ਮਾਵਮਂਸ੍ਥਾ ਮਮਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਮਾਵਮਂਸ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਗਾਣ੍ਡਿਵਮ੍। ਮਾਵਮਂਸ੍ਥਾ ਬਲਂ ਬਾਹ੍ਵੋਰ੍ਮਾਵਮਂਸ੍ਥਾ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍
ਮੇਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟ ਨਾ ਆਂਕ, ਗਾਂਡਿਵ ਨੂੰ ਘੱਟ ਨਾ ਆਂਕ, ਮੇਰੀ ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਬਲ ਨੂੰ ਘੱਟ ਨਾ ਆਂਕ, ਤੇ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਵੀ ਘੱਟ ਨਾ ਆਂਕ।
ਗਾਣ੍ਡੀਵਂ ਚ ਧਨੁਰ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਯੋਦ੍ਧਾ ਚਾਹਂ ਨਰਰ੍षਭ। ਤ੍ਵਂ ਚ ਯਨ੍ਤਾ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਕਿਨ੍ਨੁ ਸ੍ਯਾਦਜਿਤਂ ਮਯਾ
ਗਾਂਡਿਵ ਇਕ ਦਿਵਿਆ ਧਨੁ ਹੈ, ਮੈਂ ਯੋਧਾ ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ; ਤੂੰ ਰਥ ਦਾ ਸਾਰਥੀ ਹੈਂ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼—ਮੇਰੇ ਲਈ ਜਿੱਤ ਕਿਵੇਂ ਅਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਯਥਾਭਿਯਾਯ ਸਙ੍ਗ੍ਰਮਂ ਨ ਜਿਤੋ ਵੈ ਜਯਾਮਿ ਚ। ਤੇਨ ਸਤ੍ਯੇਨ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਹਤਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਜਯਦ੍ਰਥਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮੈਂ ਕਦੇ ਹਾਰਿਆ ਨਹੀਂ, ਉਸੀ ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਯਦ੍ਰਥ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਗੱਲ ਪੱਕੀ ਸਮਝ।
ਤ੍ਵਂ ਚ ਮਾਧਵ ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਤਥਾ ਪ੍ਰਤਿਵਿਧਾਸ੍ਯਸਿ। ਯਥਾ ਰਿਪੂਣਾਂ ਮਿषਤਾਂ ਪ੍ਰਮਥਿष੍ਯਾਮਿ ਸੈਨ੍ਧਵਮ੍
ਮਾਧਵ, ਤੂੰ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੈਂ ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਾਂ।
ਧ੍ਰੁਵਂ ਵੈ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਸਤ੍ਯਂ ਧ੍ਰੁਵਾ ਸਾਧੁषੁ ਸਨ੍ਨਤਿਃ। ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਧ੍ਰੁਵਾऽਪਿ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਧ੍ਰੁਵੋ ਨਾਰਾਯਣੇ ਜਯਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਚ ਸੱਚ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਚੰਗਿਆਂ ਵਿਚ ਨਿਮਰਤਾ ਪੱਕੀ ਹੈ, ਮਿਹਨਤੀ ਵਿਚ ਲੱਖਮੀ ਪੱਕੀ ਹੈ, ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਪੱਕੀ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਸ੍ਵਯਮਾਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਨਾ। ਸਨ੍ਦਿਦੇਸ਼ਾਰ੍ਜੁਨੋ ਨਰ੍ਦਨ੍ਵਾਸਵਿਃ ਕੇਸ਼ਵਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਵਾਸਵ ਦੇ ਪੁੱਤ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਯਥਾ ਪ੍ਰਭਾਤਾਂ ਰਜਨੀਂ ਕਲ੍ਪਿਤਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਰਥੋਤ੍ਤਮਃ। ਤਥਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਕृष੍ਣ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾ ਧ੍ਰੁਵਾ
ਜਿਵੇਂ ਸਵੇਰ ਲਈ ਵਧੀਆ ਰਥ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤੂੰ ਕੰਮ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੇਰੀ ਕਸਮ ਸਵੇਰ ਵਾਂਗ ਪੱਕੀ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ।
ਸ਼੍ਵਃ ਸ਼ਿਰਃ ਪਾਦਮੂਲਂ ਤੇ ਸੈਨ੍ਧਵਸ੍ਯਾਹृਤਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍। ਪਦ੍ਧ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਮਥਿਤਾਸਿ ਤ੍ਵਂ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਭਵ ਮਾ ਰੁਦਃ
ਕੱਲ੍ਹ ਸਿੰਧੂ ਰਾਜੇ ਦਾ ਸਿਰ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਆਵੇਗਾ; ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਰਦੇ ਵੇਖੇਂਗਾ—ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਰੋ ਨਾ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਗਤਃ ਸ਼ੂਰਃ ਸਤਾਂ ਗਤਿਮ੍। ਵਯਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਮੇਹ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਜੀਵਿਨਃ
ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਰੀਤ ਨਿਭਾ ਕੇ, ਤੇਰਾ ਬਹਾਦਰ ਪੁੱਤ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਅਸੀਂ ਤੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜੀਵਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਇਹੀ ਮਕਸਦ ਪਾਵਾਂ।
ਵ੍ਯੂਢੋਰਸ੍ਕੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰਨਿਵਰ੍ਤੀ ਰਿਪੁਵ੍ਰਜਾਤ੍। ਗਤਸ੍ਤਵ ਵਰਾਰੋਹੇ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਜ੍ਵਰਂ ਜਹਿ
ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ, ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਹਜੂਮ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਹਟਣ ਵਾਲਾ, ਸੁੰਦਰੋ, ਸਵਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ—ਤੂੰ ਦੁੱਖ ਛੱਡ ਦੇ।
ਅਨੁਯਾਤਸ਼੍ਚ ਪਿਤਰਂ ਮਾਤृਪਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੋ ਰਿਪੂਨ੍ਹਤ੍ਵਾ ਹਤਃ ਸ਼ੂਰੋ ਮਹਾਰਥਃ
ਉਸ ਬਹਾਦਰ, ਵੱਡੇ ਰਥ ਵਾਲੇ ਯੋਧੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਮਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਪਰ ਆਪ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਆਸ਼੍ਵਾਸਯ ਸ੍ਨੁषਾਂ ਰਾਜ੍ਞਿ ਮਾ ਸ਼ੁਚਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੇ ਭृਸ਼ਮ੍। ਸ਼੍ਵਃ ਪ੍ਰਿਯਂ ਸੁਮਹਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਭਵ ਨਨ੍ਦਿਨਿ
ਮਹਾਰਾਣੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਪੂਤਣੀ ਹੈ, ਸਾਂਤਵਨਾ ਦੇ; ਕਸ਼ਤਰੀ ਲਈ ਇੰਨਾ ਦੁਖ ਨਾ ਕਰ। ਕੱਲ੍ਹ ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਨੰਦਣੀ, ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂ।
ਯਤ੍ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਤਤ੍ਤਥਾ ਨ ਤਦਨ੍ਯਥਾ। ਚਿਕੀਰ੍षਿਤਂ ਹਿ ਤੇ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਨ ਭਵੇਜ੍ਜਾਤੁ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੋਰ ਨਹੀਂ। ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਯਦਿ ਚ ਮਨੁਜਪਨ੍ਨਗਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚਾ ਰਜਨਿਚਚਾਰਾਃ ਪਤਗਾਃ ਸੁਰਾਸੁਰਾਸ਼੍ਚ। ਰਣਗਤਮਭਿਯਾਨ੍ਤਿ ਸਿਨ੍ਧੁਰਾਜਂ ਨ ਸ ਭਵਿਤਾ ਸਹ ਤੈਰਪਿ ਪ੍ਰਭਾਤੇ
ਜੇ ਮਨੁੱਖ, ਸੱਪ, ਭੂਤ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ, ਪੰਛੀ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ—all ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਣ, ਤਾਂ ਵੀ ਸਵੇਰੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।
ਅਹੋ ਹ੍ਯਕਾਲੇ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨਂ ਕृਤਵਾਨਸਿ ਪੁਤ੍ਰਕ। ਵਿਹਾਯ ਫਲਕਾਲੇ ਮਾਂ ਸੁਗृਦ੍ਧਾਂ ਤਵ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇ
ਹਾਏ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਅਣਸਮੇਂ ਚਲਿਆ ਗਿਆ, ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਬਹੁਤ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਫਲ ਦੇ ਸਮੇਂ ਛੱਡ ਕੇ।
ਨੂਨਂ ਗਤਿਃ ਕृਤਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੈਰਪਿ ਸੁਦੁਰ੍ਵਿਦਾ। ਯਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਕੇਸ਼ਵੇ ਨਾਥੇ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇऽਨਾਥਵਦ੍ਧਤਃ
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਮੌਤ ਦਾ ਰਾਹ ਵਿਅਕਤੀ—even ਗਿਆਨੀ—ਲਈ ਵੀ ਸਮਝਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੂੰ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾ ਸਹਾਰੇ ਵਾਂਗ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਯਜ੍ਵਨਾਂ ਦਾਨਸ਼ੀਲਾਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਕृਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਚਰਿਤਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਾਣਾਂ ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥਾਵਗਾਹਿਨਾਮ੍
ਤੂੰ ਉਹ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦਾਨੀ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਜੀਵਨ ਜੀਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕृਤਜ੍ਞਾਨਾਂ ਵਦਾਨ੍ਯਾਨਾਂ ਗੁਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਿਣਾਮਪਿ। ਸਹਸ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਨਾਂ ਚ ਯਾ ਗਤਿਸ੍ਤਾਮਵਾਪ੍ਨੁਹਿ
ਤੂੰ ਉਹ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਜੋ ਉਪਕਾਰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ, ਦਿਲੋਂ ਦਾਨੀ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਾ ਗਤਿਰ੍ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਾਨਾਂ ਸ਼ੂਰਾਣਾਮਨਿਵਰ੍ਤਿਨਾਮ੍। ਹਤ੍ਵਾਰੀਨ੍ਨਿਹਤਾਨਾਂ ਚ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਤਾਂ ਗਤਿ ਵ੍ਰਜ
ਤੂੰ ਉਹ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਟ ਕੇ ਲੜਨ ਵਾਲੇ, ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਹਟਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਆਪ ਮਾਰੇ ਗਏ ਯੋਧੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਗੋਸਹਸ੍ਰਪ੍ਰਦਾਤॄਣਾਂ ਕ੍ਰਤੁਦਾਨਾਂ ਚ ਯਾ ਗਤਿਃ। ਨੈਵੇਸ਼ਿਕਂ ਚਾਭਿਮਤਂ ਦਦਤਾਂ ਯਾ ਗਤਿਃ ਸ਼ੁਭਾ
ਤੂੰ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਪੰਡਤਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਸ਼ਰਣ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਨਿਧਿਂ ਨਿਦਧਤਾਂ ਚ ਯਾ। ਯਾ ਚਾਪਿ ਨ੍ਯਸ੍ਤਦਣ੍ਡਾਨਾਂ ਤਾਂ ਗਤਿਂ ਵ੍ਰਜ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਤੂੰ ਉਹ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਜੋ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਜਾਨਾ ਸੌਂਪਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਟ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯੇਣ ਯਾਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਮੁਨਯਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾਃ। ਏਕਪਤ੍ਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਯਾਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤਾਂ ਗਤਿਂ ਵ੍ਰਜ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਤੂੰ ਉਹ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਜੋ ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਜੀਵਨ ਰਾਹੀਂ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਰਾਜ੍ਞਾ ਸੁਚਰਿਤੈਰ੍ਯਾ ਚ ਗਤਿਰ੍ਭਵਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ। ਚਰਮਾਸ਼੍ਰਮਿਣਾਂ ਪੁਣ੍ਯੈਃ ਸੇਵਿਤਾਨਾਂ ਪੁਰਃ ਸ੍ਥਿਤੈਃ
ਤੂੰ ਉਹ ਸਦੀਵੀ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਜੋ ਰਾਜੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਆਸ਼ਰਮ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦੀਨਾਨੁਕਮ੍ਪਿਨਾਂ ਯਾ ਚ ਸਤਤਂ ਸਂਵਿਭਾਗਿਨਾਮ੍। ਪੈਸ਼ੁਨ੍ਯਾਚ੍ਚ ਨਿਵृਤ੍ਤਾਨਾਂ ਤਾਂ ਗਤਿਂ ਵ੍ਰਜ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਤੂੰ ਉਹ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿਸਕੀਨ ਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਦਾ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਵੰਡਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਚੁਗਲੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵ੍ਰਤਿਨਾਂ ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲਾਨਾਂ ਗੁਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਿਣਾਮਪਿ। ਅਮੋਘਾਤਿਥਿਨਾਂ ਯਾ ਚ ਤਾਂ ਗਤਿਂ ਵ੍ਰਜ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਤੂੰ ਉਹ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਜੋ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਵਾਲੇ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਜਾਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕृਚ੍ਛ੍ਰੇषੁ ਯਾ ਧਾਰਯਤਾਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਵ੍ਯਸਨੇषੁ ਚ। ਗਤਿਃ ਸ਼ੋਕਾਗ੍ਨਿਦਗ੍ਧਾਨਾਂ ਤਾਂ ਗਤਿਂ ਵ੍ਰਜ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਤੂੰ ਉਹ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਜੋ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਗਮ ਦੀ ਅੱਗ 'ਚ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਂ ਕਲ੍ਪਯਨ੍ਤੀਹ ਯੇ ਸਦਾ। ਸ੍ਵਦਾਰਨਿਰਤਾਨਾਂ ਚ ਯਾ ਗਤਿਸ੍ਤਾਮਵਾਪ੍ਨੁਹਿ
ਤੂੰ ਉਹ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾਂ-ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ऋਤੁਕਾਲੇ ਸ੍ਵਕਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਗਚ੍ਛਤਾਂ ਯਾ ਮਨੀषਿਣਾਮ੍। ਪਰਸ੍ਤ੍ਰੀਭ੍ਯੋ ਨਿਵृਤ੍ਤਾਨਾਂ ਤਾਂ ਗਤਿਂ ਵ੍ਰਜ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਤੂੰ ਉਹ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਗਿਆਨੀ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਾਮ੍ਨਾ ਯੇ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਗਤਮਤ੍ਸਰਾਃ। ਨਾਰੁਨ੍ਤੁਦਾਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ਮਿਣਾਂ ਯਾ ਗਤਿਸ੍ਤਾਮਵਾਪ੍ਨੁਹਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਤਿੱਖਾ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਅਤੇ ਮਾਫ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਿਸ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਹਾਲਤ ਤੂੰ ਵੀ ਹਾਸਲ ਕਰ।
ਮਧੁਮਾਂਸਾਨ੍ਨਿਵृਤ੍ਤਾਨਾਂ ਮਦਾਦ੍ਦृਮ੍ਭਾਤ੍ਤਥਾऽਨृਤਾਤ੍। ਪਰੋਪਤਾਪਾਦਨ੍ਯਾਯਾਤ੍ਤਾਂ ਗਤਿਂ ਵ੍ਰਜ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਹਾਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰ, ਜੋ ਉਹ ਲੋਕ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸ਼ਹਦ ਤੇ ਮਾਸ ਤੋਂ, ਨਸ਼ੇ, ਝੂਠ, ਧੋਖੇ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਅਤੇ ਅਨਿਆਇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।