ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸ਼ਤੈਰੀਜਂ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰ੍ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ। ਯਸ਼੍ਚ ਵਿਪ੍ਰਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਕਰੇ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਯਗ ਕਰੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ।
ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨੁਕਮ੍ਪਨਃ। `ਸਰ੍ਵਦ੍ਵੀਪਾਨਵष੍ਟਭ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾ ਧਰ੍ਮੇਣ ਪਾਲਯਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਰਾਜ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਤੇ ਦਇਆ ਦਿਖਾਈ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਸਾਰੇ ਟਾਪੂਆਂ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਕਾਇਮ ਕੀਤਾ।
ਸ ਨਿਰ੍ਗਲਂ ਮੁਖ੍ਯਤਮਮਸ਼੍ਵਮੇਧਸ਼ਤਂ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਆਜਹਾਰ ਸੁਰੇਸ਼ਸ੍ਯ ਹਵਿषਾ ਮੁਦਮਾਹਰਨ੍। ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰੀਜੇ ਬਹੁਗੁਣੈਰ੍ਨृਪਃ
ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਲਈ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਈ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੇ ਉੱਤਮ ਯਗ ਕਰੇ।
ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸੇऽਜਯਦ੍ਰਾਮਃ ਸਰ੍ਵਰੋਗਾਂਸ਼੍ਚ ਦੇਹਿਨਾਮ੍। ਸਤਤਂ ਗੁਣਸਮ੍ਪਨ੍ਨੋ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਃ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ
ਰਾਮ ਨੇ ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਰਿਹਾ।
ਅਤਿਸਰ੍ਵਾਣਿ ਭੂਤਾਨਿ ਰਾਮੋ ਦਾਸ਼ਰਥਿਰ੍ਬਭੌ। ऋषੀਣਾਂ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਚ ਮਾਨੁषਾਣਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਹ ਵਾਸੋऽਭੂਦ੍ਰਾਮੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ
ਰਾਮ, ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ — ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ — ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਿਆ। ਜਦ ਰਾਮ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਭ ਇਕਠੇ ਵੱਸਦੇ ਸਨ।
ਨਾਹੀਯਤ ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਨ ਤਦਾ ਵ੍ਯਥਾ। ਪ੍ਰਾਣਾਪਾਨੌ ਸਮਾਵਾਸ੍ਤਾਂ ਰਾਮੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਘਟਾਅ ਜਾਂ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਜਦ ਰਾਮ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਪ੍ਰਾਣ ਤੇ ਅਪਾਨ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਸਨ।
ਪਰ੍ਯਦੀਪ੍ਯਨ੍ਤ ਤੇਜਾਂਸਿ ਤਦਾऽਨਰ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਨਾਭਵਨ੍। ਦੀਰ੍ਘਾਯੁषਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਯੁਵਾ ਨ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਕੋਈ ਮੁਸੀਬਤ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਤੇ ਕੋਈ ਜਵਾਨ ਨਹੀਂ ਮਰਦਾ ਸੀ।
ਵੇਦੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਸੁਪ੍ਰੀਤਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਦਿਵੌਕਸਃ। ਹਵ੍ਯਂ ਕਵ੍ਯਂ ਚ ਵਿਵਿਧਂ ਨਿष੍ਪੂਰ੍ਤਂ ਹੁਤਮੇਵ ਚ
ਦੇਵਤਾ ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ।
ਅਦਂਸ਼ਮਸ਼ਕਾ ਦੇਸ਼ਾ ਨष੍ਟਵ੍ਯਾਲਸਰੀਸृਪਾਃ। ਨਾਪ੍ਯੁ ਪ੍ਰਾਣਭृਤਾਂ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਨਾਕਾਲੇ ਜ੍ਵਲਨੋऽਦਹਤ੍
ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਕੱਟਣ ਵਾਲੇ ਕੀੜੇ ਤੇ ਮੱਛਰ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਤੇ ਖਤਰਨਾਕ ਸੱਪ ਤੇ ਰੇਂਗਣ ਵਾਲੇ ਜੰਤੂ ਗਾਇਬ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਆਪਣੀ ਵਾਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਸੀ, ਤੇ ਅੱਗ ਵੀ ਗਲਤ ਸਮੇਂ ਨਹੀਂ ਸੜਦੀ ਸੀ।
ਅਧਰ੍ਮਰੁਚਯੋ ਲੁਬ੍ਧਾ ਮੂਰ੍ਖਾ ਵਾ ਨਾਭਵਂਸ੍ਤਦਾ। ਸ਼ਿष੍ਟੇष੍ਟਪ੍ਰਾਜ੍ਞਕਰ੍ਮਾਣਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਰ੍ਣਾਸ੍ਤਦਾऽਭਵਨ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਅਧਰਮ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਲਾਲਚੀ ਤੇ ਮੂਰਖ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਸਾਰੇ ਵਰਗ ਚੰਗੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਸਿਆਣਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਚਲਦੇ ਸਨ।
ਸ੍ਵਧਾਂ ਪੂਜਾਂ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ੋਭਿਰ੍ਜਨਸ੍ਥਾਨੇ ਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਤਾਮ੍। ਪ੍ਰਾਦਾਨ੍ਨਿਹਤ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਪਿਤृਦੇਵੇਭ੍ਯ ਈਸ਼੍ਵਰਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਪੂਜਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ।
ਸਹਸ੍ਰਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪੁਰੁषਾ ਦਸ਼ਵਰ੍षਸ਼ਤਾਯੁषਃ। ਨ ਚ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਃ ਕਨਿष੍ਠੇਭ੍ਯਸ੍ਤਦਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ ਕੁਰ੍ਵਤੇ
ਮਰਦ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸੌ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਪਰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੱਡੇ ਲੋਕ ਛੋਟਿਆਂ ਲਈ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਸ਼੍ਯਾਮੋ ਯੁਵਾ ਲੋਹਿਤਾਕ੍ਸ਼ੋ ਮਤ੍ਤਮਾਤਙ੍ਗਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਆਜਾਨੁਬਾਹੁਃ ਸੁਭੁਜਃ ਸਿਂਹਸ੍ਕਨ੍ਧੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਹ ਕਾਲਾ, ਜਵਾਨ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਵਰਗਾ ਤਾਕਤਵਰ, ਲੰਬੇ ਬਾਹਾਂ, ਸੁੰਦਰ ਬਾਂਹਾਂ, ਸਿੰਘ ਵਰਗਾ ਮੋਢਾ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ਵਰ੍षਸ਼ਤਾਨਿ ਚ। ਸਰ੍ਵਭੂਤਮਨਃਕਾਨ੍ਤੋ ਰਾਮੋ ਰਾਜ੍ਯਮਕਾਰਯਤ੍
ਰਾਮ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਦਸ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਰਾਮੋ ਰਾਮੋ ਰਾਮ ਇਤਿ ਪ੍ਰਜਾਨਾਮਭਵਤ੍ਕਥਾ। ਰਾਮਭੂਤਂ ਜਗਦਭੂਦ੍ਰਾਮੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ
ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਹਮੇਸ਼ਾ 'ਰਾਮ, ਰਾਮ, ਰਾਮ' ਦੀ ਗੱਲ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਜਦ ਰਾਮ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦੁਨੀਆਂ ਰਾਮ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ ਸੀ।
ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਾਃ ਪ੍ਰਜਾ ਰਾਮਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਨੀਤ੍ਵਾ ਦਿਵਂ ਗਤਃ। ਆਤ੍ਮੇਚ੍ਛਯਾ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਰਾਜਵਂਸ਼ਮਿਹਾष੍ਟਧਾ
ਰਾਮ ਨੇ ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਾ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਅਠ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਰਾਜ-ਵੰਸ਼ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ।
ਸ ਚੇਨ੍ਮਮਾਰ ਸृਞ੍ਜਯ ਚਤੁਰ੍ਭਦ੍ਰਤਰਸ੍ਤ੍ਵਯਾ। ਪੁਤ੍ਰਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਤਰਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਮਾ ਪੁਤ੍ਰਮਨੁਤਪ੍ਯਥਾਃ। ਅਯਜ੍ਵਾਨਮਦਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯਮਭਿ ਸ਼੍ਵੈਤ੍ਯੇਤ੍ਯੁਦਾਹਰਤ੍
ਜੇ ਉਹ ਮਰ ਗਿਆ, ਸ੍ਰੰਜਯਾ, ਉਹ ਚਾਰ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਦੁੱਖ ਨਾ ਕਰ। ਜੋ ਯਜਨ ਤੇ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਲੋਕ ਉਸ ਬਾਰੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: 'ਉਹ ਕੁੱਤੇ ਵਰਗਾ ਹੈ।'
ਰਾਜਾऽਪਿ ਵਿਵਿਧੈਰਿष੍ਟ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਵਿਵਿਧਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ'। ਗਤਃ ਪੁਣ੍ਯਕृਤਾਂ ਲੋਕਾਨ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਯ ਸ੍ਵਯਸ਼ਸਾ ਦਿਸ਼ਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਸਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਈ।
ਸ ਚੇਨ੍ਮਮਾਰ ਸृਞ੍ਜਯ ਚਤੁਰ੍ਭਦ੍ਰਤਰਸ੍ਤ੍ਵਯਾ। ਪੁਤ੍ਰਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਤਰਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਮਾ ਪੁਤ੍ਰਮਨੁਤਪ੍ਯਥਾਃ। ਅਯਜ੍ਵਾਨਮਦਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯਮਭਿ ਸ਼੍ਵੈਤ੍ਯੇਤ੍ਯੁਦਾਹਰਤ੍
ਜੇ ਉਹ ਮਰ ਗਿਆ, ਸ੍ਰੰਜਯਾ, ਉਹ ਚਾਰ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਦੁੱਖ ਨਾ ਕਰ। ਜੋ ਯਜਨ ਤੇ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਲੋਕ ਉਸ ਬਾਰੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: 'ਉਹ ਕੁੱਤੇ ਵਰਗਾ ਹੈ।'
ਨਾਭਾਗਮਮ੍ਬਰੀषਂ ਚ ਮृਤਂ ਸृਞ੍ਜਯ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਮ। ਯਃ ਸਹਸ੍ਰਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਚੈਕਸ੍ਤ੍ਵਯੋਧਯਤ੍
ਸ੍ਰੰਜਯਾ, ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਨਾਭਾਗ ਤੇ ਅੰਬਰੀਸ਼ ਮਰ ਗਏ—ਉਹ ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਜਿਗੀषਮਾਣਾਃ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਸਮਨ੍ਤਾਦ੍ਵੈਰਿਣੋऽਭ੍ਯਯੁਃ। ਅਸ੍ਤ੍ਰਯੁਦ੍ਧਵਿਦੋ ਘੋਰਾਃ ਸृਜਨ੍ਤਸ਼੍ਚਾਸ਼ਿਵਾ ਗਿਰਃ
ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਭਿਆਨਕ ਵੈਰੀ ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਉਸਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਬੋਲ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਬਲਲਾਘਵਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਭਿਸ੍ਤੇषਾਂ ਸੋऽਸ੍ਤ੍ਰਬਲੇਨ ਚ। ਛਤ੍ਰਾਯੁਧਧ੍ਵਜਰਥਾਂਸ਼੍ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਸਾਨ੍ਗਤਵ੍ਯਥਃ
ਉਹ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਚਲਾਕੀ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਨਾਲ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਕਲਾ ਨਾਲ, ਡਰ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਛਤਰੇ, ਹਥਿਆਰ, ਝੰਡੇ ਤੇ ਰਥ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ।
ਤ ਏਨਂ ਮੁਕ੍ਤਸਨ੍ਨਾਹਾਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਞ੍ਜੀਵਿਤੈषਿਣਃ। ਸ਼ਰਣ੍ਯਮੀਯੁਃ ਸ਼ਰਣਂ ਤਵ ਸ੍ਮ ਇਤਿ ਵਾਦਿਨਃ
ਉਹ ਯੋਧੇ, ਜਿੰਦ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸਾਮਾਨ ਉਤਾਰ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆਏ ਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, 'ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।'
ਸ ਤੁ ਤਾਨ੍ਵਸ਼ਗਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਜਿਤ੍ਵਾ ਚੇਮਾਂ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾਮ੍। ਈਜੇ ਯਜ੍ਞਸ਼ਤੈਰਿष੍ਟੈਰ੍ਯਥਾ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਤਥਾऽਨਘਃ
ਉਹ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਸੈਂਕੜੇ ਯਜਨ ਕੀਤੇ।
ਬੁਭੁਜੁਃ ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਪਨ੍ਨਮਨ੍ਨਮਨ੍ਯੇ ਜਨਾਃ ਸਦਾ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯਜ੍ਞੇ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਸਨ੍ਤृਪ੍ਤਾਃ ਪਰਮਾਰ੍ਚਿਤਾਃ
ਹੋਰ ਲੋਕ ਹਰ ਵੇਲੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨੈਮਤਾਂ ਵਾਲਾ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਉਸ ਯਜਨ ਵਿਚ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਮੋਦਕਾਨ੍ਪੂਰਿਕਾਪੂਪਾਨ੍ਸ੍ਵਾਦੁਪੂਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ष੍ਕੁਲੀਃ। ਕਰਮ੍ਭਾਨ੍ਪृਥੁਮृਦ੍ਵੀਕਾ ਅਨ੍ਨਾਨਿ ਸੁਕृਤਾਨਿ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਮਿੱਠੇ ਲੱਡੂ, ਪੂੜੀਆਂ, ਪੂਪੇ, ਮਿੱਠੀਆਂ ਤੇ ਭਰੀਆਂ ਸ਼ਸ਼ਕੁਲੀਆਂ, ਕਰੰਬ, ਵਾਫ਼ਰ ਮਿਟ्ठੀਆਂ ਮੰਜ਼, ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਸੀ।
ਸੂਪਾਨ੍ਮੈਰੇਯਕਾਪੂਪਾਨ੍ਰਾਗषਾਡਵਪਾਨਕਾਨ੍। ਮृष੍ਟਾਨ੍ਨਾਨਿ ਸੁਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਮृਦੂਨਿ ਸੁਰਭੀਣਿ ਚ
ਉੱਥੇ ਦਾਲਾਂ, ਮਦਿਰਾ ਵਾਲੀਆਂ ਪੂੜੀਆਂ, ਮਸਾਲਿਆਂ ਤੇ ਖੱਟੇ-ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਵਾਲੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਸੁਧਰੇ ਹੋਏ, ਨਰਮ ਤੇ ਸੁਗੰਧੀਦਾਰ ਭੋਜਨ ਮਿਲਦੇ ਸਨ।
ਘृਤਂ ਮਧੁ ਪਯਸ੍ਤੋਯਂ ਦਧੀਨਿ ਰਸਵਨ੍ਤਿ ਚ। ਫਲਂ ਮੂਲਂ ਸੁਸ੍ਵਾਦੁ ਦ੍ਵਿਜਾਸ੍ਤਤ੍ਰੋਪਭੁਞ੍ਜਤੇ
ਘਿਉ, ਸ਼ਹਦ, ਦੁੱਧ, ਪਾਣੀ, ਮਿੱਠੜੇ ਦਹੀਂ, ਫਲ ਤੇ ਮੂਲ—all ਸੁਆਦਲੇ—ਇਹ ਸਭ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਉੱਥੇ ਖਾਧੇ।
ਮਦਨੀਯਾਨਿ ਪਾਪਾਨਿ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਚਾਤ੍ਮਨਃ ਸੁਖਮ੍। ਅਪਿਬਨ੍ਤ ਯਥਾਕਾਮਂ ਪਾਨਪਾ ਗੀਤਵਾਦਿਤੈਃ
ਨਸ਼ੇ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀਣੀਆਂ ਜਾਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸੁਖ ਲਈ, ਉਹ ਮਨਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪੀਦੇ ਰਹੇ, ਗੀਤ-ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਰੌਣਕ ਵਿਚ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਮ ਗਾਥਾ ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਕ੍ਸ਼ੀਬਾ ਹृष੍ਟਾਃ ਪਠਨ੍ਤਿ ਚ। ਨਾਭਾਗਸ੍ਤੁਤਿਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਨਨृਤੁਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉੱਥੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿਚ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ, ਸ਼ਲੋਕ ਪੜ੍ਹਦੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਨਾਚਦੇ, ਨਾਭਾਗ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ।