ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਂ ਸ੍ਤਵੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ऋषਿਭਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਭਿਃ। ਗੋਪ੍ਤਾਰਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਮੀਸ਼ਾਨਂ ਵਰਦਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸੁਭਾਵਿਕ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਦਾਤਾ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ।
ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਤੁ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਗਾਮ ਸ਼ਿਰਸਾ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਮ੍। ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਸਹ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਗृਣਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ, ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਦਾ-ਕਾਇਮ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਲੋਕਾਦਿਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਮਜਮੀਸ਼ਾਨਮਵ੍ਯਯਮ੍। ਮਨਸਃ ਪਰਮਂ ਯੋਨਿਂ ਖਂ ਵਾਯੁਂ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਂ ਨਿਧਿਮ੍
ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਮਾਲਕ, ਅਟੱਲ, ਮਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਰੋਤ, ਅਕਾਸ਼, ਹਵਾ, ਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ।
ਸ੍ਰष੍ਟਾਰਂ ਵਾਰਿਧਾਰਾਣਾਂ ਭੁਵਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਪਰਾਮ੍। ਦੇਵਦਾਨਵਯਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਮਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਸ਼ਾਸਕਮ੍
ਜੋ ਪਾਣੀ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਉੱਚੀ ਸਰੂਪਤਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦਾਨਵਾਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਹਾਕਮ ਹੈ।
ਯੋਗਾਨਾਂ ਚ ਪਰਂ ਧਾਮ ਦृष੍ਟਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦਾਂ ਨਿਧਿਮ੍। ਚਾਰਚਰਸ੍ਯ ਸ੍ਰष੍ਟਾਰਂ ਪ੍ਰਤਿਹਰ੍ਤਾਰਮੇਵ ਚ
ਯੋਗਾਂ ਦਾ ਉੱਚਾ ਠਿਕਾਣਾ, ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਖਜਾਨਾ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕਾਲਕੋਪਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸ਼ਕ੍ਰਸੂਰ੍ਯਗੁਣੋਦਯਮ੍। ਵਵਨ੍ਦਤੁਸ੍ਤਦਾ ਕृष੍ਣੌ ਵਾਙ੍ਮਨੋਬੁਦ੍ਧਿਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਕਾਲ ਦਾ ਗੁੱਸਾ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਸਰੋਤ—ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਾਣੀ, ਮਨ, ਬੁਧੀ ਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਯਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਃ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਧ੍ਯਾਤ੍ਮਪਦੈषਿਣਃ। ਤਮਜਂ ਕਾਰਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਜਗ੍ਮਤੁਃ ਸ਼ਰਣਂ ਭਵਮ੍
ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ, ਸੁਖਮ ਆਤਮਕ ਅਵਸਥਾ ਲੱਭਣ ਲਈ, ਜਨਮ ਰਹਿਤ, ਕਾਰਣ, ਆਤਮਾ—ਉਸ ਭਵਨੂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਸਰਾ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ।
ਅਰ੍ਜੁਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਂ ਦੇਵਂ ਭੂਯੋ ਭੂਯੋऽਪ੍ਯਵਨ੍ਦਤ। ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਦਿਂ ਭੂਤਭਵ੍ਯਭਵੋਦ੍ਭਵਮ੍
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਪਿਛਲੇ, ਵਰਤਮਾਨ ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਸ਼ਰਣਂ ਦੇਵਮੀਸ਼ਾਨਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍। ਜਗਾਮ ਜਗਤਾਂ ਨਾਥਮਰ੍ਜੁਨਃ ਸਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਜੋ ਆਸਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਮਾਲਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹਾਕਮ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਮਾਸਟਰ ਹੈ—ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਾਵਾਗਤੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਰਨਾਰਾਯਣਾਵੁਭੌ। ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਮਨਾਃ ਸ਼ਰ੍ਵਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ
ਫਿਰ, ਨਰਾ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਰਵ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਵਾਂ ਨਰਸ਼੍ਚੇष੍ਠਾਵੁਤ੍ਤਿष੍ਠੇਤਾਂ ਗਤਕ੍ਲਮੌ। ਕਿਞ੍ਚ ਵਾਮੀਪ੍ਸਿਤਂ ਵੀਰੌ ਮਨਸਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤਾਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਨਰਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਸਵਾਗਤ ਹੈ! ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਉੱਠੋ। ਦੱਸੋ, ਸ਼ੀਘਰ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਯੇਨ ਕਾਰ੍ਯੇਣ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਯੁਵਾਂ ਤਤ੍ਸਾਧਯਾਮਿ ਕਿਮ੍। ਵ੍ਰਿਯਤਾਮਾਤ੍ਮਨਃ ਸ਼੍ਰੇਯਸ੍ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਦਦਾਨਿ ਵਾਮ੍
ਜਿਸ ਕੰਮ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਆਏ ਹੋ, ਉਹ ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਆਪਣੇ ਲਈ ਜੋ ਚੰਗਾ ਚੁਣੋ; ਉਹ ਸਭ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਤਤਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਤ੍ਥਾਯ ਕृਤਾਞ੍ਜਲੀ। ਵਾਸੁਦੇਵਾਰ੍ਜੁਨੌ ਸ਼ਰ੍ਵਂ ਤੁष੍ਟੁਵਾਤੇ ਮਹਾਮਤੀ। ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਸ੍ਤਵੇਨ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਾਵਨਿਨ੍ਦਿਤੌ
ਉਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਸ਼ਰਵ ਦੀ, ਵੱਡੀ ਮੱਤ ਵਾਲੇ, ਭਕਤੀ ਤੇ ਸੁਭਾਵਿਕ ਭਜਨ ਨਾਲ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਨਮੋ ਭਵਾਯ ਸ਼ਰ੍ਵਾਯ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਵਰਦਾਯ ਚ। ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਿਤ੍ਯਮੁਗ੍ਰਾਯ ਚ ਕਪਰ੍ਦਿਨੇ
ਭਵ, ਸ਼ਰਵ, ਰੁਦ੍ਰ, ਦਾਤਾ, ਸਦਾ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇ ਉਗਰ, ਜਟਾਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਹਾਦੇਵਾਯ ਭੀਮਾਯ ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕਾਯ ਚ ਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ। ਈਸ਼ਾਨਾਯ ਮਖਘ੍ਨਾਯ ਨਮੋऽਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਧਕਘਾਤਿਨੇ
ਮਹਾਦੇਵ, ਭੀਮ, ਤ੍ਰਯੰਬਕ, ਸ਼ਾਂਤ, ਈਸ਼ਾਨ, ਯਜਨ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅੰਧਕ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕੁਮਾਰਗੁਰਵੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਨੀਲਗ੍ਰੀਵਾਯ ਵੇਧਸੇ। ਪਿਨਾਕਿਨੇ ਹਵਿष੍ਯਾਯ ਸਤ੍ਯਾਯ ਵਿਭਵੇ ਸਦਾ
ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਨੀਲਾ ਗਲਾ, ਰਚਨਹਾਰ, ਪਿਨਾਕ ਧਾਰੀ, ਹਵਨ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਸੱਚਾ, ਸਦਾ ਵਧੀਆ—ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਿਲੋਹਿਤਾਯ ਧ੍ਰੂਮ੍ਰਾਯ ਵ੍ਯਾਧਾਯਾਨਪਰਾਜਿਤੇ। ਨਿਤ੍ਯਂ ਨੀਲਸ਼ਿਖਣ੍ਡਾਯ ਸ਼ੂਲਿਨੇ ਦਿਵ੍ਯਚਕ੍ਸ਼ੁषੇ
ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਧੂੰਏਂ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਅਜੈ, ਸਦਾ ਨੀਲਾ ਪੰਖ ਵਾਲਾ, ਭਾਲਾ ਧਾਰੀ, ਦਿਵਿਆ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ—ਨਮਸਕਾਰ।
ਹੋਤ੍ਰੇ ਪੋਤ੍ਰੇ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਾਯ ਵ੍ਯਾਧਾਯ ਵਸੁਰੇਤਸੇ। ਅਚਿਨ੍ਤ੍ਯਾਯਾਮ੍ਬਿਕਾਭਰ੍ਤ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵਦੇਵਸ੍ਤੁਤਾਯ ਚ
ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਧਨ ਦਾ ਬੀਜ, ਅਗੋਚਰ, ਅੰਬਿਕਾ ਦਾ ਸਾਥੀ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ—ਨਮਸਕਾਰ।
ਵृषਧ੍ਵਜਾਯ ਮੁਣ੍ਡਾਯ ਜਟਿਨੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣੇ। ਤਪ੍ਯਮਾਨਾਯ ਸਲਿਲੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਾਯਾਜਿਤਾਯ ਚ
ਉਸ ਵੱਡੇ ਬਲਦ ਵਾਲੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ, ਮੁੰਡਾ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਤਪ ਕਰਣ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਤੇ ਅਜਿੱਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਵਿਸ਼੍ਵਸृਜੇ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਵृਤ੍ਯ ਤਿष੍ਠਤੇ। ਨਮੋਨਮਸ੍ਤੇ ਸੇਵ੍ਯਾਯ ਭੂਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਵੇ ਸਦਾ
ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਕੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਦਾ ਸੇਵਾ ਯੋਗ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਕ੍ਤ੍ਰਾਯ ਸਰ੍ਵਾਯ ਸ਼ਂਕਰਾਯ ਸ਼ਿਵਾਯ ਚ। ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਵਾਚਸ੍ਪਤਯੇ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਜਿਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ, ਜੋ ਸੁਭਾਅ ਤੇ ਚੰਗੀਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਬੋਲਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਭਿਗਮ੍ਯਾਯ ਕਾਮ੍ਯਾਯ ਸ੍ਤੁਤ੍ਯਾਯਾਰ੍ਯਾਯ ਸਰ੍ਵਦਾ। ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਦੇਵਦੇਵਾਯ ਮਹਾਭੂਤਧਰਾਯ ਚ। ਨਮੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪਤਯੇ ਪਤ੍ਤੀਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿਲਣ ਯੋਗ, ਚਾਹਣ ਯੋਗ, ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਤੇ ਉੱਚ ਆਦਰ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਵੱਡੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਾਲਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪਤਯੇ ਮਹਤਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ। ਨਮਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਿਰਸੇ ਸਹਸ੍ਰਭੁਜਮृਤ੍ਯਵੇ।। ਸਹਸ੍ਰਨੇਤ੍ਰਪਾਦਾਯ ਨਮੋऽਸਙ੍ਖ੍ਯੇਯਕਰ੍ਮਣੇ
ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਿਰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਣਗਿਣਤ ਕਰਤਬਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣਾਯ ਹਿਰਣ੍ਯਕਵਚਾਯ ਚ। ਭਕ੍ਤਾਨੁਕਮ੍ਪਿਨੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਿਧ੍ਯਤਾਂ ਨੋ ਵਰਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਕਵਚ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਸਦਾ ਦਇਆਲੂ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਸਾਡੀ ਮਨੋ-ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ।
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵਂ ਵਾਸੁਦੇਵਃ ਸਹਾਰ੍ਜੁਨਃ। ਪ੍ਰਸਾਦਯਾਮਾਸ ਭਵਂ ਤਦਾ ਹ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੋਪਲਬ੍ਧਯੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰ ਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਭਵ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਕਿ ਹਥਿਆਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਸਕਣ।
ਸੋऽਹਂ ਤਤ੍ਰ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਰ ਸੈਨ੍ਧਵਕੋ ਨृਪਃ। ਯਿਯਾਸੁਰ੍ਯਮਲੋਕਾਯ ਮਮ ਵੀਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਉਥੇ ਜਾਵਾਂਗਾ ਜਿੱਥੇ ਸਿੰਧੂ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜੋ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਪਰਮਕਂ ਕृਤ੍ਯਂ ਸੈਨ੍ਧਵਸ੍ਯ ਵਧੋ ਮਮ। ਤਥੈਵ ਸੁਮਹਤ੍ਕृਤ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਸਿੰਧੂ ਰਾਜਾ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕਰਤਬ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਧਰਮਰਾਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵੀ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਫਰਜ਼ ਹੈ।
ਸ ਤ੍ਵਮਦ੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੋ ਰਾਜਾਨਂ ਪਰਿਪਾਲਯ। ਯਥੈਵ ਹਿ ਮਯਾ ਗੁਪ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਗੁਪ੍ਤੋ ਭਵੇਤ੍ਤਥਾ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਅੱਜ ਤੂੰ ਰਾਜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਮੈਂ ਵੀ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂ।
ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਚ ਤਂ ਲੋਕੇ ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪਰਾਜਯੇਤ੍। ਵਾਸੁਦੇਵਸਮਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸ੍ਵਯਮਪ੍ਯਮਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਹਰਾ ਸਕੇ, ਇ’en ਵਾਸੁਦੇਵ ਵਰਗਾ ਜੰਗੀ, ਅਮਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਵਯਿ ਚਾਹਂ ਪਰਾਸ਼੍ਵਸ੍ਤਃ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇ ਵਾ ਮਹਾਰਥੇ। ਸ਼ਕ੍ਨੁਯਾਂ ਸੈਨ੍ਧਵਂ ਹਨ੍ਤੁਮਨਪੇਕ੍ਸ਼ੋ ਨਰਰ੍षਭ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਂ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਸਿੰਧੂ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।