ਪਤ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਮਾਤਙ੍ਗਾਸ੍ਤ੍ਵਦੀਯਾਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਪਰੇ। ਕਰ੍ਣਮੇਵਾਭ੍ਯਧਾਵਨ੍ਤ ਤ੍ਰਾਸ੍ਯਮਾਨਾਃ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ
ਤੇਰੇ ਪਦਾਤੀ, ਘੋੜੇ, ਰਥ ਤੇ ਹਾਥੀ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਕਰਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਏ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਭੀਮਸ਼੍ਚ ਸੌਭਦ੍ਰੋऽਰ੍ਜੁਨ ਏਵ ਚ। ਨਕੁਲਃ ਸਹਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸਾਤ੍ਯਕਿਂ ਜੁਗੁਪੂ ਰਣੇ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ, ਭੀਮ, ਅਭਿਮਨਯੁ, ਅਰਜੁਨ, ਨਕੁਲ ਤੇ ਸਹਦੇਵ ਸਭ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸੈਨੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਏਵਮੇष ਮਹਾਰੌਦ੍ਰਃ ਕ੍ਸ਼ਯਾਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਧਨ੍ਵਿਨਾਮ੍। ਤਾਵਕਾਨਾਂ ਪਰੇषਾਂ ਚ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਣਾਨਭੂਦ੍ਰਣਃ।। ਪਦਾਤਿਰਥਨਾਗਾਸ਼੍ਵਾ ਗਜਾਸ਼੍ਵਰਥਪਤ੍ਤਿਭਿਃ। ਰਥਿਨੋ ਨਾਗਪਤ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵੈਰਥ ਪਤ੍ਤੀਰਥ ਦ੍ਵਿਪੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ, ਸਾਰੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਤੇਰੇ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵਾਰ ਕੇ ਲੜੀ।
ਅਸ਼੍ਵੈਰਸ਼੍ਵਾ ਗਜੈਰ੍ਨਾਗਾ ਰਥਿਨੋ ਰਥਿਭਿਃ ਸਹ। ਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸਮਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਪਤ੍ਤਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪਤ੍ਤਿਭਿਃ।। ਏਵਂ ਸੁਕਲਿਲਂ ਯੁਦ੍ਧਮਾਸੀਤ੍ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਹਰ੍षਣਮ੍। ਮਹਦ੍ਭਿਸ੍ਤੈਰਭੀਤਾਨਾਂ ਯਮਰਾष੍ਟ੍ਰਵਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਘੋੜੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਹਾਥੀ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਰਥੀ ਰਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਪਦਾਤੀ ਪਦਾਤੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਦਿਸਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੰਗ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਈ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ, ਤੇ ਨਿਡਰ ਯੋਧਿਆਂ ਲਈ ਯਮ ਦਾ ਰਾਜ ਵਧ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਹਤਾ ਨਰਰਥਵਾਜਿਕੁਞ੍ਜਰੈ ਰਨੇਕਸ਼ੋ ਦ੍ਵਿਪਰਥਪਤ੍ਤਿਵਾਜਿਨਃ। ਗਜੈਰ੍ਗਜਾ ਰਥਿਭਿਰੁਦਾਯੁਧਾ ਰਥਾ। ਹਯੈਰ੍ਹਯਾਃ ਪਤ੍ਤਿਗਣੈਸ਼੍ਚ ਪਤ੍ਤਯਃ
ਫਿਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖ, ਰਥ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਹਾਥੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਹਾਥੀ ਹਾਥੀਆਂ ਦੁਆਰਾ, ਰਥ ਰਥੀਆਂ ਦੁਆਰਾ, ਘੋੜੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ, ਪਦਾਤੀ ਪਦਾਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਰਥੈਰ੍ਦ੍ਵਿਪਾ ਦ੍ਵਿਰਦਵਰੈਰ੍ਮਹਾਹਯਾ ਹਯੈਰ੍ਨਰਾ ਵਰਰਥਿਭਿਸ਼੍ਚ ਵਾਜਿਨਃ। ਨਿਰਸ੍ਤਜਿਹ੍ਵਾਦਸ਼ਨੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਗਤਾਃ ਪ੍ਰਮਥਿਤਵਰ੍ਮਭੂषਣਾਃ
ਰਥਾਂ ਨੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ, ਵੱਡੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ, ਘੋੜਿਆਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਵਧੀਆ ਰਥੀਆਂ ਨੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੀਭਾਂ ਕੱਟ ਗਈਆਂ, ਅੱਖਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਬਕਸਾ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਟੁੱਟ ਗਏ, ਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਰੇ ਪਏ।
ਤਥਾ ਪਰੈਰ੍ਬਹੁਕਰਣੈਰ੍ਵਰਾਯੁਧੈ- ਰ੍ਹਤਾ ਗਤਾਃ ਪ੍ਰਤਿਭਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਮ੍। ਵਿਪੋਥਿਤਾ ਹਯਗਜਪਾਦਤਾਡਿਤਾ ਭृਸ਼ਾਕੁਲਾ ਰਥਮੁਖਨੇਮਿਭਿਃ ਕ੍ਸ਼ਤਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੇ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਡਰਾਉਣੀ ਹੋ ਗਈ। ਘੋੜਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਪਦਾਤੀਆਂ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਕੁਚਲੇ ਗਏ, ਰਥਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਤੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਲਝੇ ਪਏ।
ਪ੍ਰਮੋਦਨੇ ਸ਼੍ਵਾਪਦਪਕ੍ਸ਼ਿਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਜਨਕ੍ਸ਼ਯੇ ਵਰ੍ਤਤਿ ਤਤ੍ਰ ਦਾਰੁਣੇ। ਮਹਾਬਲਾਸ੍ਤੇ ਕੁਪਿਤਾਃ ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਨਿषੂਦਯਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਵਿਚੇਰੁਰੋਜਸਾ
ਉਸ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਸੰਘਾਰ ਵਿੱਚ, ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ, ਪੰਛੀਆਂ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਸਥਾਨ ਬਣ ਗਿਆ। ਮਹਾਬਲੀ ਯੋਧੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੱਜਦੇ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਫਿਰਦੇ ਰਹੇ।
ਤਤੋ ਬਲੇ ਭृਸ਼ਲੁਲਿਤੇ ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣੇ ਰੁਧਿਰੌਘਸਮ੍ਪ੍ਲੁਤੇ। ਦਿਵਾਕਰੇऽਸ੍ਤਂਗਿਰਿਮਾਸ੍ਥਿਤੇ ਸ਼ਨੈ ਰੁਭੇ ਪ੍ਰਯਾਤੇ ਸ਼ਿਬਿਰਾਯ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਦੋਨਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਬਹੁਤ ਥੱਕੀ ਹੋਈ ਤੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤੱਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਪੱਛਮੀ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਡੁੱਬ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਯੋਧੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਆਪਣੇ ਡੇਰਿਆਂ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਤਦਨੀਕਮਨਾਧृष੍ਟਂ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜੇਨ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਪਾਰ੍ਥਾਃ ਸਮਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਭੀਮਸੇਨਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਉਹ ਫੌਜ, ਜੋ ਭਾਰਦਵਾਜ ਨੇ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ ਉਸ ਵੱਲ ਵਧੇ।
ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚੇਕਿਤਾਨਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ। ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਸ਼੍ਚ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਦ੍ਰੁਪਦਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ
ਸਾਤਯਕੀ, ਚੇਕਿਤਾਨ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਤੇ ਮਹਾਰਥੀ ਦ੍ਰੁਪਦ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਨ।
ਆਰ੍ਜੁਨਿਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਾ ਚ ਬृਹਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਚੇਦਿਪੋ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰੌ ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ
ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਰੀਤ ਤੇ ਕ੍ਰਤਵਿਆ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਸੀ, ਬ੍ਰਿਹਤਕਸ਼ਤ੍ਰਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ, ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਘਟੋਤਕਚ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਨ।
ਯੁਧਾਮਨ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਚਾਪਰਾਜਿਤਃ। ਉਤਕ੍ਤਮੌਜਾਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੋ ਵਿਰਾਟਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ
ਯੁਧਾਮਨਯੂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਅਜਿੱਤ, ਉਤਤਮਉਜਾ ਦੁਰਜੈ, ਤੇ ਮਹਾਰਥੀ ਵਿਰਾਟ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ।
ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਸ਼੍ਚ ਸਂਰਬ੍ਧਾਃ ਸ਼ੈਸ਼ੁਪਾਲਿਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਕੇਕਯਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾਃ ਸृਞ੍ਜਯਾਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਸ਼ੈਸ਼ੁਪਾਲ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ, ਕੇਕਯਾ ਦੇ ਮਹਾਂਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤੇ ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਨ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਸਗਣਾਃ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਾ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਾਃ। ਸਮਭ੍ਯਧਾਵਨ੍ਸਹਸਾ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਂ ਯੁਯੁਤ੍ਸਵਃ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਮੂਹਾਂ ਸਮੇਤ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬੇਹੱਦ ਤੀਖੇ, ਭਾਰਦਵਾਜ ਵੱਲ ਲੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਦੌੜੇ।
ਸਮੀਪੇ ਵਰ੍ਤਮਾਨਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਭਾਰਦ੍ਵਾਜੋऽਤਿਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਅਸਮ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਸ਼ਰੌਘੇਣ ਮਹਤਾ ਸਮਵਾਰਯਤ੍
ਭਾਰਦਵਾਜ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਬਿਨਾ ਘਬਰਾਏ, ਵੱਡੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਮਹੌਘਃ ਸਲਿਲਸ੍ਯੇਵ ਗਿਰਿਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦੁਰ੍ਭਿਦਮ੍। ਦ੍ਰੋਣਂ ਤੇ ਨਾਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਵੇਲਾਮਿਵ ਜਲਾਸ਼ਯਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਪਾਣੀ ਦਾ ਰੋਹ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਟੱਕਰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਡਰੋਣ ਵੱਲ ਵਧ ਨਹੀਂ ਸਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਤਟ ਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਪੀਡ੍ਯਮਾਨਾਃ ਸ਼ਰੈ ਰਾਜਨ੍ਦ੍ਰੋਣਚਾਪਵਿਨਿਃਸृਤੈਃ। ਨ ਸ਼ੇਕੁਃ ਪ੍ਰਮੁਖੇ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਰਾਜਾ ਤੇ ਡਰੋਣ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਟਿਕ ਨਹੀਂ ਸਕੇ।
ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਪਸ਼੍ਯਾਮ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਭੁਜਯੋਰ੍ਬਲਮ੍। ਯਦੇਨਂ ਨਾਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਃ ਸृਞ੍ਜਯੈਃ ਸਹ
ਅਸੀਂ ਡਰੋਣ ਦੇ ਬਾਹਾਂ ਦੀ ਅਚੰਭੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੇਖੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਂਚਾਲ ਤੇ ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਵੀ ਉਸ ਵੱਲ ਵਧ ਨਹੀਂ ਸਕੇ।
ਤਮਾਯਾਨ੍ਤਮਭਿਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਦ੍ਰੋਣਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਬਹੁਧਾ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਵਾਰਣਮ੍
ਡਰੋਣ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦਾ ਢੰਗ ਬਹੁਤ ਸੋਚਿਆ।
ਅਸ਼ਕ੍ਯਂ ਤੁ ਤਮਨ੍ਯੇਨ ਦ੍ਰੋਣਂ ਮਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਅਵਿषਹ੍ਯਂ ਗੁਰ ਭਾਰਂ ਸੌਭਦ੍ਰੇ ਸਮਵਾਸृਜਤ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਸਮਝ ਲਿਆ ਕਿ ਡਰੋਣ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਰੋਕ ਸਕਦਾ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਭਾਰ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ।
ਵਾਸੁਦੇਵਾਦਨਵਰਂ ਫਲ੍ਗੁਨਾਚ੍ਚਾਮਿਤੌਜਸਮ੍। ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪਰਵੀਰਘ੍ਨਮਭਿਮਨ੍ਯੁਮਿਦਂ ਵਚਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੋਂ ਅਟੱਲ ਸਹਾਇਤਾ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਵਿਰੋਧੀ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਅਭਿਮਨਯੂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਏਤ੍ਯ ਨੋ ਨਾਰ੍ਜੁਨੋ ਗਰ੍ਹੇਦ੍ਯਥਾ ਤਾਤ ਤਥਾ ਕੁਰੁ। ਦ੍ਰੋਣਾਨੀਕਸ੍ਯ ਨ ਵਯਂ ਵਿਦ੍ਮੋ ਭੇਦਂ ਕਥਞ੍ਚਨ
ਪੁੱਤ੍ਰ, ਅੱਗੇ ਵਧ, ਤਾਂ ਕਿ ਅਰਜੁਨ ਸਾਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਨਾ ਕਰੇ; ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਕਰੇ, ਤੂੰ ਵੀ ਵੈਸਾ ਕਰ। ਅਸੀਂ ਡਰੋਣ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਤ੍ਵਂ ਵਾऽਰ੍ਜੁਨੋ ਵਾ ਕृष੍ਣੋ ਵਾ ਭਿਨ੍ਦ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨ ਏਵ ਵਾ। ਦ੍ਰੋਣਾਨੀਕਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਪਞ੍ਚਮੋ ਨੋਪਪਦ੍ਯਤੇ
ਤੂੰ, ਅਰਜੁਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਾਂ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਹੀ ਡਰੋਣ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੂ; ਪੰਜਵਾਂ ਕੋਈ ਇਹ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਅਭਿਮਨ੍ਯੋ ਵਰਂ ਤਾਤ ਯਾਚੇ ਤ੍ਵਾਂ ਦਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਪਿਤॄਣਾਂ ਮਾਤੁਲਾਨਾਂ ਚ ਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਅਭਿਮਨਯੂ, ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤ੍ਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ—ਇਹ ਪਿਤਾਵਾਂ, ਮਾਮਿਆਂ ਤੇ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਦੀ ਖਾਤਰ ਤੂੰ ਦੇ।
ਧਨਞ੍ਜਯੋ ਹਿ ਨਸ੍ਤਾਤ ਗਰ੍ਹਯੇਦੇਤ੍ਯ ਸਂਯੁਗਾਤ੍। ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸਮਾਦਾਯ ਦ੍ਰੋਣਾਨੀਕਂ ਵਿਸ਼ਾਤਯ
ਧਨੰਜਯ ਅਸੀਂ ਜੰਗ ਤੋਂ ਆਉਣ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇਗਾ; ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਡਰੋਣ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ।
ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਦृਢਮਤ੍ਯੁਗ੍ਰਮਨੀਕਪ੍ਰਵਰਂ ਯੁਧਿ। ਪਿਤॄਣਾਂ ਜਯਮਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਨਵਗਾਹੇऽਵਿਲਮ੍ਬਿਤਮ੍
ਸਾਡੇ ਪਿਤਾਵਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਡ੍ਰੋਣ ਦੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਲੜਾਈ ਦੀ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਉਪਦਿष੍ਟੋ ਹਿ ਮੇ ਪਿਤ੍ਰਾ ਯੋਗੋऽਨੀਕਵਿਸ਼ਾਤਨੇ। ਨੋਤ੍ਸਹੇ ਹਿ ਵਿਨਿਰ੍ਗਨ੍ਤੁਮਹਂ ਕਸ੍ਯਾਞ੍ਚਿਦਾਪਦਿ
ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਲੜਾਈ ਦੀ ਕਤਾਰਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰਨ ਦੀ ਤਰੀਕਾ ਸਿਖਾਈ ਹੈ; ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟ ਸਕਦਾ।
ਭਿਨ੍ਧ੍ਯਨੀਕਂ ਯੁਧਾਂਸ਼੍ਚੇष੍ਠ ਦ੍ਵਾਰਂ ਸਞ੍ਜਨਯਸ੍ਵ ਨਃ। ਵਯਂ ਤ੍ਵਾऽਨੁਗਮਿष੍ਯਾਮੋ ਯੇਨ ਤ੍ਵਂ ਤਾਤ ਯਾਸ੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਚਲਾਂਗੇ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੂੰ ਜਾਵੇਂ, ਪਿਤਾ ਜੀ।
ਧਨਞ੍ਜਯਸਮਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਤ੍ਵਾਂ ਵਯਂ ਤਾਤ ਸਂਯੁਤੇ। ਪ੍ਰਣਿਧਾਯਾਨੁਯਾਸ੍ਯਾਮੋ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਤੋਮੁਖਾਃ
ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਧਨੰਜਯ ਵਰਗੇ ਹੋ ਕੇ ਚਲਾਂਗੇ, ਤੇਰੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।