ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯਾਥ ਵਿਕਰ੍ਣਸ੍ਯ ਬਾਹ੍ਲੀਕਸ੍ਯ ਕृਪਸ੍ਯ ਚ। ਅਨ੍ਯੇषਾਂ ਚੈਵ ਵृਦ੍ਧਾਨਾਂ ਭਰਤਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਤ੍ਵਦਰ੍ਥਮਬ੍ਰਵਂ ਤਾਤ ਨ ਜਹੁਰ੍ਵਚਨਾਨਿ ਤੇ
ਦ੍ਰੋਣ, ਵਿਕਰਨ, ਬਾਹਲਿਕ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਭਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੱਡੇ ਮਨੁੱਖ — ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਟਾਲੇ।
ਕਂ ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਤੇषਾਂ ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਬ੍ਰੂਯਾਦਤੋऽਨ੍ਯਥਾ। ਕृष੍ਣੋ ਨ ਧਰ੍ਮਂ ਸਞ੍ਜਹ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਹਿ ਤਦਨ੍ਵਯਾਃ
ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਵੱਖਰੀ ਗੱਲ ਕਹੇਗਾ? ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕਦੇ ਵੀ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡੇਗਾ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਉਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਯਾऽਪਿ ਚੋਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਵੀਰਾ ਵਚਨਂ ਧਰ੍ਮਸਂਹਿਤਮ੍। ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਪ੍ਰਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾਨੋ ਹਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਮੈਂ ਵੀ ਉਹ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰੀ ਗੱਲ ਕਹੀ; ਧਰਮਵਾਨ ਪਾਂਡਵ ਕਦੇ ਵੀ ਵੱਖਰਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ।
ਇਤ੍ਯਹਂ ਵਿਲਪਨ੍ਸੂਤ ਬਹੁਸ਼ਃ ਪੁਤ੍ਰਮੁਕ੍ਤਵਾਨ੍। ਨ ਚ ਮੇ ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨ੍ਮੂਢੋ ਮਨ੍ਯੇ ਕਾਲਸ੍ਯ ਪਰ੍ਯਯਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਾਰ-ਬਾਰ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਸੂਤ ਜੀ, ਕਿਹਾ; ਪਰ ਉਹ ਮੂੜ੍ਹਾ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ, ਨਾ ਹੀ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬਦਲਾਅ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ।
ਵृਕੋਦਰਾਰ੍ਜੁਨੌ ਯਤ੍ਰ ਵृष੍ਣਿਵੀਰਸ਼੍ਚ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ। ਉਤ੍ਤਮੌਜਾਸ਼੍ਚ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯੋ ਯੁਧਾਮਨ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਜਯਃ
ਜਿੱਥੇ ਭੀਮ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਹਨ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ੂਰ ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਉੱਤਮੌਜਾ, ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਨਾ ਹੋ ਸਕਣ ਵਾਲਾ ਯੁਧਾਮਨ्यु—
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਚਾਪਰਾਜਿਤਃ। ਅਸ਼੍ਮਕਾਃ ਕੇਕਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਾ ਚ ਸੌਮਕਿਃ
ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਦ੍ਯੁਮਨ, ਜੋ ਕਿ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਪਰਾਜਿਤ ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਅਸ਼ਮਕ, ਕੇਕੈ, ਅਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਸੌਮਕ ਹਨ—
ਚੈਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਚੇਕਿਤਾਨਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਃ ਕਾਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਚਾਭਿਭੂਃ। ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾ ਵਿਰਾਟਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰੁਪਦਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ
ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਚੇਦੀ ਰਾਜਾ, ਚੇਕਿਤਾਨ, ਕਾਸ਼ੀ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਭਿਭੂ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੀਰਾਟ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਹਨ—
ਯਮੌ ਚ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰੌ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਚ ਮਧੁਸੂਦਨਃ। ਕ ਏਤਾਞ੍ਜਾਤੁ ਯੁਧ੍ਯੇਤ ਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਵੈ ਜਿਜੀਵਿषੁਃ
ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਦੋ ਭਾਈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੰਤਰੀ ਮਧੁਸੂਦਨ ਹਨ—ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਜਿਹੜਾ ਜੀਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੌਣ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਦਿਵ੍ਯਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਕੁਰ੍ਵਾਣਾਨ੍ਪ੍ਰਸਹੇਦ੍ਵਾ ਪਰਾਨ੍ਮਮ। ਅਨ੍ਯੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਤ੍ਕਾਰ੍ਣਾਚ੍ਛਕੁਨੇਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸੌਬਲਾਤ੍। ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਚਤੁਰ੍ਥਾਨਾਂ ਨਾਨ੍ਯਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪਞ੍ਚਮਮ੍
ਅਰਜੁਨ ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਅਸਮਾਨੀ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੌਣ ਟਿਕ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਸਿਰਫ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਕਰਣ, ਸੁਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕੁਨੀ, ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਾਸਨ; ਮੈਂ ਪੰਜਵੇਂ ਬਰਾਬਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਯੇषਾਂ ਵਚਨਕृਤ੍ਸ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿष੍ਵਕ੍ਸੇਨੋ ਰਥੇ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਸਨ੍ਨਦ੍ਧਸ਼੍ਚਾਰ੍ਜੁਨੋ ਯੋਦ੍ਧਾ ਤੇषਾਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਪਰਾਜਯਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਥ ਦਾ ਸਾਰਥੀ ਵਿਸ਼ਵਕਸੇਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਅਰਜੁਨ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਾਰ ਹੋਣੀ ਮੁਮਕਿਨ ਨਹੀਂ।
ਤਥਾ ਮਮ ਵਿਲਾਪਾਨਾਂ ਨਾਯਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਃ ਸ੍ਮਰੇਤ੍। ਹਤੌ ਹਿ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰੌ ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣੌ ਤ੍ਵਮਾਤ੍ਥ ਵੈ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਮੇਰੀਆਂ ਰੋਣਾਂ ਨਹੀਂ ਯਾਦ ਕਰਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਭੀਸ਼ਮ ਅਤੇ ਦ੍ਰੋਣ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਹਨ, ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਵਿਦੁਰਵਾਕ੍ਯਾਨਾਮੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਦੀਰ੍ਘਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵੇਮਾਂ ਫਲਨਿਰ੍ਵृਤ੍ਤਿਂ ਮਨ੍ਯੇ ਸ਼ੋਚਨ੍ਤਿ ਪੁਤ੍ਰਕਾਃ
ਵਿਦੁਰ ਦੇ ਸਮਝਦਾਰ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਨਤੀਜਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਹੁਣ ਦੁਖੀ ਹਨ।
ਸੇਨਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਭਿਭੂਤਾਂ ਮੇ ਸ਼ੈਨੇਯੇਨਾਰ੍ਜੁਨੇਨ ਚ। ਸ਼ੂਨ੍ਯਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਥੋਪਸ੍ਥਾਨ੍ਮਨ੍ਯੇ ਸ਼ੋਚਨ੍ਤਿ ਪੁਤ੍ਰਕਾਃ
ਸ਼ੈਲਯ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਵਲੋਂ ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਲੱਗੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਅਤੇ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਖਾਲੀ ਸੀਟਾਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਹੁਣ ਦੁਖੀ ਹਨ।
ਹਿਮਾਤ੍ਯਯੇ ਯਥਾ ਕਕ੍ਸ਼ਂ ਸ਼ੁष੍ਕਂ ਵਾਤੇਰਿਤੋ ਮਹਾਨ੍। ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਦਹੇਤ੍ਤਥਾ ਸੇਨਾਂ ਮਾਮਿਕਾਂ ਸ ਧਨਞ੍ਜਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਸਰਦੀ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਵੱਡੀ ਹਵਾ ਸੁੱਕੀ ਘਾਹ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਨੰਜਯ ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਆਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮਮ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕੁਸ਼ਲੋ ਹ੍ਯਸਿ ਸਞ੍ਜਯ। ਯਦੋਪਯਾਤਾਃ ਸਾਯਾਹ੍ਨੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਕਿਲ੍ਬਿषਂ
ਸੰਜਯਾ, ਤੂੰ ਹੋਸ਼ਿਆਰ ਹੈਂ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਦੱਸ; ਜਦੋਂ ਸ਼ਾਮ ਹੋਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਾਰਥ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜੋ ਉਕਤ ਕਰਤੂਤ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਕੀ ਸੀ?
ਅਭਿਮਨ੍ਯੌ ਹਤੇ ਤਾਤ ਕਥਮਾਸੀਨ੍ਮਨੋ ਹਿ ਵਃ
ਜਦੋਂ ਅਭਿਮਨ्यु ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਪੁੱਤਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੀ ਸੀ?
ਨ ਜਾਤੁ ਤਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਯੁਧਿ ਗਾਣ੍ਡੀਵਧਨ੍ਵਨਃ। ਅਪਕृਤ੍ਯ ਮਹਤ੍ਤਾਤ ਸੋਢੁਂ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਮਕਾਃ
ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ, ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਕਦੇ ਵੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਗਾਂਡੀਵ ਵਾਲੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਵੱਡੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਣਗੇ।
ਕਿਨ੍ਨੁਃ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਃ ਕृਤ੍ਯਂ ਕਰ੍ਣਃ ਕृਤ੍ਯਂ ਕਿਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਃ ਸੌਬਲਸ਼੍ਚ ਤੇषਾਮੇਵਂ ਗਤੇ ਸਤਿ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ? ਕਰਣ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ? ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਸੁਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕੀ ਕਿਹਾ, ਜਦੋਂ ਹਾਲਾਤ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਆ ਗਏ?
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਮਵੇਤਾਨਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਮਮ ਸਞ੍ਜਯ। ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਤਾਤ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਮਨ੍ਦਸ੍ਯਾਪਨਯੈਰ੍ਭृਸ਼ਮ੍
ਸੰਜਯਾ, ਮੇਰੇ ਸਭ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕੀ ਵਾਪਰਿਆ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਬਹੁਤ ਮੰਦ ਹੋ ਗਈ ਸੀ?
ਲੋਭਾਨੁਗਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧੇਃ ਕ੍ਰੋਧੇਨ ਵਿਕृਤਾਤ੍ਮਨਃ। ਰਾਜ੍ਯਕਾਮਸ੍ਯ ਮੂਢਸ੍ਯ ਰਾਗੋਪਹਤਚੇਤਸਃ। ਦੁਰ੍ਨੀਤਂ ਵਾ ਸੁਨੀਤਂ ਵਾ ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸਞ੍ਜਯ
ਸੰਜਯਾ, ਮੇਰੇ ਮੂਰਖ ਪੁੱਤਰ ਦੀ, ਜੋ ਲਾਲਚ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਰਾਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਜਾਂ ਮੰਦੀ ਕਰਤੂਤ, ਜੋ ਵੀ ਹੋਈ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।
ਯਾਵਤ੍ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਕਰ੍ਤੁਮਨ੍ਤਰਜ੍ਞੈਰ੍ਜਨਾਧਿਪੈਃ। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਰਤੈਃ ਸ਼ੂਰੈਸ੍ਤਾਵਤ੍ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਕੌਰਵਾਃ
ਜਦ ਤਕ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਅੰਦਰ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਤਕ ਕੌਰਵਾਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਥਾ ਤੁ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰੈਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਪਰਮਸਙ੍ਕਟਮ੍। ਕੁਰੂਣਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਹੁਣ ਸੱਚ ਸੁਣ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਕਿ ਕੌਰਵਾਂ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕਿੰਨਾ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ।
ਤੇ ਚੈਕਸਪ੍ਤਸਾਹਸ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਿਸਾਹਸ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸੈਨ੍ਧਵਾਃ
ਉਥੇ ਸਤਰਾ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਜੰਗੀ ਵੀਰ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਮਤ੍ਤਾਨਾਂ ਸੁਵਿਰੂਢਾਨਾਂ ਹਸ੍ਤ੍ਯਾਰੋਹੈਰ੍ਵਿਸ਼ਾਰਦੈਃ। ਹਸ੍ਤਿਨਾਂ ਭੀਮਰੂਪਾਣਾਂ ਵਰ੍ਮਿਣਾਂ ਰੌਦ੍ਰਕਰ੍ਮਿਣਾਮ੍
ਮਸਤ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਖਲਾਈ ਹੋਈਆਂ ਹਾਥੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਮਾਹਰ ਸਵਾਰੀ ਸਨ, ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਬਚਾਵ ਵਾਲੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਅਧ੍ਯਰ੍ਧੇਨ ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦੁਰ੍ਮਰ੍षਣਸ੍ਤਵ। ਅਗ੍ਰਤਃ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਮਾਨੋ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜ ਸੌ ਹੋਰ ਲੈ ਕੇ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਦੁਰਮਰਸ਼ਨ ਸਾਰੇ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਲੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਤਤੋ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਤਵਾਤ੍ਮਜੌ। ਸਿਨ੍ਧੁਰਾਜਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਮਗ੍ਰਾਨੀਕੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤੌ
ਫਿਰ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਤੇ ਵਿਕਰਨ, ਤੇਰੇ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰ, ਸਿੰਧੂ ਰਾਜੇ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਅੱਗੇ ਆ ਕੇ ਮੋਰਚੇ ਤੇ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਦੀਰ੍ਘੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਗਵ੍ਯੂਤਿਃ ਪਸ਼੍ਚਾਰ੍ਧੇ ਪਞ੍ਚਵਿਸ੍ਤृਤਃ। ਵ੍ਯੂਹਸ੍ਤੁ ਚਕ੍ਰਸ਼ਕਟੋ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜੇਨ ਨਿਰ੍ਮਿਤਃ
ਭਾਰਦਵਾਜ ਨੇ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਫੌਜੀ ਬਣਤਰ ਬਾਰ੍ਹ ਗਾਵ ਦੇ ਲੰਬੇ ਤੇ ਪੰਜ ਗਾਵ ਪਿੱਛਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਚ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਚੱਕਰ ਤੇ ਰਥ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਨਾਨਾਨृਪਤਿਭਿਰ੍ਵੀਰੈਸ੍ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤੈਃ। ਰਥਾਸ਼੍ਵਗਜਪਤ੍ਤ੍ਯੋਘੈਰ੍ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਵਿਹਿਤਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਹ ਬਣਤਰ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਖੁਦ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਰਾਜੇ ਜਗ੍ਹਾ-ਜਗ੍ਹਾ ਖੜੇ ਸਨ, ਤੇ ਰਥ, ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਪਸ਼੍ਚਾਰ੍ਧੇ ਤਸ੍ਯ ਪਦ੍ਮਸ੍ਤੁ ਗਰ੍ਭਵ੍ਯੂਹਃ ਪੁਨਃ ਕृਤਃ। ਸੂਚੀਪਦ੍ਮਸ੍ਯ ਗਰ੍ਭਸ੍ਥੋ ਗੂਢੋ ਵ੍ਯੂਹਃ ਕृਤਃ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਬਣਤਰ ਦੇ ਪਿੱਛਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਚ ਫਿਰ ਇੱਕ ਕਮਲ-ਆਕਾਰ ਦੀ ਬਣਤਰ ਬਣਾਈ ਗਈ, ਜਿਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੂਈ-ਕਮਲ ਦੀ ਗੁਪਤ ਕੇਂਦਰ ਸੀ।
ਏਵਮੇਤਂ ਮਹਾਵ੍ਯੂਹਂ ਵ੍ਯੂਹ੍ਯ ਦ੍ਰੋਣੋ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ। ਸੂਚੀਮੁਖੇ ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਕृਤਵਰ੍ਮਾ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਵੱਡੀ ਫੌਜੀ ਬਣਤਰ ਲਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਲਈ; ਤੇ ਸੂਈ ਦੇ ਮੁਹਾਂ 'ਤੇ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਣ ਖੜਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।