ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਮਨृਤਾਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਵਿਜਯੇਨ ਹਿ। `ਮਹਦ੍ਧਿ ਸਾਹਸਂ ਪਾਰ੍ਥਃ ਕृਤਵਾਚ੍ਛੋਕਮੋਹਿਤਃ
ਜਿੱਤ ਲਈ ਵੀ, ਇਕ ਵਾਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਰਥ, ਸੋਗ ਤੇ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ, ਇਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਹੌਸਲੇ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰਃ ਕਥਂ ਰਾਜਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮृਤੇऽਰ੍ਜੁਨੇ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਹਿ ਵਿਜਯਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਨ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਮਰਨ ਤੇ, ਧਰਮਪੁਤ੍ਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਕਿਵੇਂ ਰਾਜਾ ਬਣੇਗਾ? ਕਿਉਂਕਿ, ਹੇ ਪਾਂਡਵ, ਸਾਰੀ ਜਿੱਤ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਯਦਿ ਨੋऽਸ੍ਤਿ ਕृਤਂ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਯਦਿ ਦਤ੍ਤਂ ਹੁਤਂ ਯਦਿ। ਫਲੇਨ ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਸਵ੍ਯਸਾਚੀ ਜਯਤ੍ਵਰੀਨ੍
ਜੇ ਅਸੀਂ ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਕੁਝ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂ ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਸਭ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਸਵਿਆਸਾਚੀ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇ।
ਏਵਂ ਕਥਯਤਾਂ ਤੇषਾਂ ਜਯਮਾਸ਼ਂਸਤਾਂ ਪ੍ਰਭੋ। ਕृਚ੍ਛ੍ਰੇਣ ਮਹਤਾ ਰਾਜਨ੍ਰਜਨੀ ਵ੍ਯਤ੍ਯਵਰ੍ਤਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਕਰਦੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਰਾਤ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਲੰਘੀ।
ਤਸ੍ਯਾ ਰਜਨ੍ਯਾ ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਪ੍ਰਤਿਬੁਦ੍ਧੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ। ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਦਾਰੁਕਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ
ਉਸ ਰਾਤ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਜਨਾਰਦਨ ਜਾਗਿਆ, ਅਤੇ ਪਾਰਥ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਦਾਰੁਕਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਰ੍ਜੁਨੇਨ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਮਾਰ੍ਤੇਨ ਹਤਬਨ੍ਧੁਨਾ। ਜਯਦ੍ਰਥਂ ਵਧਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼੍ਵੋਭੂਤ ਇਤਿ ਦਾਰੁਕ
ਹੇ ਦਾਰੁਕਾ, ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਦੁੱਖੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸੱਜਣਾਂ ਤੋਂ ਵੰਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਕੀਤੀ ਹੈ: 'ਮੈਂ ਜੈਦਰਥ ਨੂੰ ਕੱਲ੍ਹ ਮਾਰਾਂਗਾ।'
ਤਤ੍ਤੁ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਿष੍ਯਤਿ। ਯਥਾ ਜਯਦ੍ਰਥਂ ਪਾਰ੍ਥੋ ਨ ਹਨ੍ਯਾਦਿਤਿ ਸਂਯੁਗੇ
ਜਦੋਂ ਦੁਰਯੋਧਨ ਇਹ ਸੁਣੇਗਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰੇਗਾ ਕਿ ਅਰਜੁਨ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਯਦ੍ਰਥ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰੇ।
ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣ੍ਯੋ ਹਿ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਜਯਦ੍ਰਥਮ੍। ਦ੍ਰੋਣਸ਼੍ਚ ਸਹਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਧਿਪਾਰਗਃ
ਉਹ ਸਾਰੀ ਫੌਜਾਂ ਜਯਦ੍ਰਥ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਗੀਆਂ; ਅਤੇ ਦ੍ਰੋਣ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ।
ਏਕੋ ਵੀਰਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਦਰ੍ਪਹਾ। ਸੋऽਪਿ ਤਂ ਨੋਤ੍ਸਹੇਤਾਜੌ ਹਨ੍ਤੁਂ ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਵੀਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਜਯਦ੍ਰਥ ਨੂੰ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕੇਗਾ।
ਸੋऽਹਂ ਸ਼੍ਵਸ੍ਤਤ੍ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਕੁਨ੍ਤੀਸੁਤੋऽਰ੍ਜੁਨਃ। ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇऽਸ੍ਤਂ ਦਿਨਕਰੇ ਹਨਿष੍ਯਤਿ ਜਯਦ੍ਰਥਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਕੱਲ੍ਹ ਐਸਾ ਕਰਾਂਗਾ ਕਿ ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤਰ ਅਰਜੁਨ, ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਯਦ੍ਰਥ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇ।
ਨ ਹਿ ਦਾਰਾ ਨ ਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਜ੍ਞਾਤਯੋ ਨ ਚ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ। ਕਸ਼੍ਚਿਦਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਿਯਤਰਃ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਮਮਾਰ੍ਜੁਨਾਤ੍
ਨਾ ਪਤਨੀਆਂ, ਨਾ ਦੋਸਤ, ਨਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਨਾ ਕੋਈ ਹੋਰ — ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤਰ ਅਰਜੁਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ।
ਅਨਰ੍ਜੁਨਮਿਮਂ ਲੋਕਂ ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਪਿ ਦਾਰੁਕ। ਉਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤੋऽਹਂ ਭਵਿਤਾ ਨ ਚ ਤਤ੍ਤਥਾ
ਦਾਰੁਕਾ, ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਬਿਨਾ ਮੈਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦਾ; ਤੇ ਇਹ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਹਂ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਹਸਾ ਸਹਯਦ੍ਵਿਪਾਨ੍। ਅਰ੍ਜੁਨਾਰ੍ਥੇ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਸਕਰ੍ਣਾਨ੍ਸਸੁਯੋਧਨਾਨ੍
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀ ਸਮੇਤ ਜਲਦੀ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਕਰਣ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ।
ਸ਼੍ਵੋ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁ ਮੇ ਵੀਰ੍ਯਂ ਤ੍ਰਯੋ ਲੋਕਾ ਮਹਾਹਵੇ। ਧਨਞ੍ਜਯਾਰ੍ਥੇ ਸਮਰੇ ਪਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਦਾਰੁਕ
ਕੱਲ੍ਹ, ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕ ਮੇਰਾ ਸ਼ੌਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਖਣ, ਜਦ ਮੈਂ ਧਨੰਜਯ ਲਈ ਲੜਾਂਗਾ, ਦਾਰੁਕਾ।
ਸ਼੍ਵੋ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਾਨਿ ਚ। ਸਾਸ਼੍ਵਦ੍ਵਿਪਰਥਾਨ੍ਯਾਜੌ ਵਿਦ੍ਰਵਿष੍ਯਾਮਿ ਦਾਰੁਕ
ਕੱਲ੍ਹ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਸਮੇਤ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਜਾਣਗੇ, ਦਾਰੁਕਾ।
ਸ਼੍ਵਸ੍ਤਾਂ ਚਕ੍ਰਪ੍ਰਮਥਿਤਾਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਨृਪਵਾਹਿਨੀਮ੍। ਮਯਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇਨ ਸਮਰੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਰ੍ਥੇ ਨਿਪਾਤਿਤਾਮ੍
ਕੱਲ੍ਹ ਤੂੰ ਦੇਖੇਗਾ ਕਿ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਮੇਰੇ ਚਕਰ ਨਾਲ ਕੁਚਲ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਮੇਰੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਢੇਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਸ਼੍ਵਃ ਸਦੇਵਾਃ ਸਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚੋਰਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ। ਜ੍ਞਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਲੋਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਾਂ ਸੁਹृਦਂ ਸਵ੍ਯਸਾਚਿਨਃ
ਕੱਲ੍ਹ, ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਪਿਸਾਚ, ਸੱਪ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਜਾਣ ਲੈਣਗੇ ਕਿ ਮੈਂ ਸਵਯਸਾਚੀ ਦਾ ਦੋਸਤ ਹਾਂ।
ਯਸ੍ਤਂ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਸ ਮਾਂ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਯਸ੍ਤਂ ਚਾਨੁ ਸ ਮਾਮਨੁ। ਇਤਿ ਸਙ੍ਕਲ੍ਪ੍ਯਤਾਂ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਸ਼ਰੀਰਾਰ੍ਧਂ ਮਮਾਰ੍ਜੁਨਃ
ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਵੈਰ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦਾ; ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦਾ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦਾ। ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪੱਕਾ ਕਰ ਲੈ: ਅਰਜੁਨ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਪ੍ਰਭਾਤਾਯਾਮਸ੍ਯਾਂ ਨਿਸ਼ਿ ਰਥੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਕਲ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮਾਦਾਯ ਵ੍ਰਜ ਸਂਯਤਃ
ਜਦੋਂ ਸਵੇਰ ਹੋਵੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵਧੀਆ ਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿਆਰ ਕਰ ਕੇ, ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਨਿਕਲ ਪਵੇਂ।
ਗਦਾਂ ਕੌਮੋਦਕੀਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਚਕ੍ਰਂ ਧਨੁਃ ਸ਼ਰਾਨ੍। ਆਰੋਪ੍ਯ ਵੈ ਰਥੇ ਸੂਤ ਸਰ੍ਵੋਪਕਰਣਾਨਿ ਚ
ਸੂਤ, ਰਥ ਉੱਤੇ ਕੌਮੋਦਕੀ ਗਦਾ, ਦਿਵਿਆ ਭਾਲਾ, ਚਕਰ, ਧਨੁ, ਤੀਰ ਤੇ ਸਾਰਾ ਸਾਮਾਨ ਚੜਾ ਦੇ।
ਸ੍ਥਾਨਂ ਚ ਕਲ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾऽਥ ਰਥੋਪਸ੍ਥੇ ਧ੍ਵਜਸ੍ਯ ਮੇ। ਵੈਨਤੇਯਸ੍ਯ ਵੀਰਸ੍ਯ ਸਮਰੇ ਰਥਸ਼ੋਭਿਨਃ
ਫਿਰ, ਰਥ ਉੱਤੇ ਝੰਡੇ ਲਈ ਥਾਂ ਬਣਾਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਥ ਨੂੰ ਸੋਭਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵੀਰ ਗਰੁੜ ਦਾ ਝੰਡਾ ਲਗਾ।
ਛਤ੍ਰਂ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦੈਰ੍ਜਾਲੈਰਰ੍ਕਜ੍ਵਲਨਸਪ੍ਰਭੈਃ।। ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਕृਤੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਰਸ਼੍ਵਾਨਪਿ ਵਿਭੂषਯ
ਰਥ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਜਾਲੀ ਵਾਲੀ ਛਤਰੀ ਨਾਲ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੀ ਬਣਾਈ ਹੋਈ, ਸਜਾ ਦੇ; ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਜਾ।
ਬਲਾਹਕਂ ਮੇਘਪੁष੍ਪਂ ਸ਼ੈਬ੍ਯਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵਮੇਵ ਚ। ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਾਜਿਵਰਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਵਚੀ ਤਿष੍ਠ ਦਾਰੁਕ
ਬਲਾਹਕ, ਮੇਘਪੁਸ਼ਪ, ਸ਼ੈਬਿਆ ਤੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ — ਇਹ ਵਧੀਆ ਘੋੜੇ ਜੋੜ ਕੇ, ਕਵਚ ਪਾ ਕੇ ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੋ ਜਾ, ਦਾਰੁਕਾ।
ਪਾਞ੍ਚਜਨ੍ਯਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਘੋषਂ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਨਿਨਦੋਪਮਮ੍। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਭੈਰਵਂ ਨਾਦਮੁਪੇਯਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਜਵੇਨ ਮਾਮ੍
ਜਦ ਪਾਂਚਜਨਯ ਸ਼ੰਖ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ, ਬਦਲ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਾਂਗ, ਸੁਣੀਏ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾ।
ਏਕਾਹ੍ਨਾऽਹਮਮਰ੍षਂ ਚ ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਾਨਿ ਚੈਵ ਹ। ਭ੍ਰਾਤੁਃ ਪੈਤृष੍ਵਸੇਯਸ੍ਯ ਵ੍ਯਪਨੇष੍ਯਾਮਿ ਦਾਰੁਕ
ਦਾਰੁਕਾ, ਮੈਂ ਇਕ ਦਿਨ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਭਰਾ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੈਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰੇ ਲਈ ਹੋਈ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਸਰ੍ਵੋਪਾਯੈਰ੍ਯਤਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਬੀਭਤ੍ਸੁਰਾਹਵੇ। ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਹਨਿष੍ਯਤਿ ਜਯਦ੍ਰਥਮ੍
ਮੈਂ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ ਕਿ ਬੀਭਤਸੁ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਜਯਦ੍ਰਥ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਰ ਦੇਵੇ।
ਯਸ੍ਯਯਸ੍ਯ ਚ ਬੀਭਤ੍ਸੁਰ੍ਵਧੇ ਯਤ੍ਨਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ। ਆਸ਼ਂਸੇऽਹਂ ਰਣੇ ਤਨ੍ਤਂ ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਹਨਿष੍ਯਤਿ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੀ ਬੀਭਤਸੁ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇਗਾ, ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਓਥੇ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਜਯ ਏਵ ਧ੍ਰੁਵਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕੁਤ ਏਵ ਪਰਾਜਯਃ। ਯਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਸਾਰਥ੍ਯਮੁਪਜਗ੍ਮਿਵਾਨ੍
ਜਿਸ ਦੇ ਰਥ ਦੀ ਬਾਗ ਡੌਰ ਤੁਸੀਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਲਈ, ਉਸ ਦੀ ਜਿੱਤ ਪੱਕੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਾਰ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਏਵਂ ਚੈਤਤ੍ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਮਾਮਨੁਭਾषਸੇ। ਸੁਪ੍ਰਭਾਤਾਮਿਮਾਂ ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਜਯਾਯ ਵਿਜਯਸ੍ਯ ਹਿ
ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਮੈਂ ਓਹੀ ਕਰਾਂਗਾ; ਇਹ ਰਾਤ ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲੰਘੇ, ਤਾਕਿ ਜਿੱਤ ਤੇ ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ।
ਮਯਾ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾ ਮਹਤੀ ਜਯਦ੍ਰਥਵਧੇ ਕृਤਾ। ਸ਼੍ਵੋऽਸ੍ਮਿ ਹਨ੍ਤਾ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪੁਤ੍ਰਘ੍ਨਮਿਤਿ ਕੇਸ਼ਵ
ਕੇਸ਼ਵ, ਮੈਂ ਜਯਦ੍ਰਥ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕਸਮ ਖਾਈ ਹੈ; ਕੱਲ੍ਹ ਮੈਂ ਉਸ ਮਾੜੇ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਕਾਤਲ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।