ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਵਾਂ ਨਰਸ਼੍ਚੇष੍ਠਾਵੁਤ੍ਤਿष੍ਠੇਤਾਂ ਗਤਕ੍ਲਮੌ। ਕਿਞ੍ਚ ਵਾਮੀਪ੍ਸਿਤਂ ਵੀਰੌ ਮਨਸਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤਾਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਨਰਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਸਵਾਗਤ ਹੈ! ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਉੱਠੋ। ਦੱਸੋ, ਸ਼ੀਘਰ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਯੇਨ ਕਾਰ੍ਯੇਣ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਯੁਵਾਂ ਤਤ੍ਸਾਧਯਾਮਿ ਕਿਮ੍। ਵ੍ਰਿਯਤਾਮਾਤ੍ਮਨਃ ਸ਼੍ਰੇਯਸ੍ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਦਦਾਨਿ ਵਾਮ੍
ਜਿਸ ਕੰਮ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਆਏ ਹੋ, ਉਹ ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਆਪਣੇ ਲਈ ਜੋ ਚੰਗਾ ਚੁਣੋ; ਉਹ ਸਭ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਤਤਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਤ੍ਥਾਯ ਕृਤਾਞ੍ਜਲੀ। ਵਾਸੁਦੇਵਾਰ੍ਜੁਨੌ ਸ਼ਰ੍ਵਂ ਤੁष੍ਟੁਵਾਤੇ ਮਹਾਮਤੀ। ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਸ੍ਤਵੇਨ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਾਵਨਿਨ੍ਦਿਤੌ
ਉਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਸ਼ਰਵ ਦੀ, ਵੱਡੀ ਮੱਤ ਵਾਲੇ, ਭਕਤੀ ਤੇ ਸੁਭਾਵਿਕ ਭਜਨ ਨਾਲ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਨਮੋ ਭਵਾਯ ਸ਼ਰ੍ਵਾਯ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਵਰਦਾਯ ਚ। ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਿਤ੍ਯਮੁਗ੍ਰਾਯ ਚ ਕਪਰ੍ਦਿਨੇ
ਭਵ, ਸ਼ਰਵ, ਰੁਦ੍ਰ, ਦਾਤਾ, ਸਦਾ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇ ਉਗਰ, ਜਟਾਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਹਾਦੇਵਾਯ ਭੀਮਾਯ ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕਾਯ ਚ ਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ। ਈਸ਼ਾਨਾਯ ਮਖਘ੍ਨਾਯ ਨਮੋऽਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਧਕਘਾਤਿਨੇ
ਮਹਾਦੇਵ, ਭੀਮ, ਤ੍ਰਯੰਬਕ, ਸ਼ਾਂਤ, ਈਸ਼ਾਨ, ਯਜਨ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅੰਧਕ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕੁਮਾਰਗੁਰਵੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਨੀਲਗ੍ਰੀਵਾਯ ਵੇਧਸੇ। ਪਿਨਾਕਿਨੇ ਹਵਿष੍ਯਾਯ ਸਤ੍ਯਾਯ ਵਿਭਵੇ ਸਦਾ
ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਨੀਲਾ ਗਲਾ, ਰਚਨਹਾਰ, ਪਿਨਾਕ ਧਾਰੀ, ਹਵਨ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਸੱਚਾ, ਸਦਾ ਵਧੀਆ—ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਿਲੋਹਿਤਾਯ ਧ੍ਰੂਮ੍ਰਾਯ ਵ੍ਯਾਧਾਯਾਨਪਰਾਜਿਤੇ। ਨਿਤ੍ਯਂ ਨੀਲਸ਼ਿਖਣ੍ਡਾਯ ਸ਼ੂਲਿਨੇ ਦਿਵ੍ਯਚਕ੍ਸ਼ੁषੇ
ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਧੂੰਏਂ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਅਜੈ, ਸਦਾ ਨੀਲਾ ਪੰਖ ਵਾਲਾ, ਭਾਲਾ ਧਾਰੀ, ਦਿਵਿਆ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ—ਨਮਸਕਾਰ।
ਹੋਤ੍ਰੇ ਪੋਤ੍ਰੇ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਾਯ ਵ੍ਯਾਧਾਯ ਵਸੁਰੇਤਸੇ। ਅਚਿਨ੍ਤ੍ਯਾਯਾਮ੍ਬਿਕਾਭਰ੍ਤ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵਦੇਵਸ੍ਤੁਤਾਯ ਚ
ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਧਨ ਦਾ ਬੀਜ, ਅਗੋਚਰ, ਅੰਬਿਕਾ ਦਾ ਸਾਥੀ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ—ਨਮਸਕਾਰ।
ਵृषਧ੍ਵਜਾਯ ਮੁਣ੍ਡਾਯ ਜਟਿਨੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣੇ। ਤਪ੍ਯਮਾਨਾਯ ਸਲਿਲੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਾਯਾਜਿਤਾਯ ਚ
ਉਸ ਵੱਡੇ ਬਲਦ ਵਾਲੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ, ਮੁੰਡਾ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਤਪ ਕਰਣ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਤੇ ਅਜਿੱਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਵਿਸ਼੍ਵਸृਜੇ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਵृਤ੍ਯ ਤਿष੍ਠਤੇ। ਨਮੋਨਮਸ੍ਤੇ ਸੇਵ੍ਯਾਯ ਭੂਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਵੇ ਸਦਾ
ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਕੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਦਾ ਸੇਵਾ ਯੋਗ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਕ੍ਤ੍ਰਾਯ ਸਰ੍ਵਾਯ ਸ਼ਂਕਰਾਯ ਸ਼ਿਵਾਯ ਚ। ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਵਾਚਸ੍ਪਤਯੇ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਜਿਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ, ਜੋ ਸੁਭਾਅ ਤੇ ਚੰਗੀਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਬੋਲਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਭਿਗਮ੍ਯਾਯ ਕਾਮ੍ਯਾਯ ਸ੍ਤੁਤ੍ਯਾਯਾਰ੍ਯਾਯ ਸਰ੍ਵਦਾ। ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਦੇਵਦੇਵਾਯ ਮਹਾਭੂਤਧਰਾਯ ਚ। ਨਮੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪਤਯੇ ਪਤ੍ਤੀਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿਲਣ ਯੋਗ, ਚਾਹਣ ਯੋਗ, ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਤੇ ਉੱਚ ਆਦਰ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਵੱਡੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਾਲਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪਤਯੇ ਮਹਤਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ। ਨਮਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਿਰਸੇ ਸਹਸ੍ਰਭੁਜਮृਤ੍ਯਵੇ।। ਸਹਸ੍ਰਨੇਤ੍ਰਪਾਦਾਯ ਨਮੋऽਸਙ੍ਖ੍ਯੇਯਕਰ੍ਮਣੇ
ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਿਰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਣਗਿਣਤ ਕਰਤਬਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣਾਯ ਹਿਰਣ੍ਯਕਵਚਾਯ ਚ। ਭਕ੍ਤਾਨੁਕਮ੍ਪਿਨੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਿਧ੍ਯਤਾਂ ਨੋ ਵਰਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਕਵਚ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਸਦਾ ਦਇਆਲੂ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਸਾਡੀ ਮਨੋ-ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ।
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵਂ ਵਾਸੁਦੇਵਃ ਸਹਾਰ੍ਜੁਨਃ। ਪ੍ਰਸਾਦਯਾਮਾਸ ਭਵਂ ਤਦਾ ਹ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੋਪਲਬ੍ਧਯੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰ ਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਭਵ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਕਿ ਹਥਿਆਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਸਕਣ।
ਸੋऽਹਂ ਤਤ੍ਰ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਰ ਸੈਨ੍ਧਵਕੋ ਨृਪਃ। ਯਿਯਾਸੁਰ੍ਯਮਲੋਕਾਯ ਮਮ ਵੀਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਉਥੇ ਜਾਵਾਂਗਾ ਜਿੱਥੇ ਸਿੰਧੂ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜੋ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਪਰਮਕਂ ਕृਤ੍ਯਂ ਸੈਨ੍ਧਵਸ੍ਯ ਵਧੋ ਮਮ। ਤਥੈਵ ਸੁਮਹਤ੍ਕृਤ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਸਿੰਧੂ ਰਾਜਾ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕਰਤਬ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਧਰਮਰਾਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵੀ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਫਰਜ਼ ਹੈ।
ਸ ਤ੍ਵਮਦ੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੋ ਰਾਜਾਨਂ ਪਰਿਪਾਲਯ। ਯਥੈਵ ਹਿ ਮਯਾ ਗੁਪ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਗੁਪ੍ਤੋ ਭਵੇਤ੍ਤਥਾ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਅੱਜ ਤੂੰ ਰਾਜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਮੈਂ ਵੀ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂ।
ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਚ ਤਂ ਲੋਕੇ ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪਰਾਜਯੇਤ੍। ਵਾਸੁਦੇਵਸਮਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸ੍ਵਯਮਪ੍ਯਮਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਹਰਾ ਸਕੇ, ਇ’en ਵਾਸੁਦੇਵ ਵਰਗਾ ਜੰਗੀ, ਅਮਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਵਯਿ ਚਾਹਂ ਪਰਾਸ਼੍ਵਸ੍ਤਃ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇ ਵਾ ਮਹਾਰਥੇ। ਸ਼ਕ੍ਨੁਯਾਂ ਸੈਨ੍ਧਵਂ ਹਨ੍ਤੁਮਨਪੇਕ੍ਸ਼ੋ ਨਰਰ੍षਭ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਂ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਸਿੰਧੂ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਮਯ੍ਯਪੇਕ੍ਸ਼ਾ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਗੋਪ੍ਤਾऽਯਂ ਮਮ ਕੇਸ਼ਵਃ। ਰਾਜ੍ਞ ਏਵ ਪਰਾ ਗੁਪ੍ਤਿਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਤ੍ਵਯਾ
ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਕੇਸ਼ਵ ਮੇਰਾ ਰੱਖਵਾਲਾ ਹੈ। ਤੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਫਰਜ਼ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪੂਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਨ ਹਿ ਯਤ੍ਰ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ। ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਵ੍ਯਾਪਦ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰਾਹਮਪਿ ਚ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਖੜਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਕੁਝ ਵੀ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਖੜਾ ਹਾਂ, ਉਥੇ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ ਪਰਵੀਰਹਾ। ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾऽਗਮਤ੍ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਪਾਰਥ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ' ਕਹਿ ਕੇ, ਉਥੇ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਸੀ।
ਜ੍ਯਾਘੋषੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘੋषਸ਼੍ਚ ਤੋਮਰਾਸਿਰਥਧ੍ਵਨਿਃ। ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯਾਸੀਦਵਿਰਤੋ ਗृਹੇ ਤਂ ਨ ਸ਼ृਣੋਮ੍ਯਹਮ੍
ਧਨੁ ਦਾ ਤਾਣ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਧੁਨ, ਭਾਲੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਕਦੇ ਰੁਕਦੀਆਂ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦਾ।
ਨਾਨਾਦੇਸ਼ਸਮੁਤ੍ਥਾਨਾਂ ਗੀਤਾਨਾਂ ਯੋऽਭਵਤ੍ਸ੍ਵਨਃ। ਵਾਦਿਤ੍ਰਨਾਦਿਤਾਨਾਂ ਚ ਸੋऽਦ੍ਯ ਨ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਮਹਾਨ੍
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਤੋਂ ਉਠੀ ਵੱਡੀ ਧੁਨ, ਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ, ਅੱਜ ਉਹ ਵੱਡੀ ਧੁਨ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ।
ਯਦਾਪ੍ਰਭृਤ੍ਯੁਪਪ੍ਲੁਵ੍ਯਾਚ੍ਛਾਨ੍ਤਿਮਿਚ੍ਛਞ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ। ਆਗਤਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਮਨੁਕਮ੍ਪਾਰ੍ਥਮਚ੍ਯੁਤਃ
ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਉਲਝਣ ਆਈ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਆਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋऽਹਮਬ੍ਰੁਵਂ ਸੂਤ ਮਨ੍ਦਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਤਦਾ। ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਤੀਰ੍ਥੇਨ ਪੁਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਾਮ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ, ਸੂਤ ਜੀ, 이렇게 ਕਿਹਾ: 'ਪੁੱਤ੍ਰਾ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮਦਦ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ-ਸੁਲਹ ਕਰ ਲੈ.'
ਕਾਲਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਮਾ ਤ੍ਵਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਤਿਗਾਃ। `ਸਂਸ਼ਾਮ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਸ੍ਤੈਸ੍ਤੁ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਨਭਿਪਾਲਯ
ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਹੱਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਾ ਜਾ। ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ-ਸੁਲਹ ਕਰ ਕੇ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਸ਼ਮਂ ਚੇਦ੍ਯਾਚਮਾਨਂ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਸ੍ਯਸਿ ਕੇਸ਼ਵਮ੍। ਹਿਤਾਰ੍ਥਮਭਿਜਲ੍ਪਨ੍ਤਂ ਨ ਤਵਾਸ੍ਤਿ ਰਣੇ ਜਯਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਆ ਕੇ ਸਲਾਹ-ਸੁਲਹ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਠੁਕਰਾ ਦੇਵੇਂ, ਤਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਚष੍ਟ ਸ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਮृषਭਂ ਸਰ੍ਵਧਨ੍ਵਿਨਾਮ੍। ਅਨੁਨੇਯਾਨਿ ਜਲ੍ਪਨ੍ਤਮਨਯਾਨ੍ਨਾਨ੍ਵਪਦ੍ਯਤ
ਉਸ ਨੇ ਦਾਸ਼ਾਰਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਸਲਾਹ-ਸੁਲਹ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਕੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੱਤ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ।