ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਤੁ ਸਭਾਪਰ੍ਵ ਬਹੁਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਮੁਚ੍ਯਤੇ। ਸਭਾਕ੍ਰਿਯਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਕਿਙ੍ਕਰਾਣਾਂ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਦੂਜਾ ਪਰਵ, ਸਭਾ ਪਰਵ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਘਟਨਾਵਾਂ ਹਨ, ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।
ਲੋਕਪਾਲਸਭਾਖ੍ਯਾਨਂ ਨਾਰਦਾਦ੍ਦੇਵਦਰ੍ਸ਼ਿਨਃ। ਰਾਜਸੂਯਸ੍ਯ ਚਾਰਮ੍ਭੋ ਜਰਾਸਨ੍ਧਵਧਸ੍ਤਥਾ
ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਦਾ ਵਰਣਨ, ਜੋ ਨਾਰਦ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਕੀਤਾ, ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਅਤੇ ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਵਧ ਦੀ ਕਥਾ ਵੀ ਦਰਸਾਈ ਗਈ।
ਗਿਰਿਵ੍ਰਜੇ ਨਿਰੁਦ੍ਧਾਨਾਂ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਕृष੍ਣੇਨ ਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਤਥਾ ਦਿਗ੍ਵਿਜਯੋऽਤ੍ਰੈਵ ਪਾਮ੍ਡਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਪਹਾੜੀ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਦਾ ਵਰਣਨ ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਰਾਜ੍ਞਾਮਾਗਮਨਂ ਚੈਵ ਸਾਰ੍ਹਣਾਨਾਂ ਮਹਕ੍ਰਤੌ। ਰਾਜਸੂਯੇऽਰ੍ਘਸਂਵਾਦੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਵਧਸ੍ਤਥਾ
ਮਹਾਨ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਆਉਣਾ ਤੇ ਉਪਹਾਰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ; ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਅਰਘ ਦੇਣ 'ਤੇ ਵਿਵਾਦ ਅਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਦਾ ਵਧ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞੇ ਵਿਭੂਤਿਂ ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੁਃਖਾਮਰ੍षਾਨ੍ਵਿਤਸ੍ਯ ਚ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯਾਵਹਾਸੋ ਭੀਮੇਨ ਚ ਸਭਾਤਲੇ
ਯਜਨ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੁਖ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਭੀਮ ਵਲੋਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਾਕ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਯ ਮਨ੍ਯੁਰੁਦ੍ਭੂਤੋ ਯੇਨ ਦ੍ਯੂਤਮਕਾਰਯਤ੍। ਯਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮਸੁਤਂ ਦ੍ਯੂਤੇ ਸ਼ਕੁਨਿਃ ਕਿਤਵੋऽਜਯਤ੍
ਜਿੱਥੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਜੂਆ ਰਚਾਇਆ; ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੇ ਧਰਮਪੁਤ੍ਰ ਨੂੰ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ।
ਯਤ੍ਰ ਦ੍ਯੂਤਾਰ੍ਣਵੇ ਮਗ੍ਨਾਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਨੌਰਿਵਾਰ੍ਣਵਾਤ੍। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸ੍ਨੁषਾਂ ਪਰਮਦੁਃਖਿਤਾਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਜੂਏ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਹਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਡੁੱਬ ਗਈ, ਉਥੇ ਮਹਾਬੁਧੀ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਆਕੁਲ ਪੁੱਤਰ-ਵਧੂ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ।
ਤਾਰਯਾਮਾਸ ਤਾਂਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾਞ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਨृਪਃ। ਪੁਨਰੇਵ ਤਤੋ ਦ੍ਯੂਤੇ ਸਮਾਹ੍ਵਯਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾ ਕੇ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਪਾਰ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਜੂਏ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ।
ਜਿਤ੍ਵਾ ਸ ਵਨਵਾਸਾਯ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਤਾਂਸ੍ਤਤਃ। ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਭਾਪਰ੍ਵ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਜਿੱਤ ਕੇ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ-ਵਾਸ ਲਈ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਰਣਨ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਸਭਾ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਅਧ੍ਯਾਯਾਃ ਸਪ੍ਤਤਿਰ੍ਜ੍ਞੇਯਾਸ੍ਤਥਾ ਚਾष੍ਟੌ ਪ੍ਰਸਂਖ੍ਯਯਾ। ਸ਼੍ਲੋਕਾਨਾਂ ਦ੍ਵੇ ਸਹਸ੍ਰੇ ਤੁ ਪਞ੍ਚ ਸ਼੍ਲੋਕਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਇਸ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਦਸ ਅਧਿਆਇ ਹਨ, ਅਤੇ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਠ ਹੋਰ। ਕੁੱਲ ਪੰਨ੍ਹੇ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜ ਸੌ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ।
