ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸੁਭृਸ਼ਮਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਤ੍ਵਯਿ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰ। ਕਾਰ੍ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਨਿਯੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਸ ਲਈ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਉਮੀਦ ਨਾਲ ਇਹ ਕੰਮ ਸੌਂਪਦੀ ਹਾਂ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਵ ਭ੍ਰਾਤਾ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ਸੁਪ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚ ਤੇ। ਬਾਲ ਏਵ ਗਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਪੁਤ੍ਰਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ
ਮੇਰਾ ਪੁੱਤ, ਤੇਰਾ ਭਰਾ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਸੀ; ਉਹ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵੰਸ਼ ਬਿਨਾਂ ਸੁਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ।
ਇਮੇ ਮਹਿष੍ਯੌ ਭ੍ਰਾਤੁਸ੍ਤੇ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸੁਤੇ ਸ਼ੁਭੇ। ਰੂਪਯੌਵਨਸਂਪਨ੍ਨੇ ਪੁਤ੍ਰਕਾਮੇ ਚ ਭਾਰਤ
ਇਹ ਤੇਰੇ ਭਰਾ ਦੀਆਂ ਦੋ ਰਾਣੀਆਂ ਹਨ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪੁੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀਆਂ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਤਯੋਰੁਤ੍ਪਾਦਯਾਪਤ੍ਯਂ ਸਨ੍ਤਾਨਾਯ ਕੁਲਸ੍ਯ ਨਃ। ਮਨ੍ਨਿਯੋਗਾਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਧਰ੍ਮਂ ਕਰ੍ਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਸਿ
ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਪੁੱਤ ਪੈਦਾ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਡਾ ਘਰ ਚਲਦਾ ਰਹੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ।
ਰਾਜ੍ਯੇ ਚੈਵਾਭਿषਿਚ੍ਯਸ੍ਵ ਭਾਰਤਾਨਨੁਸ਼ਾਧਿ ਚ। ਦਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਕੁਰੁ ਧਰ੍ਮੇਣ ਮਾ ਨਿਮਜ੍ਜੀਃ ਪਿਤਾਮਹਾਨ੍
ਰਾਜ ਦਾ ਤਖ਼ਤ ਸੰਭਾਲ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰ; ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਆਹ ਕਰ ਅਤੇ ਪਿਤਾਮਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਡੁੱਬਣ ਨਾ ਦੇ।
ਤਥੋਚ੍ਯਮਾਨੋ ਮਾਤ੍ਰਾ ਸ ਸੁਹृਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਪਰਨ੍ਤਪਃ। ਇਤ੍ਯੁਵਾਚਾਥ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਧਰ੍ਮ੍ਯਮੇਵੋਤ੍ਤਰਂ ਵਚਃ
ਮਾਂ ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਵਲੋਂ ਇੰਝ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਧਰਮਵਾਨ, ਉਚਿਤ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਸਂਸ਼ਯਂ ਪਰੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਮਾਤਰੁਦਾਹृਤਃ। ਤ੍ਵਮਪਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿ ਚ ਮੇ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਵੇਤ੍ਥ ਵੈ ਪਰਾਂ
ਬਿਨਾਂ ਸੰਦੇਹ, ਮਾਂ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਆਖਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਵੰਸ਼ ਬਾਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੀ ਹੈ।
ਜਾਨਾਸਿ ਚ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਸ਼ੁਲ੍ਕਹੇਤੋਸ੍ਤ੍ਵਦਨ੍ਤਰੇ। ਸ ਸਤ੍ਯਵਤਿ ਸਤ੍ਯਂ ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਜਾਨਾਮ੍ਯਹਂ ਪੁਨਃ
ਤੂੰ ਵੀ ਜਾਣਦੀ ਹੈਂ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਹਾਜ਼ਰ ਸੀ, ਵਿਆਹ ਦੀ ਕੀਮਤ ਲਈ ਕੀ ਹੋਇਆ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮੁੜ ਕਹਿ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਸਤ੍ਯਵਤੀ, ਇਹੀ ਸੱਚ ਹੈ।
ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਯਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਦੇਵੇषੁ ਵਾ ਪੁਨਃ। ਯਦ੍ਵਾऽਪ੍ਯਧਿਕਮੇਤਾਭ੍ਯਾਂ ਨ ਤੁ ਸਤ੍ਯਂ ਕਥਂਚਨ
ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜ ਵੀ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੁਝ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਸੱਚ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਛੱਡਾਂਗਾ।
ਤ੍ਯਜੇਚ੍ਚ ਪृਥਿਵੀ ਗਨ੍ਧਮਾਪਸ਼੍ਚ ਰਸਮਾਤ੍ਮਨਃ। ਜ੍ਯੋਤਿਸ੍ਤਥਾ ਤ੍ਯਜੇਦ੍ਰੂਪਂ ਵਾਯੁਃ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਗੁਣਂ ਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਧਰਤੀ ਆਪਣਾ ਸੁਗੰਧ ਛੱਡ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਆਪਣਾ ਸਵਾਦ, ਅੱਗ ਆਪਣਾ ਰੂਪ, ਤੇ ਹਵਾ ਆਪਣਾ ਛੂਹਣ ਦਾ ਗੁਣ ਛੱਡ ਸਕਦੀ ਹੈ—
