ਵਿषਣ੍ਣਵਦਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍। ਨੇਤ੍ਰੈਰਨਿਮਿषੈਰ੍ਦੀਨਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵੈਕ੍ਸ਼ਨ੍ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਸਭ ਨੇ, ਉੱਦੇਸ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਧਨੰਜਯਾ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਬਿਨਾ ਝਪਕੇ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਤੱਕਦੇ ਰਹੇ।
ਪ੍ਰਤਿਲਭ੍ਯ ਤਤਃ ਸਂਜ੍ਞਾਂ ਵਾਸਵਿਃ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਃ। ਕਮ੍ਪਮਾਨੋ ਜ੍ਵਰੇਣੇਵ ਨਿਃਸ਼੍ਵਸਂਸ਼੍ਚ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਹੋਸ਼ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਵਾਸਵੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਬੁਖਾਰ ਵਾਂਗ ਕੰਪਦਾ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਭਾਰੀ ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ।
ਪਾਣਿਂ ਪਾਣੌ ਵਿਨਿष੍ਪਿष੍ਯ ਦਨ੍ਤਾਨ੍ਕਟਕਟਾਯ੍ਯ ਚ। `ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਖਾਂ ਭ੍ਰੁਕੁਟੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕ੍ਰੋਧਸਂਰਕ੍ਤਲੋਚਨਃ'। ਉਨ੍ਮਤ੍ਤ ਇਵ ਵਿਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਨ੍ਨਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮੋੜਿਆ, ਦੰਦ ਕਟਕਟਾਏ, ਭੌਂਹਾਂ ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ, ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ, ਪਾਗਲ ਵਾਂਗ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੱਕ ਕੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸਤ੍ਯਂ ਵਃ ਪ੍ਰਤਿਜਾਨਾਮਿ ਸ਼੍ਵੋऽਸ੍ਮਿ ਹਨ੍ਤਾऽਜਯਦ੍ਰਥਮ੍। ਨ ਚੇਦ੍ਵਧਭਯਾਦ੍ਭੀਤੋ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਹਾਸ੍ਯਤਿ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚੀ ਕਸਮ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ: ਜੇ ਜਯਦਰਥ ਮੌਤ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਧਾਰਤਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਤੋਂ ਭੱਜ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਕੱਲ੍ਹ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਨ ਚਾਸ੍ਮਾਞ੍ਸ਼ਰਣਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਕृष੍ਣਂ ਵਾ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਭਵਨ੍ਤਂ ਵਾ ਮਹਾਰਾਜ ਸ਼੍ਵੋऽਸ੍ਮਿ ਹਨ੍ਤਾ ਜਯਦ੍ਰਥਮ੍
ਜੇ ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ, ਮਹਾਰਾਜ, ਸਹਾਰਾ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ, ਤਾਂ ਕੱਲ੍ਹ ਮੈਂ ਜਯਦਰਥ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਪ੍ਰਿਯਕਰਂ ਮਯਿ ਵਿਸ੍ਮृਤਸੌਹृਦਮ੍। ਪਾਪਂ ਬਾਲਵਧੇ ਹੇਤੁਂ ਸ਼੍ਵੋऽਸ੍ਮਿ ਹਨ੍ਤਾ ਜਯਦ੍ਰਥਮ੍
ਜੋ ਧਾਰਤਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਭੁੱਲ ਗਿਆ, ਤੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ—ਕੱਲ੍ਹ ਮੈਂ ਜਯਦਰਥ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਰਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਸ਼੍ਚ ਤਂ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਯੇ ਮਾਂ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕੇਚਨ। ਅਪਿ ਦ੍ਰੋਣਕृਪੌ ਰਾਜਞ੍ਛਾਦਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਾਞ੍ਛਰੈਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜੇ, ਭਾਵੇਂ ਦ੍ਰੋਣ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਪਾ ਹੋਣ, ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਯਦ੍ਯੇਤਦੇਵਂ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਾਃ। ਮਾ ਸ੍ਮ ਪੁਣ੍ਯਕृਤਾਂ ਲੋਕਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਂ ਸ਼ੂਰਸਮ੍ਮਤਾਨ੍
ਜੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਨਾ ਤਾਂ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਨਾ ਹੀ ਵੀਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ।
ਯੇ ਲੋਕਾ ਮਾਤृਹਨ੍ਤॄਣਾਂ ਯੇ ਚਾਪਿ ਪਿਤृਘਾਤਿਨਾਮ੍। ਗੁਰੁਦਾਰਗਤਾਨਾਂ ਯੇ ਪਿਸ਼ੁਨਾਨਾਂ ਚ ਯੇ ਸਦਾ
ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਬੁਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੁਗਲੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਲੋਕ ਮਿਲਦੇ ਹਨ—
ਸਾਧੂਨਸੂਯਤਾਂ ਯੇ ਚ ਯੇ ਚਾਪਿ ਪਰਿਵਾਦਿਨਾਮ੍। ਯੇ ਚ ਨਿਕ੍ਸ਼ੇਪਹਨ੍ਤॄਣਾਂ ਯੇ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਘਾਤਿਨਾਮ੍
ਜੋ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਈਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਝਗੜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ amanat ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਭਰੋਸਾ ਤੋੜਦੇ ਹਨ—
ਭੁਕ੍ਤਪੂਰ੍ਵਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਯੇ ਚ ਨਿਨ੍ਦਤਾਮਘਸ਼ਂਸਿਨਾਮ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨਾਨਾਂ ਚ ਯੇ ਲੋਕਾ ਯੇ ਚ ਗੋਘਾਤਿਨਾਮਪਿ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਤੀ ਹੋਈ ਔਰਤ ਨੂੰ ਬੁਰਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਗਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ—
ਪਾਯਸਂ ਵਾ ਯਵਾਨ੍ਨਂ ਵਾ ਸ਼ਾਕਂ ਕृਸਰਮੇਵ ਵਾ। ਸਂਯਾਵਾਪੂਪਮਾਂਸਾਨਿ ਯੇ ਚ ਲੋਕਾ ਵृਥਾਸ਼੍ਨਤਾਮ੍। ਤਾਨਨ੍ਹਾਯਾਧਿਗਚ੍ਛੇਯਂ ਨ ਚੇਦ੍ਧਨ੍ਯਾਂ ਜਯਦ੍ਰਥਮ੍
ਜੋ ਵਿਅਰਥ ਹੀ ਦੂਧ, ਜੌ ਦਾ ਭੋਜਨ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਖੀਰ, ਆਟੇ ਦੀਆਂ ਰੋਟੀਆਂ ਜਾਂ ਮਾਸ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ ਜੇ ਜੈਦਰਥ ਨੂੰ ਨਾ ਜਿੱਤ ਸਕਾਂ।
ਵੇਦਾਧ੍ਯਾਯਿਨਮਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਂਸ਼ਿਤਂ ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਅਵਮਨ੍ਯਮਾਨੋ ਯਾਨ੍ਯਾਤਿ ਵृਦ੍ਧਾਨ੍ਸਾਧੂਨ੍ਗੁਰੂਂਸ੍ਤਥਾ
ਜੋ ਵਧੀਆ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਵੱਡਿਆਂ, ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਸ੍ਪृਸ਼ਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਗਾਂ ਚ ਪਾਦੇਨਾਗ੍ਨਿਂ ਚ ਯਾ ਭਵੇਤ੍। ਯਾऽਪ੍ਸੁ ਸ਼੍ਲੇष੍ਮ ਪੁਰੀषਂ ਚ ਮੂਤ੍ਰਂ ਵਾ ਮੁਞ੍ਚਤਾਂ ਗਤਿਃ। ਤਾਂ ਗਚ੍ਛੇਯਂ ਗਤਿਂ ਕष੍ਟਾਂ ਨ ਚੇਦ੍ਧਨ੍ਯਾਂ ਜਯਦ੍ਰਥਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਗਾਂ ਜਾਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪੈਰ ਨਾਲ ਛੁਹਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਕਫ, ਗੰਦ ਜਾਂ ਪਿਸ਼ਾਬ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਠਿਨ ਮੌਤ ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ ਜੇ ਜੈਦਰਥ ਨੂੰ ਨਾ ਜਿੱਤ ਸਕਾਂ।
ਨਗ੍ਨਸ੍ਯ ਸ੍ਨਾਯਮਾਨਸ੍ਯ ਯਾ ਚ ਵਨ੍ਧ੍ਯਾऽਤਿਥੇਰ੍ਗਤਿਃ। ਉਤ੍ਕੋਚਿਨਾਂ ਮृषੋਕ੍ਤੀਨਾਂ ਵਞ੍ਚਕਾਨਾਂ ਚ ਯਾ ਗਤਿਃ
ਨੰਗਾ ਹੋ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬਾਂਝ ਔਰਤ, ਆਦਰ ਨਾ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਮਹਿਮਾਨ, ਚੋਰ, ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਧੋਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ—
ਆਤ੍ਮਾਪਹਾਰਿਣਾਂ ਯਾ ਚ ਯਾ ਚ ਮਿਥ੍ਯਾਭਿਸ਼ਂਸਿਨਾਮ੍। ਭृਤ੍ਯੈਃ ਸਨ੍ਦृਸ਼੍ਯਮਾਨਾਨਾਂ ਪੁਤ੍ਰਦਾਰਾਸ਼੍ਰਿਤੈਸ੍ਤਥਾ
ਆਪਣੀ ਹੀ ਜਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਝੂਠੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰਾਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਆਸਰੇ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—
ਅਸਂਵਿਭਜ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਾਣਾਂ ਯਾ ਗਤਿਰ੍ਮਿष੍ਟਮਸ਼੍ਨਤਾਮ੍। ਤਾਂ ਗਚ੍ਛੇਯਂ ਗਤਿਂ ਘੋਰਾਂ ਨ ਚੇਦ੍ਧਨ੍ਯਾਂ ਜਯਦ੍ਰਥਮ੍
ਜੋ ਮਿੱਠਾ ਭੋਜਨ ਗਰੀਬਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਨਾ ਕਰਕੇ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਮੌਤ ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ ਜੇ ਜੈਦਰਥ ਨੂੰ ਨਾ ਜਿੱਤ ਸਕਾਂ।
ਸਂਸ਼੍ਰਿਤਂ ਚਾਪਿ ਯਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾਧੁਂ ਤਦ੍ਵਚਨੇ ਰਤਮ੍। ਨ ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਨृਸਂਸਾਤ੍ਮਾ ਨਿਨ੍ਦਤੇ ਚੋਪਕਾਰਿਣਮ੍
ਜੋ ਨੇਕ ਆਦਮੀ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਸਰਾ ਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਿਲ ਕਰੂੜ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਉਪਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਅਰ੍ਹਤੇ ਪ੍ਰਾਤਿਵੇਸ਼੍ਯਾਯ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਯੋ ਨ ਦਦਾਤਿ ਚ। ਅਨਰ੍ਹੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵृषਲੀਪਤਯੇ ਤਥਾ
ਜੋ ਲਾਇਕ ਪੜੋਸੀ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਜਾਂ ਜੋ ਅਣਲਾਇਕ ਨੂੰ ਜਾਂ ਨੀਚ ਜਾਤੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਮਦ੍ਯਪੋ ਭਿਨ੍ਨਮਰ੍ਯਾਦਃ ਕृਤਘ੍ਨੋ ਭਰ੍ਤृਨਿਨ੍ਦਕਃ। ਤੇषਾਂ ਗਤਿਮਿਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਨ ਚੇਦ੍ਧਾਨ੍ਯਾਂ ਜਯਦ੍ਰਥਮ੍
ਜੋ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਹੱਦਾਂ ਲੰਘਦੇ ਹਨ, ਉਪਕਾਰ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ ਜੇ ਜੈਦਰਥ ਨੂੰ ਨਾ ਜਿੱਤ ਸਕਾਂ।
ਭੁਞ੍ਜਾਨਾਨਾਂ ਤੁ ਸਵ੍ਯੇਨ ਉਤ੍ਸਙ੍ਗੇ ਚਾਪਿ ਖਾਦਤਾਮ੍। ਪਾਲਾਸ਼ਮਾਸਨਂ ਚੈਵ ਤਿਨ੍ਦੁਕੈਰ੍ਦਨ੍ਤਧਾਵਨਮ੍
ਜੋ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੰਨ੍ਹਾ ਨੇ ਉਕੜੀ ਬੈਠ ਕੇ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਲਾਸ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਤਿੰਦੂਕ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਯੇ ਚਾਵਰ੍ਜਯਤਾਂ ਲੋਕਾਃ ਸ੍ਵਪਤਾਂ ਚ ਤਥੋषਸਿ। ਸ਼ੀਤਭੀਤਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਰਣਭੀਤਾਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਃ
ਜੋ ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਿਧ ਰੁਤੂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸੌਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਠੰਡੀ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਯੋਧੇ ਜੰਗ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ—
ਏਕਕੂਪੋਦਕਗ੍ਰਾਮੇ ਵੇਦਧ੍ਵਨਿਵਿਵਰ੍ਜਿਤੇ। षਣ੍ਮਾਸਂ ਤਤ੍ਰ ਵਸਤਾਂ ਤਥਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਨਿਨ੍ਦਤਾਮ੍
ਜੋ ਇੱਕ ਕੁਆਂ ਵਾਲੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਵੇਦ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਦਿਵਾਮੈਥੁਨਿਨਾਂ ਚਾਪਿ ਦਿਵਸੇषੁ ਚ ਸ਼ੇਰਤੇ। ਅਗਾਰਦਾਹਿਨਾਂ ਚੈਵ ਗਰਦਾਨਾਂ ਚ ਯੇ ਮਤਾਃ
ਜੋ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦਿਨ ਦਿਨ ਸੌਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਜ਼ਹਿਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—
ਅਗ੍ਨ੍ਯਾਤਿਥ੍ਯਵਿਹੀਨਾਸ਼੍ਚ ਗੋਪਾਨੇषੁ ਚ ਵਿਘ੍ਨਦਾਃ। ਰਜਸ੍ਵਲਾਂ ਸੇਵਯਨ੍ਤਃ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਲ੍ਕੇਨ ਦਾਯਿਨਃ
ਜੋ ਅੱਗ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਰਸਮਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਗਾਂ ਦੀ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਰਜਸਵਲਾ ਔਰਤ ਨਾਲ ਸੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਦਾਮ ਲੈ ਕੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—
ਯਾ ਚ ਵੈ ਬਹੁਯਾਜਿਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਸ਼੍ਵਵृਤ੍ਤਿਨਾਮ੍। ਆਸ੍ਯਮੈਥੁਨਿਕਾਨਾਂ ਚ ਯੇ ਦਿਵਾਮੈਥੁਨੇ ਰਤਾਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਭਾਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਈ ਯਜਨ ਕੀਤੇ ਹੋਣ, ਕੁੱਤੇ ਵਾਂਗ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਸੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸੰਗ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਯੋ ਵੈ ਲੋਭਾਦ੍ਦਦਾਤਿ ਨ। ਤੇषਾਂ ਗਤਿਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼੍ਵੋ ਨ ਹਨ੍ਯਾਂ ਜਯਦ੍ਰਥਮ੍
ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵਾਅਦਾ ਕਰਕੇ ਲੋਭ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਸੱਚੀ ਦਾਤ ਨਾ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੇ ਮੈਂ ਕੱਲ੍ਹ ਜਯਦ੍ਰਥ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਕਦੀਰ ਮੇਰੀ ਹੋਵੇ।
ਧਰ੍ਮਾਦਪੇਤਾ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਮਯਾ ਨਾਤ੍ਰਾਨੁਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ। ਯੇ ਚਾਨੁਕੀਰ੍ਤਿਤਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਗਤਿਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਮ੍
ਜੋ ਹੋਰ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਜ਼ਿਕਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ—ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਕਦੀਰ ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਪਾ ਲਵਾਂ।
ਯਦਿ ਵ੍ਯੁष੍ਟਾਮਿਮਾਂ ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਸ਼੍ਵੋ ਨ ਹਨ੍ਯਾਂ ਜਯਦ੍ਰਥਮ੍। ਇਮਾਂ ਚਾਪ੍ਯਪਰਾਂ ਭੂਯਃ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਮੇ ਨਿਬੋਧਤ
ਜੇ ਇਹ ਰਾਤ ਲੰਘ ਜਾਣ ਤੇ ਮੈਂ ਕੱਲ੍ਹ ਜਯਦ੍ਰਥ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰਿਆ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਹੋਰ ਇੱਕ ਵਚਨ ਸੁਣੋ।
ਯਦ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨ ਹਤ੍ਤੇ ਪਾਪੇ ਸੂਰ੍ਯੋऽਸ੍ਤਮੁਪਯਾਸ੍ਯਤਿ। ਇਹੈਵ ਸਮ੍ਪ੍ਰਵੇष੍ਟਾऽਹਂ ਜ੍ਵਲਿਤਂ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍
ਜੇ ਉਹ ਪਾਪੀ ਜਿਉਂਦਾ ਰਹੇ ਤੇ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਅੱਗ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਵਾਂ।