ਕਿਂ ਨੁ ਨਿਃਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਲੋਕੋ ਯਤ੍ਰਾਨਾਥੋऽਵਸੀਦਤਿ। ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਤੁ ਰਾਜਾਨੋ ਮਯੋਕ੍ਤਾ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਕੀ ਹੁਣ ਦੁਨੀਆ ਰਾਜਪੁਤਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਬੇਸਹਾਰਾ ਲੋਕ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਪਰ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਮੈਂ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵੇ ਰਾਜਾਨੋ ਮਯੋਕ੍ਤਂ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੂਣਾਂ ਤੁ ਯੇ ਵृਦ੍ਧਾਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨਾਂ ਚ ਯੇ ਵਰਾਃ
ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚੋਟੀ ਦੇ ਹਨ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨ; ਇਕਸ਼ਵਾਕੂਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਲੋਕ।
ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਵਿਵਾਹੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਮਾ ਧਰ੍ਮੋ ਮਾ ਪਰਾਜਯੇਤ੍। ਪ੍ਰਸੀਦ ਯਜ੍ਞਸੇਨੇਹ ਗਤਿਰ੍ਮੇ ਭਵ ਸੋਮਕ
ਤੇਰੇ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਇਸ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਹਾਰ ਨਾ ਜਾਵੇ; ਮਿਹਰ ਕਰ, ਯਜਨਸੇਨ, ਮੇਰੀ ਰਾਹ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਸੋਮਕਾ।
ਜਾਨਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਬੋਧਯਾਮਿ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਿ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਯਥਾਧਰ੍ਮਂ ਬਲਂ ਸਂਧਾਰਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਤੇ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਸਮਝਾ ਰਹੀ ਹਾਂ: ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਬਣਾਈ ਰੱਖਦੀ ਹਾਂ।
ਅਨ੍ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਦ੍ਯਤ੍ਤੇ ਭਯਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਤ੍ਮਜੇ। ਤਸ੍ਯਾਪਨਯਨੇ ਹੇਤੁਂ ਸਂਵਿਧਾਤੁਮਹਂ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਤੈਨੂੰ ਡਰ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ।
ਨਹਿ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਸ੍ਯਾਹਂ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ। ਈਸ਼੍ਵਰਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਹਿ ਬਲਂ ਧਰ੍ਮੋऽਨੁਵਰ੍ਤਤੇ
ਮੈਂ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਉੱਤੇ ਹਕ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ; ਰਾਜਪੁਤਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਸਦਾ ਧਰਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੀ ਹੈ।
ਸਾ ਸਾਧੁ ਵ੍ਰਜ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਨ ਮਾਂ ਭੀष੍ਮੋ ਦਹੇਦ੍ਬਲਾਤ੍। ਨ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗृਹ੍ਣਂਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਕਿਮਿਤ੍ਯੇਵ ਨ ਵੇਦ੍ਮ੍ਯਹਮ੍
ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾ, ਸੁਭਾਗੀ, ਭੀਸ਼ਮ ਮੈਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਸਾੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਵੀਕਾਰਿਆ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਕਿਉਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸ੍ਰਜਮਾਸਜ੍ਯ ਦ੍ਵਾਰਿ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵ੍ਯਪਾਦ੍ਰਵਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਈ।
ਵ੍ਯੁਦਸ੍ਤਾਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਤਪਸਾ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾਮ੍। ਤਾਮਨ੍ਵਗਚ੍ਛਦ੍ਦ੍ਰੁਪਦਃ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਂ ਜਲ੍ਪਨ੍ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਆਪਣੀ ਤਪस्या ਤੇ ਪੱਕੇ ਵਚਨ ਲਈ ਉਹ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ; ਦ੍ਰੁਪਦ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਿਆ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ।
ਸ੍ਰਜਂ ਗृਹਾਣ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਨ ਨੋ ਵੈਰਂ ਪ੍ਰਸਞ੍ਜਯ
ਮਾਲਾ ਲੈ ਲੈ, ਸੁਭਾਗੀ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਨਾ ਪੈਦਾ ਕਰ।
ਏਵਮੇਵ ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਮਿਤਿ ਸ੍ਮ ਪ੍ਰਤਿਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਤੇ। ਨ ਤੁ ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਯਥਾ ਭਾਵੋ ਦੈਵਮੇਤਦਮਾਨੁषਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੈਨੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਉਮੀਦ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਸੀ—ਇਹ ਕਿਸਮਤ ਹੈ, ਮਨੁੱਖੀ ਕੰਮ ਨਹੀਂ।
ਯਸ਼੍ਚੈਨਾਂ ਸ੍ਰਜਮਾਦਾਯ ਸ੍ਵਯਂ ਵੈ ਪ੍ਰਤਿਮੋਕ੍ਸ਼ਤੇ। ਸ ਭੀष੍ਮਂ ਸਮਰੇ ਹਨ੍ਤਾ ਮਮ ਧਰ੍ਮਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਜੋ ਇਹ ਮਾਲਾ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਪਹਿਨੇਗਾ, ਉਹ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇਗਾ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਧਰਮ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤਾਂ ਸ੍ਰਜਂ ਦ੍ਰੁਪਦੋ ਰਾਜਾ ਕਂਚਿਤ੍ਕਾਲਂ ਰਰਕ੍ਸ਼ ਸਃ। ਤਤੋ ਵਿਸ੍ਰਮ੍ਭਮਾਸ੍ਥਾਯ ਤੂष੍ਣੀਮੇਤਾਮੁਪੈਕ੍ਸ਼ਤ
ਦ੍ਰੁਪਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਲਈ ਉਹ ਮਾਲਾ ਸੰਭਾਲੀ; ਫਿਰ, ਬੇਪਰਵਾਹ ਹੋ ਕੇ, ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਉਸ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨ੍ਯਬਧ੍ਨਾਤ੍ਤੁ ਬਾਲਾ ਪਿਤੁਰਵਜ੍ਞਯਾ। ਤਾਂ ਪਿਤਾ ਤ੍ਵਤ੍ਯਜਚ੍ਛੀਘ੍ਰਂ ਤ੍ਰਸ੍ਤੋ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍
ਫਿਰ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨੀ ਨੇ, ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਅਣਦੇਖੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਾਲਾ ਪਾ ਲਈ; ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਇषੀਕਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਭੀਤਾ ਸਾਭ੍ਯਗਚ੍ਛਤ੍ਤਪਸ੍ਵਿਨਮ੍। ਗਙ੍ਗਾਦ੍ਵਾਰਿ ਤਪਸ੍ਯਨ੍ਤਂ ਤੁष੍ਟਿਹੇਤੋਸ੍ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ
ਡਰੀ ਹੋਈ ਉਹ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਤਪ ਕਰ ਰਹੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤਪਸਵੀ ਕੋਲ ਗਈ, ਉਸ ਦੀ ਰਜ਼ਾਮੰਦੀ ਲੈਣ ਲਈ।
ਉਪਚਾਰਾਭਿਤੁष੍ਟਸ੍ਤਾਮਬ੍ਰਵੀਦृषਿਸਤ੍ਤਮਃ। ਗਙ੍ਗਾਦ੍ਵਾਰੇ ਵਿਭਜਨਂ ਭਵਿਤਾ ਨਚਿਰਾਦਿਵ
ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਰਿਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਵੰਡ ਹੋਵੇਗੀ।'
ਤਤ੍ਰ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰਾਜਾਨਂ ਤੁਮ੍ਬੁਰੁਂ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍। ਆਰਾਧਯਿਤੁਮੀਹਸ੍ਵ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪਰਿਚਰਸ੍ਵ ਤਮ੍
ਉਥੇ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੁੰਬੁਰੂ, ਜੋ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਸੁਹਣਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ; ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ।
ਅਹਮਪ੍ਯਤ੍ਰ ਸਾਚਿਵ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤਾਸ੍ਮਿ ਤਵ ਸ਼ੋਭਨੇ। ਤਂ ਤਦਾਚਰ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਸ ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਵਿਧਾਸ੍ਯਤਿ
ਸੋਹਣੀਏ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰਾਂਗਾ; ਜੋ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਕਰ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਕਰੇਗਾ।
ਤਤੋ ਵਿਭਜਨਂ ਤਤ੍ਰ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਮਵਰ੍ਤਤ। ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਵਾਵਵਸ਼ਿष੍ਯੇਤਾਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਵਮਿਤੌ ਜਸੌ
ਫਿਰ ਉਥੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਹੋਈ, ਤੇ ਦੋ ਗੰਧਰਵ, ਜੋ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਚਮਕ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਬਚ ਗਏ।
ਤਯੋਰੇਕਃ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯੈਨਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਬੁਭੂषੁਰੁਵਾਚ ਹ। ਇਦਂ ਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਪੁਂਲਿਙ੍ਗਂ ਵृਣੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀਲਿਙ੍ਗਮੇਵ ਤੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਔਰਤ ਬਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਮਰਦ ਰੂਪ ਲੈ ਲੈ; ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਔਰਤ ਰੂਪ ਚੁਣਦਾ ਹਾਂ।'
ਨਿਯਮਂ ਚਕ੍ਰਤੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਪੁਮਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਤਾਵੁਭੌ। ਤਤਃ ਪੁਮਾਨ੍ਸਮਭਵਚ੍ਛਿਖਣ੍ਡੀ ਪਰਵੀਰਹਾ
ਉਥੇ, ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਇਹ ਨਿਯਮ ਬਣਾਇਆ—ਇੱਕ ਔਰਤ, ਦੂਜਾ ਮਰਦ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਮਰਦ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਪਚਕ੍ਰਾਮ ਸ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਃ। ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਤੁ ਮਹਤੀਂ ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਯਾਜ੍ਞਸੇਨਿਰ੍ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਉਹ ਗੰਧਰਵ ਔਰਤ ਬਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਤੇ ਯਾਜ਼ਨੇਨੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ, ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ।
ਤਤੋ ਬੁਦ੍ਬੁਦਕਂ ਗਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸੋऽਕਰੋਤ੍। ਤਤ੍ਰ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ ਸੁਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਬੁਦਬੁਦਕਾ ਗਿਆ ਤੇ ਮੁੜ ਹਥਿਆਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ; ਉਥੇ, ਉਸ ਚਮਕਦਾਰ ਨੇ ਦਿਵਯ ਹਥਿਆਰ ਲਏ।
ਸ੍ਵਦੇਸ਼ਮਭਿਸਂਪਦੇ ਪਾਞ੍ਚਾਲਂ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ। ਸੋऽਭਿਵਾਦ੍ਯ ਪਿਤੁਃ ਪਾਦੌ ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਪਾਂਚਾਲਾ ਵਾਪਸ ਆਇਆ, ਹੇ ਕੁਰੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਖੁਸ਼ੀ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਉਵਾਚ ਭਵਤਾ ਭੀष੍ਮਾਨ੍ਨ ਭੇਤਵ੍ਯਂ ਕਥਂਚਨ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਭੀਸ਼ਮ ਤੋਂ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਡਰਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।'
ਅਮ੍ਬਾਯਾਂ ਨਿਰ੍ਗਤਾਯਾਂ ਤੁ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਸ੍ਤਦਾ। ਨ੍ਯਾਯੇਨ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵੈਵਾਹਿਕੀਂ ਕ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਅੰਬਾ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਕਾਨੂੰਨ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਵਾਈ।
ਅਮ੍ਬਿਕਾਮ੍ਬਾਲਿਕੇ ਚੈਵ ਪਰਿਣੀਯਾਗ੍ਨਿਸਂਨਿਧੌ। `ਤਯੋਃ ਪਾਣੀ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕੌਰਵ੍ਯੋ ਰੂਪਦਰ੍ਪਿਤਃ।' ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਕਾਮਾਤ੍ਮਾ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਅੰਬਿਕਾ ਤੇ ਅੰਬਾਲਿਕਾ ਦਾ ਅੱਗ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ; ਕੌਰਵ, ਆਪਣੇ ਰੂਪ 'ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦਾ, ਵਿਚਿੱਤਰਵੀਰਯ, ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਇੱਛਾਵਾਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਤੀ ਬਣਿਆ।
ਤੇ ਚਾਪਿ ਬृਹਤੀਸ਼੍ਯਾਮੇ ਨੀਲਕੁਞ੍ਚਿਤਮੂਰ੍ਧਜੇ। ਰਕ੍ਤਤੁਙ੍ਗਨਖੋਪੇਤੇ ਪੀਨਸ਼੍ਰੋਣਿਪਯੋਧਰ਼ੇ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਲੰਬੀਆਂ ਤੇ ਸਾਂਵਲੀਆਂ, ਕਾਲੇ ਤੇ ਘੁੰਮਰੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਲਾਲ ਤੇ ਉਭਰੇ ਨਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਚੌੜੀਆਂ ਕਮਰਾਂ ਤੇ ਭਰੇ ਸਿਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ।
ਆਤ੍ਮਨਃ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪੋऽਸੌ ਲਬ੍ਧਃ ਪਤਿਰਿਤਿ ਸ੍ਥਿਤੇ। ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਂ ਕਲ੍ਯਾਣ੍ਯੌ ਪੂਜਯਾਮਾਸਤੁਃ ਸ਼ੁਭੇ
ਉਹ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸੋਚਦੀਆਂ, 'ਸਾਡੇ ਜੋੜ ਦਾ ਪਤੀ ਮਿਲਿਆ,' ਤੇ ਵਿਚਿੱਤਰਵੀਰਯ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸਕ੍ਤੇ ਚ ਏਕਭਾਵੇ ਇਵ ਸ੍ਥਿਤੇ।' ਸ ਚਾਸ਼੍ਵਿਰੂਪਸਦृਸ਼ੋ ਦੇਵਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਸਰ੍ਵਾਸਾਮੇਵ ਨਾਰੀਣਾਂ ਚਿਤ੍ਤਪ੍ਰਮਥਨੋ ਰਹਃ
ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ, ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਭਾਵਨਾ ਵਾਲੀਆਂ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਵਰਗਾ ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਜਿਹਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ; ਉਹ ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਵਿੱਚ ਮੋਹ ਲੈਦਾ ਸੀ।