ਤਾ ਇਮਾਃ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾ ਜਿਹੀਰ੍षਾਮਿ ਬਲਾਦਿਤਃ। ਤੇ ਯਤਧ੍ਵਂ ਪਰਂ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਜਯਾਯੇਤਰਾਯ ਵਾ
ਏ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਇਹ ਤਰੀਕੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਬਲ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ, ਜਿੱਤੋ ਜਾਂ ਹਾਰੋ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹੀਪਾਲਾਨ੍ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਂ ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਃ ਕਨ੍ਯਾਃ ਸ ਕੌਰਵ੍ਯੋ ਰਥਮਾਰੋਪ੍ਯ ਚ ਸ੍ਵਕਮ੍। ਆਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਚ ਸ ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਾਯਾਚ੍ਛੀਘ੍ਰਂ ਕਨ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਤਾਃ
ਉਹ ਕੌਰਵ, ਸਾਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰ ਕੇ, ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਲ ਪਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮੁਤ੍ਪੇਤੁਰਮਰ੍षਿਤਾਃ। ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ਤਃ ਸ੍ਵਕਾਨ੍ਬਾਹੂਨ੍ਦਸ਼ਨ੍ਤੋ ਦਸ਼ਨਚ੍ਛਦਾਨ੍
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉਠ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਫੜਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਹੋਠਾਂ ਨੂੰ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਦਬਾਉਂਦੇ ਹੋਏ।
ਤੇषਾਮਾਭਰਣਾਨ੍ਯਾਸ਼ੁ ਤ੍ਵਰਿਤਾਨਾਂ ਵਿਮੁਞ੍ਚਤਾਮ੍। ਆਮੁਞ੍ਚਤਾਂ ਚ ਵਰ੍ਮਾਣਿ ਸਂਭ੍ਰਮਃ ਸੁਮਹਾਨਭੂਤ੍
ਜਦ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਬਕਤਰ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਹਲਚਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਾਰਾਣਾਮਿਵ ਸਂਪਾਤੋ ਬਭੂਵ ਜਨਮੇਜਯ। ਭੂषਣਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕਵਚਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਜਨਮੇਜਯ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਬਕਤਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਿੱਖਰੇ ਹੋਏ, ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਇਕੱਠ ਹੋਣ ਵਰਗਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਵਰ੍ਮਭਿਰ੍ਭੂषਣੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਯਦ੍ਬਿਰਿਤਸ੍ਤਤਃ। ਸਕ੍ਰੋਧਾਮਰ੍षਜਿਹ੍ਮਭ੍ਰੂਕषਾਯੀਕृਤਲੋਚਨਾਃ
ਬਕਤਰ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਇधर-ਉਧਰ ਪਏ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ, ਭ੍ਰੂਆਂ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਰੰਜ ਨਾਲ ਟੇਢੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਸੂਤੋਪਕ੍ਲृਪ੍ਤਾਨ੍ ਰੁਚਿਰਾਨ੍ਸਦਸ਼੍ਵੈਰੁਪਕਲ੍ਪਿਤਾਨ੍। ਰਥਾਨਾਸ੍ਥਾਯ ਤੇ ਵੀਰਾਃ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਹਰਣਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਹ ਵੀਰ, ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ ਜੋ ਸੁਤਾਂ ਵਲੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਤੇ ਚੰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ।
ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਮਥ ਕੌਰਵ੍ਯਮਨੁਸਸ੍ਰੁਰੁਦਾਯੁਧਾਃ। ਤਤਃ ਸਮਭਵਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਤੇषਾਂ ਤਸ੍ਯ ਚ ਭਾਰਤ। ਏਕਸ੍ਯ ਚ ਬਹੂਨਾਂ ਚ ਤੁਮੁਲਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍
ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹੋ ਕੇ, ਕੌਰਵ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਏ ਜਦ ਉਹ ਚਲ ਪਿਆ; ਫਿਰ ਉਸ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ, ਭਾਰਤ, ਇੱਕ ਵੱਲੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ, ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਹਲਚਲ ਭਰੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ।
ਤੇ ਤ੍ਵਿषੂਨ੍ਦਸ਼ਸਾਹਸ੍ਰਾਂਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯੁਗਪਦਾਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍। ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਤਾਨਾਸ਼ੁ ਭੀष੍ਮਃ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਥਾऽਨ੍ਤਰਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਹੀ ਵਾਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰ ਉਸ ਵੱਲ ਸੁੱਟੇ; ਪਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰੋਕ ਲਏ।
ਅਚ੍ਛਿਨਚ੍ਛਰਵਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾ ਲੋਮਵਾਹਿਨਾ। ਤਤਸ੍ਤੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਲੰਮੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਉਹ ਤੀਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ; ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਵਵृषੁਃ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਵਰ੍षੇਣੇਵਾਦ੍ਰਿਮਮ੍ਬੁਦਾਃ। ਸ ਤਂ ਬਾਣਮਯਂ ਵਰ੍षਂ ਸ਼ਰੈਰਾਵਾਰ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਪਾ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਤੀਰ-ਵਰਖਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਕ ਲਈ।
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮਹੀਪਾਲਾਨ੍ਪਰ੍ਯਵਿਧ੍ਯਤ੍ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ। ਏਕੈਕਸ੍ਤੁ ਤਤੋ ਭੀष੍ਮਂ ਰਾਜਨ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਪਞ੍ਚਭਿਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦ ਦਿੱਤਾ; ਤੇ ਹਰ ਰਾਜੇ ਨੇ, ਰਾਜਨ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।
ਸ ਚ ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿਵਿਵ੍ਯਾਧ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਪਰਾਕ੍ਰਮਨ੍। ਤਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਾਸੀਤ੍ਤੁਮੁਲਂ ਘੋਰਂ ਦੇਵਾਸੁਰੋਪਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੋ-ਦੋ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਮਾਰਿਆ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਖਾਈ; ਉਹ ਲੜਾਈ ਬੜੀ ਹਲਚਲ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਸੀ, ਦੇਵਾਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਰਗੀ।
ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਲੋਕਵੀਰਾਣਾਂ ਸ਼ਰਸ਼ਕ੍ਤਿਸਮਾਕੁਲਮ੍। ਸ ਧਨੂਂषਿ ਧ੍ਵਜਾਗ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍ਮਾਣਿ ਚ ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ
ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਵਿਰਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਤੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਧਨੁਸ਼, ਝੰਡਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ, ਬਕਤਰ ਅਤੇ ਸਿਰਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸਮਰੇ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਤਸ੍ਯਾਤਿਪੁਰੁषਂ ਕਰ੍ਮ ਲਾਘਵਂ ਰਥਚਾਰਿਣਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਰਥੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕਰਾਮਾਤ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਸੀ।
ਰਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚਾਤ੍ਮਨਃ ਸਂਖ੍ਯੇ ਸ਼ਤ੍ਰਵੋऽਪ੍ਯਭ੍ਯਪੂਜਯਨ੍। `ਅਕ੍ਸ਼ਤਃ ਕ੍ਸ਼ਪਯਿਤ੍ਵਾਨ੍ਯਾਨਸਙ੍ਖ੍ਯੇਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਸਨ; ਬੇਹਿਸਾਬ ਵਿਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਵੀ ਉਹ ਅਣਛੁਹਾ ਰਹਿਆ, ਬੇਅੰਤ ਸ਼ੌਰਤ ਵਾਲਾ।
ਆਨਿਨਾਯ ਸ ਕਾਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਸੁਤਾਃ ਸਾਗਰਗਾਸੁਤਃ।' ਤਾਨ੍ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਤੁ ਰਣੇ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਃ
ਫਿਰ, ਕਾਸੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਸਮੁੰਦਰ-ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤ ਵੱਲੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਕਨ੍ਯਾਭਿਃ ਸਹਿਤਃ ਪ੍ਰਾਯਾਦ੍ਭਾਰਤੋ ਭਾਰਤਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ। ਤਤਸ੍ਤਂ ਪृष੍ਠਤੋ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਾਲ੍ਵਰਾਜੋ ਮਹਾਰਥਃ
ਕਨਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਭਾਰਤ ਵੱਲ ਭੀਸ਼ਮ ਚਲ ਪਿਆ; ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਸ਼ਾਲਵਾ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਇਆ।
ਅਭ੍ਯਗਚ੍ਛਦਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਭੀष੍ਮਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਰਣੇ। ਵਾਰਣਂ ਜਘਨੇ ਭਿਨ੍ਦਨ੍ਦਨ੍ਤਾਭ੍ਯਾਮਪਰੋ ਯਥਾ
ਅਟੱਲ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ਾਲਵਾ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਆਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੂਜਾ ਹਾਥੀ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੈ।
ਵਾਸਿਤਾਮਨੁਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਯੂਥਪੋ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰਃ। ਸ੍ਤ੍ਰੀਕਾਮਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿष੍ਠੇਤਿ ਭੀष੍ਮਮਾਹ ਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਸੁਗੰਧ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗ ਕੇ, ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ; ਇਸਤਰੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਰੁਕੋ, ਰੁਕੋ!'
ਸਾਲ੍ਵਰਾਜੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰਮਰ੍षੇਣ ਪ੍ਰਚੋਦਿਤਃ। ਤਤਃ ਸ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਭੀष੍ਮਃ ਪਰਬਲਾਰ੍ਦਨਃ
ਸ਼ਾਲਵਾ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਵਿਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਸੀ।
ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਾਕੁਲਿਤਃ ਕ੍ਰੋਧਾਦ੍ਵਿਧੂਮੋਗ੍ਨਿਰਿਵ ਜ੍ਵਲਨ੍। ਵਿਤਤੇषੁਧਨੁष੍ਪਾਣਿਰ੍ਵਿਕੁਞ੍ਚਿਤਲਲਾਟਭृਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਭੀਸ਼ਮ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭੜਕ ਉਠਿਆ, ਧੂੰਆਂ ਰਹਿਤ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਣ ਕੇ, ਮੱਥਾ ਸਿਕੋੜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਂ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਵ੍ਯਪੇਤਭਯਸਂਭ੍ਰਮਃ। ਨਿਵਰ੍ਤਯਾਮਾਸ ਰਥਂ ਸਾਲ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮਹਾਰਥਃ
ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਰੀਤ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਡਰ ਤੇ ਗਭਰਾਹਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਮਹਾਰਥੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਥ ਸ਼ਾਲਵਾ ਵੱਲ ਮੁੜਾਇਆ।
ਨਿਵਰ੍ਤਮਾਨਂ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਜਾਨਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਤੇ। ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਕਾਃ ਸਮਪਦ੍ਯਨ੍ਤ ਭੀष੍ਮਸਾਲ੍ਵਸਮਾਗਮੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਸ਼ਾਲਵਾ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੇ ਦਰਸ਼ਕ ਬਣ ਗਏ।
ਤੌ ਵृषਾਵਿਵ ਨਰ੍ਦਨ੍ਤੌ ਬਲਿਨੌ ਵਾਸਿਤਾਨ੍ਤਰੇ। ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਭਿਵਰ੍ਤੇਤਾਂ ਬਲਵਿਕ੍ਰਮਸ਼ਾਲਿਨੌ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦੇ ਸਾਂਡਾਂ ਵਾਂਗ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ੌਰਤ ਵਾਲੇ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਵਧੇ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ।
ਤਤੋ ਭੀष੍ਮਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਸ਼ਰੈਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਸਾਲ੍ਵਰਾਜੋ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਮਵਾਕਿਰਦਾਸ਼ੁਗੈਃ
ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸ਼ਾਲਵਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤ ਭੀਸ਼ਮ 'ਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਪੂਰ੍ਵਮਭ੍ਯਰ੍ਦਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੀष੍ਮਂ ਸਾਲ੍ਵੇਨ ਤੇ ਨृਪਾਃ। ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਃ ਸਮਪਦ੍ਯਨ੍ਤ ਸਾਧੁਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਚਾਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਾਲਵਾ ਵੱਲੋਂ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਵਧੀਆ! ਵਧੀਆ!'
ਲਾਘਵਂ ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਮਰੇ ਸਰ੍ਵਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ। ਅਪੂਜਯਨ੍ਤ ਸਂਹृष੍ਟਾ ਵਾਗ੍ਭਿਃ ਸਾਲ੍ਵਂ ਨਰਾਧਿਪਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਲਵਾ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਤਤੋ ਵਾਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਰਪੁਞ੍ਜਯਃ। ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਭੀष੍ਮਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿष੍ਠੇਤ੍ਯਭਾषਤ
ਯੋਧਿਆਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤ ਭੀਸ਼ਮ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ, 'ਰੁਕੋ! ਰੁਕੋ!'