ਸ਼੍ਲੋਕਾਸ਼੍ਚੈਕਾਦਸ਼ ਜ੍ਞੇਯਾਃ ਪਰ੍ਵਣ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ। ਅਤਃ ਪਰਂ ਤृਤੀਯਂ ਤੁ ਜ੍ਞੇਯਮਾਰਣ੍ਯਕਂ ਮਹਤ੍
ਇਸ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਲਈ ਗਿਆਰਾਂ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੀਜਾ ਵੱਡਾ ਆਰਣਯਕ ਪਰਵ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਨਵਾਸਂ ਪ੍ਰਯਾਤੇषੁ ਪਾਣ੍ਡਵੇषੁ ਮਹਾਤ੍ਮਸੁ। ਪੌਰਾਨੁਗਮਨਂ ਚੈਵ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪਾਂਡਵ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਲਈ ਚਲੇ, ਧਰਮਪੁਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਨਗਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵੀ ਚਲੇ।
ਅਨ੍ਨੌषਧੀਨਾਂ ਚ ਕृਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਭਰਣਾਰ੍ਥਂ ਚ ਕृਤਮਾਰਾਧਨਂ ਰਵੇਃ
ਅਨਾਜ ਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਲਈ ਮਹਾਨ ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ।
ਧੌਮ੍ਯੋਪਦੇਸ਼ਾਤ੍ਤਿਗ੍ਮਾਂਸ਼ੁਪ੍ਰਸਾਦਾਦਨ੍ਨਸਂਭਃ। ਹਿਤਂ ਚ ਬ੍ਰੁਵਤਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤੁਃ ਪਰਿਤ੍ਯਾਗੋऽਮ੍ਬਿਕਾਸੁਤਾਤ੍
ਧੌਮਯ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਅਨਾਜ ਮਿਲਿਆ; ਅਤੇ ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਰਥੀ ਦਾ ਵਿਦਾ ਹੋਇਆ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤਸ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਮੀਪਗਮਨਂ ਤਥਾ। ਪੁਨਰਾਗਮਨਂ ਚੈਵ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਵਿਦਾ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਣਾ, ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਮੁੜ ਆਉਣਾ।
ਕਰ੍ਣਪ੍ਰੋਤ੍ਸਾਹਨਾਚ੍ਚੈਵ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਮਤੇਃ। ਵਨਸ੍ਥਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਹਨ੍ਤੁਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯਚ
ਕਰਨ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਮੰਦ-ਮਤ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ।
ਤਂ ਦੁष੍ਟਭਾਵਂ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਯਾਗਮਨਂ ਦ੍ਰੁਤਮ੍। ਨਿਰ੍ਯਾਣਪ੍ਰਤਿषੇਧਸ਼੍ਚ ਸੁਰਭ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਮੇਵ ਚ
ਉਹ ਮੰਦ-ਭਾਵ ਜਾਣ ਕੇ, ਵਿਆਸ ਜੀ ਦਾ ਤੁਰੰਤ ਆਉਣਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਵਾਨਗੀ ਰੋਕੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਸੁਰਭੀ ਦੀ ਕਥਾ ਵੀ ਆਈ।
ਮੈਤ੍ਰੇਯਾਗਮਨਂ ਚਾਤ੍ਰ ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚੈਵਾਨੁਸ਼ਾਸਨਮ੍। ਸ਼ਾਪੋਤ੍ਸਰ੍ਗਸ਼੍ਚ ਤੇਨੈਵ ਰਾਜ੍ਞੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯ ਚ
ਇੱਥੇ ਮੈਤਰੇਯ ਦਾ ਆਉਣਾ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦੇਣੀ; ਉਸ ਵਲੋਂ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਕਿਰ੍ਮੀਰਸ੍ਯ ਵਧਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਸਂਯੁਗੇ। ਵृष੍ਣੀਨਾਮਾਗਮਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਇੱਥੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਕਿਰਮੀਰ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ; ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਪਾਂਚਾਲ ਵੀ ਆਏ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਕੁਨਿਨਾ ਦ੍ਯੂਤੇ ਨਿਕृਤ੍ਯਾ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਂਸ਼੍ਚ ਤਾਨ੍। ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯਾਨੁਪ੍ਰਸ਼ਮਨਂ ਹਰੇਸ਼੍ਚੈਵ ਕਿਰੀਟਿਨਾ
ਸ਼ਕੁਨੀ ਦੇ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਹਾਰ ਜਾਣ ਦੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰੋਧੀ ਹਰੀ ਨੂੰ ਮੁਕਟਧਾਰੀ ਨੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ।
