ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਸ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਵੇਦਪਾਰਗੈਃ। ਅਨੁਜਜ੍ਞੇ ਤਦਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਮਮ੍ਬਾਂ ਕਾਸ਼ਿਪਤੇਃ ਸੁਤਾਮ੍
ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੇ, ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਧੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਅਮ੍ਬਿਕਾਮ੍ਬਾਲਿਕੇ ਭਾਰ੍ਯੇ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਭ੍ਰਾਤ੍ਰੇ ਯਵੀਯਸੇ। ਭੀष੍ਮੋ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਾਯ ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਅੰਬਿਕਾ ਅਤੇ ਅੰਬਾਲਿਕਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਵਿਚਿੱਤਰਵੀਰਿਆ ਲਈ ਵਿਆਹ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਯੋਃ ਪਾਣੀ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰੂਪਯੌਵਨਦਰ੍ਪਿਤਃ। ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਨਾਮ੍ਬਾਮੈਚ੍ਛਤ੍ਕਥਂਚਨ
ਵਿਚਿੱਤਰਵੀਰਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜ ਲਏ, ਪਰ ਧਰਮਵਾਨ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸ ਨੇ ਅੰਬਾ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਚਾਹਿਆ।
ਪਾਪਸ੍ਯ ਫਲਮੇਵੈष ਕਾਮੋऽਸਾਧੁਰ੍ਨਿਰਰ੍ਥਕਃ। ਪਰਤਨ੍ਤ੍ਰੋਪਭੋਗੋ ਮਾਮਾਰ੍ਯ ਨਾऽऽਯੋਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਹ ਪਾਪ ਦਾ ਹੀ ਫਲ ਹੈ; ਗਲਤ ਇੱਛਾ ਵਿਅਰਥ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਸੁਖ ਲੈਣਾ, ਸੱਜਣ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮਜਬੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਪ੍ਰਾਤਿष੍ਠਚ੍ਛਾਨ੍ਤਨੋਰ੍ਵਂਸ਼ਸ੍ਤਾਤ ਯਸ੍ਯ ਤ੍ਵਮਨ੍ਵਯਃ। ਅਕਾਮਵृਤ੍ਤੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਨ੍ਸਾਧੁ ਮਨ੍ਯੇ ਮਤਂ ਤਵ
ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦਾ ਵੰਸ਼, ਜਿਸ ਦੇ ਤੂੰ ਵੰਸ਼ਜ ਹੈਂ, ਚਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਿਤਾ। ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਧਰਮਵਾਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਮੰਨਦੀ ਹਾਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਮ੍ਬਾਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਵਿਸृष੍ਟਾ ਹ੍ਯਸਿ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਯਥਾਕਾਮਮਨਿਨ੍ਦਿਤੇ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਅੰਬਾ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਅਨੁਸਾਰ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਹੈਂ; ਨਿਰਦੋਸ਼ਾ, ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੁਂ, ਉਥੇ ਜਾ।'
ਨਾਨਿਯੋਜ੍ਯੇ ਸਮਰ੍ਥੋऽਹਂ ਨਿਯੋਕ੍ਤੁਂ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਪ੍ਰਿਯਮ੍। ਅਨ੍ਯਬਾਵਗਤਾਂ ਚਾਪਿ ਕੋ ਨਾਰੀਂ ਵਾਸਯੇਦ੍ਗृਹੇ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ, ਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਔਰਤ, ਜੋ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੋਵੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।
ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਨ ਨਿਯੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਅਨ੍ਯਕਾਮਾਸਿ ਗਮ੍ਯਤਾਮ੍। ਅਹਮਪ੍ਯੂਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਾ ਵੈ ਨਿਵृਤ੍ਤੋ ਦਾਰਕਰ੍ਮਣਿ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ—ਜਾ। ਮੈਂ ਵੀ ਉੱਚ ਰੀਤ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਵਿਆਹ ਦੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਗਤਾ ਤਤ੍ਰ ਸਖੀਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਉਥੋਂ ਚਲੀ ਗਈ।
ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਾ ਹਿ ਸ਼ਨੈ ਰਾਜਨ੍ਸਾਲ੍ਵਰਾਜਪੁਰਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਅਥਾਮ੍ਬਾ ਸਾਲ੍ਵਂਮਾਗਮ੍ਯ ਸਾऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪ੍ਰਤਿਪੂਜ੍ਯ ਤਂ
ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸਾਲਵ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚੱਲੀ। ਫਿਰ ਅੰਬਾ, ਸਾਲਵ ਦੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਬੋਲੀ।
ਪੁਰਾ ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਭਾਵਾ ਤ੍ਵਾਮਾਗਤਾਸ੍ਮਿ ਵਰਾਨਨ। ਦੇਵਵ੍ਰਤਂ ਸਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਸਾਨੁਜਂ ਭਰਤਰ੍षਭਮ੍
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੁਣੀ ਗਈ ਸੀ, ਸੋ, ਮਹਾਨ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਈ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਵਿਧਿਵਨ੍ਮਾਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਤਯੈਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸਾਲ੍ਵੋਪਿ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਨਿਰ੍ਜਿਤਾऽਸੀਹ ਭੀष੍ਮੇਣ ਮਾਂ ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਰਾਜਸੁ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਲਵ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਇੱਥੇ, ਤੂੰ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲੋਂ ਜਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ।'
ਅਨ੍ਯੇਨ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਂ ਭਦ੍ਰੇ ਵਿਸृष੍ਟਾਂ ਤੇਨ ਚਾਲਯਾਤ੍। ਨ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਵਰਾਰੋਹੇ ਤਤ੍ਰ ਚੈਵ ਤੁ ਗਮ੍ਯਤਾਮ੍
ਸੁੰਦਰੋ, ਦੂਜੇ ਵੱਲੋਂ ਜਿੱਤੀ ਗਈ ਤੇ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੀ ਗਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਵੀਕਾਰਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਉਥੇ ਹੀ ਜਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਕੁਰੁਰਾਜ੍ਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਅਮ੍ਬਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਤੋ ਭੀष੍ਮਂ ਤ੍ਵਯਾऽਹਂ ਸਹਸਾ ਹृਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਕਰਾਂ ਦੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਆਈ। ਫਿਰ ਅੰਬਾ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ।'
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਮਵੇਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਭਰ੍ਤਾ ਮਮ ਧਰ੍ਮਤਃ। ਯਾਂ ਯਃ ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ ਕਨ੍ਯਾਂ ਨਿਰ੍ਜਯੇਚ੍ਛੌਰ੍ਯਸਂਪਦਾ
ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦਾ ਧਰਮ ਵੇਖ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੈਂ। ਜਿਸ ਨੇ ਵੀ ਸੁਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਿਆ—
ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਸ ਤਾਮੁਦ੍ਵਾਹਯੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍। ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵ ਭਰ੍ਤਾ ਮੇ ਤ੍ਵਯਾऽਹਂ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾ ਯਤਃ
ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੈਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਹਸ੍ਵ ਮਾਂ ਭੀष੍ਮ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਂ ਸਂਸਦਿ ਤ੍ਵਯਾ। ਊਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਾ ਹ੍ਯਹਮਿਤਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ, ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤੀ ਗਈ ਹਾਂ, ਵਿਆਹ ਲੈ। 'ਮੈਂ ਉੱਚ ਰੀਤ ਵਾਲਾ ਹਾਂ,' ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਭੀष੍ਮਂ ਸਾ ਚਾਬ੍ਰਵੀਦਮ੍ਬਾ ਯਥਾਜੈषੀਸ੍ਤਥਾ ਕੁਰੁ। ਏਵਮਨ੍ਵਗਮਦ੍ਭੀष੍ਮਂ षਟ੍ਸਮਾਃ ਪੁष੍ਕਰੇਕ੍ਸ਼ਣਾ
ਅੰਬਾ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਜੋ ਤੂੰ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਕਰ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਅੰਬਾ ਛੇ ਸਾਲ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਈ ਰਹੀ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਾਸ੍ਤ੍ਵਹਂ ਭਦ੍ਰੇ ਵਿਵਾਹਵਿਮੁਖੋऽਭਵਮ੍। ਤਮੇਵ ਸਾਲ੍ਵਂ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਯਃ ਪੁਰਾ ਮਨਸਾ ਵृਤਃ
ਮੈਂ ਹੁਣ ਵਿਰਤ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਭਲੀ ਮਹਿਲਾ, ਤੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਉਸ ਸਾਲਵਾ ਕੋਲ ਜਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਚੁਣਿਆ ਸੀ।
ਅਨ੍ਯਸਕ੍ਤਂ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਤ੍ਵਮਾਤ੍ਮਾਨਮਵਦਃ ਪੁਰਾ। ਅਨ੍ਯਸਕ੍ਤਾਂ ਵਧੂਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਵਾਸਯੇਤ੍ਸ੍ਵਗृਹੇ ਨ ਹਿ
ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਸੀ, ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੋਰ ਲਈ ਕਿਉਂ ਦੱਸਿਆ? ਜੋ ਕੁੜੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਲੱਗੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨਾਹਮੁਦ੍ਵਾਹਯਿष੍ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਮਮ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰੇ ਯਵੀਯਸੇ। ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਾਯ ਸ਼ੁਭੇ ਯਥੇष੍ਟਂ ਗਮ੍ਯਤਾਮਿਤਿ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ, ਨਾ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਵਿਚਿਤਰਵੀਰਿਆ ਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਭਾਗਵਤੀ, ਤੂੰ ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੁਂ, ਉਥੇ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਭੂਯਃ ਸਾਲ੍ਵਂ ਸਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਰਾਜਨ੍ਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਮਾਮਿਤਿ। ਨਾਹਂ ਗृਹ੍ਣਾਮ੍ਯਨ੍ਯਜਿਤਾਮਿਤਿ ਸਾਲ੍ਵਨਿਰਾਕृਤਾ
ਅੰਬਾ ਨੇ ਫਿਰ ਸਾਲਵਾ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਰਾਜਾ, ਮੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।" ਸਾਲਵਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੁਆਰਾ ਜਿੱਤੀ ਹੋਈ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ," ਤੇ ਅੰਬਾ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਾਸ੍ਤ੍ਵਹਮਿਤਿ ਭੀष੍ਮੇਣ ਚ ਨਿਰਾਕृਤਾ। ਅਮ੍ਬਾ ਭੀष੍ਮਂ ਪੁਨਃ ਸਾਲ੍ਵਂ ਭੀष੍ਮਂ ਸਾਲ੍ਵਂ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਰਤ ਹੋਣ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਕੇ ਅੰਬਾ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਅੰਬਾ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਸਾਲਵਾ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀ ਰਹੀ।
ਗਮਨਾਗਮਨੇਨੈਵਮਨੈषੀਤ੍षਟ੍ ਸਮਾ ਨृਪ। ਅਸ਼੍ਰੁਭਿਰ੍ਭੂਮਿਮੁਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੀ ਸ਼ੋਚਨ੍ਤੀ ਸਾ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਉਣ-ਜਾਣ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ, ਉਸ ਨੇ ਛੇ ਸਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅੰਸੂ ਵਗਾਉਂਦੀ, ਦੁਖੀ ਰਹੀ, ਉਹ ਉੱਚ-ਮਨ ਵਾਲੀ ਮਹਿਲਾ।
ਪੀਨੋਨ੍ਨਤਕੁਚਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ਾਲਜਘਨੇਕ੍ਸ਼ਣਾ। ਸ਼੍ਰੋਣੀਭਰਾਲਸਗਮਾ ਰਾਕਾਚਨ੍ਦ੍ਰਨਿਭਾਨਨਾ
ਉਸ ਦੇ ਛਾਤੀ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਉੱਚੀ, ਕਮਰ ਚੌੜੀ, ਅੱਖਾਂ ਵੱਡੀਆਂ, ਚਾਲ ਕਮਰ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਭਾਰੀ, ਤੇ ਚਿਹਰਾ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ।
ਵਰ੍षਤ੍ਕਾਦਮ੍ਬਿਨੀਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਸ੍ਫੁਰਨ੍ਤੀ ਚਞ੍ਚਲੇਵ ਸਾ। ਸਾ ਤਤੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਸਮਾ ਬਾਹੁਦਾਮਭਿਤੋ ਨਦੀਮ੍। ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਹਿਮਵਤੋ ਰਮ੍ਯੇ ਤਪੋ ਘੋਰਂ ਸਮਾਦਦੇ
ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਕਦੰਬ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗ, ਮੀਂਹ ਵਿਚ ਹਿਲਦੇ, ਬੇਚੈਨ ਜਾਪਦੇ। ਫਿਰ, ਉਹ ਹਿਮਾਚਲ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਪਾਸੇ, ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਡੇ, ਬਾਰ੍ਹ ਸਾਲ ਭਾਰੀ ਤਪ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਕਰਣਾ ਤਤ੍ਰ ਤਪ ਆਸ੍ਥਾਯ ਸੁਵ੍ਰਤਾ। ਪਾਦਾਙ੍ਗੁष੍ਠੇਨ ਸਾऽਤਿष੍ਠਦਕਮ੍ਪਨ੍ਤ ਤਤਃ ਸੁਰਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਰੋਕ ਲਏ, ਵਚਨ ਤੇ ਪੱਕੀ ਰਹੀ, ਪੈਰ ਦੇ ਅੰਗੂਠੇ ਤੇ ਖੜੀ ਹੋਈ। ਇਸ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਕੰਬ ਗਏ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਤ੍ਤੁ ਤਪੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਰਾਣਾਂ ਕ੍ਸ਼ੋਭਕਾਰਕਮ੍। ਵਿਸ੍ਮਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਹृष੍ਟਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਯਾਨੁਗ੍ਰਹਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍
ਉਸ ਦਾ ਤਪ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਦੇਵਤਾ ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ।
ਅਨਨ੍ਤਸੇਨੋ ਭਗਵਾਨ੍ਕੁਮਾਰੋ ਵਰਦਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਮਾਨਯਨ੍ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀਂ ਤਾਂ ਦਦੌ ਤਸ੍ਯੈ ਸ਼ੁਭਾਂ ਸ੍ਰਜਮ੍
ਅਨੰਤਸੇਨਾ, ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ ਕੁਮਾਰ, ਦਾਤਾ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਨੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ।