ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪੁਰੁषਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੇ ਨਿਹਤੇ ਭੂਰਿਤੇਜਸਿ। ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰੇਤਕਾਰ੍ਯਾਣ੍ਯਕਾਰਯਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੱਡੀ ਰੌਣਕ ਵਾਲਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਬਰ ਸ਼ੇਰ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਵਾਏ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਂ ਚ ਤਦਾ ਬਾਲਮਪ੍ਰਾਪ੍ਤਯੌਵਨਮ੍। ਕੁਰੁਰਾਜ੍ਯੇ ਮਹਾਬਾਹੁਰਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਫਿਰ, ਮਹਾਂਬਲੀ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ, ਜੋ ਅਜੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਸੀ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਨਹੀਂ ਆਈ ਸੀ, ਨੂੰ ਕੁਰੁ ਰਾਜਗੱਦੀ ਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਃ ਸ ਤਦਾ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਵਚਨੇ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਅਨ੍ਵਸ਼ਾਸਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਪਿਤृਪੈਤਾਮਹਂ ਪਦਮ੍
ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਪਿਤਾ ਤੇ ਦਾਦਾ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤੀ ਰਾਜਗੱਦੀ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ।
ਹਤੇ ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦੇ ਭੀष੍ਮੋ ਬਾਲੇ ਭ੍ਰਾਤਰਿ ਕੌਰਵ। ਪਾਲਯਾਮਾਸ ਤਦ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾ ਮਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਚਿਤਰਾਂਗਦ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੇ ਨੌਜਵਾਨ ਕੌਰਵ ਭਰਾ ਲਈ ਰਾਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਤਥਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਂ ਤੁ ਵਰ੍ਤਮਾਨਂ ਸੁਖੇऽਤੁਲੇ।' ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਯੌਵਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਧੀਮਤਾਂ ਵਰਃ। ਭੀष੍ਮੋ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਵਾਹਾਯਾਕਰੋਨ੍ਮਤਿਮ੍
ਜਦੋਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਬੇਮਿਸਾਲ ਆਰਾਮ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਜਵਾਨੀ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਭੀਸ਼ਮ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਵਿਆਹ ਲਈ ਸੋਚਿਆ।
ਅਥ ਕਾਸ਼ਿਪਤੇਰ੍ਭੀष੍ਮਃ ਕਨ੍ਯਾਸ੍ਤਿਸ੍ਰੋऽਪ੍ਸਰੋਪਮਾਃ। ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਸਹਿਤਾ ਰਾਜਨ੍ਵृਣ੍ਵਾਨਾ ਵੈ ਸ੍ਵਯਂਵਰਮ੍
ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਕਾਸੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਧੀਆਂ, ਜੋ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਸੀ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਸਵਯੰਵਰ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਤਤਃ ਸ ਰਥਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਰਥੇਨੈਕੇਨ ਸ਼ਤ੍ਰੁਜਿਤ੍। ਜਗਾਮਾਨੁਮਤੇ ਮਾਤੁਃ ਪੁਰੀਂ ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਥਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਇਕੱਲਾ ਰਥ 'ਚ ਵਾਰਾਣਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਮੁਦਿਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਤਃ ਸਮੁਪਾਗਤਾਨ੍। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕਨ੍ਯਾਸ੍ਤਾਸ਼੍ਵੈ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਉਥੇ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਆਏ ਹੋਏ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇ ਉਹ ਧੀਆਂ ਵੀ ਦੇਖੀਆਂ।
ਤਾਸਾਂ ਕਾਮੇਨ ਸਂਮਤ੍ਤਾਃ ਸਹਿਤਾਃ ਕਾਸ਼ਿਕੋਸਲਾਃ। ਵਙ੍ਗਾਃ ਪੁਣ੍ਡ੍ਰਾਃ ਕਲਿਙ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਾਂ ਪੁਰੀਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਹ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਕਾਸੀ, ਕੋਸ਼ਲ, ਵੰਗ, ਪੁੰਡ੍ਰ ਤੇ ਕਲਿੰਗ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਮਾਨੇषੁ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਤੁ ਤਦਾ ਨਾਮਸੁ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਏਕਾਕਿਨਂ ਤਦਾ ਭੀष੍ਮਂ ਵृਦ੍ਧਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਨਨ੍ਦਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਉਚਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਇਕੱਲਾ ਤੇ ਵਧੀਕ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਉਥੇ ਖੜਾ ਸੀ।
ਸੋਦ੍ਵੇਗਾ ਇਵ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਨ੍ਯਾਃ ਪਰਮਸ਼ੋਭਨਾਃ। ਅਪਾਕ੍ਰਾਮਨ੍ਤ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵृਦ੍ਧ ਇਤ੍ਯੇਵ ਚਿਨ੍ਤਯਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਸੁੰਦਰ ਧੀਆਂ ਘਬਰਾਈਆਂ ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਈਆਂ, ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਕਿ ਉਹ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਹੈ।
ਵृਦ੍ਧਃ ਪਰਮਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਵਲੀਪਲਿਤਧਾਰਣਃ। ਕਿਕਾਰਣਮਿਹਾਯਾਤੋ ਨਿਰ੍ਲਜ੍ਜੋ ਭਰਤਰ੍षਭਃ
ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਉੱਚ ਧਰਮ ਵਾਲਾ, ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਲਕੀਰਾਂ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ—ਇਹ ਭਰਤ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸੂਰਮਾ ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਆਇਆ ਹੈ, ਬੇਸ਼ਰਮੀ ਨਾਲ?
ਮਿਥ੍ਯਾਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞੋ ਲੋਕੇषੁ ਕਿਂ ਵਦਿष੍ਯਤਿ ਭਾਰਤ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀਤਿ ਭੀष੍ਮੋ ਹਿ ਵृਥੈਵ ਪ੍ਰਥਿਤੋ ਭੁਵਿ
ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹੋਣ ਦੀ ਝੂਠੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਬਾਰੇ ਲੋਕ ਕੀ ਕਹਿਣਗੇ? ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭੀष੍ਮਸ਼੍ਚੁਕ੍ਰੋਧ ਭਾਰਤ
ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਭੀष੍ਮਸ੍ਤਦਾ ਸ੍ਵਯਂ ਕਨ੍ਯਾ ਵਰਯਾਮਾਸ ਤਾਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਉਵਾਚ ਚ ਮਹੀਪਾਲਾਨ੍ਰਾਜਞ੍ਜਲਦਨਿਃਸ੍ਵਨਃ
ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਪ ਉਹ ਧੀਆਂ ਚੁਣ ਲੀਆਂ ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਂਗ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਰਥਮਾਰੋਪ੍ਯ ਤਾਃ ਕਨ੍ਯਾ ਭੀष੍ਮਃ ਪ੍ਰਹਰਤਾਂ ਵਰਃ। ਆਹੂਯ ਦਾਨਂ ਕਨ੍ਯਾਨਾਂ ਗੁਣਵਦ੍ਭ੍ਯਃ ਸ੍ਮृਤਂ ਬੁਧੈਃ
ਭੀਸ਼ਮ, ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਨੇ ਉਹ ਧੀਆਂ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਲੀਆਂ ਤੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਗੁਣਵਾਨ ਨੂੰ ਧੀਆਂ ਦੇਣਾ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਵਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਲਙ੍ਕृਤ੍ਯ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਪ੍ਰਦਾਯ ਚ ਧਨਾਨ੍ਯਪਿ। ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯਪਰੇ ਕਨ੍ਯਾਂ ਮਿਥੁਨੇਨ ਗਵਾਮਪਿ
ਉਹ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਸਜਾ ਕੇ, ਧਨ ਵੀ ਦੇ ਕੇ, ਕੁਝ ਵਾਰੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਜੋੜੇ ਨਾਲ ਵੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਤ੍ਤੇਨ ਕਥਿਤੇਨਾਨ੍ਯੇ ਬਲੇਨਾਨ੍ਯੇऽਨੁਮਾਨ੍ਯ ਚ। ਪ੍ਰਮਤ੍ਤਾਮੁਪਯਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਯੇ ਸ੍ਵਯਮਨ੍ਯੇ ਚ ਵਿਨ੍ਦਤੇ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਦਾਮ ਦੇ ਕੇ, ਕੁਝ ਜਬਰ ਨਾਲ ਜਾਂ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਕੁਝ ਬੇਖ਼ਿਆਲ ਹੋਣ ਤੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਆਪਣੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਆਰ੍षਂ ਵਿਧਿਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਦਾਰਾਨ੍ਵਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਚਾਪਰੇ। ਅष੍ਟਮਂ ਤਮਥੋ ਵਿਤ੍ਤ ਵਿਵਾਹਂ ਕਵਿਭਿਰ੍ਵृਤਮ੍
ਕੁਝ ਲੋਕ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਆਹ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅੱਠਵਾਂ, ਧਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਂਵਰਂ ਤੁ ਰਾਜਨ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ਤ੍ਯੁਪਯਾਨ੍ਤਿ ਚ। ਪ੍ਰਮਥ੍ਯ ਤੁ ਹृਤਾਮਾਹੁਰ੍ਜ੍ਯਾਯਸੀਂ ਧਰ੍ਮਵਾਦਿਨਃ
ਰਾਜਵੰਸ਼ੀ ਲੋਕ ਸਵਯੰਵਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਬਰ ਨਾਲ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਤਾ ਇਮਾਃ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾ ਜਿਹੀਰ੍षਾਮਿ ਬਲਾਦਿਤਃ। ਤੇ ਯਤਧ੍ਵਂ ਪਰਂ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਜਯਾਯੇਤਰਾਯ ਵਾ
ਏ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਇਹ ਤਰੀਕੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਬਲ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ, ਜਿੱਤੋ ਜਾਂ ਹਾਰੋ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹੀਪਾਲਾਨ੍ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਂ ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਃ ਕਨ੍ਯਾਃ ਸ ਕੌਰਵ੍ਯੋ ਰਥਮਾਰੋਪ੍ਯ ਚ ਸ੍ਵਕਮ੍। ਆਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਚ ਸ ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਾਯਾਚ੍ਛੀਘ੍ਰਂ ਕਨ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਤਾਃ
ਉਹ ਕੌਰਵ, ਸਾਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰ ਕੇ, ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਲ ਪਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮੁਤ੍ਪੇਤੁਰਮਰ੍षਿਤਾਃ। ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ਤਃ ਸ੍ਵਕਾਨ੍ਬਾਹੂਨ੍ਦਸ਼ਨ੍ਤੋ ਦਸ਼ਨਚ੍ਛਦਾਨ੍
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉਠ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਫੜਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਹੋਠਾਂ ਨੂੰ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਦਬਾਉਂਦੇ ਹੋਏ।
ਤੇषਾਮਾਭਰਣਾਨ੍ਯਾਸ਼ੁ ਤ੍ਵਰਿਤਾਨਾਂ ਵਿਮੁਞ੍ਚਤਾਮ੍। ਆਮੁਞ੍ਚਤਾਂ ਚ ਵਰ੍ਮਾਣਿ ਸਂਭ੍ਰਮਃ ਸੁਮਹਾਨਭੂਤ੍
ਜਦ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਬਕਤਰ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਹਲਚਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਾਰਾਣਾਮਿਵ ਸਂਪਾਤੋ ਬਭੂਵ ਜਨਮੇਜਯ। ਭੂषਣਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕਵਚਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਜਨਮੇਜਯ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਬਕਤਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਿੱਖਰੇ ਹੋਏ, ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਇਕੱਠ ਹੋਣ ਵਰਗਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਵਰ੍ਮਭਿਰ੍ਭੂषਣੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਯਦ੍ਬਿਰਿਤਸ੍ਤਤਃ। ਸਕ੍ਰੋਧਾਮਰ੍षਜਿਹ੍ਮਭ੍ਰੂਕषਾਯੀਕृਤਲੋਚਨਾਃ
ਬਕਤਰ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਇधर-ਉਧਰ ਪਏ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ, ਭ੍ਰੂਆਂ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਰੰਜ ਨਾਲ ਟੇਢੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਸੂਤੋਪਕ੍ਲृਪ੍ਤਾਨ੍ ਰੁਚਿਰਾਨ੍ਸਦਸ਼੍ਵੈਰੁਪਕਲ੍ਪਿਤਾਨ੍। ਰਥਾਨਾਸ੍ਥਾਯ ਤੇ ਵੀਰਾਃ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਹਰਣਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਹ ਵੀਰ, ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ ਜੋ ਸੁਤਾਂ ਵਲੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਤੇ ਚੰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ।
ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਮਥ ਕੌਰਵ੍ਯਮਨੁਸਸ੍ਰੁਰੁਦਾਯੁਧਾਃ। ਤਤਃ ਸਮਭਵਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਤੇषਾਂ ਤਸ੍ਯ ਚ ਭਾਰਤ। ਏਕਸ੍ਯ ਚ ਬਹੂਨਾਂ ਚ ਤੁਮੁਲਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍
ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹੋ ਕੇ, ਕੌਰਵ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਏ ਜਦ ਉਹ ਚਲ ਪਿਆ; ਫਿਰ ਉਸ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ, ਭਾਰਤ, ਇੱਕ ਵੱਲੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ, ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਹਲਚਲ ਭਰੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ।
ਤੇ ਤ੍ਵਿषੂਨ੍ਦਸ਼ਸਾਹਸ੍ਰਾਂਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯੁਗਪਦਾਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍। ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਤਾਨਾਸ਼ੁ ਭੀष੍ਮਃ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਥਾऽਨ੍ਤਰਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਹੀ ਵਾਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰ ਉਸ ਵੱਲ ਸੁੱਟੇ; ਪਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰੋਕ ਲਏ।