ਸੋਦ੍ਵੇਗਾ ਇਵ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਨ੍ਯਾਃ ਪਰਮਸ਼ੋਭਨਾਃ। ਅਪਾਕ੍ਰਾਮਨ੍ਤ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵृਦ੍ਧ ਇਤ੍ਯੇਵ ਚਿਨ੍ਤਯਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਸੁੰਦਰ ਧੀਆਂ ਘਬਰਾਈਆਂ ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਈਆਂ, ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਕਿ ਉਹ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਹੈ।
ਵृਦ੍ਧਃ ਪਰਮਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਵਲੀਪਲਿਤਧਾਰਣਃ। ਕਿਕਾਰਣਮਿਹਾਯਾਤੋ ਨਿਰ੍ਲਜ੍ਜੋ ਭਰਤਰ੍षਭਃ
ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਉੱਚ ਧਰਮ ਵਾਲਾ, ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਲਕੀਰਾਂ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ—ਇਹ ਭਰਤ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸੂਰਮਾ ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਆਇਆ ਹੈ, ਬੇਸ਼ਰਮੀ ਨਾਲ?
ਮਿਥ੍ਯਾਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞੋ ਲੋਕੇषੁ ਕਿਂ ਵਦਿष੍ਯਤਿ ਭਾਰਤ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀਤਿ ਭੀष੍ਮੋ ਹਿ ਵृਥੈਵ ਪ੍ਰਥਿਤੋ ਭੁਵਿ
ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹੋਣ ਦੀ ਝੂਠੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਬਾਰੇ ਲੋਕ ਕੀ ਕਹਿਣਗੇ? ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭੀष੍ਮਸ਼੍ਚੁਕ੍ਰੋਧ ਭਾਰਤ
ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਭੀष੍ਮਸ੍ਤਦਾ ਸ੍ਵਯਂ ਕਨ੍ਯਾ ਵਰਯਾਮਾਸ ਤਾਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਉਵਾਚ ਚ ਮਹੀਪਾਲਾਨ੍ਰਾਜਞ੍ਜਲਦਨਿਃਸ੍ਵਨਃ
ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਪ ਉਹ ਧੀਆਂ ਚੁਣ ਲੀਆਂ ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਂਗ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਰਥਮਾਰੋਪ੍ਯ ਤਾਃ ਕਨ੍ਯਾ ਭੀष੍ਮਃ ਪ੍ਰਹਰਤਾਂ ਵਰਃ। ਆਹੂਯ ਦਾਨਂ ਕਨ੍ਯਾਨਾਂ ਗੁਣਵਦ੍ਭ੍ਯਃ ਸ੍ਮृਤਂ ਬੁਧੈਃ
ਭੀਸ਼ਮ, ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਨੇ ਉਹ ਧੀਆਂ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਲੀਆਂ ਤੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਗੁਣਵਾਨ ਨੂੰ ਧੀਆਂ ਦੇਣਾ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਵਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਲਙ੍ਕृਤ੍ਯ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਪ੍ਰਦਾਯ ਚ ਧਨਾਨ੍ਯਪਿ। ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯਪਰੇ ਕਨ੍ਯਾਂ ਮਿਥੁਨੇਨ ਗਵਾਮਪਿ
ਉਹ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਸਜਾ ਕੇ, ਧਨ ਵੀ ਦੇ ਕੇ, ਕੁਝ ਵਾਰੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਜੋੜੇ ਨਾਲ ਵੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਤ੍ਤੇਨ ਕਥਿਤੇਨਾਨ੍ਯੇ ਬਲੇਨਾਨ੍ਯੇऽਨੁਮਾਨ੍ਯ ਚ। ਪ੍ਰਮਤ੍ਤਾਮੁਪਯਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਯੇ ਸ੍ਵਯਮਨ੍ਯੇ ਚ ਵਿਨ੍ਦਤੇ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਦਾਮ ਦੇ ਕੇ, ਕੁਝ ਜਬਰ ਨਾਲ ਜਾਂ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਕੁਝ ਬੇਖ਼ਿਆਲ ਹੋਣ ਤੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਆਪਣੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਆਰ੍षਂ ਵਿਧਿਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਦਾਰਾਨ੍ਵਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਚਾਪਰੇ। ਅष੍ਟਮਂ ਤਮਥੋ ਵਿਤ੍ਤ ਵਿਵਾਹਂ ਕਵਿਭਿਰ੍ਵृਤਮ੍
ਕੁਝ ਲੋਕ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਆਹ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅੱਠਵਾਂ, ਧਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਂਵਰਂ ਤੁ ਰਾਜਨ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ਤ੍ਯੁਪਯਾਨ੍ਤਿ ਚ। ਪ੍ਰਮਥ੍ਯ ਤੁ ਹृਤਾਮਾਹੁਰ੍ਜ੍ਯਾਯਸੀਂ ਧਰ੍ਮਵਾਦਿਨਃ
ਰਾਜਵੰਸ਼ੀ ਲੋਕ ਸਵਯੰਵਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਬਰ ਨਾਲ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਤਾ ਇਮਾਃ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾ ਜਿਹੀਰ੍षਾਮਿ ਬਲਾਦਿਤਃ। ਤੇ ਯਤਧ੍ਵਂ ਪਰਂ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਜਯਾਯੇਤਰਾਯ ਵਾ
ਏ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਇਹ ਤਰੀਕੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਬਲ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ, ਜਿੱਤੋ ਜਾਂ ਹਾਰੋ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹੀਪਾਲਾਨ੍ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਂ ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਃ ਕਨ੍ਯਾਃ ਸ ਕੌਰਵ੍ਯੋ ਰਥਮਾਰੋਪ੍ਯ ਚ ਸ੍ਵਕਮ੍। ਆਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਚ ਸ ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਾਯਾਚ੍ਛੀਘ੍ਰਂ ਕਨ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਤਾਃ
ਉਹ ਕੌਰਵ, ਸਾਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰ ਕੇ, ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਲ ਪਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮੁਤ੍ਪੇਤੁਰਮਰ੍षਿਤਾਃ। ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ਤਃ ਸ੍ਵਕਾਨ੍ਬਾਹੂਨ੍ਦਸ਼ਨ੍ਤੋ ਦਸ਼ਨਚ੍ਛਦਾਨ੍
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉਠ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਫੜਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਹੋਠਾਂ ਨੂੰ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਦਬਾਉਂਦੇ ਹੋਏ।
ਤੇषਾਮਾਭਰਣਾਨ੍ਯਾਸ਼ੁ ਤ੍ਵਰਿਤਾਨਾਂ ਵਿਮੁਞ੍ਚਤਾਮ੍। ਆਮੁਞ੍ਚਤਾਂ ਚ ਵਰ੍ਮਾਣਿ ਸਂਭ੍ਰਮਃ ਸੁਮਹਾਨਭੂਤ੍
ਜਦ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਬਕਤਰ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਹਲਚਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਾਰਾਣਾਮਿਵ ਸਂਪਾਤੋ ਬਭੂਵ ਜਨਮੇਜਯ। ਭੂषਣਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕਵਚਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਜਨਮੇਜਯ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਬਕਤਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਿੱਖਰੇ ਹੋਏ, ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਇਕੱਠ ਹੋਣ ਵਰਗਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਵਰ੍ਮਭਿਰ੍ਭੂषਣੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਯਦ੍ਬਿਰਿਤਸ੍ਤਤਃ। ਸਕ੍ਰੋਧਾਮਰ੍षਜਿਹ੍ਮਭ੍ਰੂਕषਾਯੀਕृਤਲੋਚਨਾਃ
ਬਕਤਰ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਇधर-ਉਧਰ ਪਏ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ, ਭ੍ਰੂਆਂ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਰੰਜ ਨਾਲ ਟੇਢੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਸੂਤੋਪਕ੍ਲृਪ੍ਤਾਨ੍ ਰੁਚਿਰਾਨ੍ਸਦਸ਼੍ਵੈਰੁਪਕਲ੍ਪਿਤਾਨ੍। ਰਥਾਨਾਸ੍ਥਾਯ ਤੇ ਵੀਰਾਃ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਹਰਣਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਹ ਵੀਰ, ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ ਜੋ ਸੁਤਾਂ ਵਲੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਤੇ ਚੰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ।
ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਮਥ ਕੌਰਵ੍ਯਮਨੁਸਸ੍ਰੁਰੁਦਾਯੁਧਾਃ। ਤਤਃ ਸਮਭਵਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਤੇषਾਂ ਤਸ੍ਯ ਚ ਭਾਰਤ। ਏਕਸ੍ਯ ਚ ਬਹੂਨਾਂ ਚ ਤੁਮੁਲਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍
ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹੋ ਕੇ, ਕੌਰਵ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਏ ਜਦ ਉਹ ਚਲ ਪਿਆ; ਫਿਰ ਉਸ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ, ਭਾਰਤ, ਇੱਕ ਵੱਲੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ, ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਹਲਚਲ ਭਰੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ।
ਤੇ ਤ੍ਵਿषੂਨ੍ਦਸ਼ਸਾਹਸ੍ਰਾਂਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯੁਗਪਦਾਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍। ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਤਾਨਾਸ਼ੁ ਭੀष੍ਮਃ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਥਾऽਨ੍ਤਰਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਹੀ ਵਾਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰ ਉਸ ਵੱਲ ਸੁੱਟੇ; ਪਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰੋਕ ਲਏ।
ਅਚ੍ਛਿਨਚ੍ਛਰਵਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾ ਲੋਮਵਾਹਿਨਾ। ਤਤਸ੍ਤੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਲੰਮੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਉਹ ਤੀਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ; ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਵਵृषੁਃ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਵਰ੍षੇਣੇਵਾਦ੍ਰਿਮਮ੍ਬੁਦਾਃ। ਸ ਤਂ ਬਾਣਮਯਂ ਵਰ੍षਂ ਸ਼ਰੈਰਾਵਾਰ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਪਾ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਤੀਰ-ਵਰਖਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਕ ਲਈ।
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮਹੀਪਾਲਾਨ੍ਪਰ੍ਯਵਿਧ੍ਯਤ੍ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ। ਏਕੈਕਸ੍ਤੁ ਤਤੋ ਭੀष੍ਮਂ ਰਾਜਨ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਪਞ੍ਚਭਿਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦ ਦਿੱਤਾ; ਤੇ ਹਰ ਰਾਜੇ ਨੇ, ਰਾਜਨ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।
ਸ ਚ ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿਵਿਵ੍ਯਾਧ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਪਰਾਕ੍ਰਮਨ੍। ਤਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਾਸੀਤ੍ਤੁਮੁਲਂ ਘੋਰਂ ਦੇਵਾਸੁਰੋਪਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੋ-ਦੋ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਮਾਰਿਆ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਖਾਈ; ਉਹ ਲੜਾਈ ਬੜੀ ਹਲਚਲ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਸੀ, ਦੇਵਾਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਰਗੀ।
ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਲੋਕਵੀਰਾਣਾਂ ਸ਼ਰਸ਼ਕ੍ਤਿਸਮਾਕੁਲਮ੍। ਸ ਧਨੂਂषਿ ਧ੍ਵਜਾਗ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍ਮਾਣਿ ਚ ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ
ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਵਿਰਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਤੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਧਨੁਸ਼, ਝੰਡਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ, ਬਕਤਰ ਅਤੇ ਸਿਰਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸਮਰੇ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਤਸ੍ਯਾਤਿਪੁਰੁषਂ ਕਰ੍ਮ ਲਾਘਵਂ ਰਥਚਾਰਿਣਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਰਥੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕਰਾਮਾਤ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਸੀ।
ਰਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚਾਤ੍ਮਨਃ ਸਂਖ੍ਯੇ ਸ਼ਤ੍ਰਵੋऽਪ੍ਯਭ੍ਯਪੂਜਯਨ੍। `ਅਕ੍ਸ਼ਤਃ ਕ੍ਸ਼ਪਯਿਤ੍ਵਾਨ੍ਯਾਨਸਙ੍ਖ੍ਯੇਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਸਨ; ਬੇਹਿਸਾਬ ਵਿਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਵੀ ਉਹ ਅਣਛੁਹਾ ਰਹਿਆ, ਬੇਅੰਤ ਸ਼ੌਰਤ ਵਾਲਾ।
ਆਨਿਨਾਯ ਸ ਕਾਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਸੁਤਾਃ ਸਾਗਰਗਾਸੁਤਃ।' ਤਾਨ੍ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਤੁ ਰਣੇ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਃ
ਫਿਰ, ਕਾਸੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਸਮੁੰਦਰ-ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤ ਵੱਲੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਕਨ੍ਯਾਭਿਃ ਸਹਿਤਃ ਪ੍ਰਾਯਾਦ੍ਭਾਰਤੋ ਭਾਰਤਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ। ਤਤਸ੍ਤਂ ਪृष੍ਠਤੋ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਾਲ੍ਵਰਾਜੋ ਮਹਾਰਥਃ
ਕਨਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਭਾਰਤ ਵੱਲ ਭੀਸ਼ਮ ਚਲ ਪਿਆ; ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਸ਼ਾਲਵਾ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਇਆ।
ਅਭ੍ਯਗਚ੍ਛਦਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਭੀष੍ਮਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਰਣੇ। ਵਾਰਣਂ ਜਘਨੇ ਭਿਨ੍ਦਨ੍ਦਨ੍ਤਾਭ੍ਯਾਮਪਰੋ ਯਥਾ
ਅਟੱਲ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ਾਲਵਾ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਆਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੂਜਾ ਹਾਥੀ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੈ।