ਅਚ੍ਛਿਨਚ੍ਛਰਵਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾ ਲੋਮਵਾਹਿਨਾ। ਤਤਸ੍ਤੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਲੰਮੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਉਹ ਤੀਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ; ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਵਵृषੁਃ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਵਰ੍षੇਣੇਵਾਦ੍ਰਿਮਮ੍ਬੁਦਾਃ। ਸ ਤਂ ਬਾਣਮਯਂ ਵਰ੍षਂ ਸ਼ਰੈਰਾਵਾਰ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਪਾ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਤੀਰ-ਵਰਖਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਕ ਲਈ।
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮਹੀਪਾਲਾਨ੍ਪਰ੍ਯਵਿਧ੍ਯਤ੍ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ। ਏਕੈਕਸ੍ਤੁ ਤਤੋ ਭੀष੍ਮਂ ਰਾਜਨ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਪਞ੍ਚਭਿਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦ ਦਿੱਤਾ; ਤੇ ਹਰ ਰਾਜੇ ਨੇ, ਰਾਜਨ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।
ਸ ਚ ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿਵਿਵ੍ਯਾਧ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਪਰਾਕ੍ਰਮਨ੍। ਤਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਾਸੀਤ੍ਤੁਮੁਲਂ ਘੋਰਂ ਦੇਵਾਸੁਰੋਪਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੋ-ਦੋ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਮਾਰਿਆ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਖਾਈ; ਉਹ ਲੜਾਈ ਬੜੀ ਹਲਚਲ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਸੀ, ਦੇਵਾਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਰਗੀ।
ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਲੋਕਵੀਰਾਣਾਂ ਸ਼ਰਸ਼ਕ੍ਤਿਸਮਾਕੁਲਮ੍। ਸ ਧਨੂਂषਿ ਧ੍ਵਜਾਗ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍ਮਾਣਿ ਚ ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ
ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਵਿਰਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਤੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਧਨੁਸ਼, ਝੰਡਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ, ਬਕਤਰ ਅਤੇ ਸਿਰਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸਮਰੇ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਤਸ੍ਯਾਤਿਪੁਰੁषਂ ਕਰ੍ਮ ਲਾਘਵਂ ਰਥਚਾਰਿਣਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਰਥੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕਰਾਮਾਤ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਸੀ।
ਰਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚਾਤ੍ਮਨਃ ਸਂਖ੍ਯੇ ਸ਼ਤ੍ਰਵੋऽਪ੍ਯਭ੍ਯਪੂਜਯਨ੍। `ਅਕ੍ਸ਼ਤਃ ਕ੍ਸ਼ਪਯਿਤ੍ਵਾਨ੍ਯਾਨਸਙ੍ਖ੍ਯੇਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਸਨ; ਬੇਹਿਸਾਬ ਵਿਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਵੀ ਉਹ ਅਣਛੁਹਾ ਰਹਿਆ, ਬੇਅੰਤ ਸ਼ੌਰਤ ਵਾਲਾ।
ਆਨਿਨਾਯ ਸ ਕਾਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਸੁਤਾਃ ਸਾਗਰਗਾਸੁਤਃ।' ਤਾਨ੍ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਤੁ ਰਣੇ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਃ
ਫਿਰ, ਕਾਸੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਸਮੁੰਦਰ-ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤ ਵੱਲੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਕਨ੍ਯਾਭਿਃ ਸਹਿਤਃ ਪ੍ਰਾਯਾਦ੍ਭਾਰਤੋ ਭਾਰਤਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ। ਤਤਸ੍ਤਂ ਪृष੍ਠਤੋ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਾਲ੍ਵਰਾਜੋ ਮਹਾਰਥਃ
ਕਨਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਭਾਰਤ ਵੱਲ ਭੀਸ਼ਮ ਚਲ ਪਿਆ; ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਸ਼ਾਲਵਾ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਇਆ।
ਅਭ੍ਯਗਚ੍ਛਦਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਭੀष੍ਮਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਰਣੇ। ਵਾਰਣਂ ਜਘਨੇ ਭਿਨ੍ਦਨ੍ਦਨ੍ਤਾਭ੍ਯਾਮਪਰੋ ਯਥਾ
ਅਟੱਲ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ਾਲਵਾ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਆਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੂਜਾ ਹਾਥੀ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੈ।
ਵਾਸਿਤਾਮਨੁਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਯੂਥਪੋ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰਃ। ਸ੍ਤ੍ਰੀਕਾਮਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿष੍ਠੇਤਿ ਭੀष੍ਮਮਾਹ ਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਸੁਗੰਧ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗ ਕੇ, ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ; ਇਸਤਰੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਰੁਕੋ, ਰੁਕੋ!'
ਸਾਲ੍ਵਰਾਜੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰਮਰ੍षੇਣ ਪ੍ਰਚੋਦਿਤਃ। ਤਤਃ ਸ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਭੀष੍ਮਃ ਪਰਬਲਾਰ੍ਦਨਃ
ਸ਼ਾਲਵਾ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਵਿਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਸੀ।
ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਾਕੁਲਿਤਃ ਕ੍ਰੋਧਾਦ੍ਵਿਧੂਮੋਗ੍ਨਿਰਿਵ ਜ੍ਵਲਨ੍। ਵਿਤਤੇषੁਧਨੁष੍ਪਾਣਿਰ੍ਵਿਕੁਞ੍ਚਿਤਲਲਾਟਭृਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਭੀਸ਼ਮ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭੜਕ ਉਠਿਆ, ਧੂੰਆਂ ਰਹਿਤ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਣ ਕੇ, ਮੱਥਾ ਸਿਕੋੜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਂ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਵ੍ਯਪੇਤਭਯਸਂਭ੍ਰਮਃ। ਨਿਵਰ੍ਤਯਾਮਾਸ ਰਥਂ ਸਾਲ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮਹਾਰਥਃ
ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਰੀਤ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਡਰ ਤੇ ਗਭਰਾਹਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਮਹਾਰਥੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਥ ਸ਼ਾਲਵਾ ਵੱਲ ਮੁੜਾਇਆ।
ਨਿਵਰ੍ਤਮਾਨਂ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਜਾਨਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਤੇ। ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਕਾਃ ਸਮਪਦ੍ਯਨ੍ਤ ਭੀष੍ਮਸਾਲ੍ਵਸਮਾਗਮੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਸ਼ਾਲਵਾ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੇ ਦਰਸ਼ਕ ਬਣ ਗਏ।
ਤੌ ਵृषਾਵਿਵ ਨਰ੍ਦਨ੍ਤੌ ਬਲਿਨੌ ਵਾਸਿਤਾਨ੍ਤਰੇ। ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਭਿਵਰ੍ਤੇਤਾਂ ਬਲਵਿਕ੍ਰਮਸ਼ਾਲਿਨੌ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦੇ ਸਾਂਡਾਂ ਵਾਂਗ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ੌਰਤ ਵਾਲੇ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਵਧੇ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ।
ਤਤੋ ਭੀष੍ਮਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਸ਼ਰੈਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਸਾਲ੍ਵਰਾਜੋ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਮਵਾਕਿਰਦਾਸ਼ੁਗੈਃ
ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸ਼ਾਲਵਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤ ਭੀਸ਼ਮ 'ਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਪੂਰ੍ਵਮਭ੍ਯਰ੍ਦਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੀष੍ਮਂ ਸਾਲ੍ਵੇਨ ਤੇ ਨृਪਾਃ। ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਃ ਸਮਪਦ੍ਯਨ੍ਤ ਸਾਧੁਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਚਾਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਾਲਵਾ ਵੱਲੋਂ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਵਧੀਆ! ਵਧੀਆ!'
ਲਾਘਵਂ ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਮਰੇ ਸਰ੍ਵਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ। ਅਪੂਜਯਨ੍ਤ ਸਂਹृष੍ਟਾ ਵਾਗ੍ਭਿਃ ਸਾਲ੍ਵਂ ਨਰਾਧਿਪਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਲਵਾ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਤਤੋ ਵਾਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਰਪੁਞ੍ਜਯਃ। ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਭੀष੍ਮਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿष੍ਠੇਤ੍ਯਭਾषਤ
ਯੋਧਿਆਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤ ਭੀਸ਼ਮ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ, 'ਰੁਕੋ! ਰੁਕੋ!'
ਸਾਰਥਿਂ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਯਾਹਿ ਯਤ੍ਰੈष ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ਯਾਵਦੇਨਂ ਨਿਹਨ੍ਮ੍ਯਦ੍ਯ ਭੁਜਙ੍ਗਮਿਵ ਪਕ੍ਸ਼ਿਰਾਟ੍
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਲੈ ਚਲ; ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।'
ਤਤੋऽਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਾਰੁਣਂ ਸਮ੍ਯਗ੍ਯੋਜਯਾਮਾਸ ਕੌਰਵਃ। ਤੇਨਾਸ਼੍ਵਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰੋऽਮृਦ੍ਗਾਤ੍ਸਾਲ੍ਵਰਾਜਸ੍ਯ ਭੂਪਤੇ
ਫਿਰ ਕੌਰਵ ਨੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਾਰੁਣ ਅਸਤਰ ਚਲਾਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ, ਸ਼ਾਲਵਾ ਰਾਜੇ ਦੇ ਚਾਰ ਘੋੜੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰੈਰਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸਂਵਾਰ੍ਯ ਸਾਲ੍ਵਰਾਜਸ੍ਯ ਕੌਰਵਃ। ਭੀष੍ਮੋ ਨृਪਤਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਨ੍ਯਵਧੀਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸਾਰਥਿਮ੍
ਕੌਰਵ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਸੀ, ਸਾਲਵਾ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਚਾਸ੍ਯਾਥੈਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਨ੍ਯਵਧੀਤ੍ਤੁਰਗੋਤ੍ਤਮਾਨ੍। ਕਨ੍ਯਾਹੇਤੋਰ੍ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਕੁੜੀ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਉਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਜਿਤ੍ਵਾ ਵਿਸਰ੍ਜਯਾਮਾਸ ਜੀਵਨ੍ਤਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਤਤਃ ਸਾਲ੍ਵਃ ਸ੍ਵਨਗਰਂ ਪ੍ਰਯਯੌ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜਿਉਂਦਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਸਾਲਵਾ ਆਪਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਪਰਤ ਗਿਆ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ।
ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਮਨ੍ਵਸ਼ਾਚ੍ਚੈਵ ਧਰ੍ਮੇਣ ਨृਪਤਿਸ੍ਤਦਾ। ਰਾਜਾਨੋ ਯੇ ਚ ਤਤ੍ਰਾਸਨ੍ਸ੍ਵਯਂਵਰਦਿਦृਕ੍ਸ਼ਵਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਮੁੜ ਸੰਭਾਲਿਆ; ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਸਵਯੰਵਰ ਦੇਖਣ ਆਏ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਏ।
ਸ੍ਵਾਨ੍ਯੇਵ ਤੇऽਪਿ ਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਿ ਜਗ੍ਮੁਃ ਪਰਪੁਰਞ੍ਜਯਾਃ। ਏਵਂ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਤਾਃ ਕਨ੍ਯਾ ਭੀष੍ਮਃ ਪ੍ਰਹਰਤਾਂ ਵਰਃ
ਉਹ ਪਰਾਏ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਪਰਤ ਗਏ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁੜੀਆਂ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ,
ਪ੍ਰਯਯੌ ਹਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰਂ ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਸ ਕੌਰਵਃ। ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ੍ਤਿ ਵਸੁਧਾਮਿਮਾਮ੍
ਹਾਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਕੌਰਵ ਰਾਜਾ, ਧਰਮਵਾਨ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ, ਇਸ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਪਿਤਾਸ੍ਯ ਕੌਰਵ੍ਯਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਰ੍ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ। ਸੋऽਚਿਰੇਣੈਵ ਕਾਲੇਨ ਅਤ੍ਯਕ੍ਰਾਮਨ੍ਨਰਾਧਿਪ
ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਸ਼ਾਂਤਨੂ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕਰ ਗਿਆ।
ਵਨਾਨਿ ਸਰਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ੈਲਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਨਿਧਾਨ੍ਦ੍ਰੁਮਾਨ੍। ਅਕ੍ਸ਼ਤਃ ਕ੍ਸ਼ਪਯਿਤ੍ਵਾऽਰੀਨ੍ਸਙ੍ਖ੍ਯੇऽਸਙ੍ਖ੍ਯੇਯਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਜੰਗਲ, ਦਰਿਆ, ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਬਿਨਾ ਘਾਇਲ ਹੋਏ, ਉਹ ਅਣਗਿਣਤ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਗਿਆ।