ਕਕ੍ਸ਼ਮਗ੍ਨਿਰਿਵੋਤ੍ਸृष੍ਟੋ ਨਿਰ੍ਦਹਂਸ੍ਤਰਸਾ ਰਿਪੂਨ੍। ਮਧ੍ਯੇ ਭਾਰਤਸੈਨ੍ਯਾਨਾਮਾਰ੍ਜੁਨਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਤ
ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਛੱਡੀ ਹੋਈ ਅੱਗ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾੜਦੀ ਹੈ, ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਪੁੱਤ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿਚ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਵਿਚਰਨ੍ਤਂ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚਾਪਿ ਭਾਰਤ। ਤਂ ਤਦਾ ਨਾਨੁਪਸ਼੍ਯਾਮਃ ਸੈਨ੍ਯੇ ਚ ਰਜਸਾऽऽਵृਤੇ
ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਤੇ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਫੌਜ ਧੂੜ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਆਦਦਾਨਂ ਗਜਾਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਣਾਂ ਚਾਯੁਂषਿ ਭਾਰਤ। ਕ੍ਸ਼ਮੇਨ ਭੂਯਃ ਪਸ਼੍ਯਾਮਃ ਸੂਰ੍ਯਂ ਮਧ੍ਯਂਦਿਨੇ ਯਥਾ
ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਲੈਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।
ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਂ ਮਹਾਰਾਜ ਪ੍ਰਤਪਨ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿषਦ੍ਗਣਾਨ੍। ਸ ਵਾਸਵਸਮਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਵਾਸਵਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਾਤ੍ਮਜਃ
ਅਭਿਮਨ्यु, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਾਸਵ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸੀ, ਜੋ ਵਾਸਵ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦਾ ਪੁੱਤ ਹੈ।
ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਸੈਨ੍ਯਮਧ੍ਯੇ ਵ੍ਯਰੋਚਤ। `ਯਥਾ ਪੁਰਾ ਵਹ੍ਨਿਸੁਤਃ ਸੁਰਸੈਨ੍ਯੇषੁ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਅਭਿਮਨ्यु, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅੱਗ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ ਚਮਕਿਆ ਸੀ।
ਯਨ੍ਮਾਂ ਪृਚ੍ਛਸਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਿਨ੍ਧੁਰਾਜਸ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਮਮ੍। ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਸ੍ਯੇ ਯਥਾ ਪਾਣ੍ਡੂਨਯੋਧਯਤ੍
ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਿੰਧੂ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਬਾਰੇ—ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
ਤਮੂਹੁਰ੍ਵਾਜਿਨੋ ਵਸ਼੍ਯਾਃ ਸੈਨ੍ਧਵਾਃ ਸਾਧੁਵਾਹਿਨਃ। ਵਿਕੁਰ੍ਵਾਣਾ ਬृਹਨ੍ਤੋऽਸ਼੍ਵਾਃ ਸ਼੍ਵਸਨੋਪਰਂਹਸਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਘੋੜੇ ਆਗਿਆਕਾਰੀ, ਸਿੰਧ ਦੇ ਪਲੇ, ਵਧੀਆ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਤਾਕਤਵਰ, ਉੱਚੇ ਤੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਸਨ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਨਗਰਾਕਾਰਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਕਲ੍ਪਿਤਂ ਰਥਮ੍। ਤਸ੍ਯਾਭ੍ਯਸ਼ੋਭਯਤ੍ਕੇਤੁਰ੍ਵਾਰਾਹੋ ਰਾਜਤੋ ਮਹਾਨ੍
ਉਸ ਦਾ ਰਥ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦਾ ਸੀ; ਉਸ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਸੂਰ-ਝੰਡਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ਼੍ਵੇਤਸ਼੍ਚਤ੍ਰਪਤਾਕਾਭਿਸ਼੍ਚਾਮਰਵ੍ਯਜਨੇਨ ਚ। ਸ ਬਭੌ ਰਾਜਲਿਙ੍ਗੈਸ੍ਤੈਸ੍ਤਾਰਾਪਤਿਰਿਵਾਮ੍ਬਰੇ
ਚਿੱਟੇ ਛਤਰੇ, ਝੰਡੇ ਤੇ ਚਮਚਮਦੇ ਪੰਖਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਾਜਸੀ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਚਮਕਦਾ ਹੋਵੇ।
ਮੁਕ੍ਤਾਵਜ੍ਰਮਣਿਸ੍ਵਰ੍ਣੈਰ੍ਭੂषਿਤਂ ਤਦਯਸ੍ਮਯਮ੍। ਵਰੂਥਂ ਵਿਬਭੌ ਤਸ੍ਯ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਭਿਃ ਖਮਿਵਾਵृਤਮ੍
ਉਹ ਲੋਹਾ ਵਾਲਾ ਕਵਚ ਮੋਤੀ, ਹੀਰੇ, ਰਤਨ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਢੱਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸ ਵਿष੍ਫਾਰ੍ਯ ਮਹਚ੍ਚਾਪਂ ਕਿਰਨ੍ਨਿषੁਗਣਾਨ੍ਬਹੂਨ। ਤਤ੍ਕਣ੍ਡਂ ਪੂਰਯਾਮਾਸ ਯਦਾਰ੍ਜੁਨਿਰਦਾਰਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚ ਕੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੀਰ ਛੱਡੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਥਾਂ ਭਰ ਗਿਆ ਜੋ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਚੀਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਸ ਸਾਤ੍ਯਕਿਂ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਬਾਣੈਰष੍ਟਭਿਸ਼੍ਚ ਵृਕੋਦਰਮ੍। ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਤਥਾ षष੍ਟ੍ਯਾ ਵਿਰਾਟਂ ਦਸ਼ਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਨੂੰ ਅਠ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ ਨੂੰ ਸਠ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਵਿਰਾਟ ਨੂੰ ਦਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਦ੍ਰੁਪਦਂ ਪਞ੍ਚਭਿਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਃ ਸਪ੍ਤਭਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮ੍। ਕੇਕਯਾਨ੍ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੂੰ ਪੰਜ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਸੱਤ, ਕੇਕਯਾਂ ਨੂੰ ਪਚੀਸ ਅਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਤੁ ਸਪ੍ਤਤ੍ਯਾ ਤਤਃ ਸ਼ੇषਾਨਪਾਨੁਦਤ੍। ਇषੁਜਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਸੱਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਫਿਰ ਵੱਡੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਨਾਲ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਅਜੀਬ ਲੱਗਾ।
ਅਥਾਸ੍ਯ ਸ਼ਿਤਪੀਤੇਨ ਭਲ੍ਲੇਨਾਦਿਸ਼੍ਯ ਕਾਰ੍ਮੁਕਮ੍। ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਰਾਜਾ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਫਿਰ, ਧਰਮਪੁਤ੍ਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਪੀਲੇ ਤੇਜ਼ ਭਾਲ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਲਾ ਕੇ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਅਕ੍ਸ਼੍ਣੋਰ੍ਨਿਮੇषਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸੋऽਨ੍ਯਦਾਦਾਯ ਕਾਰ੍ਮੁਕਮ੍। ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਦਸ਼ਭਿਃ ਪਾਰ੍ਥਂ ਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵਾਨ੍ਯਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਝਪਕਣ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਤੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਦਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਤਤ੍ਤਸ੍ਯ ਲਾਘਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਭੀਮੋ ਭਲ੍ਲੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ। ਧਨੁਰ੍ਧ੍ਵਜਂ ਚ ਚ੍ਛਤ੍ਰਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਪਾਤਯਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਭੀਮ ਨੇ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਭਾਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਧਨੁਸ਼, ਝੰਡਾ ਤੇ ਛਤਰਾ ਜਲਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸੋऽਨ੍ਯਦਾਦਾਯ ਬਲਵਾਨ੍ਸਜ੍ਜਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਕਾਰ੍ਮੁਕਮ੍। ਭੀਮਸ੍ਯਾਪਾਤਯਤ੍ਕੇਤੁਂ ਧਨੁਰਸ਼੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮਾਰਿष
ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਤਿਆਰ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਭੀਮ ਦਾ ਝੰਡਾ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਘੋੜੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤੇ, ਹੇ ਮਾਰਿਸ਼।
ਸ ਹਤਾਸ਼੍ਵਾਦਵਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਚ੍ਛਿਨ੍ਨਧਨ੍ਵਾ ਰਥੋਤ੍ਤਮਾਤ੍। ਸੋਤ੍ਯਕੇਰਾਪ੍ਲੁਤੋ ਯਾਨਂ ਗਿਰ੍ਯਗ੍ਰਮਿਵ ਕੇਸਰੀ
ਮਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਟੁੱਟੇ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਲੇ ਰਥ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਦੇ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਦੀਯਾਃ ਸਂਹृष੍ਟਾਃ ਸਾਧੁਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਵਾਦਿਨਃ। ਸਿਨ੍ਧੁਰਾਜਸ੍ਯ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਰਦ੍ਧੇਯਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਸੈਨਿਕ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ 'ਵਾਹ ਵਾਹ' ਆਖਦੇ ਹੋਏ, ਸਿੰਧੂ ਰਾਜੇ ਦਾ ਇਹ ਕੰਮ ਦੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ।
ਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨੇਕੋ ਯਦ੍ਦਧਾਰਾਸ੍ਤ੍ਰਤੇਜਸਾ। ਤਤ੍ਤਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮ ਭੂਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯੇਵਾਭ੍ਯਪੂਜਯਨ੍
ਜਦ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕਰਾਮਾਤ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਸਲਾਮ ਕੀਤਾ।
ਸੌਭਦ੍ਰੇਣ ਹਤੈਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸੋਤ੍ਤਰਾਯੋਧਿਭਿਰ੍ਦ੍ਵਿਪੈਃ। ਪਾਣ੍ਡੂਨਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਃ ਪਨ੍ਥਾਃ ਸੈਨ੍ਧਵੇਨ ਨਿਵਾਰਿਤਃ
ਜੋ ਰਸਤਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਦਿਖਾਇਆ ਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉੱਤਰੀ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਿੰਧੂ ਰਾਜੇ ਨੇ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ।
ਯਤਮਾਨਾਸ੍ਤੁ ਤੇ ਵੀਰਾ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਪਾਞ੍ਚਾਲਕੇਕਯਾਃ। ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਵਪਦ੍ਯਨ੍ਤ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ੇਕੁਰ੍ਨ ਸੈਨ੍ਧਵਮ੍
ਮਾਤਸਿਆ, ਪਾਂਚਾਲ, ਕੇਕਯ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਹ ਸਿੰਧੂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ, ਸਿਰਫ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦੇ ਰਹੇ।
ਯੋ ਯੋ ਹਿ ਯਤਤੇ ਭੇਤ੍ਤੁਂ ਦ੍ਰੋਣਾਨੀਕਂ ਤਵਾਹਿਤਃ। ਤਤ੍ਤਮੇਵ ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸੈਨ੍ਧਵਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਾਰਯਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਤੇਰੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ, ਚੰਗਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਿੰਧੂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਅਰ੍ਜੁਨੋ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਯਦਾਹृਤਮ੍। ਤੁਮ੍ਬੁਰੁਪ੍ਰਮੁਖੇਭ੍ਯੋ ਵੈ ਤੇਨਾਮੋਹਯਤਾਹਿਤਾਨ੍
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਤਪ ਕਰ ਕੇ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੋਂ — ਤੁੰਬੁਰੂ ਆਦਿ ਤੋਂ — ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਭੁਲਾਏ ਰੱਖਿਆ।
ਏਕਧਾ ਸ਼ਤਧਾ ਰਾਜਨ੍ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਸ੍ਮ ਸਹਸ੍ਰਧਾ। ਅਲਾਤਚਕ੍ਰਵਤ੍ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਇੱਕ, ਸੌ ਜਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਸੀ; ਜੰਗ ਵਿਚ, ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਾਂਗ ਜਲਦੀ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਰਥਚਰ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਮਾਯਾਭਿਰ੍ਮੋਹਯਿਤ੍ਵਾ ਪਰਨ੍ਤਪਃ। ਬਿਭੇਦ ਸ਼ਤਧਾ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਮਹੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਮ੍
ਰਥ ਦੀ ਚਲਾਕੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਸੌ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਪ੍ਰਾਣਾਃ ਪ੍ਰਾਣਭृਤਾਂ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ। ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਾਪੁਰਸੁਂ ਲੋਕਂ ਸ਼ਰੀਰਾਣ੍ਯਵਨਿਂ ਯਯੁਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜੀਵਾਂ ਦੀਆਂ ਜਿੰਦਾਂ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ; ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਂ ਉਪਰਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਸਰੀਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਧਨੂਂष੍ਯਸ਼੍ਵਾਨ੍ਨਿਯਨ੍ਤॄਂਸ਼੍ਚ ਧ੍ਵਜਾਨ੍ਬਾਹੂਂਸ਼੍ਚ ਸਾਙ੍ਗਦਾਨ੍। ਸਿਰਾਂਸਿ ਚ ਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਸ੍ਤੇषਾਂ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਫਾਲ੍ਗੁਨਿਃ
ਫਾਲਗੁਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼, ਘੋੜੇ, ਰਥ ਦੇ ਚਲਾਕ, ਝੰਡੇ, ਕੰਗਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਨਸਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਚੂਤਾਰਾਮੋ ਯਥਾ ਭਗ੍ਨਃ ਪਞ੍ਚਵਰ੍षਃ ਫਲੋਪਗਃ। ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਤਦ੍ਵਤ੍ਸੌਭਦ੍ਰੇਣ ਨਿਪਾਤਿਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਪੁਰਾਣਾ ਫਲ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਆਮਾਂ ਦਾ ਬਾਗ ਉਜਾੜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸੌਭਦ੍ਰ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।