ਸਾਰਥਿਂ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਯਾਹਿ ਯਤ੍ਰੈष ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ਯਾਵਦੇਨਂ ਨਿਹਨ੍ਮ੍ਯਦ੍ਯ ਭੁਜਙ੍ਗਮਿਵ ਪਕ੍ਸ਼ਿਰਾਟ੍
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਲੈ ਚਲ; ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।'
ਤਤੋऽਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਾਰੁਣਂ ਸਮ੍ਯਗ੍ਯੋਜਯਾਮਾਸ ਕੌਰਵਃ। ਤੇਨਾਸ਼੍ਵਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰੋऽਮृਦ੍ਗਾਤ੍ਸਾਲ੍ਵਰਾਜਸ੍ਯ ਭੂਪਤੇ
ਫਿਰ ਕੌਰਵ ਨੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਾਰੁਣ ਅਸਤਰ ਚਲਾਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ, ਸ਼ਾਲਵਾ ਰਾਜੇ ਦੇ ਚਾਰ ਘੋੜੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰੈਰਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸਂਵਾਰ੍ਯ ਸਾਲ੍ਵਰਾਜਸ੍ਯ ਕੌਰਵਃ। ਭੀष੍ਮੋ ਨृਪਤਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਨ੍ਯਵਧੀਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸਾਰਥਿਮ੍
ਕੌਰਵ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਸੀ, ਸਾਲਵਾ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਚਾਸ੍ਯਾਥੈਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਨ੍ਯਵਧੀਤ੍ਤੁਰਗੋਤ੍ਤਮਾਨ੍। ਕਨ੍ਯਾਹੇਤੋਰ੍ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਕੁੜੀ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਉਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਜਿਤ੍ਵਾ ਵਿਸਰ੍ਜਯਾਮਾਸ ਜੀਵਨ੍ਤਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਤਤਃ ਸਾਲ੍ਵਃ ਸ੍ਵਨਗਰਂ ਪ੍ਰਯਯੌ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜਿਉਂਦਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਸਾਲਵਾ ਆਪਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਪਰਤ ਗਿਆ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ।
ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਮਨ੍ਵਸ਼ਾਚ੍ਚੈਵ ਧਰ੍ਮੇਣ ਨृਪਤਿਸ੍ਤਦਾ। ਰਾਜਾਨੋ ਯੇ ਚ ਤਤ੍ਰਾਸਨ੍ਸ੍ਵਯਂਵਰਦਿਦृਕ੍ਸ਼ਵਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਮੁੜ ਸੰਭਾਲਿਆ; ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਸਵਯੰਵਰ ਦੇਖਣ ਆਏ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਏ।
ਸ੍ਵਾਨ੍ਯੇਵ ਤੇऽਪਿ ਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਿ ਜਗ੍ਮੁਃ ਪਰਪੁਰਞ੍ਜਯਾਃ। ਏਵਂ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਤਾਃ ਕਨ੍ਯਾ ਭੀष੍ਮਃ ਪ੍ਰਹਰਤਾਂ ਵਰਃ
ਉਹ ਪਰਾਏ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਪਰਤ ਗਏ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁੜੀਆਂ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ,
ਪ੍ਰਯਯੌ ਹਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰਂ ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਸ ਕੌਰਵਃ। ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ੍ਤਿ ਵਸੁਧਾਮਿਮਾਮ੍
ਹਾਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਕੌਰਵ ਰਾਜਾ, ਧਰਮਵਾਨ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ, ਇਸ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਪਿਤਾਸ੍ਯ ਕੌਰਵ੍ਯਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਰ੍ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ। ਸੋऽਚਿਰੇਣੈਵ ਕਾਲੇਨ ਅਤ੍ਯਕ੍ਰਾਮਨ੍ਨਰਾਧਿਪ
ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਸ਼ਾਂਤਨੂ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕਰ ਗਿਆ।
ਵਨਾਨਿ ਸਰਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ੈਲਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਨਿਧਾਨ੍ਦ੍ਰੁਮਾਨ੍। ਅਕ੍ਸ਼ਤਃ ਕ੍ਸ਼ਪਯਿਤ੍ਵਾऽਰੀਨ੍ਸਙ੍ਖ੍ਯੇऽਸਙ੍ਖ੍ਯੇਯਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਜੰਗਲ, ਦਰਿਆ, ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਬਿਨਾ ਘਾਇਲ ਹੋਏ, ਉਹ ਅਣਗਿਣਤ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਗਿਆ।
ਆਨਯਾਮਾਸ ਕਾਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਸੁਤਾਃ ਸਾਗਰਗਾਸੁਤਃ। ਸ੍ਨੁषਾ ਇਵ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਭਗਿਨੀਰਿਵ ਚਾਨੁਜਾਃ
ਸਾਗਰ-ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਈ ਵਿਆਹ ਲਈ ਲਿਆਇਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਲਈ ਭੈਣਾਂ ਵਾਂਗ।
ਯਥਾ ਦੁਹਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਪਰਿਗृਹ੍ਯ ਯਯੌ ਕੁਰੂਨ੍। ਆਨਿਨ੍ਯੇ ਸ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਭ੍ਰਾਤੁਃ ਪ੍ਰਿਯਚਿਕੀਰ੍षਯਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਵਾਂਗ ਮੰਨ ਕੇ, ਉਹ ਕੁਰੁਆਂ ਵੱਲ ਗਿਆ; ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਭੀਸ਼ਮ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ।
ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਗੁਣਸਂਪਨ੍ਨਾ ਭ੍ਰਾਤਾ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰੇ ਯਵੀਯਸੇ। ਭੀष੍ਮੋ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਾਯ ਪ੍ਰਦਦੌ ਵਿਕ੍ਰਮਾਹृਤਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਕੁੜੀਆਂ, ਜੋ ਹਰ ਗੁਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ੌਰ्य ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਕੇ ਲਿਆਇਆ ਸੀ।
ਏਵਂ ਧਰ੍ਮੇਣ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮਾਤਿਮਾਨੁषਮ੍। ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਵਾਹਾਯੋਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਭੀਸ਼ਮ, ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਉਪਰਲਾ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾ ਸਹ ਮਿਥਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਸ਼੍ਚਯਮਾਤ੍ਮਵਾਨ੍। ਵਿਵਾਹਂ ਕਾਰਯਿष੍ਯਨ੍ਤਂ ਭੀष੍ਮਂ ਕਾਸ਼ਿਪਤੇਃ ਸੁਤਾ। ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਤਾਸਾਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਧਸਤੀ ਤਦਾ
ਸਤਯਵਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਕੇ, ਆਤਮ-ਸੰਯਮੀ ਭੀਸ਼ਮ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਣ ਲੱਗਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੱਡੀ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਮਯਾ ਸੌਭਪਤਿਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਨਸਾ ਹਿ ਵृਤਃ ਪਤਿਃ। ਤੇਨ ਚਾਸ੍ਮਿ ਵृਤਾ ਪੂਰ੍ਵਮੇष ਕਾਮਸ਼੍ਚ ਮੇ ਪਿਤੁਃ
ਸੌਭਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪਤੀ ਵਾਂਗ ਚੁਣਿਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਚੁਣ ਚੁੱਕਾ ਸੀ — ਇਹ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵੀ ਹੈ।
ਮਯਾ ਵਰਯਿਤਵ੍ਯੋऽਭੂਤ੍ਸਾਲ੍ਵਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ। ਏਤਦ੍ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਧਰ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸਮਾਚਰ
ਸਵਯੰਵਰ ਵਿਚ ਮੈਂ ਸਾਲਵਾ ਨੂੰ ਚੁਣਨਾ ਸੀ; ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਅਸਲ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲੋ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਯਾ ਭੀष੍ਮਃ ਕਨ੍ਯਯਾ ਵਿਪ੍ਰਸਂਸਦਿ। ਚਿਨ੍ਤਾਮਭ੍ਯਗਮਦ੍ਵੀਰੋ ਯੁਕ੍ਤਾਂ ਤਸ੍ਯੈਵ ਕਰ੍ਮਣਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁੜੀ ਵਲੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਕਹੇ ਗਏ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਵੀਰ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਗੰਭੀਰ ਤੇ ਠੀਕ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਅਨ੍ਯਸਕ੍ਤਾ ਤ੍ਵਿਯਂ ਕਨ੍ਯਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਤ੍ਵਮ੍ਬਾ ਮਯਾ ਜਿਤਾ। ਵਾਚਾ ਦਤ੍ਤਾ ਮਨੋਦਤ੍ਤਾ ਕृਤਮਙ੍ਗਲਵਾਚਨਾ
ਇਹ ਕੁੜੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਵੱਡੀ, ਅੰਬਾ, ਮੈਂ ਜਿੱਤ ਲਈ, ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ, ਮਨ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਮੰਗਲ ਸ਼ਬਦ ਵੀ ਹੋ ਚੁੱਕੇ।
ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਾ ਤੁ ਪਰਸ੍ਯੈਵ ਸਾ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾ ਪਰਚਿਨ੍ਤਿਨੀ। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚਾਨੁਮਾਨ੍ਯੈਵ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਸ੍ਵਵਸ਼ਾਨੁਗਮ੍
ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲਈ ਚੁਣੀ ਗਈ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਛੱਡਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਸੋਚ ਹੈ; ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਸ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਵੇਦਪਾਰਗੈਃ। ਅਨੁਜਜ੍ਞੇ ਤਦਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਮਮ੍ਬਾਂ ਕਾਸ਼ਿਪਤੇਃ ਸੁਤਾਮ੍
ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੇ, ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਧੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਅਮ੍ਬਿਕਾਮ੍ਬਾਲਿਕੇ ਭਾਰ੍ਯੇ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਭ੍ਰਾਤ੍ਰੇ ਯਵੀਯਸੇ। ਭੀष੍ਮੋ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਾਯ ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਅੰਬਿਕਾ ਅਤੇ ਅੰਬਾਲਿਕਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਵਿਚਿੱਤਰਵੀਰਿਆ ਲਈ ਵਿਆਹ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਯੋਃ ਪਾਣੀ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰੂਪਯੌਵਨਦਰ੍ਪਿਤਃ। ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਨਾਮ੍ਬਾਮੈਚ੍ਛਤ੍ਕਥਂਚਨ
ਵਿਚਿੱਤਰਵੀਰਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜ ਲਏ, ਪਰ ਧਰਮਵਾਨ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸ ਨੇ ਅੰਬਾ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਚਾਹਿਆ।
ਪਾਪਸ੍ਯ ਫਲਮੇਵੈष ਕਾਮੋऽਸਾਧੁਰ੍ਨਿਰਰ੍ਥਕਃ। ਪਰਤਨ੍ਤ੍ਰੋਪਭੋਗੋ ਮਾਮਾਰ੍ਯ ਨਾऽऽਯੋਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਹ ਪਾਪ ਦਾ ਹੀ ਫਲ ਹੈ; ਗਲਤ ਇੱਛਾ ਵਿਅਰਥ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਸੁਖ ਲੈਣਾ, ਸੱਜਣ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮਜਬੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਪ੍ਰਾਤਿष੍ਠਚ੍ਛਾਨ੍ਤਨੋਰ੍ਵਂਸ਼ਸ੍ਤਾਤ ਯਸ੍ਯ ਤ੍ਵਮਨ੍ਵਯਃ। ਅਕਾਮਵृਤ੍ਤੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਨ੍ਸਾਧੁ ਮਨ੍ਯੇ ਮਤਂ ਤਵ
ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦਾ ਵੰਸ਼, ਜਿਸ ਦੇ ਤੂੰ ਵੰਸ਼ਜ ਹੈਂ, ਚਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਿਤਾ। ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਧਰਮਵਾਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਮੰਨਦੀ ਹਾਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਮ੍ਬਾਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਵਿਸृष੍ਟਾ ਹ੍ਯਸਿ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਯਥਾਕਾਮਮਨਿਨ੍ਦਿਤੇ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਅੰਬਾ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਅਨੁਸਾਰ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਹੈਂ; ਨਿਰਦੋਸ਼ਾ, ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੁਂ, ਉਥੇ ਜਾ।'
ਨਾਨਿਯੋਜ੍ਯੇ ਸਮਰ੍ਥੋऽਹਂ ਨਿਯੋਕ੍ਤੁਂ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਪ੍ਰਿਯਮ੍। ਅਨ੍ਯਬਾਵਗਤਾਂ ਚਾਪਿ ਕੋ ਨਾਰੀਂ ਵਾਸਯੇਦ੍ਗृਹੇ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ, ਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਔਰਤ, ਜੋ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੋਵੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।
ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਨ ਨਿਯੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਅਨ੍ਯਕਾਮਾਸਿ ਗਮ੍ਯਤਾਮ੍। ਅਹਮਪ੍ਯੂਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਾ ਵੈ ਨਿਵृਤ੍ਤੋ ਦਾਰਕਰ੍ਮਣਿ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ—ਜਾ। ਮੈਂ ਵੀ ਉੱਚ ਰੀਤ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਵਿਆਹ ਦੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਗਤਾ ਤਤ੍ਰ ਸਖੀਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਉਥੋਂ ਚਲੀ ਗਈ।
ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਾ ਹਿ ਸ਼ਨੈ ਰਾਜਨ੍ਸਾਲ੍ਵਰਾਜਪੁਰਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਅਥਾਮ੍ਬਾ ਸਾਲ੍ਵਂਮਾਗਮ੍ਯ ਸਾऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪ੍ਰਤਿਪੂਜ੍ਯ ਤਂ
ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸਾਲਵ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚੱਲੀ। ਫਿਰ ਅੰਬਾ, ਸਾਲਵ ਦੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਬੋਲੀ।