ਤਤਸ੍ਤੌ ਦ੍ਰੋਣਸ਼ੈਨੇਯੌ ਯੁਯੁਧਾਤੇ ਪਰਨ੍ਤਪੌ। ਸ਼ਰੈਰਨੇਕਸਾਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤਾਡਯਨ੍ਤੌ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਜੇਤੂ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਸੈਣੇਯ, ਲੜੇ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੱਜਦੇ ਰਹੇ।
ਇषੁਜਾਲਾਵृਤਂ ਵ੍ਯੋਮ ਚਕ੍ਰਤੁਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭੌ। ਪੂਰਯਾਮਾਸਤੁਰ੍ਵੀਰਾਵੁਭੌ ਦਸ਼ ਦਿਸ਼ਃ ਸ਼ਰੈਃ। ਮੇਘਾਵਿਵਾਤਪਾਪਾਯੇ ਧਾਰਾਭਿਰਿਤਰੇਤਰਮ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਜਾਲੀ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ, ਦੋਵੇਂ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਨੇ ਦਸੋਂ ਪਾਸੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਾਰਾਂ ਵਗਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨ ਸ੍ਮ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤਦਾ ਭਾਤਿ ਨ ਵਵੌ ਚ ਸਮੀਰਣਃ। ਹषੁਜਾਲਾਵृਤਂ ਘੋਰਮਨ੍ਧਕਾਰਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਾ ਸੂਰਜ ਚਮਕਿਆ, ਨਾ ਹਵਾ ਵਹੀ; ਹਰ ਪਾਸੇ ਡਰਾਉਣੀ ਹਨੇਰੀ ਸੀ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਗੁੱਝ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ।
ਅਨਾਧृष੍ਯਮਿਵਾਨ੍ਯੇषਾਂ ਸ਼ੂਰਾਣਾਮਭਵਤ੍ਤਦਾ। ਅਨ੍ਧਕਾਰੀਕृਤੇ ਲੋਕੇ ਦ੍ਰੋਣਸ਼ੈਨੇਯਯੋਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਸੈਣੇਯ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਹਨੇਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਹੋਰ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋ ਗਈ।
ਤਯੋਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦੁषੋਰ੍ਦ੍ਰੋਣਸਾਤ੍ਵਤਯੋਸ੍ਤਦਾ। ਨਾਨ੍ਤਰਂ ਸ਼ਰਵृष੍ਟੀਨਾਂ ਦਦृਸ਼ੇ ਨਰਸਿਂਹਯੋਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੋਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਸਾਤਵਤ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਵਿਚ ਕੋਈ ਥਾਂ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਇषੂਣਾਂ ਸਨ੍ਨਿਪਾਤੇਨ ਸ਼ਬ੍ਦੋ ਧਾਰਾਭਿਘਾਤਜਃ। ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਵੇ ਸ਼ਕ੍ਰਮੁਕ੍ਤਾਨਾਮਸ਼ਨੀਨਾਮਿਵ ਸ੍ਵਨਃ
ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਟਕਰਾਉਣ ਨਾਲ ਜੋ ਆਵਾਜ਼ ਬਣੀ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਾਂਗ ਸੁਣੀ ਗਈ।
ਨਾਰਾਚੈਰ੍ਵ੍ਯਤਿਵਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਸ਼ਰਾਣਾਂ ਰੂਪਮਾਬਭੌ। ਆਸ਼ੀਵਿषਵਿਦष੍ਟਾਨਾਂ ਸਰ੍ਪਾਣਾਮਿਵ ਭਾਰਤ
ਲੋਹੇ ਦੇ ਨਾਰਾਚਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਲ, ਦੂਜੇ ਸੱਪਾਂ ਵਲੋਂ ਡੰਸੇ ਹੋਏ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ ਲੱਗੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਤਯੋਰ੍ਜ੍ਯਾਤਲਨਿਰ੍ਘੋषਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਵੇ ਯੁਦ੍ਧਸ਼ੌਣ੍ਡਯੋਃ। ਅਜਸ੍ਰਂ ਸ਼ੈਲਸ਼ृਙ੍ਗਾਣਾਂ ਵਜ੍ਰੇਣਾਹਨ੍ਯਤਾਮਿਵ
ਉਹ ਦੋ ਜੰਗ ਦੇ ਮਾਹਿਰਾਂ ਦੀ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤਣੀ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਲਗਾਤਾਰ ਸੁਣੀ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵੱਜਦੀ ਹੋਵੇ।
ਉਭਯੋਸ੍ਤੌ ਰਥੌ ਰਾਜਂਸ੍ਤੇ ਚਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਤੌ ਚ ਸਾਰਥੀ। ਰੁਕ੍ਮਪੁਙ੍ਖੈਃ ਸ਼ਰੈਛਨ੍ਨਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਰੂਪਾ ਬਭੁਸ੍ਤਦਾ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਦੋਵੇਂ ਰਥ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘੋੜੇ ਤੇ ਰਥੀ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਨੋਕ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ, ਵੇਖਣ ਵਿਚ ਅਜੀਬ ਲੱਗੇ।
ਨਿਰ੍ਮਲਾਨਾਮਜਿਹ੍ਮਾਨਾਂ ਨਾਰਾਚਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇ। ਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਸ਼ੀਵਿਪਾਭਾਨਾਂ ਸਮ੍ਪਾਤੋऽਭੂਤ੍ਸੁਦਾਰੁਣਃ
ਸਾਫ ਤੇ ਸਿੱਧਾ ਉੱਡਦੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਨਾਰਾਚਾਂ, ਜੋ ਖੁਲ੍ਹੇ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਭਿਆਨਕ ਟਕਰਾਉ ਹੋਇਆ।
ਉਭਯੋਃ ਪਤਿਤੇ ਛਤ੍ਰੇ ਤਥੈਵ ਪਤਿਤੌ ਧ੍ਵਜੌ। `ਨਿਕृਨ੍ਤਤੋਃ ਸ਼ਰੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਦ੍ਰੋਣਸਾਤ੍ਯਕਯੋ ਰਣੇ
ਦੋਵੇਂ ਦੇ ਛਤਰੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵੀ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਸੈਣੇਯ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿਚ ਕੱਟੇ ਗਏ।
ਉਭੌ ਰੁਧਿਰਸਿਕ੍ਤਾਙ੍ਗਾਵੁਭੌ ਚ ਵਿਜਯੈषਿਣੌ। ਸ੍ਰਵਦ੍ਭਿਃ ਸ਼ੋਣਿਤਂ ਗਾਤ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਸ੍ਰੁਤਾਵਿਵ ਵਾਰਣੌ। ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਭ੍ਯਵਿਧ੍ਯੇਤਾਂ ਜੀਵਿਤਾਨ੍ਤਕਰੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਦੋਵੇਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ, ਦੋਵੇਂ ਜਿੱਤ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੋ ਹਾਥੀ ਆਪਣੀ ਲੱਤਾਂ ਤੋਂ ਲਹੂ ਵਗਾ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਜਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਦੇ ਰਹੇ।
ਗਰ੍ਜਿਤੋਤ੍ਕृष੍ਟਸਨ੍ਨਾਦਾਃ ਸ਼ਙ੍ਖਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਃਸ੍ਵਨਾਃ। ਉਪਾਰਮਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਵ੍ਯਾਜਹਾਰ ਨ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਗੱਜਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਤੇ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਨਗਾਰੇ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ; ਕੋਈ ਵੀ ਬੋਲਿਆ ਨਹੀਂ।
ਤੁष੍ਣੀਂਭੂਤਾਨ੍ਯਨੌਕਾਨਿ ਯੋਧਾ ਯੁਦ੍ਧਾਦੁਪਾਰਮਨ੍। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਦ੍ਵੈਰਥਂ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਜਾਤਕੌਤੂਹਲੋ ਜਨਃ
ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਲੜਾਈ ਰੁਕ ਗਈ; ਲੋਕ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੇਖਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਗਏ।
ਰਥਿਨੋ ਹਸ੍ਤਿਯਨ੍ਤਾਰੋ ਹਯਾਰੋਹਾਃ ਪਦਾਤਯਃ। ਅਵੈਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਾਚਲੈਰ੍ਨੇਤ੍ਰੈਃ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਨਰਰ੍षਭੌ
ਰਥਾਂ ਵਾਲੇ, ਹਾਥੀ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਘੋੜੇ ਸਵਾਰ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ ਦੋ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਅੱਖਾਂ ਚੁੰਕ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੱਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਹਸ੍ਤ੍ਯਨੀਕਾਨ੍ਯਤਿष੍ਠਨ੍ਤ ਤਥਾਨੀਕਾਨਿ ਵਾਜਿਨਾਮ੍। ਤਥੈਵ ਰਥਵਾਹਿਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਿਵ੍ਯੂਹ੍ਯ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਹਾਥੀਆਂ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਸਭ ਵਿਰੋਧੀ ਪਾਸੇ ਖੜੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਟਿਕੀ ਰਹੀ।
ਮੁਕ੍ਤਾਵਿਦ੍ਰੁਮਚਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਮਣਿਕਾਞ੍ਚਨਭੂषਿਤੈਃ। ਧ੍ਵਜੈਰਾਭਰਣੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰੈਃ ਕਵਚੈਸ਼੍ਚ ਹਿਰਣ੍ਮਯੈਃ
ਮੋਤੀ, ਮੰਗਾ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ, ਸੋਨੇ-ਚੰਦੀ ਦੇ ਗਹਣੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਵਚ, ਇਹ ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਭਾ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ।
ਵੈਜਯਨ੍ਤੀਪਤਾਕਾਭਿਃ ਪਰਿਸ੍ਤੋਮਾਙ੍ਗਕਮ੍ਬਲੈਃ। ਵਿਮਲੈਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਹਯਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਣਕੈਃ
ਵੈਜਯੰਤੀ ਝੰਡਿਆਂ, ਰੰਗੀਨ ਚਾਦਰਾਂ, ਸਾਫ ਤੇ ਤਿੱਖੇ ਹਥਿਆਰਾਂ, ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਖੇਰੇ ਸਜਾਵਟਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਫੌਜ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਜਾਤਰੂਪਮਯੀਭਿਸ਼੍ਚ ਰਾਜਤੀਭਿਸ਼੍ਚ ਮੂਰ੍ਧਸੁ। ਗਜਾਨਾਂ ਕੁਮ੍ਭਮਾਲਾਭਿਰ੍ਦਨ੍ਤਵੇष੍ਟੈਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ
ਸੋਨੇ ਤੇ ਚੰਦੀ ਦੇ ਸਿਰ ਮੋੜ, ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਹਾਰ, ਤੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀਆਂ ਸਜਾਵਟਾਂ ਨਾਲ, ਭਾਰਤ, ਉਹ ਸਭ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸਬਲਾਕਾਃ ਸਖਦ੍ਯੋਤਾਃ ਸੈਰਾਵਤਸ਼ਤਹਦਾਃ। ਅਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੋष੍ਣਪਰ੍ਯਾਯੇ ਮੇਘਾਨਾਮਿਵ ਵਾਗੁਰਾਃ
ਸੈਨਿਕਾਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਗਹਣਿਆਂ ਤੇ ਸੈਰਾਵਤ ਵਰਗੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗ, ਉਹ ਲੜਾਈ ਦੀ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਪਸ਼੍ਯਨ੍ਨਸ੍ਮਦੀਯਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਚ ਯੌਧਿष੍ਠਿਰਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਤਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਯੁਯੁਧਾਨਸ੍ਯ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਸਾਡੇ ਲੋਕ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਯੁਯੁਧਾਨ ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ।
ਵਿਮਾਨਾਗ੍ਰਗਤਾ ਦੇਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੋਮਪੁਰੋਗਮਾਃ। ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸਙ੍ਖਾਸ਼੍ਚ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਮਹੋਰਗਾਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਸੋਮ ਦੇ ਆਗੂ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ, ਸਿੱਧ, ਚਾਰਣ, ਵਿਦਿਆਧਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਸੱਪ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਦਾਨਵਾ ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਪ੍ਸਰਸਃ ਖਗਾਃ'। ਗਤਪ੍ਰਤ੍ਯਾਗਤਾਕ੍ਸ਼ੇਪੈਸ਼੍ਚਿਤੈਰਸ੍ਤ੍ਰਵਿਘਾਤਿਭਿਃ। ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਯੋਃ ਪੁਰੁषਸਿਂਹਯੋਃ
ਗੰਧਰਵ, ਦਾਨਵ, ਯਕਸ਼, ਰਾਖਸ਼ਸ, ਅਪਸਰਾ ਤੇ ਪੰਛੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ, ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ, ਦੋਨਾਂ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ।
ਹਸ੍ਤਲਾਘਵਮਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤੌ ਮਹਾਬਲੌ। ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਭਿਵਿਧ੍ਯੇਤਾਂ ਸ਼ਰੈਸ੍ਤੌ ਦ੍ਰੋਣਸਾਤ੍ਯਕੀ
ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਦੋ ਮਹਾਬਲੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਕਲਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਆਪਣਾ ਹਥ ਹਲਾਵਣ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਦਿਖਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਃ ਸ਼ਰਾਂਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸਂਯੁਗੇ। ਪਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸੁਦृਢੈਰਾਸ਼ੁ ਧਨੁਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇਃ
ਫਿਰ ਯਾਦਵ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਨੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਚਮਕ ਵਾਲੇ ਦੀ ਧਨੁਸ਼ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ।
ਨਿਮੇषਾਨ੍ਤਰਮਾਤ੍ਰੇਣ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜੋऽਪਰਂ ਧਨੁਃ। ਸਜ੍ਯਂ ਚਕਾਰ ਤਦਪਿ ਚਿਚ੍ਛੇਦਾਸ੍ਯ ਸ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ
ਅੱਖ ਝਪਕਣ ਜਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਦਵਾਜ ਨੇ ਹੋਰ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ ਤੰਨਿਆ, ਪਰ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਨੇ ਉਹ ਵੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਰਨ੍ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਰੋਣੋ ਧਨੁਰ੍ਹਸ੍ਤੋ ਵ੍ਯਤਿष੍ਠਤ। ਸਜ੍ਯਂ ਸਜ੍ਯਂ ਧਨੁਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਨਿਸ਼ਿਥੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਫਿਰ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਹੋਰ ਧਨੁਸ਼ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ; ਪਰ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਨੇ ਉਹ ਵੀ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੰਨਦੇ ਹੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਮੇਕਸ਼ਤਂ ਛਿਨ੍ਨਂ ਧਨੁषਾਂ ਦृਢਧਨ੍ਵਿਨਾ। ਨ ਚਾਨ੍ਤਰਂ ਤਯੋਰ੍ਦृष੍ਟਂ ਸਨ੍ਧਾਨੇ ਚ੍ਛੇਦਨੇऽਪਿ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਨੇ ਸੌ ਧਨੁਸ਼ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ; ਪਰ ਤੰਨਣ ਤੇ ਕੱਟਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਦਿਸੀ ਨਹੀਂ।
ਤਤੋऽਸ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ ਦ੍ਰੋਣੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮਾਤਿਮਾਨੁषਮ੍। ਯੁਯੁਧਾਨਸ੍ਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਨਸੈਤਦਚਿਨ੍ਤਯਤ੍
ਫਿਰ, ਯੁਯੁਧਾਨ ਦੀ ਇਹ ਅਤਿ-ਮਾਨਵ ਜੰਗੀ ਕਲਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਿਆ।
ਏਤਦਸ੍ਤ੍ਰਬਲਂ ਰਾਮੇ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯੇ ਧਨਞ੍ਜਯੇ। ਭੀष੍ਮੇ ਚ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰੇ ਯਦਿਦਂ ਸਾਤ੍ਵਤਾਂ ਵਰੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਕਲਾ ਰਾਮ, ਕਾਰਤਵੀਰ, ਧਨੰਜਯ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ — ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਸਨ — ਵਿੱਚ ਦਿਖੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਹੁਣ ਸਾਤ੍ਵਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਵਿੱਚ ਦਿਸ ਰਹੀ ਹੈ।