ਪਰਿਦੇਵਨਂ ਚ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਾ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਸਨ੍ਨਿਧੌ। ਆਸ਼੍ਵਾਸਨਂ ਚ ਕृष੍ਣੇਨ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾਯਾਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਪਾਂਚਾਲੀ ਦੀ ਰੋਹ-ਰੋਹ ਕੇ ਦੁਖ ਬਿਆਨ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਵਲੋਂ ਦੁਖ ਵਿੱਚ ਹੌਸਲਾ ਦੇਣਾ, ਇੱਥੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਥਾ ਸੌਭਵਧਾਖ੍ਯਾਨਮਤ੍ਰੈਵੋਕ੍ਤਂ ਮਹਰ੍षਿਣਾ। ਸੁਭਦ੍ਰਾਯਾਃ ਸਪੁਤ੍ਰਾਯਾਃ ਕृष੍ਣੇਨ ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਪੁਰੀਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਵਲੋਂ ਸੌਭਦ੍ਰਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵੀ ਇੱਥੇ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ—ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ ਦੁਵਾਰਕਾ ਨਗਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਯਨਂ ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਨਾਂ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇਨ ਚੈਵ ਹ। ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਾਨਾਂ ਰਮ੍ਯੇ ਦ੍ਵੈਤਵਨੇ ਤਤਃ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਵਲੋਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਸੁਹਣਾ ਦ੍ਵੈਤ ਵਨ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਇੱਥੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਰੈਵ ਸਂਵਾਦਃ ਕृष੍ਣਯਾ ਸਹ। ਸਂਵਾਦਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਰਾਜ੍ਞਾ ਭੀਮਸ੍ਯਾਪਿ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਇੱਥੇ ਧਰਮ-ਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਗੱਲਬਾਤ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਭੀਮ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।
ਸਮੀਪਂ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਯਾਗਮਨਂ ਤਥਾ। ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯਾਥ ਵਿਦ੍ਯਾਯਾ ਦਾਨਂ ਰਾਜ੍ਞੋ ਮਹਰ੍षਿਣਾ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਦਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਕੋਲ ਆਉਣਾ ਅਤੇ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਵਲੋਂ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵਚਨ ਲੈ ਕੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇਣਾ ਵੀ ਇੱਥੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਗਮਨਂ ਕਾਮ੍ਯਕੇ ਚਾਪਿ ਵ੍ਯਾਸੇ ਪ੍ਰਤਿਗਤੇ ਤਤਃ। ਅਸ੍ਤ੍ਰਹੇਤੋਰ੍ਵਿਵਾਸਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯਾਮਿਤਤੇਜਸਃ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਦੇ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਕਾਮਯਕ ਵਲ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਵਨ-ਵਾਸ, ਇੱਥੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਹਾਦੇਵੇਨ ਯੁਦ੍ਧਂ ਚ ਕਿਰਾਤਵਪੁषਾ ਸਹ। ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਲੋਕਪਾਲਾਨਾਮਸ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਕਿਰਾਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਲੜਾਈ ਕਰਨਾ, ਲੋਕ-ਪਾਲਾਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਵੀ ਇੱਥੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕਗਮਨਮਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥੇ ਚ ਕਿਰੀਟਿਨਃ। ਯਤ੍ਰ ਚਿਨ੍ਤਾ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਭੂਯਸੀ
ਕਿਰੀਟਧਾਰੀ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਮਹਿੰਦਰ-ਲੋਕ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਪੈਦਾ ਹੋਣਾ ਇੱਥੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਬृਹਦਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਮਹਰ੍षੇਰ੍ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਃ। ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ ਚਾਰ੍ਤਸ੍ਯ ਵ੍ਯਸਨੇ ਪਰਿਦੇਵਨਮ੍
ਭਾਵਤ-ਆਤਮਾ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਬ੍ਰਿਹਦਸ਼ਵ ਦਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨਾਲ ਮਿਲਣਾ ਅਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦਾ ਦੁਖ-ਸਹਾਰਾ ਹੋ ਕੇ ਰੋਣਾ ਇੱਥੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨਲੋਪਾਖ੍ਯਾਨਮਤ੍ਰੈਵ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਂ ਕਰੁਣੋਦਯਮ੍। ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾਃ ਸ੍ਥਿਤਿਰ੍ਯਤ੍ਰ ਨਲਸ੍ਯ ਚਰਿਤਂ ਤਥਾ
ਇੱਥੇ ਨਲ ਦੀ ਧਰਮ-ਪੂਰਨ ਤੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲੀ ਕਹਾਣੀ, ਦਮਯੰਤਿ ਦੀ ਅਡੋਲਤਾ ਅਤੇ ਨਲ ਦੇ ਕਰਤਬ ਵੀ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ।