ਅਥ ਸ਼ਙ੍ਖ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਭੇਰੀਭਿਃ ਪਣਵੈਃ ਸੈਨਿਕਾਸ੍ਤਥਾ। ਸਸੂਤਮਾਗਧਾ ਜਿष੍ਣੁਂ ਸ੍ਤੁਤਿਭਿਃ ਸਮਪੂਜਯਨ੍
ਫਿਰ ਸ਼ੰਖ, ਭੇਰੀਆਂ, ਪਣਵਾ ਤੇ ਸੈਨਿਕ, ਸੂਤ ਤੇ ਮਾਗਧਾਂ ਸਮੇਤ, ਜੀਸ਼ਨੁ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ।
ਤਦਾ ਭੀਮਂ ਬਲਂ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇਨ ਨਾਦੇਨ ਮੋਹਿਤਮ੍। ਤਾਵਕਂ ਤਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਵਿषਣ੍ਣਂ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮਹਾਰਾਜ, ਤੇਰੀ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਭੀਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਨਿਮਿਤ੍ਤੇ ਦੂਰਪਾਤਿਤ੍ਵੇ ਲਘੁਤ੍ਵੇ ਦृਢਵੇਧਨੇ। ਮਮ ਬ੍ਰਵੀਤੁ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿਸ਼ੇषਂ ਫਲ੍ਗੁਨਸ੍ਯ ਚ
ਮੈਨੂੰ ਬਤਾਵੋ ਕਿ ਫਾਲਗੁਨ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਖਾਸੀਅਤ ਕੀ ਹੈ—ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਦੂਰ ਤੱਕ ਜਾਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ, ਤੇਜ਼ੀ, ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤੀ।
ਵਿਦ੍ਯਾਵਿਸ਼ੇषਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਜ੍ਞਾਤੁਮਾਚਾਰ੍ਯ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ। ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯਾਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚੈਵ ਯਾਥਾਤਥ੍ਯਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮੇ
ਅਚਾਰਯ ਜੀ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਖਾਸੀਅਤ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਵੇ—ਅਰਜੁਨ ਤੇ ਮੇਰੀ ਯਥਾਰਥ ਸਮਰਥਾ ਮੈਨੂੰ ਸਚ ਸਚ ਦੱਸੋ।
ਸਮਮਾਚਾਰ੍ਯਕਂ ਤਾਤ ਤਵ ਚੈਵਾਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਚ। ਯੋਗਾਦ੍ਦੁਃਖੋषਿਤਤ੍ਵਾਚ੍ਚ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਤ੍ਤੋऽਧਿਕੋऽਰ੍ਜੁਨਃ
ਪਿਆਰੇ, ਤੇਰਾ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਸਿਖਲਾਈ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਜੋ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਕਠਿਨਾਈ ਸਹੀ, ਉਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਵਧ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨ ਤੁ ਤੇ ਯੁਧਿ ਸਨ੍ਤ੍ਰਾਸਃ ਕਾਰ੍ਯਃ ਪਾਰ੍ਥਾਤ੍ਕਥਞ੍ਚਨ। ਅਹਂ ਹਿ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਤਾਤ ਭਯਾਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਪਰ ਤੈਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਤੋਂ ਡਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹਰ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾਵਾਂਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਨ ਹਿ ਮਦ੍ਬਾਹੁਗੁਪ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਵਨ੍ਤ੍ਯਮਰਾ ਅਪਿ। ਵ੍ਯੂਹਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਂ ਵ੍ਯੂਹਂ ਯਂ ਪਾਰ੍ਥੋ ਨ ਤਰਿष੍ਯਤਿ
ਮੇਰੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠਾਂ ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ; ਮੈਂ ਐਸਾ ਬਿਉਂਤ ਬਣਾਵਾਂਗਾ ਜੋ ਅਰਜੁਨ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇਗਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਮਾਭੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਮਨੁਪਾਲਯ। ਪਿਤृਪੈਤਾਮਹਂ ਮਾਰ੍ਗਮਨੁਯਾਹਿ ਮਹਾਰਥ
ਇਸ ਲਈ, ਡਰ ਨਾ ਕਰਕੇ ਯੁੱਧ ਕਰ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਨਿਭਾ; ਪਿਤਾ ਤੇ ਦਾਦਾ ਦਾ ਰਸਤਾ ਫੋਲ, ਵੱਡੇ ਰਥੀ।
ਅਧੀਤਾ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵੇਦਾ ਅਗ੍ਨਯਃ ਸੁਹੁਤਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ। ਇष੍ਟਂ ਚ ਬਹੁਭਿਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਨ ਤੇ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਭਯਙ੍ਕਰਃ
ਤੂੰ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੈ ਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਬਹੁਤ ਯਜਨ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ—ਮੌਤ ਤੈਨੂੰ ਡਰਾਉਣੀ ਨਹੀਂ।
ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਮਾਨੁषੈਰ੍ਮਨ੍ਦੈਰ੍ਮਹਾਭਾਗ੍ਯਮਵਾਪ੍ਯ ਤੁ। ਭੁਜਵੀਰ੍ਯਾਰ੍ਜਿਤਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸ੍ਯਨੁਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਜੋ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਆਮ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣੀ ਔਖੀ ਹੈ, ਉਹ ਤੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ; ਆਪਣੀ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਉੱਚੇ ਦੇਵ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਵੇਂਗਾ।
ਕੁਰਵਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ਼੍ਚੈਵ ਵृष੍ਣਯੋऽਨ੍ਯੇ ਚ ਮਾਨਵਾਃ। ਅਹਂ ਚ ਸਹਪੁਤ੍ਰੇਣ ਅਧ੍ਰੁਵਾ ਇਤਿ ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਤਾਮ੍
ਕੁਰੁ, ਪਾਂਡਵ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਤੇ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ—ਇਹ ਸਭ ਅਸਥਿਰ ਹਨ, ਇਹ ਗੱਲ ਸਮਝ ਲੈ।
ਪਰ੍ਯਾਯੇਣ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਕਾਲੇਨ ਬਲਿਨਾ ਹਤਾਃ। ਪਰਲੋਕਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਃ ਸ੍ਵੈਃਸ੍ਵੈਃ ਕਰ੍ਮਭਿਰਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਸਭ ਨੂੰ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਸਮੇਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗੀ; ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਵਾਂਗੇ।
ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਯਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ ਵੀਰਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਤਾਨ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਪਸਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤਪ ਨਾਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਲੋਕ ਵਿਰਲੇ ਯੋਧੇ, ਜੋ ਯੋਧਾ ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਵੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਮਾਸ਼੍ਵਾਸਿਤੋ ਰਾਜਾ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜੇਨ ਸੈਨ੍ਧਵਃ। ਅਪਾਨੁਦਦ੍ਭਯਂ ਪਾਰ੍ਥਾਦ੍ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਚ ਮਨੋ ਦਧੇ
ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਇੰਝ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਸਿੰਧੂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਡਰ ਛੱਡ ਕੇ ਮਨ ਯੁੱਧ ਵੱਲ ਲਾ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਹਰ੍षਃ ਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਤਸ੍ਯ ਚਾਸੀਦ੍ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇ। ਵਾਦਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਧ੍ਵਨਿਸ਼੍ਚੋਗ੍ਰਃ ਸਿਂਹਨਾਦਰਵੈਃ ਸਹ
ਫਿਰ ਫੌਜਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ; ਵਾਧੇ-ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਆਵਾਜ਼ ਸਿੰਘਾਂ ਦੀ ਗਰਜ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਈ।
ਨੇਹ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭਵਤਾਂ ਤਥਾਵੀਰ੍ਯਂ ਧਨੁਰ੍ਧਰਮ੍। ਯੋऽਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਮਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਤਿਹਨ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਹਵੇ
ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚ ਮੈਂ ਕੋਈ ਐਸਾ ਧਨੁਧਾਰੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਜੋ ਵੱਡੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰ ਸਕੇ।
ਵਾਸੁਦੇਵਸਹਾਯਸ੍ਯ ਗਾਣ੍ਡੀਵਂ ਧੁਨ੍ਵਤੋ ਧਨੁਃ। ਕੋऽਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤਸ੍ਤਿष੍ਠੇਤ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਪਿ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਸਾਥ ਨਾਲ ਗਾਂਡੀਵ ਚਲਾਉਂਦੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੌਣ ਟਿਕ ਸਕਦਾ ਹੈ—even ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ ਇੰਦਰ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੋऽਪਿ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਯੋਧਿਨਃ ਪੁਰਾ। ਪਦਾਤਿਨਾ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਗਿਰੌ ਹਿਮਵਤਿ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜ ਤੇ ਪਾਰਥ ਨਾਲ ਪੈਦਲ ਯੋਧਾ ਵਜੋਂ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਹਿਰਣ੍ਯਪੁਰਵਾਸਿਨਾਮ੍। ਜਘਾਨੈਕਰਥੇਨੈਵ ਦੇਵਰਾਜਪ੍ਰਚੋਦਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਹਿਰਣਯਪੁਰ ਦੇ ਵਸਣ ਵਾਲੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ, ਇਕਲੇ ਰਥ ਤੇ, ਦੇਵ ਰਾਜ ਇੰਦਰ ਦੇ ਉਕਸਾਏ ਹੋਏ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਹਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਬਾਸੁਦੇਵੇਨ ਧੀਮਤਾ। ਸਾਮਰਾਨਪਿ ਲੋਕਾਂਸ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ਹਨ੍ਯਾਦਿਤਿ ਮਤਿਰ੍ਮਮ
ਕੌਂਤੀ ਪੁੱਤਰ, ਜੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਸਮਝਦਾਰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਯਕੀਨ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸੋऽਹਮਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤੁਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਂ ਵਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਸਹਪੁਤ੍ਰੇਣ ਵੀਰੇਣ ਯਦਿ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਤੂੰ ਠੀਕ ਸਮਝੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰਲੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਆਗਿਆ ਜਾਂ ਰੱਖਿਆ ਲਵਾਂ।
ਸ ਰਾਜ੍ਞਾ ਸ੍ਵਯਮਾਚਾਰ੍ਯੋ ਭृਸ਼ਮਤ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤੋऽਰ੍ਜੁਨ। ਸਂਵਿਧਾਨਂ ਚ ਵਿਹਿਤਂ ਰਥਾਸ਼੍ਚ ਕਿਲ ਸਜ੍ਜਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਬਹੁਤ ਮੰਗਣ ਤੇ, ਆਚਾਰਯ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਸਾਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਥ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਕਰ੍ਣੋ ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਾ ਦ੍ਰੌਣਿਰ੍ਵृषਸੇਨਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਜਯਃ। ਕृਪਸ਼੍ਚ ਮਦ੍ਰਰਾਜਸ਼੍ਚ षਡੇਤੇऽਸ੍ਯ ਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਕਰਨ, ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਾ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਅਜੈਯ ਵ੍ਰਿਸ਼ਸੇਨ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੇ ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ—ਇਹ ਛੇ ਉਸ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯੋਧੇ ਹਨ।
ਸ਼ਕਟਃ ਪਦ੍ਮਕਸ਼੍ਚਾਰ੍ਧੋ ਵ੍ਯੂਹੋ ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਨਿਰ੍ਮਿਤਃ। ਪਦ੍ਮਕਰ੍ਣਿਕਮਧ੍ਯਸ੍ਥਃ ਸੂਚੀ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਜਯਦ੍ਰਥਃ
ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਅਧੀ ਰਥ ਤੇ ਅਧੀ ਕਮਲ ਵਾਲੀ ਵਿਉਹ ਰਚੀ ਹੈ; ਜਯਦ੍ਰਥ ਕਮਲ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿਚ, ਸੂਈ ਦੀ ਨੋਕ ਵਾਲੀ ਪਾਸੇ ਖੜਾ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਤੇ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੇ ਵੀਰੈਃ ਸਿਨ੍ਧੁਰਾਟ੍ ਸ ਸੁਦੁਰ੍ਮਦਃ। ਧਨੁष੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਵੀਰ੍ਯੇ ਚ ਪ੍ਰਾਣੇ ਚੈਵ ਤਥੌਰਸੇ
ਸਿੰਧੂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਬੜਾ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰੀ, ਉਥੇ ਵਿਰੋਧੀ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿਚ ਖੜਾ ਰਹੇਗਾ—ਧਨੁ, ਹਥਿਆਰ, ਜਾਨ ਤੇ ਛਾਤੀ ਵਿਚ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਅਵਿषਹ੍ਯਤਮਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾਃ ਪਾਰ੍ਥ षਡ੍ਰਥਾਃ। ਏਤਾਨਜਿਤ੍ਵਾ ਸਗਣਾਨ੍ਨੈਵ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯੋ ਜਯਦ੍ਰਥਃ
ਪਾਰਥ, ਇਹ ਛੇ ਰਥੀ ਬਿਲਕੁਲ ਅਜੈਯ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰੇ ਬਿਨਾ, ਜਯਦ੍ਰਥ ਤਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਤੇषਾਮੇਕੈਕਸ਼ੋ ਵੀਰ੍ਯਂ षਣ੍ਣਾਂ ਤ੍ਵਮਨੁਚਿਨ੍ਤਯ। ਸਹਿਤਾ ਹਿ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਜੇਤੁਮਞ੍ਜਸਾ
ਤੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਛੇ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬਲ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਇਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ।
ਭੂਯਸ੍ਤੁ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਨੀਤਿਮਾਤ੍ਮਹਿਤਾਯ ਵੈ। ਮਨ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞੈਃ ਸਚਿਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸੁਹृਦ੍ਭਿਃ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ, ਚਲਾਕ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹੋਰ ਵੀ ਸਲਾਹ ਦਿਆਂਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੰਮ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਤਵ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਭਗਵਨ੍ਕਿਂਨਾਵਾਪ੍ਤਂ ਰਣੇ ਮਮ। ਅਵਿषਹ੍ਯਂ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਕਿਂ ਜਾਨਨ੍ਮਾਂ ਵਿਗਰ੍ਹਸੇ
ਭਗਵਾਨ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਕੀ ਰਹਿ ਗਿਆ? ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਮੈਂ ਅਜੈਯ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਂਦਾ ਹੈਂ?
ਯਥਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ ਸ੍ਥਿਰਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰੇ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਚ ਯਥਾ ਜਲਮ੍। ਏਵਮੇਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਮੇ ਸਤ੍ਯਾਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ ਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਪਾਣੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਜਨਾਰਦਨ, ਮੇਰੀ ਕਸਮ ਨੂੰ ਸੱਚ ਜਾਣ।