ਅਹਂ ਤ੍ਵਾऽਨੁਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋऽਥ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ। ਪਾਞ੍ਚਲਾਃ ਕੇਕਯਾ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਭਦ੍ਰਕਾਃ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਾਂਗਾ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਸਾਤਯਕੀ, ਪਾਂਚਾਲ, ਕੇਕਈ, ਮਾਤਸਿਆ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਭਦਰਕ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਚਲਣਗੇ।
ਸਕृਦ੍ਭਿਨ੍ਨਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵ੍ਯੂਹਂ ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ। ਵਯਂ ਪ੍ਰਧ੍ਵਂਸਯਿष੍ਯਾਮੋ ਨਿਘ੍ਨਾਮਾਨਾ ਵਰਾਨ੍ਵਰਾਨ੍
ਜਦੋਂ-ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਕਤਾਰ ਨੂੰ ਚੀਰਦਾ ਹੈਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੇ, ਅਸੀਂ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਵਧੀਆ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਾਂਗੇ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਮਾਰਣ ਆਉਣਗੇ।
ਅਹਮੇਤਤ੍ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦ੍ਰੋਣਾਨੀਕਂ ਦੁਰਾਸਦਮ੍। ਪਤਙ੍ਗ ਇਵ ਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਜ੍ਵਲਿਤਂ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍
ਮੈਂ ਡ੍ਰੋਣ ਦੀ ਇਸ ਅਟੱਲ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਵਾਂਗਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਪਤੰਗੇ ਵਾਂਗ ਜੋ ਜਲਦੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਘੁਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਕਰ੍ਮਾਦ੍ਯ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਹਿਤਂ ਯਦ੍ਵਂਸ਼ਯੋਰ੍ਦ੍ਵਯੋਃ। ਮਾਤੁਲਸ੍ਯ ਚ ਯਤ੍ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਪਿਤੁਸ਼੍ਚ ਮੇ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਵੰਸ਼ਾਂ ਲਈ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਮਾਮਾ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੇ।
ਸ਼ਿਸ਼ੁਨੈਕੇਨ ਸਙ੍ਗ੍ਰਮੇ ਕਾਲ੍ਯਮਾਨਾਨਿ ਸਙ੍ਘਸ਼ਃ। ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਦ੍ਵਿषਤ੍ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਵੈ ਮਯਾ
ਇਸ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਦੇਖਣਗੇ ਕਿ ਮੈਂ, ਇਕ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਗਰੁੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਤੰਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਨਾਹਂ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਜਾਤਃ ਸ੍ਯਾਂ ਨ ਚ ਜਾਤਃ ਸੁਭਦ੍ਰਯਾ। ਯਦਿ ਮੇ ਸਂਯੁਗੇ ਕਸ਼੍ਚਿਜ੍ਜੀਵਿਤੋ ਨਾਦ੍ਯ ਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਅੱਜ ਮੈਂ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਜਿੰਦਾ ਭੱਜਣ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਪਾਰਥ ਜਾਂ ਸੁਭਦਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ।
ਯਦਿ ਚੈਕਰਥੇਨਾਹਂ ਸਮਗ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਣ੍ਡਲਮ੍। ਨ ਕਰੋਮ੍ਯष੍ਟਧਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਨ ਭਵਾਮ੍ਯਰ੍ਜੁਨਾਤ੍ਮਜਃ
ਜੇ ਮੈਂ ਇਕ ਹੀ ਰਥ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਕਸ਼ਤਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੰਡ ਸਕਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਤੇ ਭਾषਮਾਣਸ੍ਯ ਬਲਂ ਸੌਭਦ੍ਰ ਵਰ੍ਧਤਾਮ੍। ਯਤ੍ਸਮੁਤ੍ਸਹਸੇ ਭੇਤ੍ਤੁਂ ਦ੍ਰੋਣਾਨੀਕਂ ਦੁਰਾਸਦਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਸੌਭਦ੍ਰਾ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਵਧੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਡ੍ਰੋਣ ਦੀ ਅਟੱਲ ਕਤਾਰ ਨੂੰ ਚੀਰਨ ਦਾ ਜਜ਼ਬਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ।
ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰੈਰ੍ਮਹੇष੍ਵਾਸੈਰ੍ਮਹਾਬਲੈ। ਸਾਧ੍ਯਰੁਦ੍ਰਮਰੁਤ੍ਤੁਲ੍ਯੈਰ੍ਵਸ੍ਵਗ੍ਨ੍ਯਾਦਿਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮੈਃ
ਇਹ ਕਤਾਰ ਬਬਰ-ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੇ ਮਰਦਾਂ, ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯੋਧਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਧਿਆ, ਰੁਦ੍ਰ, ਮਰੁਤ, ਵਸੁ, ਅੱਗ ਤੇ ਆਦਿਤਿਆ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਯਨ੍ਤਾਰਮਚੋਦਯਤ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਤੁਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।
ਸੁਮਿਤ੍ਰਾਸ਼੍ਵਾਨ੍ਰਣੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਦ੍ਰੋਣਾਨੀਕਾਯ ਚੋਦਯ
ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਡ੍ਰੋਣ ਦੀ ਕਤਾਰ ਵੱਲ ਲੈ ਚੱਲ।
ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਤਿਭਯਙ੍ਕਰੇ। ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਮਿषਤੋ ਵ੍ਯੂਹਂ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਚਰਦਾਰ੍ਜੁਨਿਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਡ੍ਰੋਣ ਦੀ ਕਤਾਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਚੀਰ ਕੇ ਅੰਦਰ-ਬਾਹਰ ਘੁੰਮਿਆ।
ਦ੍ਵੈਧੀਭਵਤਿ ਮੇ ਚਿਤ੍ਤਂ ਸ਼ੁਚਾ ਤੁष੍ਟ੍ਯਾ ਚ ਸਞ੍ਜਯ। ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਯਤ੍ਨੈਨ੍ਯਂ ਸੌਭਦ੍ਰਃ ਸਮਵਾਰਯਤ੍
ਸੰਜਯ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਦੁਖ ਤੇ ਸੰਤੋਖ ਵਿਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੌਭਦ੍ਰ ਨੇ ਇਕੱਲੇ ਹੀ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਵਿਸ੍ਤਰੇਣੈਵ ਮੇ ਸ਼ਂਸ ਸਰ੍ਵਂ ਗਾਵਲ੍ਗਣੇ ਪੁਨਃ। ਵਿਕ੍ਰੀਡਿਤਂ ਕੁਮਾਰਸ੍ਯ ਸ੍ਕਨ੍ਦਸ੍ਯੇਵਾਸੁਰੈਃ ਸਹ
ਗਾਵਲਗਣ, ਮੈਨੂੰ ਮੁੜ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਵਿਚ ਖੇਡ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਕੰਦ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ।
ਹਨ੍ਤ ਤੇ ਸਮ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਿਮਰ੍ਦਮਤਿਦਾਰੁਣਮ੍। ਏਕਸ੍ਯ ਚ ਬਹੂਨਾਂ ਚ ਯਥਾਸੀਤ੍ਤੁਮੁਲੋ ਰਣਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿੰਨਾ ਭਿਆਨਕ ਟਕਰਾਅ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਵੱਲੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਵੱਲ, ਲੜਾਈ ਬੜੀ ਉਲਟ-ਪੁਲਟ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਃ ਕृਤੋਤ੍ਸਾਹਃ ਕृਤੋਤ੍ਸਾਹਾਨਰਿਨ੍ਦਮਾਨ੍। ਰਥਸ੍ਥੋ ਰਥਿਨਃ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾਵਕਾਨਭ੍ਯਵਰ੍षਯਤ੍
ਅਭਿਮਨਯੂ, ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਯੋਧਿਆਂ 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦ੍ਰੋਣਂ ਕਰ੍ਣਂ ਕृਪਂ ਸ਼ਲ੍ਯਂ ਦ੍ਰੌਣਿਂ ਭੋਜਂ ਬृਹਦ੍ਬਲਮ੍।। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਸੌਮਦਤ੍ਤਿਂ ਸ਼ਕੁਨਿਂ ਚ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਉਸਨੇ ਦ੍ਰੋਣ, ਕਰਣ, ਕ੍ਰਿਪ, ਸ਼ਲਯ, ਦ੍ਰੌਣੀ, ਭੋਜ, ਬ੍ਰਹਦਬਲ, ਦੁਰਯੋਧਨ, ਸੌਮਦੱਤੀ ਤੇ ਸ਼ਕੁਨੀ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਤੀਰ ਮਾਰੇ।
ਨਾਨਾਨृਪਾਨ੍ਨृਪਸੁਤਾਨ੍ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਅਲਾਤਚਕ੍ਰਵਤ੍ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚਰਨ੍ਬਾਣੈਃ ਸਮਾਰ੍ਪਯਤ੍
ਉਸਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਾਜਿਆਂ, ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਤੇ ਅਨੇਕਾਂ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨਾਲ, ਸਭ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਨਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ਸੌਭਦ੍ਰਃ ਪਰਮਾਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਅਦਰ੍ਸ਼ਯਤ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਭਾਰਤ
ਸੌਭਦ੍ਰ, ਜੋ ਬੜਾ ਸ਼ੂਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਉੱਚੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣਾ ਜੋਸ਼ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਿਖਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਰਿਤਂ ਤਸ੍ਯ ਸੌਭਦ੍ਰਸ੍ਯਾਮਿਤੌਜਸਃ। ਸਮਕਮ੍ਪਨ੍ਤ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਤ੍ਵਦੀਯਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਸੌਭਦ੍ਰ ਦੇ ਅਤੁਟ ਜੋਸ਼ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਦੇਖ ਕੇ, ਤੇਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।
ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਹਰ੍षੇਣੋਤ੍ਫੁਲ੍ਲਨਯਨਃ ਕृਪਮਾਭਾष੍ਯ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਫਿਰ ਭਾਰਦਵਾਜ, ਜੋ ਬੜਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ੂਰ ਸੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਘਟਯਨ੍ਨਿਵ ਮਰ੍ਮਾਣਿ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤਵ ਭਾਰਤ। ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਂ ਰਣੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਦਾ ਰਣਵਿਸ਼ਾਰਦਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਦਿਲ 'ਚ ਚੋਟ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਜਦੋਂ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਅਭਿਮਨਯੂ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਏष ਗਚ੍ਛਤਿ ਸੌਭਦ੍ਰਃ ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਪ੍ਰਥਿਤੋ ਯੁਵਾ। ਨਨ੍ਦਯਨ੍ਸੁਹृਦਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਰਾਜਾਨਂ ਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍
ਇਹ ਸੌਭਦ੍ਰ, ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਨੌਜਵਾਨ ਹੈ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਤੇ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਨਕੁਲਂ ਸਹਦੇਵਂ ਚ ਭੀਮਸੇਨਂ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍। ਬਨ੍ਧੂਨ੍ਸਮ੍ਬਨ੍ਧਿਨਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਨ੍ਮਧ੍ਯਸ੍ਥਾਨ੍ਸੁਹृਦਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਨਕੁਲ, ਸਹਦੇਵ, ਭੀਮਸੇਨ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਹੋਰ ਸਬੰਧੀਆਂ, ਮਧਯਸਥ ਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਨਾਸ੍ਯ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸਮਂ ਮਨ੍ਯੇ ਕਞ੍ਚਿਦਨ੍ਯਂ ਧਨੁਰ੍ਧਰਮ੍। ਇਚ੍ਛਨ੍ਹਨ੍ਯਾਦਿਮਾਂ ਸੇਨਾਂ ਕਿਮਰ੍ਥਮਪਿ ਨੇਚ੍ਛਤਿ
ਮੈਂ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੀਰਚਲ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ; ਜੇ ਉਹ ਚਾਹੇ ਤਾਂ ਇਹ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਉਹ ਇਹ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।
ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਪ੍ਰੀਤਿਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਵਾਤ੍ਮਜਃ। ਆਰ੍ਜੁਨਿਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਦ੍ਰੋਣਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਮਯਨ੍ਨਿਵ
ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ 'ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਹਲਕਾ ਹਾਸਾ ਕਰਦਿਆਂ ਵੇਖਿਆ।
ਅਥ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਃ ਕਰ੍ਣਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਬਾਹ੍ਲਿਕਂ ਨृਪਃ। ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਂ ਮਦ੍ਰਰਾਜਂ ਤਾਂਸ੍ਤਥਾऽਨ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਰਥਾਨ੍
ਫਿਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਕਰਣ, ਬਾਹਲਿਕ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਮਦਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸਰ੍ਵਭੂਰ੍ਧਾਭਿषਿਕ੍ਤਾਨਾਮਾਚਾਰ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਤ੍ਤਮਃ। ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਸੁਤਂ ਮੂਢਂ ਨਾਯਂ ਹਨ੍ਤੁਮਿਹੇਚ੍ਛਤਿ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਆਚਾਰਯ, ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।
ਨ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਸਮਰੇ ਯੁਦ੍ਧ੍ਯੇਦਨ੍ਤਕੋऽਪ੍ਯਾਤਤਾਯਿਨਃ। ਕਿਮਙ੍ਗ ਪੁਨਰੇਵਾਨ੍ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਵਃ
ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨਾਲ ਮੌਤ ਵੀ ਟਕਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ, ਫਿਰ ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਤਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਸੁਤਂ ਤ੍ਵੇष ਸ਼ਿष੍ਯਤ੍ਵਾਦਭਿਰਕ੍ਸ਼ਤਿ। ਸ਼ਿष੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਦਯਿਤਾਸ੍ਤਦਪਤ੍ਯਂ ਚ ਧਰ੍ਮਿਣਾਮ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਦ੍ਰੋਣ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਸ਼ਯਤਾ ਦੇ ਨਾਤੇ ਬਚਾ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।