ਸੋऽਹਮਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤੁਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਂ ਵਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਸਹਪੁਤ੍ਰੇਣ ਵੀਰੇਣ ਯਦਿ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਤੂੰ ਠੀਕ ਸਮਝੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰਲੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਆਗਿਆ ਜਾਂ ਰੱਖਿਆ ਲਵਾਂ।
ਸ ਰਾਜ੍ਞਾ ਸ੍ਵਯਮਾਚਾਰ੍ਯੋ ਭृਸ਼ਮਤ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤੋऽਰ੍ਜੁਨ। ਸਂਵਿਧਾਨਂ ਚ ਵਿਹਿਤਂ ਰਥਾਸ਼੍ਚ ਕਿਲ ਸਜ੍ਜਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਬਹੁਤ ਮੰਗਣ ਤੇ, ਆਚਾਰਯ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਸਾਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਥ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਕਰ੍ਣੋ ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਾ ਦ੍ਰੌਣਿਰ੍ਵृषਸੇਨਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਜਯਃ। ਕृਪਸ਼੍ਚ ਮਦ੍ਰਰਾਜਸ਼੍ਚ षਡੇਤੇऽਸ੍ਯ ਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਕਰਨ, ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਾ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਅਜੈਯ ਵ੍ਰਿਸ਼ਸੇਨ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੇ ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ—ਇਹ ਛੇ ਉਸ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯੋਧੇ ਹਨ।
ਸ਼ਕਟਃ ਪਦ੍ਮਕਸ਼੍ਚਾਰ੍ਧੋ ਵ੍ਯੂਹੋ ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਨਿਰ੍ਮਿਤਃ। ਪਦ੍ਮਕਰ੍ਣਿਕਮਧ੍ਯਸ੍ਥਃ ਸੂਚੀ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਜਯਦ੍ਰਥਃ
ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਅਧੀ ਰਥ ਤੇ ਅਧੀ ਕਮਲ ਵਾਲੀ ਵਿਉਹ ਰਚੀ ਹੈ; ਜਯਦ੍ਰਥ ਕਮਲ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿਚ, ਸੂਈ ਦੀ ਨੋਕ ਵਾਲੀ ਪਾਸੇ ਖੜਾ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਤੇ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੇ ਵੀਰੈਃ ਸਿਨ੍ਧੁਰਾਟ੍ ਸ ਸੁਦੁਰ੍ਮਦਃ। ਧਨੁष੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਵੀਰ੍ਯੇ ਚ ਪ੍ਰਾਣੇ ਚੈਵ ਤਥੌਰਸੇ
ਸਿੰਧੂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਬੜਾ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰੀ, ਉਥੇ ਵਿਰੋਧੀ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿਚ ਖੜਾ ਰਹੇਗਾ—ਧਨੁ, ਹਥਿਆਰ, ਜਾਨ ਤੇ ਛਾਤੀ ਵਿਚ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਅਵਿषਹ੍ਯਤਮਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾਃ ਪਾਰ੍ਥ षਡ੍ਰਥਾਃ। ਏਤਾਨਜਿਤ੍ਵਾ ਸਗਣਾਨ੍ਨੈਵ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯੋ ਜਯਦ੍ਰਥਃ
ਪਾਰਥ, ਇਹ ਛੇ ਰਥੀ ਬਿਲਕੁਲ ਅਜੈਯ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰੇ ਬਿਨਾ, ਜਯਦ੍ਰਥ ਤਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਤੇषਾਮੇਕੈਕਸ਼ੋ ਵੀਰ੍ਯਂ षਣ੍ਣਾਂ ਤ੍ਵਮਨੁਚਿਨ੍ਤਯ। ਸਹਿਤਾ ਹਿ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਜੇਤੁਮਞ੍ਜਸਾ
ਤੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਛੇ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬਲ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਇਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ।
ਭੂਯਸ੍ਤੁ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਨੀਤਿਮਾਤ੍ਮਹਿਤਾਯ ਵੈ। ਮਨ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞੈਃ ਸਚਿਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸੁਹृਦ੍ਭਿਃ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ, ਚਲਾਕ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹੋਰ ਵੀ ਸਲਾਹ ਦਿਆਂਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੰਮ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਤਵ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਭਗਵਨ੍ਕਿਂਨਾਵਾਪ੍ਤਂ ਰਣੇ ਮਮ। ਅਵਿषਹ੍ਯਂ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਕਿਂ ਜਾਨਨ੍ਮਾਂ ਵਿਗਰ੍ਹਸੇ
ਭਗਵਾਨ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਕੀ ਰਹਿ ਗਿਆ? ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਮੈਂ ਅਜੈਯ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਂਦਾ ਹੈਂ?
ਯਥਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ ਸ੍ਥਿਰਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰੇ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਚ ਯਥਾ ਜਲਮ੍। ਏਵਮੇਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਮੇ ਸਤ੍ਯਾਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ ਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਪਾਣੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਜਨਾਰਦਨ, ਮੇਰੀ ਕਸਮ ਨੂੰ ਸੱਚ ਜਾਣ।
ਮਾਵਮਂਸ੍ਥਾ ਮਮਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਮਾਵਮਂਸ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਗਾਣ੍ਡਿਵਮ੍। ਮਾਵਮਂਸ੍ਥਾ ਬਲਂ ਬਾਹ੍ਵੋਰ੍ਮਾਵਮਂਸ੍ਥਾ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍
ਮੇਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟ ਨਾ ਆਂਕ, ਗਾਂਡਿਵ ਨੂੰ ਘੱਟ ਨਾ ਆਂਕ, ਮੇਰੀ ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਬਲ ਨੂੰ ਘੱਟ ਨਾ ਆਂਕ, ਤੇ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਵੀ ਘੱਟ ਨਾ ਆਂਕ।
ਗਾਣ੍ਡੀਵਂ ਚ ਧਨੁਰ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਯੋਦ੍ਧਾ ਚਾਹਂ ਨਰਰ੍षਭ। ਤ੍ਵਂ ਚ ਯਨ੍ਤਾ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਕਿਨ੍ਨੁ ਸ੍ਯਾਦਜਿਤਂ ਮਯਾ
ਗਾਂਡਿਵ ਇਕ ਦਿਵਿਆ ਧਨੁ ਹੈ, ਮੈਂ ਯੋਧਾ ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ; ਤੂੰ ਰਥ ਦਾ ਸਾਰਥੀ ਹੈਂ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼—ਮੇਰੇ ਲਈ ਜਿੱਤ ਕਿਵੇਂ ਅਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਯਥਾਭਿਯਾਯ ਸਙ੍ਗ੍ਰਮਂ ਨ ਜਿਤੋ ਵੈ ਜਯਾਮਿ ਚ। ਤੇਨ ਸਤ੍ਯੇਨ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਹਤਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਜਯਦ੍ਰਥਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮੈਂ ਕਦੇ ਹਾਰਿਆ ਨਹੀਂ, ਉਸੀ ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਯਦ੍ਰਥ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਗੱਲ ਪੱਕੀ ਸਮਝ।
ਤ੍ਵਂ ਚ ਮਾਧਵ ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਤਥਾ ਪ੍ਰਤਿਵਿਧਾਸ੍ਯਸਿ। ਯਥਾ ਰਿਪੂਣਾਂ ਮਿषਤਾਂ ਪ੍ਰਮਥਿष੍ਯਾਮਿ ਸੈਨ੍ਧਵਮ੍
ਮਾਧਵ, ਤੂੰ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੈਂ ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਾਂ।
ਧ੍ਰੁਵਂ ਵੈ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਸਤ੍ਯਂ ਧ੍ਰੁਵਾ ਸਾਧੁषੁ ਸਨ੍ਨਤਿਃ। ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਧ੍ਰੁਵਾऽਪਿ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਧ੍ਰੁਵੋ ਨਾਰਾਯਣੇ ਜਯਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਚ ਸੱਚ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਚੰਗਿਆਂ ਵਿਚ ਨਿਮਰਤਾ ਪੱਕੀ ਹੈ, ਮਿਹਨਤੀ ਵਿਚ ਲੱਖਮੀ ਪੱਕੀ ਹੈ, ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਪੱਕੀ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਸ੍ਵਯਮਾਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਨਾ। ਸਨ੍ਦਿਦੇਸ਼ਾਰ੍ਜੁਨੋ ਨਰ੍ਦਨ੍ਵਾਸਵਿਃ ਕੇਸ਼ਵਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਵਾਸਵ ਦੇ ਪੁੱਤ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਯਥਾ ਪ੍ਰਭਾਤਾਂ ਰਜਨੀਂ ਕਲ੍ਪਿਤਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਰਥੋਤ੍ਤਮਃ। ਤਥਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਕृष੍ਣ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾ ਧ੍ਰੁਵਾ
ਜਿਵੇਂ ਸਵੇਰ ਲਈ ਵਧੀਆ ਰਥ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤੂੰ ਕੰਮ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੇਰੀ ਕਸਮ ਸਵੇਰ ਵਾਂਗ ਪੱਕੀ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ।
ਸ਼੍ਵਃ ਸ਼ਿਰਃ ਪਾਦਮੂਲਂ ਤੇ ਸੈਨ੍ਧਵਸ੍ਯਾਹृਤਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍। ਪਦ੍ਧ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਮਥਿਤਾਸਿ ਤ੍ਵਂ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਭਵ ਮਾ ਰੁਦਃ
ਕੱਲ੍ਹ ਸਿੰਧੂ ਰਾਜੇ ਦਾ ਸਿਰ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਆਵੇਗਾ; ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਰਦੇ ਵੇਖੇਂਗਾ—ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਰੋ ਨਾ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਗਤਃ ਸ਼ੂਰਃ ਸਤਾਂ ਗਤਿਮ੍। ਵਯਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਮੇਹ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਜੀਵਿਨਃ
ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਰੀਤ ਨਿਭਾ ਕੇ, ਤੇਰਾ ਬਹਾਦਰ ਪੁੱਤ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਅਸੀਂ ਤੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜੀਵਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਇਹੀ ਮਕਸਦ ਪਾਵਾਂ।
ਵ੍ਯੂਢੋਰਸ੍ਕੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰਨਿਵਰ੍ਤੀ ਰਿਪੁਵ੍ਰਜਾਤ੍। ਗਤਸ੍ਤਵ ਵਰਾਰੋਹੇ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਜ੍ਵਰਂ ਜਹਿ
ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ, ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਹਜੂਮ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਹਟਣ ਵਾਲਾ, ਸੁੰਦਰੋ, ਸਵਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ—ਤੂੰ ਦੁੱਖ ਛੱਡ ਦੇ।
ਅਨੁਯਾਤਸ਼੍ਚ ਪਿਤਰਂ ਮਾਤृਪਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੋ ਰਿਪੂਨ੍ਹਤ੍ਵਾ ਹਤਃ ਸ਼ੂਰੋ ਮਹਾਰਥਃ
ਉਸ ਬਹਾਦਰ, ਵੱਡੇ ਰਥ ਵਾਲੇ ਯੋਧੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਮਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਪਰ ਆਪ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਆਸ਼੍ਵਾਸਯ ਸ੍ਨੁषਾਂ ਰਾਜ੍ਞਿ ਮਾ ਸ਼ੁਚਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੇ ਭृਸ਼ਮ੍। ਸ਼੍ਵਃ ਪ੍ਰਿਯਂ ਸੁਮਹਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਭਵ ਨਨ੍ਦਿਨਿ
ਮਹਾਰਾਣੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਪੂਤਣੀ ਹੈ, ਸਾਂਤਵਨਾ ਦੇ; ਕਸ਼ਤਰੀ ਲਈ ਇੰਨਾ ਦੁਖ ਨਾ ਕਰ। ਕੱਲ੍ਹ ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਨੰਦਣੀ, ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂ।
ਯਤ੍ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਤਤ੍ਤਥਾ ਨ ਤਦਨ੍ਯਥਾ। ਚਿਕੀਰ੍षਿਤਂ ਹਿ ਤੇ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਨ ਭਵੇਜ੍ਜਾਤੁ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੋਰ ਨਹੀਂ। ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਯਦਿ ਚ ਮਨੁਜਪਨ੍ਨਗਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚਾ ਰਜਨਿਚਚਾਰਾਃ ਪਤਗਾਃ ਸੁਰਾਸੁਰਾਸ਼੍ਚ। ਰਣਗਤਮਭਿਯਾਨ੍ਤਿ ਸਿਨ੍ਧੁਰਾਜਂ ਨ ਸ ਭਵਿਤਾ ਸਹ ਤੈਰਪਿ ਪ੍ਰਭਾਤੇ
ਜੇ ਮਨੁੱਖ, ਸੱਪ, ਭੂਤ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ, ਪੰਛੀ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ—all ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਣ, ਤਾਂ ਵੀ ਸਵੇਰੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।
ਅਹੋ ਹ੍ਯਕਾਲੇ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨਂ ਕृਤਵਾਨਸਿ ਪੁਤ੍ਰਕ। ਵਿਹਾਯ ਫਲਕਾਲੇ ਮਾਂ ਸੁਗृਦ੍ਧਾਂ ਤਵ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇ
ਹਾਏ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਅਣਸਮੇਂ ਚਲਿਆ ਗਿਆ, ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਬਹੁਤ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਫਲ ਦੇ ਸਮੇਂ ਛੱਡ ਕੇ।
ਨੂਨਂ ਗਤਿਃ ਕृਤਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੈਰਪਿ ਸੁਦੁਰ੍ਵਿਦਾ। ਯਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਕੇਸ਼ਵੇ ਨਾਥੇ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇऽਨਾਥਵਦ੍ਧਤਃ
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਮੌਤ ਦਾ ਰਾਹ ਵਿਅਕਤੀ—even ਗਿਆਨੀ—ਲਈ ਵੀ ਸਮਝਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੂੰ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾ ਸਹਾਰੇ ਵਾਂਗ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਯਜ੍ਵਨਾਂ ਦਾਨਸ਼ੀਲਾਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਕृਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਚਰਿਤਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਾਣਾਂ ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥਾਵਗਾਹਿਨਾਮ੍
ਤੂੰ ਉਹ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦਾਨੀ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਜੀਵਨ ਜੀਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕृਤਜ੍ਞਾਨਾਂ ਵਦਾਨ੍ਯਾਨਾਂ ਗੁਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਿਣਾਮਪਿ। ਸਹਸ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਨਾਂ ਚ ਯਾ ਗਤਿਸ੍ਤਾਮਵਾਪ੍ਨੁਹਿ
ਤੂੰ ਉਹ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਜੋ ਉਪਕਾਰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ, ਦਿਲੋਂ ਦਾਨੀ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਾ ਗਤਿਰ੍ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਾਨਾਂ ਸ਼ੂਰਾਣਾਮਨਿਵਰ੍ਤਿਨਾਮ੍। ਹਤ੍ਵਾਰੀਨ੍ਨਿਹਤਾਨਾਂ ਚ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਤਾਂ ਗਤਿ ਵ੍ਰਜ
ਤੂੰ ਉਹ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਟ ਕੇ ਲੜਨ ਵਾਲੇ, ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਹਟਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਆਪ ਮਾਰੇ ਗਏ ਯੋਧੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਗੋਸਹਸ੍ਰਪ੍ਰਦਾਤॄਣਾਂ ਕ੍ਰਤੁਦਾਨਾਂ ਚ ਯਾ ਗਤਿਃ। ਨੈਵੇਸ਼ਿਕਂ ਚਾਭਿਮਤਂ ਦਦਤਾਂ ਯਾ ਗਤਿਃ ਸ਼ੁਭਾ
ਤੂੰ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਪੰਡਤਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।