ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਸ਼ੀਵਿषਸਙ੍ਕਾਸ਼ਾਨ੍ਸੁਕੁਮਾਰਾਨ੍ਸੁਖੋਚਿਤਾਨ੍। ਏਕੇਨ ਨਿਹਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੀਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋऽਭਵਤ੍
ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ, ਜੋ ਨਰਮ ਤੇ ਆਰਾਮ ਦੇ ਆਦੀ ਸਨ, ਪਰ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ ਡਰਾਉਣੇ ਹੋ ਗਏ, ਇੱਕ ਹੀ ਯੋਧੇ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਡਰ ਗਿਆ।
ਰਥਿਨਃ ਕੁਞ੍ਜਰਾਨਸ਼੍ਵਾਨ੍ਪਦਾਤੀਂਸ਼੍ਚਾਵਮਰ੍ਦਿਤਾਨ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੁਪਾਯਾਤ੍ਤਮਮਰ੍षਿਤਃ
ਰਥ ਸਵਾਰ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਤਯੋਃ ਕ੍ਸ਼ਣਮਿਵਾਪੂਰ੍ਵਃ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ। ਅਥਾਭਵਤ੍ਤੇ ਵਿਮੁਖਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ਰਸ਼ਤਾਹਤਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਅਜੋਖਾ ਜੰਗ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ ਹੋਈ; ਫਿਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਸੈਂਕੜੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋ ਕੇ, ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ।
ਅਸ਼੍ਰਦ੍ਧੇਯਮਿਵਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਸੌਭਦ੍ਰਸ੍ਯਾਥ ਵਿਕ੍ਰਮਮ੍। ਕਿਨ੍ਤੁ ਨਾਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਂ ਤੇषਾਂ ਯੇषਾਂ ਧਰ੍ਮੋ ਵ੍ਯਪਾਸ਼੍ਰਯਃ
ਸੌਭਦ੍ਰ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਸੀ; ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਅਜੀਬ ਨਹੀਂ।
ਅਤ੍ਰਾਪ੍ਯੁਦਾਹਰਨ੍ਤੀਮਮਿਤਿਹਾਸਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍। ਅਕਮ੍ਪਨਸ੍ਯ ਕਥਿਤਂ ਨਾਰਦੇਨ ਪੁਰਾ ਨृਪ
ਇੱਥੇ ਵੀ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ: ਅਕੰਪਨ ਦੀ ਕਥਾ, ਜੋ ਨਾਰਦ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੀ ਸੀ।
ਸ ਚਾਪਿ ਰਾਜਾ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰਵ੍ਯਸਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਅਪ੍ਰਸਹ੍ਯਤਮਂ ਲੋਕੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨਿਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਫਸ ਗਿਆ, ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਔਖੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਤਦਹਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮृਤ੍ਯੋਃ ਪ੍ਰਭਵਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਦੁਃਖਾਤ੍ਸ੍ਨੇਹਬਨ੍ਧਨਸਂਸ਼੍ਰਯਾਤ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਮੌਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੂਲ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਫਿਰ ਤੂੰ ਦੁੱਖ ਤੇ ਮੋਹ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਸਮਸ੍ਤਪਾਪਰਾਸ਼ਿਘ੍ਨਂ ਸ਼ृਣੁ ਕੀਰ੍ਤਯਤੋ ਮਮ। ਧਨ੍ਯਮਾਖ੍ਯਾਨਮਾਯੁष੍ਯਂ ਸ਼ੋਕਘ੍ਨਂ ਪੁष੍ਟਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਸੁਣ ਮੇਰੀ ਕਹਾਣੀ; ਇਹ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਲਿਆਉਂਦੀ, ਉਮਰ ਵਧਾਉਂਦੀ, ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਪਵਿਤ੍ਰਮਰਿਸਙ੍ਘਘ੍ਨਂ ਪਙ੍ਗਲਾਨਾਂ ਚ ਮਙ੍ਗਲਮ੍। ਯਥੈਵ ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨਮੁਪਾਖ੍ਯਾਨਮਿਦਂ ਤਥਾ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ, ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਲਿਆਉਂਦੀ; ਜਿਵੇਂ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਵੀ।
ਸ਼੍ਰਵਣੀਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮੈਃ। ਪੁਤ੍ਰਾਨਾਯੁष੍ਮਤੋ ਰਾਜ੍ਯਮੀਹਮਾਨੈਃ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਤਥਾ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਹਰ ਸਵੇਰੇ ਉੱਚ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੁਣੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜੋ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਪੁਰਾ ਕृਤਯੁਗੇ ਤਾਤ ਆਸੀਦ੍ਰਾਜਾ ਹ੍ਯਕਮ੍ਪਨਃ। ਸ ਸ਼ਤ੍ਰੁਵਸ਼ਮਾਪਨ੍ਨੋ ਮਧ੍ਯੇ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮਮੂਰ੍ਧਨਿ। `ਯੋਧਯਾਮਾਸ ਬਲਵਾਨ੍ਬਦ੍ਧਸ਼੍ਚਾਸੀਦਕਮ੍ਪਨਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਅਕੰਪਨ ਨਾਂ ਰਾਜਾ ਸੀ; ਉਹ ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਹਰਿਰ੍ਨਾਮ ਨਾਰਾਯਣਸਮੋ ਬਲੇ। ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰੋ ਮੇਧਾਵੀ ਯੁਧਿ ਸ਼ਕ੍ਰੋਪਮੋ ਬਲੀ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਹਰੀ ਨਾਂ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਨਾਰਾਇਣ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਸੋਭਾਵਾਨ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਮਾਹਿਰ, ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।
ਸ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਿਤਰਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਤਦਵਸ੍ਥਂ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ। ਅਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਮਰਣਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਮਧ੍ਯਂ ਤਤੋऽਵਿਸ਼ਤ੍
ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਐਸੇ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਯੋਧਾ, ਮੌਤ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸ ਸ਼ਤ੍ਰੁਭਿਃ ਪਰਿਵृਤੋ ਬਹੁਧਾ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ। ਯੋਧਯਾਮਾਸ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਕੁਸ਼ਲੋ ਬਲੀ
ਉਹ ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਨਾਲ ਲੜਿਆ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਮਾਹਿਰ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।
ਵਰ੍षਨ੍ਬਾਣਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁष੍ਵਮਿਤਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਪਦਾਤਿਰਥਨਾਗਾਸ਼੍ਵਾਨ੍ਪ੍ਰਮਮਾਥ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਹ, ਜਿਸਦੀ ਵਿਰਾਟ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਕੋਈ ਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ, ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ 'ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰ ਵਰਸਾਏ। ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ, ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਸ਼ਰੈਰਾਚਿਤਸ਼੍ਚਕ੍ਰੈਰ੍ਗਦਾਭਿਰ੍ਮੁਸਲੈਰਪਿ। ਮृਦ੍ਗਨ੍ਰਥਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪਦਾਤੀਨ੍ਵਾਜਿਵਾਰਣਾਨ੍
ਉਹ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਥਾਂ ਦੇ ਪਹੀਿਆਂ, ਗਦਾ ਤੇ ਮੁਸਲਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ, ਰਥ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਹਾਥੀ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ।
ਪਰਾਨੀਕਂ ਵਿਭਿਦ੍ਯਾਜੌ ਮੋਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਤਂ ਨृਪਮ੍। ਪੁਨਰੇਵਾਕਰੋਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਮਧ੍ਯਗਤੋ ਬਲੀ
ਜੰਗ ਵਿਚ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ, ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਵਾਇਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਮੁੜ ਲੜਾਈ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਰਥਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮੇਤ੍ਯ ਪੁਨਰਾਹਵੇ। ਜਘ੍ਨੁਸ੍ਤਂ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯੈਕਂ ਤੋਮਰੈਰਿਵ ਕੁਞ੍ਜਰਮ੍
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਰਥੀ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਬਰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਵੱਜਣ ਲੱਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਵੱਜਦੇ ਹਨ।
ਸ ਕਰ੍ਮ ਦੁष੍ਕਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਪਨਃ। ਸ਼ਤ੍ਰੁਭਿਰ੍ਨਿਹਤਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਪृਤਾਨਾਯਾਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਉਹ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਫੌਜ ਵਿਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ।
ਦ੍ਵਿषਦ੍ਭਿਰ੍ਨਿਹਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਿਯਂ ਪੁਤ੍ਰਮਕਮ੍ਪਨਃ। ਅਮਰ੍षਜਨਿਤਕ੍ਰੋਧ ਆਹਵਾਤ੍ਸਹਸਾऽऽਗਤਃ
ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਰਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਅਡੋਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਚਾਨਕ ਜੰਗ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਸ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰੇਤਕृਤ੍ਯਾਨਿ ਤਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਾਨ੍ਵਿਤਃ। ਸ਼ੋਚਨ੍ਨਹਨਿ ਰਾਤ੍ਰੌ ਚ ਨਾਲਭਤ੍ਸੁਖਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ। ਦਿਨ-ਰਾਤ ਰੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਕੋਈ ਚੈਨ ਨਾ ਲੱਭ ਸਕਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੋਕਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਵ੍ਯਸਨਸਮ੍ਭਵਮ੍। ਆਜਗਾਮਾਥ ਦੇਵਰ੍षਿਰ੍ਨਾਰਦੋऽਸ੍ਯ ਸਮੀਪਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਗਮ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਦੁੱਖ ਜਾਣ ਕੇ, ਦੇਵਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।
ਸ ਤੁ ਰਾਜਾ ਮਹਾਭਾਗੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਰ੍षਿਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਕਥਾਮਕਥਯਤ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ।
ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਚष੍ਟ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਸ਼ਤ੍ਰੁਭਿਰ੍ਵਿਜਯਂ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਵਧਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਦੱਸਿਆ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ — ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ।
ਮਮ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਵਿष੍ਣੁਸਮਦ੍ਯੁਤਿਃ। ਸ਼ਤ੍ਰੁਭਿਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਹਤੋ ਬਲੀ
ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੀ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲਾ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਬਹੁਤ ਵੈਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।
ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਚਾਪਿ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਪ੍ਰਭਵਤੇ ਕਿਲ। ਕ ਏष ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਭਗਵਨ੍ਕਿਂਵੀਰ੍ਯਬਲਪੌਰੁषਃ। ਏਤਦਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਮਤਿਮਤਾਂ ਵਰ
ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ: ਮੌਤ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ 'ਤੇ ਹਾਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਮੌਤ ਕੌਣ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਗਵਾਨ? ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਕੀ ਹੈ? ਮੈਂ ਇਹ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਰਦੋ ਵਰਦਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਆਖ੍ਯਾਨਮਿਦਮਾਚष੍ਟ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ੋਕਾਪਹਂ ਮਹਤ੍
ਉਹ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਿਰਪਾਲੂ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨਾਰਦ ਨੇ, ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ।
ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਆਖ੍ਯਾਨਂ ਬਹੁਵਿਸ੍ਤਰਮ੍। ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਚੈਵ ਮਯਾऽਪਿ ਵਸੁਧਾਧਿਪ
ਸੁਣੋ, ਹੇ ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਵੱਡੀ ਕਹਾਣੀ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸੁਣੀ ਹੈ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ।
ਪ੍ਰਜਾਃ ਸृष੍ਟਾ ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਆਦਿਸਰ੍ਗੇ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਅਸਂਹृਤਂ ਮਹਾਤੇਜਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਗਦਿਦਂ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ, ਪਿਤਾਮਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਜੀਵ ਬਣਾਏ। ਜਦ ਉਹ ਮਹਾਂਤਾਕਤਵਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਬੇਕਾਬੂ ਦੇਖਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਚਿਨ੍ਤਾ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਸਂਹਾਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਨ ਹ੍ਯਸੌ ਦੇਵ ਸਂਹਾਰਂ ਵਸੁਧਾਧਿਪ
ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਸ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਆਇਆ, ਹੇ ਰਾਜਾ। ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ।