ਗੌਤਮਂ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਸੈਨ੍ਧਵਂ ਚ ਸ਼ਤੇਨ ਹ। ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਰੌਣਿਂ ਚ ਸਪ੍ਤਤ੍ਯਾ ਸ਼ਰਾਣਾਂ ਸੋऽਭ੍ਯਤਾਡਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨੂੰ ਪਚੀਸ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ, ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੌ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਤੱਰ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਾਸ੍ਤੁ ਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪ੍ਰਤੋਦਂ ਚਿਚ੍ਛਿਦੇ ਹਰੇਃ। ਅਰ੍ਜੁਨਂ ਚ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਤਤ੍ਯਾ ਬਾਣਾਨਾਮਾਜਘਾਨ ਹ
ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਚਾਬੁਕ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਤਹੱਤਰ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਰਸ਼ਤੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਸ੍ਤਾਨਰੀਨ੍ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਨਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯषੇਧਦ੍ਦ੍ਰੁਤਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਮਹਾਵਾਤੋ ਘਨਾਨਿਵ
ਫਿਰ, ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਅਰਜੁਨ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੈਂਕੜੇ ਨੁਕੀਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਤਗੜੀ ਹਵਾ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਉਡਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਞ੍ਸ਼ਰਾਨ੍ਰਾਜਕ੍ਰੋਧਸਂਰਕ੍ਤਲੋਚਨਃ। ਸ਼ਕ੍ਤਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਸਮਰੇ ਗਿਰੀਣਾਮਪਿ ਦਾਰਿਣੀਮ੍। ਸ੍ਵਰ੍ਣਦਣ੍ਡਾਂ ਮਹਾਘੋਰਾਮष੍ਟਘਣ੍ਟਾਂ ਭਯਾਵਹਾਮ੍
ਉਹ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੀ ਬਰਛੀ ਚੁੱਕ ਲਈ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਚੀਰ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਡੰਡ ਨਾਲ, ਅੱਠ ਘੰਟੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ।
ਸਮੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਚ ਤਾਂ ਹृष੍ਟੋ ਨਨਾਦ ਬਲਵਦ੍ਬਲੀ। ਨਾਦੇਨ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਤ੍ਰਾਸਯਨ੍ਨਿਵ ਭਾਰਤ
ਉਹ ਬਰਛੀ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਯੋਧਾ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੂੰਜਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਜਿਵੇਂ ਡਰ ਗਏ ਹੋਣ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜੇਨ ਸਂਯੁਗੇ। ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਦ੍ਰੋਣਾਯ ਸਹਸਾ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨ੍ਯਥਾਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਰਾਜ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਉਹ ਬਰਛੀ ਚੁੱਕੀ ਦੇਖੀ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਸਲਾਮਤੀ ਲਈ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ।
ਸਾ ਰਾਜਭੁਜਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋਰਗਸਨ੍ਨਿਭਾ। ਪ੍ਰਜ੍ਵਾਲਯਨ੍ਤੀ ਗਗਨਂ ਦਿਸ਼ਃ ਸਪ੍ਰਦਿਸ਼ਸ੍ਤਥਾ। ਦ੍ਰੋਣਾਨ੍ਤਿਕਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦੀਪ੍ਤਾਸ੍ਯਾ ਪਨ੍ਨਗੀ ਯਥਾ
ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਛੱਡੀ ਹੋਈ ਉਹ ਬਰਛੀ, ਖੁਲ੍ਹੇ ਸੱਪ ਵਾਂਗ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਪਾਰ ਕਰਦੀ, ਦ੍ਰੋਣ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੀ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਸੱਪ।
ਤਾਮਾਪਤਨ੍ਤੀਂ ਸਹਸਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦ੍ਰੋਣੋ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇ। ਪ੍ਰਾਦੁਸ਼੍ਚਕ੍ਰੈ ਤਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਮਸ੍ਤ੍ਰਮਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦਾਂ ਵਰਃ
ਉਹ ਬਰਛੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਸਤਰ ਚਲਾਇਆ।
ਤਦਸ੍ਤ੍ਰਂ ਭਸ੍ਮਸਾਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਘੋਰਦਰ੍ਸ਼ਨਾਮ੍। ਜਗਾਮ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਪਾਣ੍ਡਵਸ੍ਯ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ
ਉਹ ਅਸਤਰ ਨੇ ਡਰਾਉਣੀ ਬਰਛੀ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਫ਼ੌਰਨ ਪਾਂਡਵ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਥ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੋਣਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਤ੍ਸਮੁਦ੍ਯਤਮ੍। ਅਸ਼ਾਮਯਨ੍ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣੈਵ ਮਾਰਿष
ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ, ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਚਲਾਏ ਹੋਏ ਅਸਤਰ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਹੀ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਵਿਦ੍ਵ੍ਵਾ ਤਂ ਚ ਰਣੇ ਦ੍ਰੋਣਂ ਪਞ੍ਚਭਿਰ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ। ਕ੍ਸ਼ੁਰਪ੍ਰੇਣ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨ ਚਿਚ੍ਛੇਦਾਸ੍ਯ ਮਹਦ੍ਧਨੁਃ
ਜੰਗ ਵਿਚ ਗਿਆਨਵਾਨ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਪੰਜ ਬਹੁਤ ਨੁਕੀਲੇ ਤੇ ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦਪਾਸ੍ਯ ਧਨੁਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਦ੍ਰੋਣਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਮਰ੍ਦਨਃ। ਗਦਾਂ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਸਹਸਾ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰਾਯ ਮਾਰਿष
ਧਨੁਸ਼ ਕੱਟ ਕੇ, ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਪਾਸੇ ਸੁੱਟਿਆ ਤੇ ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਗਦਾ ਸੁੱਟੀ।
ਤਾਮਾਪਤਨ੍ਤੀਂ ਸਹਸਾ ਗਦਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਗਦਾਮੇਵਾਗ੍ਰਹੀਤ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਚ ਪਰਨ੍ਤਪ
ਉਹ ਗਦਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਚੁੱਕੀ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਉਹ ਵੀ ਸੁੱਟੀ।
ਤੇ ਗਦੇ ਸਹਸਾ ਮੁਕ੍ਤੇ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍। ਸਙ੍ਘਰ੍षਾਤ੍ਪਾਵਕਂ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਮੇਯਾਤਾਂ ਮਹੀਤਲੇ
ਦੋਵੇਂ ਗਦਾਵਾਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੱਜੀਆਂ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਟਕਰ ਤੋਂ ਅੱਗ ਨਿਕਲ ਪਈ, ਜਦ ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆ ਗਿਰੀਆਂ।
ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣੋ ਭृਸ਼ਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਮਾਰਿष। ਚਤੁਰ੍ਭਿਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਹਯਾਞ੍ਜਘ੍ਨੇ ਸ਼ਰੋਤ੍ਤਮੈਃ
ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਧਰਮ ਰਾਜ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਨੁਕੀਲੇ ਤੇ ਵਧੀਆ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਚਿਚ੍ਛੇਦੈਕੇਨ ਭਲ੍ਲੇਨ ਧਨੁਸ਼੍ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਧ੍ਵਜੋਪਮਮ੍। ਕੇਤੁਮੇਕੇਨ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਚਾਰ੍ਦਯਤ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਇੱਕ ਚੌੜਾ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦਾ ਧਨੁਸ਼, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ; ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਝੰਡਾ ਕੱਟਿਆ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਕੀਤਾ।
ਹਤਾਸ਼੍ਵਾਤ੍ਤੁਲ ਰਥਾਤ੍ਤੂਰ੍ਣਮਵਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਤਸ੍ਥਾਵੂਰ੍ਧ੍ਵਭੁਜੋ ਰਾਜਾ ਵ੍ਯਾਯੁਧੋ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਘੋੜੇ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਤੇ ਰਥ ਟੁੱਟਣ ਤੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਥ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਗਿਆ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਹੱਥ ਉੱਚੇ ਕਰਕੇ, ਬਿਨਾ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਿਰਥਂ ਤਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਵ੍ਯਾਯੁਧਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਦ੍ਰੋਣੋ ਵ੍ਯਮੋਹਯਚ੍ਛਤ੍ਰੂਨ੍ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਚਾਭਿਭੋ
ਉਸ ਨੂੰ ਰਥ-ਰਹਿਤ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਬਿਨਾ ਹਥਿਆਰ ਦੇਖ ਕੇ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਤੇ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਭੁੱਲ-ਭੁੱਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਮੁਞ੍ਚਂਸ਼੍ਚੇषੁਗਣਾਂਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਁਲ੍ਲਘੁਹਸ੍ਤੋ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ। ਅਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਰਾਜਾਨਂ ਸਿਂਹੋ ਮृਗਮਿਵੋਲ੍ਬਣਃ
ਹਲਕੇ ਹੱਥ ਤੇ ਪੱਕੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਨੁਕੀਲੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰਦਾ, ਦ੍ਰੋਣ ਰਾਜਾ ਵੱਲ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਦੌੜਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ ਬੇਬਸ ਹਿਰਨ ਤੇ।
ਤਮਭਿਦ੍ਰੁਤਮਾਲੋਕ੍ਯ ਦ੍ਰੋਣੇਨਾਮਿਤ੍ਰਘਾਤਿਨਾ। ਹਾਹੇਤਿ ਸੁਮਹਾਞ੍ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਪਾਣ੍ਡੂਨਾਂ ਸਮਜਾਯਤ
ਦ੍ਰੋਣ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਾਜਾ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ 'ਹਾਏ' ਦੀ ਉਠੀ।
ਹृਤੋ ਰਾਜਾ ਹृਤੋ ਰਾਜਾ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜੇਨ ਮਾਰਿष। ਇਤ੍ਯਾਂਸੀਤ੍ਸੁਮਹਾਞ੍ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਪਾਣ੍ਡੂਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਰਾਜਾ ਫੜ ਲਿਆ ਗਿਆ! ਰਾਜਾ ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਫੜ ਲਿਆ!—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਮਾਰੁਹ੍ਯ ਸਹਦੇਵਰਥਂ ਨृਪਃ। ਅਪਾਯਾਜ੍ਜਵਨੈਰਸ਼੍ਵੈਃ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਫਿਰ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਸਹਦੇਵ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਮਾਦ੍ਰੇਯਸ੍ਤੁ ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਦੁਰ੍ਮੁਖਂ ਚ ਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ। ਭ੍ਰਾਤਾ ਭ੍ਰਾਤਰਮਾਯਤ੍ਤੋ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ
ਮਾਦਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦੁਰਮੁਖ ਨੂੰ ਵਾਰਿਆ—ਇੱਕ ਭਰਾ ਦੂਜੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਵਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਂ ਰਣੇ ਰਭਸਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਹਦੇਵਂ ਮਹਾਬਲਮ੍। ਦੁਰ੍ਮੁਖੋ ਨਵਭਿਰ੍ਬਾਣੈਸ੍ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ
ਜਦੋਂ ਦੁਰਮੁਖ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਹਦੇਵ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਨੌਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਦੁਰ੍ਮੁਖਸ੍ਯ ਤੁ ਭਲ੍ਲੇਨ ਚ੍ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕੇਤੁਂ ਮਹਾਬਲਃ। ਜਘਾਨ ਚਤੁਰੋ ਵਾਹਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਪਰ ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਚੌੜੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਦੁਰਮੁਖ ਦਾ ਝੰਡਾ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਚਾਰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਚਾਰ ਘੋੜੇ ਵਾਰ ਦਿੱਤੇ।
ਅਥਾਪਰੇਣ ਭਲ੍ਲੇਨ ਪੀਤੇਨ ਨਿਸ਼ਿਤੇਨ ਹ। ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸਾਰਥੇਃ ਕਾਯਾਚ੍ਛਿਰੋ ਜ੍ਵਲਿਤਕੁਣ੍ਡਲਮ੍
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਦਾ ਚਮਕਦੇ ਕੁੰਡਲਾਂ ਵਾਲਾ ਸਿਰ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕ੍ਸ਼ੁਰਪ੍ਰੇਣ ਚ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨ ਕੌਰਵ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਦ੍ਧਨੁਃ। ਸਹਦੇਵੋ ਰਣੇ ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਂ ਚ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਪਞ੍ਚਭਿਃ
ਤੇਜ਼ ਕਿਨਾਰੇ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕੌਰਵ ਦੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਪੰਜ ਹੋਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰਿਆ।
ਹਤਾਸ਼੍ਵਂ ਤੁ ਰਥਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਮੁਖੋ ਵਿਮਨਾਸ੍ਤਦਾ। ਆਰੁਰੋਹ ਰਥਂ ਰਾਜਨ੍ਨਿਰਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਭਾਰਤ
ਜਦੋਂ ਦੁਰਮੁਖ ਦੇ ਘੋੜੇ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਰਥ ਛੱਡ ਕੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਨਿਰਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਸਹਦੇਵਸ੍ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਨਿਰਮਿਤ੍ਰਂ ਮਹਾਹਵੇ। ਜਘਾਨ ਪृਥੁਧਾਰੇਣ ਭਲ੍ਲੇਨ ਪਰਵੀਰਹਾ
ਫਿਰ ਸਹਦੇਵ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਿਰਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਚੌੜੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਸ ਪਪਾਤ ਰਥੋਪਸ੍ਥਾਨ੍ਨਿਰਮਿਤ੍ਰੋ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਰਾਜਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਵ੍ਯਥਯਂਸ੍ਤਵ ਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਨਿਰਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਤ੍ਰਿਗਰਤ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਰਥ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚਿੰਤਾ ਫੈਲ ਗਈ।