ਚਮਕ ਵਾਲੇ, ਕਿ ਤੇਰੇ ਭਰਾ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਚੰਗਾ ਵੰਸ਼ ਪੈਦਾ ਕਰੇ।
ਸ ਹਿ ਮਾਮੁਕ੍ਤਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਮਰੇਃ ਕृਚ੍ਛ੍ਰੇषੁ ਮਾਮਿਤਿ। ਤਂ ਸ੍ਮਰਿष੍ਯੇ ਮਹਾਬਾਹੋ ਯਦਿ ਭੀष੍ਮ ਤ੍ਵਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਥੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਮੇਂ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੀਂ।' ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਾਂਗੀ, ਹੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ।
ਤਵ ਹ੍ਯਨੁਮਤੇ ਭੀष੍ਮ ਨਿਯਤਂ ਸ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇषੁ ਪੁਤ੍ਰਾਨੁਤ੍ਪਾਦਯਿष੍ਯਤਿ
ਤੇਰੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ ਯਕੀਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਵੇਗਾ।
ਮਹਰ੍षੇਃ ਕੀਰ੍ਤਨੇ ਤਸ੍ਯ ਭੀष੍ਮਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰਬ੍ਰਵੀਤ੍। `ਦੇਸ਼ਕਾਲੌ ਚ ਜਾਨਾਸਿ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਉਸ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੋਣ ਤੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਠੀਕ ਸਮਾਂ ਤੇ ਥਾਂ ਜਾਣਦੀ ਹੈਂ; ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ।'
ਅਰ੍ਥਮਰ੍ਥਾਨੁਬਨ੍ਧਂ ਚ ਧਰ੍ਮਂ ਧਰ੍ਮਾਨੁਬਨ੍ਧਨਮ੍। ਕਾਮਂ ਕਾਮਾਨੁਬਨ੍ਧਂ ਚ ਵਿਪਰੀਤਾਨ੍ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਮਕਸਦ, ਉਸ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹੋਰ ਮਕਸਦ, ਧਰਮ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਧਰਮਤਾ, ਇੱਛਾ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਇੱਛਾ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਲਟ, ਹਰ ਇੱਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ।
ਯੋ ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਧਿਯਾ ਧੀਰੋ ਵ੍ਯਵਸ੍ਯਤਿ ਸ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍। ਤਦਿਦਂ ਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਹਿਤਂ ਚੈਵ ਕੁਲਸ੍ਯ ਨਃ
ਜੋ ਮਨ ਨਾਲ ਸੋਚ ਕੇ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਮਝਦਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸਾਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਹੈ।
ਉਕ੍ਤਂ ਭਵਤ੍ਯਾ ਯਚ੍ਛ੍ਰੇਯਸ੍ਤਨ੍ਮਹ੍ਯਂ ਰੋਚਤੇ ਭृਸ਼ਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਸਾਡੇ ਭਲੇ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਆਇਆ।
ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨਂ ਕਾਲੀ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਵੈ ਮੁਨਿਮ੍। ਸ ਵੇਦਾਨ੍ਵਿਬ੍ਰੁਵਨ੍ਧੀਮਾਨ੍ਮਾਤੁਰ੍ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਚਿਨ੍ਤਿਤਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਂ ਕਾਲੀ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸੋਚਿਆ; ਉਹ ਗਿਆਨੀ, ਮਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਬਭੂਵਾਵਿਦਿਤਃ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ। ਤਸ੍ਮੈ ਪੂਜਾਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਤਾਯ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਉਹ ਅਣਦੇਖਾ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਕੁਰੁ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਸੌਭਾਗ। ਫਿਰ ਮਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਚ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਸ੍ਰਵੈਰਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਤ। ਮੁਮੋਚ ਬਾष੍ਪਂ ਦਾਸ਼ੇਯੀ ਪੁਤ੍ਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਿਰਸ੍ਯ ਤੁ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਵਹਿੰਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ; ਦਾਸ਼ੇ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹੰਝੂਆਂ ਵਹਾਏ।
ਤਾਮਦ੍ਭਿਃ ਪਰਿषਿਚ੍ਯਾਰ੍ਤਾਂ ਮਹਰ੍षਿਰਭਿਵਾਦ੍ਯ ਚ। ਮਾਤਰਂ ਪੂਰ੍ਵਜਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵ੍ਯਾਸੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਮਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕ ਕੇ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਆਸ ਨੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਭਵਤ੍ਯਾ ਯਦਭਿਪ੍ਰੇਤਂ ਤਦਹਂ ਕਰ੍ਤੁਮਾਗਤਃ। ਸ਼ਾਧਿ ਮਾਂ ਧਰ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞੇ ਕਰਵਾਣਿ ਪ੍ਰਿਯਂ ਤਵ
ਮਾਂ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਮੈਂ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿਓ, ਧਰਮ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨਪਸੰਦ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ।
ਤਸ੍ਮੈ ਪੂਜਾਂ ਤਤੋऽਕਾਰ੍षੀਤ੍ਪੁਰੋਧਾਃ ਪਰਮਰ੍षਯੇ। ਸ ਚ ਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਵਿਧਿਮਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਫਿਰ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਲਈ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ।
ਪੂਜਿਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਪ ਸਃ। ਤਮਾਸਨਗਤਂ ਮਾਤਾ ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੁਸ਼ਲਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਹੋਣ 'ਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ; ਤੇ ਜਦ ਉਹ ਬੈਠਾ, ਮਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਦਾ ਦੀ ਭਲਾਈ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਥ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯੈਨਮੁਵਾਚੇਦਮਨਨ੍ਤਰਮ੍। ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਃ ਪ੍ਰਜਾਯਨ੍ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸਾਧਾਰਣਾਃ ਕਵੇ
ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਤੁਰੰਤ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਪੁੱਤਰ ਮਾਂ ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਸਮਾਨ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।'
ਤੇषਾਂ ਪਿਤਾ ਯਥਾ ਸ੍ਵੀਮੀ ਤਥਾ ਮਾਤਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਵਿਧਾਨਵਿਹਿਤਃ ਸ ਤ੍ਵਂ ਯਥਾ ਮੇ ਪ੍ਰਥਮਃ ਸੁਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਪਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮਾਂ ਵੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪਹਿਲੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षੇ ਤਥਾ ਮੇऽਵਰਜਃ ਸੁਤਃ। ਯਥੈਵ ਪਿਤृਤੋ ਭੀष੍ਮਸ੍ਤਥਾ ਤ੍ਵਮਪਿ ਮਾਤृਤਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ, ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਿਆ ਵੀ ਮੇਰਾ ਛੋਟਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਭੀਸ਼ਮ ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮਾਂ ਵਲੋਂ ਹੋ।