ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਤਿ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਯੌਵਨਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭੇ। ਸ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਰ੍ਧੀਮਾਨ੍ਕਾਲਧਰ੍ਮਮੁਪੇਯਿਵਾਨ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਜਵਾਨੀ 'ਚ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਕਾਲ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਤੇ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੌ ਭੀष੍ਮਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦਮਰਿਨ੍ਦਨਮ੍। ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਵੈ ਰਾਜ੍ਯੇ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾ ਮਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਜਦ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੀ ਸਲਾਹ 'ਤੇ ਚਿਤਰਾਂਗਦ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਰਾਜਗੱਦੀ 'ਤੇ ਬਠਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਤੁ ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦਃ ਸ਼ੌਰ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍। ਮਨੁष੍ਯਂ ਨ ਹਿ ਮੇਨ ਸ ਕਂਚਿਤ੍ਸਦृਸ਼ਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਚਿਤਰਾਂਗਦ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ੂਰਤਾ ਕਰਕੇ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ ਸੀ।
ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍ਤਂ ਸੁਰਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਮਨੁष੍ਯਾਨਸੁਰਾਂਸ੍ਤਥਾ। ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰਾਜੋ ਬਲਵਾਂਸ੍ਤੁਲ੍ਯਨਾਮਾऽਭ੍ਯਯਾਤ੍ਤਦਾ
ਜਦ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵੀ ਚਿਤਰਾਂਗਦ ਸੀ, ਉਸ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।
ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਸਦृਸ਼ਨਾਮਾਸਿ ਯੁਦ੍ਧਂ ਦੇਹਿ ਨृਪਾਤ੍ਮਜ। ਨਾਮ ਵਾऽਨ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਯਦਿ ਯੁਦ੍ਧਂ ਨ ਦਾਸ੍ਯਸਿ
'ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਨਾਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਮੈਨੂੰ ਲੜਾਈ ਦੇ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਜੇ ਤੂੰ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਹੋਰ ਨਾਮ ਰੱਖ ਲੈ।'
ਤ੍ਵਯਾਹਂ ਯੁਦ੍ਧਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਤ੍ਸਕਾਸ਼ਂ ਤੁ ਨਾਮਤਃ। ਆਗਤੋਸ੍ਮਿ ਵृਥਾऽऽਭਾष੍ਯ ਨ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਾਮ ਤੇ ਮਮ
'ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਇਸ ਲਈ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਜੇ ਤੂੰ ਇਨਕਾਰ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਤੇਰਾ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਰ੍ਜਮਾਨੌ ਤੌ ਹਿਰਣ੍ਵਤ੍ਯਾਸ੍ਤਟਂ ਗਤੌ'। ਤੇਨਾਸ੍ਯ ਸੁਮਹਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਬਭੂਵ ਹ
ਇਹ ਗਰਜਦੇ ਹੋਏ, ਦੋਵੇਂ ਹਿਰਣਵਤੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਗਏ; ਉਥੇ, ਕੁਰੁਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ।
ਤਯੋਰ੍ਬਲਵਤੋਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਕੁਰੁਮੁਖ੍ਯਯੋਃ। ਨਦ੍ਯਾਸ੍ਤੀਰੇ ਹਿਰਣ੍ਵਤ੍ਯਾਃ ਸਮਾਸ੍ਤਿਸ੍ਰੋऽਭਵਦ੍ਰਣਃ
ਉਥੇ, ਹਿਰਣਵਤੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗਾਂ ਹੋਈਆਂ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵਿਮਰ੍ਦੇ ਤੁਮੁਲੇ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵਰ੍षਸਮਾਕੁਲੇ। ਮਾਯਾਧਿਕੋऽਵਧੀਦ੍ਵੀਰਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਃ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਭਾਰੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਗੰਧਰਵ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸੂਰਮੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਹਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦਮਰਿਨ੍ਦਮਮ੍। ਅਨ੍ਤਾਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋ ਦਿਵਮਾਚਕ੍ਰਮੇ ਤਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚਿਤਰਾਂਗਦ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਗੰਧਰਵ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪੁਰੁषਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੇ ਨਿਹਤੇ ਭੂਰਿਤੇਜਸਿ। ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰੇਤਕਾਰ੍ਯਾਣ੍ਯਕਾਰਯਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੱਡੀ ਰੌਣਕ ਵਾਲਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਬਰ ਸ਼ੇਰ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਵਾਏ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਂ ਚ ਤਦਾ ਬਾਲਮਪ੍ਰਾਪ੍ਤਯੌਵਨਮ੍। ਕੁਰੁਰਾਜ੍ਯੇ ਮਹਾਬਾਹੁਰਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਫਿਰ, ਮਹਾਂਬਲੀ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ, ਜੋ ਅਜੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਸੀ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਨਹੀਂ ਆਈ ਸੀ, ਨੂੰ ਕੁਰੁ ਰਾਜਗੱਦੀ ਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਃ ਸ ਤਦਾ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਵਚਨੇ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਅਨ੍ਵਸ਼ਾਸਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਪਿਤृਪੈਤਾਮਹਂ ਪਦਮ੍
ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਪਿਤਾ ਤੇ ਦਾਦਾ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤੀ ਰਾਜਗੱਦੀ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ।
ਹਤੇ ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦੇ ਭੀष੍ਮੋ ਬਾਲੇ ਭ੍ਰਾਤਰਿ ਕੌਰਵ। ਪਾਲਯਾਮਾਸ ਤਦ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾ ਮਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਚਿਤਰਾਂਗਦ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੇ ਨੌਜਵਾਨ ਕੌਰਵ ਭਰਾ ਲਈ ਰਾਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਤਥਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਂ ਤੁ ਵਰ੍ਤਮਾਨਂ ਸੁਖੇऽਤੁਲੇ।' ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਯੌਵਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਧੀਮਤਾਂ ਵਰਃ। ਭੀष੍ਮੋ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਵਾਹਾਯਾਕਰੋਨ੍ਮਤਿਮ੍
ਜਦੋਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਬੇਮਿਸਾਲ ਆਰਾਮ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਜਵਾਨੀ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਭੀਸ਼ਮ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਵਿਆਹ ਲਈ ਸੋਚਿਆ।
ਅਥ ਕਾਸ਼ਿਪਤੇਰ੍ਭੀष੍ਮਃ ਕਨ੍ਯਾਸ੍ਤਿਸ੍ਰੋऽਪ੍ਸਰੋਪਮਾਃ। ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਸਹਿਤਾ ਰਾਜਨ੍ਵृਣ੍ਵਾਨਾ ਵੈ ਸ੍ਵਯਂਵਰਮ੍
ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਕਾਸੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਧੀਆਂ, ਜੋ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਸੀ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਸਵਯੰਵਰ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਤਤਃ ਸ ਰਥਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਰਥੇਨੈਕੇਨ ਸ਼ਤ੍ਰੁਜਿਤ੍। ਜਗਾਮਾਨੁਮਤੇ ਮਾਤੁਃ ਪੁਰੀਂ ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਥਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਇਕੱਲਾ ਰਥ 'ਚ ਵਾਰਾਣਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਮੁਦਿਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਤਃ ਸਮੁਪਾਗਤਾਨ੍। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕਨ੍ਯਾਸ੍ਤਾਸ਼੍ਵੈ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਉਥੇ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਆਏ ਹੋਏ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇ ਉਹ ਧੀਆਂ ਵੀ ਦੇਖੀਆਂ।
ਤਾਸਾਂ ਕਾਮੇਨ ਸਂਮਤ੍ਤਾਃ ਸਹਿਤਾਃ ਕਾਸ਼ਿਕੋਸਲਾਃ। ਵਙ੍ਗਾਃ ਪੁਣ੍ਡ੍ਰਾਃ ਕਲਿਙ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਾਂ ਪੁਰੀਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਹ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਕਾਸੀ, ਕੋਸ਼ਲ, ਵੰਗ, ਪੁੰਡ੍ਰ ਤੇ ਕਲਿੰਗ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਮਾਨੇषੁ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਤੁ ਤਦਾ ਨਾਮਸੁ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਏਕਾਕਿਨਂ ਤਦਾ ਭੀष੍ਮਂ ਵृਦ੍ਧਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਨਨ੍ਦਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਉਚਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਇਕੱਲਾ ਤੇ ਵਧੀਕ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਉਥੇ ਖੜਾ ਸੀ।
ਸੋਦ੍ਵੇਗਾ ਇਵ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਨ੍ਯਾਃ ਪਰਮਸ਼ੋਭਨਾਃ। ਅਪਾਕ੍ਰਾਮਨ੍ਤ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵृਦ੍ਧ ਇਤ੍ਯੇਵ ਚਿਨ੍ਤਯਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਸੁੰਦਰ ਧੀਆਂ ਘਬਰਾਈਆਂ ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਈਆਂ, ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਕਿ ਉਹ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਹੈ।
ਵृਦ੍ਧਃ ਪਰਮਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਵਲੀਪਲਿਤਧਾਰਣਃ। ਕਿਕਾਰਣਮਿਹਾਯਾਤੋ ਨਿਰ੍ਲਜ੍ਜੋ ਭਰਤਰ੍षਭਃ
ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਉੱਚ ਧਰਮ ਵਾਲਾ, ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਲਕੀਰਾਂ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ—ਇਹ ਭਰਤ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸੂਰਮਾ ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਆਇਆ ਹੈ, ਬੇਸ਼ਰਮੀ ਨਾਲ?
ਮਿਥ੍ਯਾਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞੋ ਲੋਕੇषੁ ਕਿਂ ਵਦਿष੍ਯਤਿ ਭਾਰਤ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀਤਿ ਭੀष੍ਮੋ ਹਿ ਵृਥੈਵ ਪ੍ਰਥਿਤੋ ਭੁਵਿ
ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹੋਣ ਦੀ ਝੂਠੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਬਾਰੇ ਲੋਕ ਕੀ ਕਹਿਣਗੇ? ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭੀष੍ਮਸ਼੍ਚੁਕ੍ਰੋਧ ਭਾਰਤ
ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਭੀष੍ਮਸ੍ਤਦਾ ਸ੍ਵਯਂ ਕਨ੍ਯਾ ਵਰਯਾਮਾਸ ਤਾਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਉਵਾਚ ਚ ਮਹੀਪਾਲਾਨ੍ਰਾਜਞ੍ਜਲਦਨਿਃਸ੍ਵਨਃ
ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਪ ਉਹ ਧੀਆਂ ਚੁਣ ਲੀਆਂ ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਂਗ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਰਥਮਾਰੋਪ੍ਯ ਤਾਃ ਕਨ੍ਯਾ ਭੀष੍ਮਃ ਪ੍ਰਹਰਤਾਂ ਵਰਃ। ਆਹੂਯ ਦਾਨਂ ਕਨ੍ਯਾਨਾਂ ਗੁਣਵਦ੍ਭ੍ਯਃ ਸ੍ਮृਤਂ ਬੁਧੈਃ
ਭੀਸ਼ਮ, ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਨੇ ਉਹ ਧੀਆਂ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਲੀਆਂ ਤੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਗੁਣਵਾਨ ਨੂੰ ਧੀਆਂ ਦੇਣਾ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਵਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਲਙ੍ਕृਤ੍ਯ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਪ੍ਰਦਾਯ ਚ ਧਨਾਨ੍ਯਪਿ। ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯਪਰੇ ਕਨ੍ਯਾਂ ਮਿਥੁਨੇਨ ਗਵਾਮਪਿ
ਉਹ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਸਜਾ ਕੇ, ਧਨ ਵੀ ਦੇ ਕੇ, ਕੁਝ ਵਾਰੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਜੋੜੇ ਨਾਲ ਵੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਤ੍ਤੇਨ ਕਥਿਤੇਨਾਨ੍ਯੇ ਬਲੇਨਾਨ੍ਯੇऽਨੁਮਾਨ੍ਯ ਚ। ਪ੍ਰਮਤ੍ਤਾਮੁਪਯਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਯੇ ਸ੍ਵਯਮਨ੍ਯੇ ਚ ਵਿਨ੍ਦਤੇ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਦਾਮ ਦੇ ਕੇ, ਕੁਝ ਜਬਰ ਨਾਲ ਜਾਂ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਕੁਝ ਬੇਖ਼ਿਆਲ ਹੋਣ ਤੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਆਪਣੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਆਰ੍षਂ ਵਿਧਿਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਦਾਰਾਨ੍ਵਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਚਾਪਰੇ। ਅष੍ਟਮਂ ਤਮਥੋ ਵਿਤ੍ਤ ਵਿਵਾਹਂ ਕਵਿਭਿਰ੍ਵृਤਮ੍
ਕੁਝ ਲੋਕ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਆਹ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅੱਠਵਾਂ, ਧਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਂਵਰਂ ਤੁ ਰਾਜਨ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ਤ੍ਯੁਪਯਾਨ੍ਤਿ ਚ। ਪ੍ਰਮਥ੍ਯ ਤੁ ਹृਤਾਮਾਹੁਰ੍ਜ੍ਯਾਯਸੀਂ ਧਰ੍ਮਵਾਦਿਨਃ
ਰਾਜਵੰਸ਼ੀ ਲੋਕ ਸਵਯੰਵਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਬਰ ਨਾਲ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।