ਤ ਏਨਂ ਭृਸ਼ਸਂਵਿਗ੍ਨਾਃ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪ੍ਰਵਰਾ ਰਥੈਃ। ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਨ੍ਤ ਸਙ੍ਕੁਦ੍ਧਾ ਭੀਮਸੇਨਾਦਯੋ ਨृਪ
ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ, ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਤ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ, ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਦੌੜੇ।
ਤ ਏਨਂ ਕੋष੍ਠਕੀਕृਤ੍ਯ ਰਥਵਂਸ਼ੇਨ ਮਾਰਿष। ਸਰ੍ਵਤੋ ਵ੍ਯਕਿਰਨ੍ਬਾਣੈਰੁਲ੍ਕਾਭਿਰਿਵ ਕੁਞ੍ਜਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਥਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵੜ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਲਕਾਵਾਂ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹੋਣ।
ਸ ਤੇषਾਮਸ੍ਤ੍ਰਵੇਗਂ ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਹਤ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਮਾਯਯਾ। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਰਥਵ੍ਰਜਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਵਨਦਾਹਾਦਿਵ ਦ੍ਵਿਪਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਇਆ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਰੋਕੀ, ਤੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਤੋਂ ਭੱਜਦੇ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਸ ਵਿष੍ਫਾਰ੍ਯ ਅਨੁਰ੍ਧੋਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼ਨਿਸਮਸ੍ਵਨਮ੍। ਮਾਰੁਤਿਂ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਭੈਮਸੇਨਿਂ ਚ ਪਞ੍ਚਭਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਇੰਦਰ ਦੇ ਗਰਜ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਤੇ ਮਾਰੁਤੀ ਨੂੰ ਪਚੀਸ ਤੀਰ, ਭੈਮਸੇਨੀ ਨੂੰ ਪੰਜ ਤੀਰ ਮਾਰੇ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਵਿਦ੍ਧਾ ਸਹਦੇਵਂ ਚ ਸਪ੍ਤਭਿਃ। ਨਕੁਲਂ ਚ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਤਤ੍ਯਾ ਦ੍ਰੋਪਦੇਯਾਂਸ਼੍ਚ ਮਾਰਿष। ਪਞ੍ਚਭਿਃਪਞ੍ਚਭਿਰ੍ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਘੋਰਂ ਨਾਦਂ ਨਨਾਦ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਤਿੰਨ, ਸਹਦੇਵ ਨੂੰ ਸੱਤ, ਨਕੁਲ ਨੂੰ ਤਹੱਤਰ, ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜ-ਪੰਜ ਤੀਰ ਮਾਰੇ, ਮਾਰੀਸ਼ਾ, ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦਹਾੜ ਮਾਰੀ।
ਤਂ ਭੀਮਸੇਨੋ ਨਵਭਿਃ ਸਹਦੇਵਸ੍ਤੁ ਪਞ੍ਚਭਿਃ। ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ਸ਼ਤੇਨੈਵ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਿਧ੍ਯਤ। ਨਕੁਲਸ੍ਤੁ ਚਤੁਃषष੍ਟ੍ਯਾ ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨੌਂ, ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਪੰਜ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਸੌ, ਨਕੁਲ ਨੇ ਚੌਂਸਠ, ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਤੀਰ ਮਾਰੇ।
ਹੈਡਿਮ੍ਬੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤਾ ਸ਼ਰੈਃ। ਪੁਨਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸਪ੍ਤਤ੍ਯਾ ਨਨਾਦ ਚ ਮਹਾਬਲਃ
ਹਿਡਿੰਬਾ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਜੰਗ 'ਚ ਪੰਜਾਹ ਤੀਰ ਮਾਰੇ, ਫਿਰ ਸੱਤਾਹਤਰ ਤੀਰ ਮਾਰੇ, ਤੇ ਉਹ ਮਹਾਂਬਲੀ ਦਹਾੜਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਨਾਦੇਨ ਮਹਤਾ ਕਮ੍ਪਿਤੇਯਂ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ। ਸਪਰ੍ਵਤਵਨਾ ਰਾਜਨ੍ਸਪਾਦਪਜਲਾਸ਼ਯਾ
ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਦਹਾੜ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ, ਧਰਤੀ ਕੰਬ ਉਠੀ, ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ, ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਸਮੇਤ।
ਸੋऽਤਿਵਿਦ੍ਧੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸੈਃ ਸਰ੍ਵਤਸ੍ਤੈਰ੍ਮਹਾਰਥੈਃ। ਪ੍ਰਤਿਵਿਵ੍ਯਾਧ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਪੰਜ-ਪੰਜ ਤੀਰ ਮਾਰੇ।
ਤਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤੁ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ। ਹੈਡਿਮ੍ਬੋ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼ਰੈਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸਪ੍ਤਭਿਃ
ਜੰਗ 'ਚ ਗੁੱਸੇ ਹੋਏ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ, ਹਿਡਿੰਬਾ ਨੇ ਵੀ ਗੁੱਸੇ 'ਚ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸੱਤ ਤੀਰ ਮਾਰੇ।
ਸੋऽਤਿਵਿਦ੍ਧੋ ਬਲਵਤਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਵ੍ਯਸृਜਤ੍ਸਾਯਕਾਂਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਰੁਕ੍ਮਪੁਙ੍ਖਾਞ੍ਸ਼ਿਲਾਸ਼ਿਤਾਨ੍
ਮਹਾਂਬਲੀ ਹਿਡਿੰਬਾ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਤੇ ਪੱਥਰ ਦੀ ਨੋਕ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਤੁਰੰਤ ਛੱਡੇ।
ਤੇ ਸ਼ਰ਼ਾ ਨਤਪਰ੍ਵਾਣੋ ਭੈਮਸੇਨਿਵਿਨਿਰ੍ਭਿਦਃ। ਰੁषਿਤਾਃ ਪਨ੍ਨਗਾ ਯਦ੍ਵਦ੍ਯੋਧਮੁਖ੍ਯਾਨੁਪਾਗਮਨ੍
ਭੈਮਸੇਨੀ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੇ ਹੋਏ ਉਹ ਵਕਰੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ, ਗੁੱਸੇ ਹੋਏ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ, ਜੰਗ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਯੋਧਿਆਂ ਵੱਲ ਦੌੜੇ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਰਾਜਨ੍ਸਮਨ੍ਤਾਨ੍ਨਿਸ਼ਿਤਾਞ੍ਸ਼ਰਾਨ੍। ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸੁਰੁਦ੍ਵਿਗ੍ਨਾ ਹੈਡਿਮ੍ਬਸ਼੍ਚ ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਅਤੇ ਹਿਡਿੰਬਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਘਟੋਤਕਚ ਨੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਛੱਡੇ।
ਸ ਵਿਧ੍ਯਮਾਨਃ ਸਮਰੇ ਪਾਣ੍ਡਵੈਰ੍ਜਿਤਕਾਸ਼ਿਭਿਃ। `*ਨਾਭ੍ਯਪਦ੍ਯਤ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਾਰ੍ਸ਼੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਿਰ੍ਮਹਾਬਲਃ
ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਜਿੱਤੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਘੇਰ ਲੈਣ ਤੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਆਰਸ਼ਯ-ਸ਼੍ਰਿੰਗ ਨੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਘਟੋਤ੍ਕਚਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸ਼ਰਵਰ੍षੈਰਵਾਕਿਰਤ੍। ਦਗ੍ਧਾਦ੍ਰਿਕੂਟਸਦृਸ਼ਂ ਤਮਞ੍ਜਨਚਯੋਪਰਮਮ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਘਟੋਤਕਚ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ, ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਪਹਾੜੀ ਜਾਂ ਕਾਲੀ ਕਾਜਲ ਦੀ ਛਾਂ ਵਰਗਾ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਘਟੋਤ੍ਕਚੋऽਪ੍ਯਸਮ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਸ਼ਰਵਰ੍षਂ ਮਹਤ੍ਤਰਮ੍। ਅਲਮ੍ਬੁਸਵਧਪ੍ਰੇਪ੍ਸੁਰ੍ਮੁਮੋਚਾਗ੍ਨਿਰਿਵ ਜ੍ਵਲਨ੍
ਪਰ ਘਟੋਤਕਚ, ਬਿਨਾ ਡਰ, ਅਲੰਬੂਸਾ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਛੱਡੀ।
ਅਲਮ੍ਬੁਸਵਧਾਚ੍ਚੋਗ੍ਰਾਦ੍ਧਟੋਤ੍ਕਚਵਧਾਦਪਿ। ਸ਼ਰਾਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਵਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਦ੍ਵਿਰੇਫਾ ਇਵ ਸ਼ਾਖਿਨਃ
ਅਲੰਬੂਸਾ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਤੇ ਘਟੋਤਕਚ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਇੱਛਾ ਤੋਂ, ਤੀਰ ਪੇੜਾਂ 'ਤੇ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਾਂਗ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਭ੍ਰਚ੍ਛਾਯੇਵ ਰਚਿਤਾ ਬਾਣੈਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ। ਨ ਸ੍ਮ ਵਿਜ੍ਞਾਯਤੇ ਕਿਞ੍ਚਿਦਨ੍ਧਕਾਰੇ ਕृਤੇ ਸ਼ਰੈਃ
ਉਥੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਐਸਾ ਹਨੇਰਾ ਬਣ ਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਹੋਵੇ, ਕੁਝ ਵੀ ਦਿਸ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਤ ਆਕਰ੍ਣਮੁਕ੍ਤੇਨ ਭਲ੍ਲੇਨ ਚ ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ। ਅਲਮ੍ਬੁਸਸ੍ਯ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸ਼ਿਰੋ ਯਨ੍ਤੁਰ੍ਮਹਾਬਲਃ
ਫਿਰ ਘਟੋਤਕਚ ਨੇ, ਕੰਨ ਤੱਕ ਖਿੱਚ ਕੇ ਚੌੜਾ ਤੀਰ ਚਲਾਇਆ, ਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਅਲੰਬੂਸਾ ਦੇ ਰਥੀ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋऽਪਰੈਰ੍ਵੇਗਵਦ੍ਭਿਃ ਕ੍ਸ਼ੁਰੈਸ੍ਤਸ੍ਯ ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ। ਅਕ੍ਸ਼ਮੀषਾਂ ਯੁਗਂ ਚੈਵ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਯੁਧਿ ਤਾਡਯਨ੍
ਫਿਰ ਘਟੋਤਕਚ ਨੇ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਉਡਦੇ ਕਸ਼ੂਰਾ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਨੂੰ ਵੱਜ ਕੇ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਅਵਸ੍ਕਨ੍ਦ੍ਯ ਰਥਾਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਕੈਰ੍ਮੀਰਃ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਃ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਾਯਾਮਯਂ ਘੋਰਮਸ੍ਤ੍ਰਵਰ੍षਂ ਵਵਰ੍ष ਹ
ਕੈਰਮੀਰਾ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਰਥ ਤੋਂ ਛੇਤੀ ਉਤਰੀਆ ਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਜਾਦੂਈ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਘਟੋਤ੍ਕਚੋऽਪ੍ਯਾਸ਼ੁ ਰਥਾਤ੍ਪ੍ਰਸ੍ਕਨ੍ਦ੍ਯ ਸ ਤਮੇਵ ਚ। ਮਾਯਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣੈਵ ਮਾਯਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵ੍ਯਧਮਤ੍ਸਮਰੇ ਰਿਪੋਃ
ਘਟੋਤਕਚ ਵੀ, ਰਥ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਉਤਰੀਆ ਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀ ਦੇ ਜਾਦੂਈ ਹਥਿਆਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਟੱਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਹੈਡਿਮ੍ਬੇਨਾਰ੍ਦ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਯੁਧਿ ਸੋऽਲਮ੍ਬੁਸੋऽਦ੍ਰਵਤ੍। ਅਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤੋ ਮਹਾਰਾਜ ਘਟੋਤ੍ਕਚਮਯੋਧਯਤ੍
ਹਿਡਿੰਬਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਘੇਰ ਲੈਣ ਤੇ, ਅਲੰਬੂਸਾ ਭੱਜ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਘਟੋਤਕਚ ਨਾਲ ਲੜਿਆ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਗਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ। ਗਦਯਾ ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਵੇਗਵਤ੍ਯਾ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਇੱਥੇ ਕਦੇ ਉੱਥੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਘਟੋਤਕਚ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭਾਰੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ ਮਾਰਿਆ।
ਉਤ੍ਪਪਾਤ ਤਤੋ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਿ ਪ੍ਰਹਾਰਪਰਿਪੀਡਿਤਃ। ਅਲਮ੍ਬੁਸੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਹਸਾ ਪਕ੍ਸ਼ਿਰਾਡਿਵ
ਫਿਰ, ਘਟੋਤਕਚ ਦੇ ਹਮਲੇ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਅਲੰਬੂਸਾ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਅਚਾਨਕ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਉੱਡ ਗਿਆ।
ਘਟੋਤ੍ਕਚੋऽਪ੍ਯਸਮ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਖਙ੍ਗਪਾਣਿਰਥੋਤ੍ਪਤਤ੍। ਤਤੋ ਵੇਗੇਨ ਮਹਤਾ ਵਿਵਰ੍षਿषੁਰਿਵਾਮ੍ਬੁਦਃ
ਘਟੋਤਕਚ ਵੀ, ਬਿਨਾ ਡਰ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰ ਫੜ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਉੱਡਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਬੱਦਲ ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇ।
ਤਮਾਪਤਨ੍ਤਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਕੈਰ੍ਮੀਰੀ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋਤ੍ਤਮਃ। ਅਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਵੇਗੇਨ ਸਿਂਹਃ ਸਿਂਹਮਿਵ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਡਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਕੈਰਮੀਰਾ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਘਟੋਤਕਚ ਉੱਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਿੰਘ ਸਿੰਘ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰੇ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨਾਸਿਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਵਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਵਰ੍ਮਣਾ। ਅਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਵੇਗੇਨ ਵੇਗਵਨ੍ਤਂ ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ
ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਤੇ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਕਵਚ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਘਟੋਤਕਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਲੰਬੂਸਾ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ।
ਤਾਵੁਭੌ ਵੇਗਸਂਰਬ੍ਧਾਵਲਮ੍ਬੁਸਘਟੋਤ੍ਕਚੌ। ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਸ੍ਯ ਤਥੈਵੋਰੂ ਸਮਾਜਘ੍ਨਤੁਰਞ੍ਜਸਾ
ਅਲੰਬੂਸਾ ਤੇ ਘਟੋਤਕਚ ਦੋਵੇਂ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ رانਾਂ ਉੱਤੇ ਸਿੱਧਾ ਵੱਜੇ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਸ੍ਯਾਭਿਘਾਤੇਨ ਤਯੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸਿਂਹਯੋਃ। ਸ਼ੈਲੇਨਾਭਿਹਤਸ੍ਯੇਵ ਸ਼ੈਲਸ੍ਯਾਭੂਨ੍ਮਹਾਸ੍ਵਨਃ
ਉਹ ਦੋ ਰਾਕਸ਼ਸ-ਸਿੰਘਾਂ ਦੀ ਟੱਕਰ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜੀ ਨੂੰ ਪਹਾੜੀ ਵੱਜੇ, ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ।