ਵਾਸਿਤਾਮਨੁਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਯੂਥਪੋ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰਃ। ਸ੍ਤ੍ਰੀਕਾਮਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿष੍ਠੇਤਿ ਭੀष੍ਮਮਾਹ ਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਸੁਗੰਧ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗ ਕੇ, ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ; ਇਸਤਰੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਰੁਕੋ, ਰੁਕੋ!'
ਸਾਲ੍ਵਰਾਜੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰਮਰ੍षੇਣ ਪ੍ਰਚੋਦਿਤਃ। ਤਤਃ ਸ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਭੀष੍ਮਃ ਪਰਬਲਾਰ੍ਦਨਃ
ਸ਼ਾਲਵਾ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਵਿਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਸੀ।
ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਾਕੁਲਿਤਃ ਕ੍ਰੋਧਾਦ੍ਵਿਧੂਮੋਗ੍ਨਿਰਿਵ ਜ੍ਵਲਨ੍। ਵਿਤਤੇषੁਧਨੁष੍ਪਾਣਿਰ੍ਵਿਕੁਞ੍ਚਿਤਲਲਾਟਭृਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਭੀਸ਼ਮ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭੜਕ ਉਠਿਆ, ਧੂੰਆਂ ਰਹਿਤ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਣ ਕੇ, ਮੱਥਾ ਸਿਕੋੜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਂ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਵ੍ਯਪੇਤਭਯਸਂਭ੍ਰਮਃ। ਨਿਵਰ੍ਤਯਾਮਾਸ ਰਥਂ ਸਾਲ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮਹਾਰਥਃ
ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਰੀਤ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਡਰ ਤੇ ਗਭਰਾਹਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਮਹਾਰਥੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਥ ਸ਼ਾਲਵਾ ਵੱਲ ਮੁੜਾਇਆ।
ਨਿਵਰ੍ਤਮਾਨਂ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਜਾਨਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਤੇ। ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਕਾਃ ਸਮਪਦ੍ਯਨ੍ਤ ਭੀष੍ਮਸਾਲ੍ਵਸਮਾਗਮੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਸ਼ਾਲਵਾ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੇ ਦਰਸ਼ਕ ਬਣ ਗਏ।
ਤੌ ਵृषਾਵਿਵ ਨਰ੍ਦਨ੍ਤੌ ਬਲਿਨੌ ਵਾਸਿਤਾਨ੍ਤਰੇ। ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਭਿਵਰ੍ਤੇਤਾਂ ਬਲਵਿਕ੍ਰਮਸ਼ਾਲਿਨੌ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦੇ ਸਾਂਡਾਂ ਵਾਂਗ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ੌਰਤ ਵਾਲੇ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਵਧੇ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ।
ਤਤੋ ਭੀष੍ਮਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਸ਼ਰੈਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਸਾਲ੍ਵਰਾਜੋ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਮਵਾਕਿਰਦਾਸ਼ੁਗੈਃ
ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸ਼ਾਲਵਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤ ਭੀਸ਼ਮ 'ਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਪੂਰ੍ਵਮਭ੍ਯਰ੍ਦਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੀष੍ਮਂ ਸਾਲ੍ਵੇਨ ਤੇ ਨृਪਾਃ। ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਃ ਸਮਪਦ੍ਯਨ੍ਤ ਸਾਧੁਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਚਾਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਾਲਵਾ ਵੱਲੋਂ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਵਧੀਆ! ਵਧੀਆ!'
ਲਾਘਵਂ ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਮਰੇ ਸਰ੍ਵਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ। ਅਪੂਜਯਨ੍ਤ ਸਂਹृष੍ਟਾ ਵਾਗ੍ਭਿਃ ਸਾਲ੍ਵਂ ਨਰਾਧਿਪਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਲਵਾ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਤਤੋ ਵਾਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਰਪੁਞ੍ਜਯਃ। ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਭੀष੍ਮਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿष੍ਠੇਤ੍ਯਭਾषਤ
ਯੋਧਿਆਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤ ਭੀਸ਼ਮ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ, 'ਰੁਕੋ! ਰੁਕੋ!'
