ਅਨਨ੍ਤਰਂ ਚ ਕਾਮ੍ਭੋਜੋ ਜਲਸਨ੍ਧਸ਼੍ਚ ਮਾਰਿष। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮੇਵ ਚ
ਫਿਰ ਕਾਂਭੋਜ ਤੇ ਜਲਸੰਧ ਆਏ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਹੀ ਦੁਰਯੋਧਨ ਤੇ ਕਰਣ ਆ ਗਏ।
ਤਤਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਯੋਦਾਨਾਨਮਨਿਵਰ੍ਤਿਨਾਮ੍। ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸ਼ਕਟੇ ਮੁਖਰਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਅਟੱਲ ਯੋਧੇ ਰਥ-ਆਕਾਰ ਦੀ ਬਣਤਰ 'ਚ, ਉਸ ਦੇ ਮੁਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਤੇषਾਂ ਚ ਪृष੍ਠਤੋ ਰਾਜਾ ਬਲੇਨ ਮਹਤਾ ਵृਤਃ। ਜਯਦ੍ਰਥਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਸੂਚੀਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਰਾਜਾ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਜਯਦ੍ਰਥ ਸੂਈ ਦੇ ਪਾਸ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ਕਟਸ੍ਯ ਤੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜੋ ਮੁਖੇ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਨਾਤ੍ਰ ਤਸ੍ਯਾਭਵਦ੍ਭੋਦੋ ਜੁਗੋਪੈਨਂ ਤਤਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਰਥ-ਆਕਾਰ ਦੀ ਬਣਤਰ ਦੇ ਮੁਹਾਂ 'ਤੇ, ਰਾਜੇ, ਭਾਰਦਵਾਜ ਖੜਾ ਹੋਇਆ; ਉਥੇ ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਖੁਦ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ਼੍ਵੇਤਵਰ੍ਮਾਮ੍ਬਰੋष੍ਣੀषੋ ਵ੍ਯੂਢੋਰਸ੍ਕੋ ਮਹਾਭੁਜਃ। ਧਨੁਰ੍ਵਿਸ੍ਫਾਰਯਨ੍ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧ ਇਵਾਨ੍ਤਕਃ। `ਤਸ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਨੇਤਾ ਗੋਪ੍ਤਾ ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਸਫੈਦ ਬਚਾਵ ਵਾਲਾ ਕੱਪੜਾ, ਪੱਗ, ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਦ੍ਰੋਣ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਕਾਲ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਸੀ; ਉਹ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਦਾ ਨੇਤਾ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤਾਕਿਨਂ ਸ਼ੋਣਹਯਂ ਵੇਦੀਕृष੍ਣਾਜਿਨਧ੍ਵਜਮ੍। ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਰਥਮਾਲੋਕ੍ਯ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਃ ਕੁਰਵੋऽਭਵਨ੍
ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਰਥ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਲਾਲ ਘੋੜੇ, ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਵਾਲਾ ਝੰਡਾ ਤੇ ਕਾਲੀ ਹਿਰਨ ਦੀ ਖਾਲ ਵਾਲਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸੀ, ਦੇਖ ਕੇ ਕੁਰੁ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸਙ੍ਘਾਨਾਂ ਵਿਸ੍ਮਯਃ ਸੁਮਹਾਨਭੂਤ੍। ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਵਿਹਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵ੍ਯੂਹਂ ਕ੍ਸ਼ੁਬ੍ਧਾਰ੍ਣਵੋਪਮਮ੍
ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀਆਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਬਣਤਰ ਵੇਖੀ, ਜੋ ਉਥਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਸਸ਼ੈਲਸਾਗਰਵਨਾਂ ਨਾਨਾਜਨਪਦਾਕੁਲਾਮ੍। ਗ੍ਰਸੇਦ੍ਵ੍ਯੂਹਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਂ ਸਰ੍ਵਾਮਿਤਿ ਭੂਤਾਨਿ ਮੇਨਿਰੇ
ਉਹ ਬਣਤਰ, ਪਹਾੜਾਂ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਐਸਾ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਬਹੁਰਥਮਨੁਜਾਸ਼੍ਵਪਤ੍ਤਿਨਾਗਂ ਪ੍ਰਤਿਭਯਨਿਃਸ੍ਵਨਮਦ੍ਭੁਤਾਨੁਰੂਪਮ੍। ਅਹਿਤਹृਦਯਭੇਦਨਂ ਮਹਦ੍ਵੈ ਸ਼ਕਟਮਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਕृਤਂ ਨਨਨ੍ਦ ਰਾਜਾ
ਰਥ, ਭਰਾ, ਘੋੜੇ, ਪੈਦਲ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਡਰਾਉਣੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਅਜੋਕੇ ਤੇ ਵਧੀਆ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਦਿਲ ਚੀਰਣ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਰਥ-ਆਕਾਰ ਦੀ ਬਣਤਰ ਵੇਖ ਕੇ ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਯੋਃ ਸ਼ਙ੍ਖਪ੍ਰਣਾਦੇਨ ਤਵ ਸੈਨ੍ਯੇ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇ। ਆਸਨ੍ਸਂਹृष੍ਟਰੋਮਾਣਃ ਕਮ੍ਪਿਤਾ ਗਤਚੇਤਸਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ੰਖਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਫੌਜ 'ਚ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੋਮ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕੰਬ ਗਏ ਤੇ ਹੋਸ਼ ਗੁਆ ਬੈਠੇ।
ਯਥਾ ਤ੍ਰਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਭੂਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯਸ਼ਨਿਨਿਃਸ੍ਵਨਾਤ੍। ਤਥਾ ਸ਼ਙ੍ਖਪ੍ਰਣਾਦੇਨ ਵਿਤ੍ਰੇਸੁਸ੍ਤਵ ਸੈਨਿਕਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਗੂੰਜ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਸੈਨਿਕ ਵੀ ਸ਼ੰਖ ਦੀ ਧੁਨੀ ਸੁਣ ਕੇ ਡਰ ਗਏ।
ਪ੍ਰਸੁਸ੍ਰੁਵੁਃ ਸ਼ਕृਨ੍ਮੂਤ੍ਰਂ ਵਾਹਨਾਨਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਏਵਂ ਸਵਾਹਨਂ ਸਰ੍ਵਮਾਵਿਗ੍ਨਮਭਵਦ੍ਬਲਮ੍
ਸਾਰੇ ਪਸ਼ੂ ਤੇ ਵਾਹਨ ਡਰ ਕੇ ਮੂਤਰ ਤੇ ਗੰਦ ਕਰ ਬੈਠੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੀ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਆਪਣੇ ਵਾਹਨਾਂ ਸਮੇਤ ਬਹੁਤ ਹੀ ਘਬਰਾਈ ਹੋਈ ਹੋ ਗਈ।
ਸੀਦਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਨਰਾ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਙ੍ਖਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਮਾਰਿष। ਵਿਸਂਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚਾਭਵਨ੍ਕੇਚਿਤ੍ਕੇਚਿਦ੍ਰਾਜਨ੍ਵਿਤਤ੍ਰਸੁਃ
ਰਾਜਾ, ਸ਼ੰਖ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਲੋਕ ਥੱਕ ਕੇ ਬੈਠ ਗਏ; ਕੁਝ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਕੁਝ ਡਰ ਵਿਚ ਆ ਗਏ।
ਤਤਃ ਕਪਿਰ੍ਮਹਾਨਾਦਂ ਸਹਭੂਤੈਰ੍ਧ੍ਵਜਾਲਯੈਃ। ਅਕਰੋਦ੍ਵ੍ਯਾਦਿਤਾਸ੍ਯਸ਼੍ਚ ਭੀषਯਂਸ੍ਤਵ ਸੈਨਿਕਾਨ੍
ਫਿਰ ਵੱਡਾ ਬਾਂਦਰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮੂੰਹ ਖੋਲ ਕੇ ਭਿਆਨਕ ਗੂੰਜ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਸੈਨਿਕ ਡਰ ਗਏ।
ਤਤਃ ਸ਼ਙ੍ਖਾਸ਼੍ਚ ਭੇਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮृਦਙ੍ਗਾਸ਼੍ਚਾਨਕੈਃ ਸਹ। ਪੁਨਰੇਵਾਭ੍ਯਹਨ੍ਯਨ੍ਤ ਤਵ ਸੈਨ੍ਯਪ੍ਰਹਰ੍षਣਾਃ
ਫਿਰ ਸ਼ੰਖ, ਡੰਗ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਤੇ ਅਨਕਾ ਵੱਜੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਨਾਨਾਵਾਦਿਤ੍ਰਸਂਹਾਦੈਃ ਕ੍ਸ਼੍ਵੇਡਿਤਾਸ੍ਫੋਟਿਤਾਕੁਲੈਃ। ਸਿਂਹਨਾਦੈਃ ਸਮੁਤ੍ਕ੍ਰੁष੍ਟੈਃ ਸਮਾਧੂਤੈਰ੍ਮਹਾਰਥੈਃ
ਕਈ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਮਿਲੀ-ਜੁਲੀ ਧੁਨ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਹਿੰਮ-ਹਿੰਮ, ਤਾਲੀਆਂ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀਆਂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਸਿੰਘ-ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਫੌਜ ਠੰਡੀ ਹੋ ਗਈ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਤੁਮੁਲੇ ਸ਼ਬ੍ਦੇ ਭੀਰੂਣਾਂ ਭਯਵਰ੍ਧਨੇ। ਅਤੀਵ ਹृष੍ਟੋ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਿਃ
ਉਸ ਭਾਰੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਡਰਪੋਕਾਂ ਦਾ ਡਰ ਵਧਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਪ੍ਰਿਥਾ ਦਾ ਪੁੱਤ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਤਤ੍ਤਥਾ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯਂ ਯੁਧਿ ਪਰਨ੍ਤਪ। ਪ੍ਰਭਗ੍ਨਂ ਦ੍ਰੁਤਮਾਵਿਗ੍ਨਮਤੀਵ ਸ਼ਰਪੀਡਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਫੌਜ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਟੁੱਟ ਗਈ, ਭੱਜ ਗਈ, ਬਹੁਤ ਘਬਰਾਈ ਹੋਈ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਈ।
ਮਾਰੁਤੇਨੇਵ ਮਹਤਾ ਮੇਘਾਨੀਕਂ ਵ੍ਯਦੀਰ੍ਯਤ। ਪ੍ਰਕਾਲ੍ਯਮਾਨਂ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਨਾਸ਼ਕਤ੍ਪ੍ਰਤਿਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍
ਵੱਡੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਟੁੱਟੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਫੌਜ ਉਡ ਗਈ, ਤੇ ਹਮਲੇ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੀ।
ਪ੍ਰਤੋਦੈਸ਼੍ਚਾਪਕੋਟੀਭਿਰ੍ਹੁਂਕਾਰੈਃ ਸਾਧੁਵਾਹਿਤੈਃ। ਕਸ਼ਾਪਾਰ੍ष੍ਣ੍ਯਭਿਘਾਤੈਸ਼੍ਚ ਵਾਗ੍ਭਿਰੁਗ੍ਰਾਭਿਰੇਵ ਚ
ਕਮਾਨੀਆਂ, ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਕੋਣ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਜੇ ਹਮਲੇ, ਚਾਬਕ, ਪੈਰ ਦੀਆਂ ਲਾਤਾਂ ਤੇ ਕੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਕਸਾਇਆ ਗਿਆ।
ਚੋਦਯਨ੍ਤੋ ਹਯਾਂਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਪਲਾਯਨ੍ਤੇ ਸ੍ਮ ਤਾਵਕਾਃ। ਸਾਦਿਨੋ ਰਥਿਨਸ਼੍ਚੈਵ ਪਤ੍ਤਯਸ਼੍ਚਾਰ੍ਜੁਨਾਰ੍ਦਿਤਾਃ
ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਹਮਲੇ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਘੋੜਸਵਾਰ, ਰਥੀ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਾ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ।
ਪਾਰ੍ष੍ਣ੍ਯਙ੍ਗੁष੍ਠਾਙ੍ਕੁਸ਼ੈਰ੍ਨਾਗਂ ਚੋਦਯਨ੍ਤਸ੍ਤਥਾऽਪਰੇ। ਸ਼ਰੈਃ ਸਮ੍ਮੋਹਿਤਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਤਮੇਵਾਭਿਮੁਖਾ ਯਯੁਃ
ਕੁਝ ਹੋਰ ਆਪਣੇ ਹਾਥ, ਪੈਰ ਤੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਨਾਲ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਉਕਸਾ ਰਹੇ ਸਨ; ਕੁਝ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭੁੱਲੇ ਹੋਏ ਸਿੱਧਾ ਉਸ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਵ ਯੋਘ ਹਤੋਤ੍ਸਾਹਾ ਵਿਭ੍ਰਾਨ੍ਤਮਨਸਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੇਰੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦਾ ਹੌਸਲਾ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਤੇ ਮਨ ਭਟਕ ਗਿਆ, ਉਹ ਭੱਜ ਪਏ।
ਅਥਾਨ੍ਯਦ੍ਧਨੁਰਾਦਾਯ ਹਾਰ੍ਦਿਕ੍ਯਃ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਃ। ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਧਨੁषੌ ਵੀਰੌ ਸ਼ਰਵਰ੍षੈਰਵਾਕਿਰਤ੍
ਫਿਰ ਹਾਰਦਿਕਿਆ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ, ਦੋ ਵਿਰਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋੜ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਤਾਵਨ੍ਯੇ ਧਨੁषੀ ਸਜ੍ਯੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਭੋਜਂ ਵਿਜਘ੍ਨਤੁਃ। ਤੇਨਾਨ੍ਤਰੇषੁ ਬੀਭਤ੍ਸੁਰ੍ਵਿਵੇਸ਼ਾਮਿਤ੍ਰਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਹੋਰ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਭੋਜ ਨੂੰ ਵੱਜੇ; ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਬੀਭਤਸੁ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨ ਲੇਭਾਤੇ ਤੁ ਤੌ ਦ੍ਵਾਰਂ ਵਾਰਿਤੌ ਕृਤਵਰ੍ਮਣਾ। ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇष੍ਵਨੀਕੇषੁ ਯਤਮਾਨੌ ਨਰਰ੍षਭੌ
ਪਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਧਾਰਤਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਦੇ ਰੋਕਣ ਕਰਕੇ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕੇ।
ਅਨੀਕਾਨ੍ਯਰ੍ਦਯਨ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਤ੍ਵਰਿਤਃ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਨਃ। ਨਾਵਧੀਤ੍ਕृਤਵਰ੍ਮਾਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਪ੍ਯਰਿਸੂਦਨਃ
ਸ਼ਵੇਤ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਿਆ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਤਥਾऽऽਯਾਨ੍ਤਂਸ਼ੂਰੋ ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਧਃ। ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਤ੍ਸੁਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਵਿਧੁਨ੍ਵਾਨੋ ਮਹਦ੍ਧਨੁਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਉਂਦਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਸ਼ੂਰ ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਧ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਵੱਜ ਪਿਆ।
ਸ ਪਾਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰਿਭਿਰਾਨਰ੍ਚ੍ਛਤ੍ਸਪ੍ਤਤ੍ਯਾ ਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍। ਕ੍ਸ਼ੁਰਪ੍ਰੇਣ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨ ਪਾਰ੍ਥਕੇਤੁਮਤਾਡਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੀਰ ਮਾਰੇ, ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਸਤੱਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਧਾਰਦਾਰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਪਾਰਥ ਦੇ ਰਥ ਦੀ ਝੰਡਾ ਉਡਾ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤੋऽਰ੍ਜੁਨੋ ਨਵਤ੍ਯਾ ਤੁ ਸ਼ਰਾਣਾਂ ਨਤਪਰ੍ਵਣਾਮ੍। ਆਜਘਾਨ ਭृਸ਼ਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਰਿਵ ਮਹਾਦ੍ਵਿਪਮ੍
ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਨਵੇਂ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਵਾਲੇ ਨਵੇਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਅੰਕੁਸ਼ ਨਾਲ ਚੋਟ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।