ਪ੍ਰਭਾਂ ਸਮੁਤ੍ਸृਜੇਦਰ੍ਕੋ ਧੂਮਕੇਤੁਸ੍ਤਥੋष੍ਮਤਾਮ੍। ਤ੍ਯਜੇਚ੍ਛਬ੍ਦਂ ਤਥਾऽऽਕਾਸ਼ਂ ਸੋਮਃ ਸ਼ੀਤਾਂਸ਼ੁਤਾਂ ਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਸੂਰਜ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਧੂਮਕੇਤੂ ਆਪਣੀ ਗਰਮੀ ਤਿਆਗ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਦੂਰ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਚੰਦ ਆਪਣੀ ਠੰਡੀ ਚਾਨਣ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹੈ—
ਵਿਕ੍ਰਮਂ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਜਹ੍ਯਾਦ੍ਧਰ੍ਮਂ ਜਹ੍ਯਾਚ੍ਚ ਧਰ੍ਮਰਾਟ੍। ਨ ਤ੍ਵਹਂ ਸਤ੍ਯਮੁਤ੍ਸ੍ਰष੍ਟੁਂ ਵ੍ਯਵਸੇਯਂ ਕਥਂਚਨ
ਇੰਦਰ ਆਪਣਾ ਸ਼ੌਰਯ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਛੱਡ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ, ਕਿਸੇ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਤਿਆਗਣ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ।
ਤਨ੍ਨ ਜਾਤ੍ਵਨ੍ਯਥਾ ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਲੋਕਾਨਾਮਪਿ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯੇ। ਅਮਰਤ੍ਵਸ੍ਯ ਵਾ ਹੇਤੋਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ੍ਯ ਧਨਸ੍ਯ ਚ
ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਵੱਖਰਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣ, ਜਾਂ ਅਮਰਤਾ ਲਈ, ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲਈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਭੂਰਿਦ੍ਰਵਿਣਤੇਜਸਾ। ਮਾਤਾ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਭੀष੍ਮਮੁਵਾਚ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲੋਂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਜੋਸ਼ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਸਤਯਵਤੀ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ।
ਜਾਨਾਮਿ ਤੇ ਸ੍ਥਿਤਿਂ ਸਤ੍ਯੇ ਪਰਾਂ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮ। ਇਚ੍ਛਨ੍ਸृਜੇਥਾਸ੍ਤ੍ਰੀਂਲ੍ਲੋਕਾਨਨ੍ਯਾਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵੇਨ ਤੇਜਸਾ
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਨਿਭਣ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ, ਸੱਚ ਦੇ ਵੱਡੇ ਰਖਵਾਲੇ; ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹਵੇਂ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਨਵੇਂ ਲੋਕ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਜਾਨਾਮਿ ਚੈਵਂ ਸਤ੍ਯਂ ਤਨ੍ਮਦਰ੍ਥੇ ਯਚ੍ਚ ਭਾषਿਤਮ੍। ਆਪਦ੍ਧਰ੍ਮਂ ਤ੍ਵਮਾਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਹ ਪੈਤਾਮਹੀਂ ਧੁਰਮ੍
ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਜੋ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਪਰ ਮੁਸੀਬਤ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੂੰ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਿਭਾ।
ਯਥਾ ਤੇ ਕੁਲਤਨ੍ਤੁਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਨ ਪਰਾਭਵੇਤ੍। ਸੁਹृਦਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਹृष੍ਯੇਰਂਸ੍ਤਥਾ ਕੁਰੁ ਪਰਨ੍ਤਪ
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੀ ਵੰਸ਼-ਲੜੀ ਤੇ ਧਰਮ ਹਾਰ ਨਾ ਜਾਣ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਮਿੱਤਰ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ, ਤੂੰ ਉਹੀ ਕਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਆਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚ ਹਿਤਂ ਤਾਤ ਪ੍ਰਿਯਂ ਚ ਮਮ ਭਾਰਤ।' ਲਾਲਪ੍ਯਮਾਨਾਂ ਤਾਮੇਵਂ ਕृਪਣਾਂ ਪੁਤ੍ਰਗृਦ੍ਧਿਨੀਮ੍। ਧਰ੍ਮਾਦਪੇਤਂ ਬ੍ਰੁਵਤੀਂ ਭੀष੍ਮੋ ਭੂਯੋऽਬ੍ਰਵੀਦਿਦਮ੍
ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਲਈ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ, ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਫਿਰ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ।
ਰਾਜ੍ਞਿ ਧਰ੍ਮਾਨਵੇਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਮਾ ਨਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵ੍ਯਨੀਨਸ਼ਃ। ਸਤ੍ਯਾਚ੍ਚ੍ਯੁਤਿਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਨ ਧਰ੍ਮੇषੁ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਹੇ ਰਾਣੀ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਵੇਖ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਨਾ ਬਣਾਓ। ਕਸ਼ਤਰੀ ਲਈ, ਸੱਚ ਤੋਂ ਹਟਣਾ ਕਰਤਬ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵਧਾਈ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੋਰਪਿ ਸਂਤਾਨਂ ਯਥਾ ਸ੍ਯਾਦਕ੍ਸ਼ਯਂ ਭੁਵਿ। ਤਤ੍ਤੇ ਧਰ੍ਮਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਂ ਰਾਜ੍ਞਿ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੀ ਵੰਸ਼-ਲੜੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਟੱਲ ਰਹੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਰਾਜ-ਧਰਮ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਰਾਣੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੈਃ ਸਹ ਪੁਰੋਹਿਤੈਃ। ਆਪਦ੍ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕੁਸ਼ਲੈਰ੍ਲੋਕਤਨ੍ਤ੍ਰਮਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ।। ।। ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਮਨ੍ਮਹਾਭਾਰਤੇ ਆਦਿਪਰ੍ਵਣਿ ਸਂਭਵਪਰ੍ਵਣਿ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ।। 112
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਤੇ ਪੁਜਾਰੀ ਨਾਲ, ਜੋ ਮੁਸੀਬਤ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰ।
ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੇਨ ਰਾਮੇਣ ਪਿਤੁਰ੍ਵਧਮਮृष੍ਯਤਾ। ਰਾਜਾ ਪਰਸ਼ੁਨਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਹੈਹਯਾਧਿਪਤਿਰ੍ਹਤਃ
ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੇਹਯਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਹਾੜੀ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਸ਼ਤਾਨਿ ਦਸ਼ਬਾਹੂਨਾਂ ਨਿਕृਤ੍ਤਾਨ੍ਯਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਵੈ। ਲੋਕਸ੍ਯਾਚਰਿਤੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤੇਨਾਤਿ ਕਿਲ ਦੁਸ਼੍ਚਰਃ
ਅਰਜੁਨ ਦੀਆਂ ਸੈਂਕੜਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਕੱਟੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਇਸ ਕਰਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਕਰਤਬ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਧਨੁਰਾਦਾਯ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪ੍ਰਮੁਞ੍ਚਤਾ। ਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਸਕृਦ੍ਰਥੇਨ ਜਯਤਾ ਮਹੀਮ੍
ਫਿਰ, ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜਿਆ, ਤੇ ਰਥ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤੀ।
ਏਵਮੁਚ੍ਚਾਵਚੈਰਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਭਾਰ੍ਗਵੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਤ੍ਰਿਃਸਪ੍ਤਕृਤ੍ਵਃ ਪृਥਿਵੀ ਕृਤਾ ਨਿਃਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਪੁਰਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇਕੀ ਵਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਂ ਨਿਃਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੇ ਲੋਕੇ ਕृਤੇ ਤੇਨ ਮਹਰ੍षਿਣਾ। ਤਤਃ ਸਂਭੂਯ ਸਰ੍ਵਾਭਿਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਭਿਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਜਦ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੁਆਰਾ ਧਰਤੀ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਉਤ੍ਪਾਦਿਤਾਨ੍ਯਪਤ੍ਯਾਨਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਵੇਦਪਾਰਗੈਃ। ਪਾਣਿਗ੍ਰਾਹਸ੍ਯ ਤਨਯ ਇਤਿ ਵੇਦੇषੁ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ; ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਵਿਆਹ ਰਾਹੀਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਪੁੱਤਰ ਸਨ।
ਧਰ੍ਮਂ ਮਨਸਿ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ੍ਤਾਃ ਸਮਭ੍ਯਯੁਃ। ਲੋਕੇऽਪ੍ਯਾਚਰਿਤੋ ਦृष੍ਟਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਪੁਨਰ੍ਭਵਃ
ਧਰਮ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤਾਂ ਕੋਲ ਗਏ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਨਵੀਂ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਹੋਈ।
ਤਤਃ ਪੁਨਃ ਸਮੁਦਿਤਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਸਮਭਵਤ੍ਤਦਾ। ਇਮਂ ਚੈਵਾਤ੍ਰ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇऽਹਮਿਤਿਹਾਸਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍
ਫਿਰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਦੁਬਾਰਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਅਥੋਚਥ੍ਯ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤ ਆਸੀਦ੍ਧੀਮਾਨृषਿਃ ਪੁਰਾ। ਮਮਤਾ ਨਾਮ ਤਸ੍ਯਾਸੀਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾ ਪਰਮਸਂਮਤਾ
ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਉਚਥਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਮਮਤਾ ਨਾਮ ਦੀ ਸੀ।