ਸਾਰਥਿਂ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਯਾਹਿ ਯਤ੍ਰੈष ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ਯਾਵਦੇਨਂ ਨਿਹਨ੍ਮ੍ਯਦ੍ਯ ਭੁਜਙ੍ਗਮਿਵ ਪਕ੍ਸ਼ਿਰਾਟ੍
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਲੈ ਚਲ; ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।'
ਤਤੋऽਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਾਰੁਣਂ ਸਮ੍ਯਗ੍ਯੋਜਯਾਮਾਸ ਕੌਰਵਃ। ਤੇਨਾਸ਼੍ਵਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰੋऽਮृਦ੍ਗਾਤ੍ਸਾਲ੍ਵਰਾਜਸ੍ਯ ਭੂਪਤੇ
ਫਿਰ ਕੌਰਵ ਨੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਾਰੁਣ ਅਸਤਰ ਚਲਾਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ, ਸ਼ਾਲਵਾ ਰਾਜੇ ਦੇ ਚਾਰ ਘੋੜੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰੈਰਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸਂਵਾਰ੍ਯ ਸਾਲ੍ਵਰਾਜਸ੍ਯ ਕੌਰਵਃ। ਭੀष੍ਮੋ ਨृਪਤਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਨ੍ਯਵਧੀਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸਾਰਥਿਮ੍
ਕੌਰਵ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਸੀ, ਸਾਲਵਾ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਚਾਸ੍ਯਾਥੈਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਨ੍ਯਵਧੀਤ੍ਤੁਰਗੋਤ੍ਤਮਾਨ੍। ਕਨ੍ਯਾਹੇਤੋਰ੍ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਕੁੜੀ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਉਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਜਿਤ੍ਵਾ ਵਿਸਰ੍ਜਯਾਮਾਸ ਜੀਵਨ੍ਤਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਤਤਃ ਸਾਲ੍ਵਃ ਸ੍ਵਨਗਰਂ ਪ੍ਰਯਯੌ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜਿਉਂਦਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਸਾਲਵਾ ਆਪਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਪਰਤ ਗਿਆ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ।
ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਮਨ੍ਵਸ਼ਾਚ੍ਚੈਵ ਧਰ੍ਮੇਣ ਨृਪਤਿਸ੍ਤਦਾ। ਰਾਜਾਨੋ ਯੇ ਚ ਤਤ੍ਰਾਸਨ੍ਸ੍ਵਯਂਵਰਦਿਦृਕ੍ਸ਼ਵਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਮੁੜ ਸੰਭਾਲਿਆ; ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਸਵਯੰਵਰ ਦੇਖਣ ਆਏ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਏ।
ਸ੍ਵਾਨ੍ਯੇਵ ਤੇऽਪਿ ਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਿ ਜਗ੍ਮੁਃ ਪਰਪੁਰਞ੍ਜਯਾਃ। ਏਵਂ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਤਾਃ ਕਨ੍ਯਾ ਭੀष੍ਮਃ ਪ੍ਰਹਰਤਾਂ ਵਰਃ
ਉਹ ਪਰਾਏ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਪਰਤ ਗਏ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁੜੀਆਂ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ,
ਪ੍ਰਯਯੌ ਹਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰਂ ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਸ ਕੌਰਵਃ। ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ੍ਤਿ ਵਸੁਧਾਮਿਮਾਮ੍
ਹਾਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਕੌਰਵ ਰਾਜਾ, ਧਰਮਵਾਨ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ, ਇਸ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਪਿਤਾਸ੍ਯ ਕੌਰਵ੍ਯਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਰ੍ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ। ਸੋऽਚਿਰੇਣੈਵ ਕਾਲੇਨ ਅਤ੍ਯਕ੍ਰਾਮਨ੍ਨਰਾਧਿਪ
ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਸ਼ਾਂਤਨੂ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕਰ ਗਿਆ।
ਵਨਾਨਿ ਸਰਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ੈਲਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਨਿਧਾਨ੍ਦ੍ਰੁਮਾਨ੍। ਅਕ੍ਸ਼ਤਃ ਕ੍ਸ਼ਪਯਿਤ੍ਵਾऽਰੀਨ੍ਸਙ੍ਖ੍ਯੇऽਸਙ੍ਖ੍ਯੇਯਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਜੰਗਲ, ਦਰਿਆ, ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਬਿਨਾ ਘਾਇਲ ਹੋਏ, ਉਹ ਅਣਗਿਣਤ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਗਿਆ।
ਆਨਯਾਮਾਸ ਕਾਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਸੁਤਾਃ ਸਾਗਰਗਾਸੁਤਃ। ਸ੍ਨੁषਾ ਇਵ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਭਗਿਨੀਰਿਵ ਚਾਨੁਜਾਃ
ਸਾਗਰ-ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਈ ਵਿਆਹ ਲਈ ਲਿਆਇਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਲਈ ਭੈਣਾਂ ਵਾਂਗ।
ਯਥਾ ਦੁਹਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਪਰਿਗृਹ੍ਯ ਯਯੌ ਕੁਰੂਨ੍। ਆਨਿਨ੍ਯੇ ਸ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਭ੍ਰਾਤੁਃ ਪ੍ਰਿਯਚਿਕੀਰ੍षਯਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਵਾਂਗ ਮੰਨ ਕੇ, ਉਹ ਕੁਰੁਆਂ ਵੱਲ ਗਿਆ; ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਭੀਸ਼ਮ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ।
ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਗੁਣਸਂਪਨ੍ਨਾ ਭ੍ਰਾਤਾ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰੇ ਯਵੀਯਸੇ। ਭੀष੍ਮੋ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਾਯ ਪ੍ਰਦਦੌ ਵਿਕ੍ਰਮਾਹृਤਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਕੁੜੀਆਂ, ਜੋ ਹਰ ਗੁਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ੌਰ्य ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਕੇ ਲਿਆਇਆ ਸੀ।
ਏਵਂ ਧਰ੍ਮੇਣ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮਾਤਿਮਾਨੁषਮ੍। ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਵਾਹਾਯੋਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਭੀਸ਼ਮ, ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਉਪਰਲਾ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾ ਸਹ ਮਿਥਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਸ਼੍ਚਯਮਾਤ੍ਮਵਾਨ੍। ਵਿਵਾਹਂ ਕਾਰਯਿष੍ਯਨ੍ਤਂ ਭੀष੍ਮਂ ਕਾਸ਼ਿਪਤੇਃ ਸੁਤਾ। ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਤਾਸਾਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਧਸਤੀ ਤਦਾ
ਸਤਯਵਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਕੇ, ਆਤਮ-ਸੰਯਮੀ ਭੀਸ਼ਮ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਣ ਲੱਗਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੱਡੀ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਮਯਾ ਸੌਭਪਤਿਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਨਸਾ ਹਿ ਵृਤਃ ਪਤਿਃ। ਤੇਨ ਚਾਸ੍ਮਿ ਵृਤਾ ਪੂਰ੍ਵਮੇष ਕਾਮਸ਼੍ਚ ਮੇ ਪਿਤੁਃ
ਸੌਭਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪਤੀ ਵਾਂਗ ਚੁਣਿਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਚੁਣ ਚੁੱਕਾ ਸੀ — ਇਹ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵੀ ਹੈ।
ਮਯਾ ਵਰਯਿਤਵ੍ਯੋऽਭੂਤ੍ਸਾਲ੍ਵਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ। ਏਤਦ੍ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਧਰ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸਮਾਚਰ
ਸਵਯੰਵਰ ਵਿਚ ਮੈਂ ਸਾਲਵਾ ਨੂੰ ਚੁਣਨਾ ਸੀ; ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਅਸਲ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲੋ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਯਾ ਭੀष੍ਮਃ ਕਨ੍ਯਯਾ ਵਿਪ੍ਰਸਂਸਦਿ। ਚਿਨ੍ਤਾਮਭ੍ਯਗਮਦ੍ਵੀਰੋ ਯੁਕ੍ਤਾਂ ਤਸ੍ਯੈਵ ਕਰ੍ਮਣਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁੜੀ ਵਲੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਕਹੇ ਗਏ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਵੀਰ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਗੰਭੀਰ ਤੇ ਠੀਕ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਅਨ੍ਯਸਕ੍ਤਾ ਤ੍ਵਿਯਂ ਕਨ੍ਯਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਤ੍ਵਮ੍ਬਾ ਮਯਾ ਜਿਤਾ। ਵਾਚਾ ਦਤ੍ਤਾ ਮਨੋਦਤ੍ਤਾ ਕृਤਮਙ੍ਗਲਵਾਚਨਾ
ਇਹ ਕੁੜੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਵੱਡੀ, ਅੰਬਾ, ਮੈਂ ਜਿੱਤ ਲਈ, ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ, ਮਨ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਮੰਗਲ ਸ਼ਬਦ ਵੀ ਹੋ ਚੁੱਕੇ।
ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਾ ਤੁ ਪਰਸ੍ਯੈਵ ਸਾ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾ ਪਰਚਿਨ੍ਤਿਨੀ। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚਾਨੁਮਾਨ੍ਯੈਵ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਸ੍ਵਵਸ਼ਾਨੁਗਮ੍
ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲਈ ਚੁਣੀ ਗਈ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਛੱਡਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਸੋਚ ਹੈ; ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।