ਅਰ੍ਜੁਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਰਾਧੇਯਂ ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤਭਿਰਾਸ਼ੁਗੈਃ। ਕਰ੍ਣਾਦਵਰਜਂ ਬਾਣੈਰ੍ਜਘਾਨ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਰਾਧੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੱਤ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਤੇ ਕਰਣ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਨੁਕਦਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂਜਯਂ ਹਤ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਥਃ षਙ੍ਭਿਰਜਿਹ੍ਮਗੈਃ। ਜਹਾਰ ਸਦ੍ਯੋ ਭਲ੍ਲੇਨ ਵਿਪਾਟਸ੍ਯ ਸ਼ਿਰੋ ਰਥਾਤ੍
ਫਿਰ ਪਾਰਥ ਨੇ ਛੇ ਸਿੱਧੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਤ੍ਰੁੰਜਯ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਭੱਲੇ ਨਾਲ ਵਿਪਾਟ ਦਾ ਸਿਰ ਉਸਦੇ ਰਥ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਾਮੇਕੇਨੈਵ ਕਿਰੀਟਿਨਾ। ਪ੍ਰਮੁਖੇ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸੋਦਰ੍ਯਾ ਨਿਹਤਾਸ੍ਤ੍ਰਯਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਕਿਰੀਟੀ ਨੇ ਇਕ ਹੀ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਕਰਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸਦੇ ਤਿੰਨ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਭੀਮਃ ਸਮੁਤ੍ਪਤ੍ਯ ਸ੍ਵਰਥਾਦ੍ਵੈਨਤੇਯਵਤ੍। ਵਰਾਸਿਨਾ ਕਰ੍ਣਪਕ੍ਸ਼ਾਞ੍ਜਧਾਨ ਦਸ਼ ਪਞ੍ਚ ਚ
ਭੀਮ ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੋਂ ਗਰੁੜ ਵਾਂਗ ਉੱਡ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਕਰਣ ਦੇ ਪੰਦਰਾਂ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਜ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਨਸ੍ਤੁ ਰਥਮਾਸ੍ਥਾਯ ਧਨੁਰਾਦਾਯ ਚਾਪਰਮ੍। ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਦਸ਼ਭਿਃ ਕਰ੍ਣਂ ਸੂਤਮਸ਼੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚਭਿਃ
ਫਿਰ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਨਵਾਂ ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਭੀਮ ਨੇ ਕਰਣ ਨੂੰ ਦਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਸੂਤ ਨੂੰ ਪੰਜ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋऽਪ੍ਯਸਿਵਰਂ ਚਰ੍ਮ ਚਾਦਾਯ ਭਾਸ੍ਵਰਮ੍। ਜਘਾਨ ਚਨ੍ਦ੍ਰਵਰ੍ਮਾਣਂ ਬृਹਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਚ ਨੈषਧਮ੍
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ ਨੇ ਵੀ ਚਮਕਦਾਰ ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਢਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਚੰਦ੍ਰਵਰਮਨ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਦ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਬ੍ਰਹਤਕਸ਼ਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਰਥਮਾਸ੍ਥਾਯ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯੋऽਨ੍ਯਚ੍ਚ ਕਾਰ੍ਮੁਕਮ੍। ਆਦਾਯ ਕਰ੍ਣਂ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਤਤ੍ਯਾ ਨਦਨ੍ਰਣੇ
ਫਿਰ ਪਾਂਚਾਲੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਨਵਾਂ ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ ਕਰਣ ਨੂੰ ਇਕਹੱਤਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਸ਼ੈਨੇਯੋऽਪ੍ਯਨ੍ਯਦਾਦਾਯ ਧਨੁਰਿਨ੍ਦੁਸਮਦ੍ਯੁਤਿਃ। ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਂ ਚਤੁਃषष੍ਟ੍ਯਾ ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸਿਂਹ ਇਵਾਨਦਤ੍
ਸੈਨੀ ਨੇ, ਚੰਦ੍ਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਨਵਾਂ ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਕਰਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਚੌਂਸਠ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ ਤੇ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਿਆ।
ਭਲ੍ਲਾਭ੍ਯਾਂ ਸਾਧੁ ਮੁਕ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਣਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਮੁਕਮ੍। ਪੁਨਃ ਕਰ੍ਣਂ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਬਾਹ੍ਵੋਰੁਰਸਿ ਚਾਰ੍ਪਯਤ੍
ਉਹਨੇ ਦੋ ਵਧੀਆ ਭੱਲਿਆਂ ਨਾਲ ਕਰਣ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕਰਣ ਦੇ ਬਾਂਹ ਤੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਵੱਜਿਆ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਦ੍ਰੋਣੋ ਰਾਜਾ ਚੈਵ ਜਯਦ੍ਰਥਃ। ਨਿਮ़ਜ੍ਜਮਾਨਂ ਰਾਧੇਯਮੁਜ੍ਜਹ੍ਰੁਃ ਸਾਤ੍ਯਕਾਰ੍ਣਵਾਤ੍
ਫਿਰ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਰਾਜਾ ਜਯਦਰਥ ਨੇ ਸੈਨੀ ਦੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੇਠਾਂ ਡੁੱਬਦੇ ਰਾਧੇ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲਿਆ।
ਪਤ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਮਾਤਙ੍ਗਾਸ੍ਤ੍ਵਦੀਯਾਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਪਰੇ। ਕਰ੍ਣਮੇਵਾਭ੍ਯਧਾਵਨ੍ਤ ਤ੍ਰਾਸ੍ਯਮਾਨਾਃ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ
ਤੇਰੇ ਪਦਾਤੀ, ਘੋੜੇ, ਰਥ ਤੇ ਹਾਥੀ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਕਰਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਏ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਭੀਮਸ਼੍ਚ ਸੌਭਦ੍ਰੋऽਰ੍ਜੁਨ ਏਵ ਚ। ਨਕੁਲਃ ਸਹਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸਾਤ੍ਯਕਿਂ ਜੁਗੁਪੂ ਰਣੇ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ, ਭੀਮ, ਅਭਿਮਨਯੁ, ਅਰਜੁਨ, ਨਕੁਲ ਤੇ ਸਹਦੇਵ ਸਭ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸੈਨੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਏਵਮੇष ਮਹਾਰੌਦ੍ਰਃ ਕ੍ਸ਼ਯਾਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਧਨ੍ਵਿਨਾਮ੍। ਤਾਵਕਾਨਾਂ ਪਰੇषਾਂ ਚ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਣਾਨਭੂਦ੍ਰਣਃ।। ਪਦਾਤਿਰਥਨਾਗਾਸ਼੍ਵਾ ਗਜਾਸ਼੍ਵਰਥਪਤ੍ਤਿਭਿਃ। ਰਥਿਨੋ ਨਾਗਪਤ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵੈਰਥ ਪਤ੍ਤੀਰਥ ਦ੍ਵਿਪੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ, ਸਾਰੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਤੇਰੇ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵਾਰ ਕੇ ਲੜੀ।
ਅਸ਼੍ਵੈਰਸ਼੍ਵਾ ਗਜੈਰ੍ਨਾਗਾ ਰਥਿਨੋ ਰਥਿਭਿਃ ਸਹ। ਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸਮਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਪਤ੍ਤਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪਤ੍ਤਿਭਿਃ।। ਏਵਂ ਸੁਕਲਿਲਂ ਯੁਦ੍ਧਮਾਸੀਤ੍ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਹਰ੍षਣਮ੍। ਮਹਦ੍ਭਿਸ੍ਤੈਰਭੀਤਾਨਾਂ ਯਮਰਾष੍ਟ੍ਰਵਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਘੋੜੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਹਾਥੀ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਰਥੀ ਰਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਪਦਾਤੀ ਪਦਾਤੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਦਿਸਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੰਗ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਈ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ, ਤੇ ਨਿਡਰ ਯੋਧਿਆਂ ਲਈ ਯਮ ਦਾ ਰਾਜ ਵਧ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਹਤਾ ਨਰਰਥਵਾਜਿਕੁਞ੍ਜਰੈ ਰਨੇਕਸ਼ੋ ਦ੍ਵਿਪਰਥਪਤ੍ਤਿਵਾਜਿਨਃ। ਗਜੈਰ੍ਗਜਾ ਰਥਿਭਿਰੁਦਾਯੁਧਾ ਰਥਾ। ਹਯੈਰ੍ਹਯਾਃ ਪਤ੍ਤਿਗਣੈਸ਼੍ਚ ਪਤ੍ਤਯਃ
ਫਿਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖ, ਰਥ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਹਾਥੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਹਾਥੀ ਹਾਥੀਆਂ ਦੁਆਰਾ, ਰਥ ਰਥੀਆਂ ਦੁਆਰਾ, ਘੋੜੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ, ਪਦਾਤੀ ਪਦਾਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਰਥੈਰ੍ਦ੍ਵਿਪਾ ਦ੍ਵਿਰਦਵਰੈਰ੍ਮਹਾਹਯਾ ਹਯੈਰ੍ਨਰਾ ਵਰਰਥਿਭਿਸ਼੍ਚ ਵਾਜਿਨਃ। ਨਿਰਸ੍ਤਜਿਹ੍ਵਾਦਸ਼ਨੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਗਤਾਃ ਪ੍ਰਮਥਿਤਵਰ੍ਮਭੂषਣਾਃ
ਰਥਾਂ ਨੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ, ਵੱਡੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ, ਘੋੜਿਆਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਵਧੀਆ ਰਥੀਆਂ ਨੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੀਭਾਂ ਕੱਟ ਗਈਆਂ, ਅੱਖਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਬਕਸਾ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਟੁੱਟ ਗਏ, ਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਰੇ ਪਏ।
ਤਥਾ ਪਰੈਰ੍ਬਹੁਕਰਣੈਰ੍ਵਰਾਯੁਧੈ- ਰ੍ਹਤਾ ਗਤਾਃ ਪ੍ਰਤਿਭਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਮ੍। ਵਿਪੋਥਿਤਾ ਹਯਗਜਪਾਦਤਾਡਿਤਾ ਭृਸ਼ਾਕੁਲਾ ਰਥਮੁਖਨੇਮਿਭਿਃ ਕ੍ਸ਼ਤਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੇ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਡਰਾਉਣੀ ਹੋ ਗਈ। ਘੋੜਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਪਦਾਤੀਆਂ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਕੁਚਲੇ ਗਏ, ਰਥਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਤੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਲਝੇ ਪਏ।
ਪ੍ਰਮੋਦਨੇ ਸ਼੍ਵਾਪਦਪਕ੍ਸ਼ਿਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਜਨਕ੍ਸ਼ਯੇ ਵਰ੍ਤਤਿ ਤਤ੍ਰ ਦਾਰੁਣੇ। ਮਹਾਬਲਾਸ੍ਤੇ ਕੁਪਿਤਾਃ ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਨਿषੂਦਯਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਵਿਚੇਰੁਰੋਜਸਾ
ਉਸ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਸੰਘਾਰ ਵਿੱਚ, ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ, ਪੰਛੀਆਂ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਸਥਾਨ ਬਣ ਗਿਆ। ਮਹਾਬਲੀ ਯੋਧੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੱਜਦੇ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਫਿਰਦੇ ਰਹੇ।
ਤਤੋ ਬਲੇ ਭृਸ਼ਲੁਲਿਤੇ ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣੇ ਰੁਧਿਰੌਘਸਮ੍ਪ੍ਲੁਤੇ। ਦਿਵਾਕਰੇऽਸ੍ਤਂਗਿਰਿਮਾਸ੍ਥਿਤੇ ਸ਼ਨੈ ਰੁਭੇ ਪ੍ਰਯਾਤੇ ਸ਼ਿਬਿਰਾਯ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਦੋਨਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਬਹੁਤ ਥੱਕੀ ਹੋਈ ਤੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤੱਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਪੱਛਮੀ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਡੁੱਬ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਯੋਧੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਆਪਣੇ ਡੇਰਿਆਂ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਤਦਨੀਕਮਨਾਧृष੍ਟਂ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜੇਨ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਪਾਰ੍ਥਾਃ ਸਮਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਭੀਮਸੇਨਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਉਹ ਫੌਜ, ਜੋ ਭਾਰਦਵਾਜ ਨੇ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ ਉਸ ਵੱਲ ਵਧੇ।
ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚੇਕਿਤਾਨਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ। ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਸ਼੍ਚ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਦ੍ਰੁਪਦਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ
ਸਾਤਯਕੀ, ਚੇਕਿਤਾਨ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਤੇ ਮਹਾਰਥੀ ਦ੍ਰੁਪਦ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਨ।
ਆਰ੍ਜੁਨਿਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਾ ਚ ਬृਹਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਚੇਦਿਪੋ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰੌ ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ
ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਰੀਤ ਤੇ ਕ੍ਰਤਵਿਆ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਸੀ, ਬ੍ਰਿਹਤਕਸ਼ਤ੍ਰਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ, ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਘਟੋਤਕਚ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਨ।
ਯੁਧਾਮਨ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਚਾਪਰਾਜਿਤਃ। ਉਤਕ੍ਤਮੌਜਾਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੋ ਵਿਰਾਟਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ
ਯੁਧਾਮਨਯੂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਅਜਿੱਤ, ਉਤਤਮਉਜਾ ਦੁਰਜੈ, ਤੇ ਮਹਾਰਥੀ ਵਿਰਾਟ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ।
ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਸ਼੍ਚ ਸਂਰਬ੍ਧਾਃ ਸ਼ੈਸ਼ੁਪਾਲਿਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਕੇਕਯਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾਃ ਸृਞ੍ਜਯਾਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਸ਼ੈਸ਼ੁਪਾਲ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ, ਕੇਕਯਾ ਦੇ ਮਹਾਂਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤੇ ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਨ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਸਗਣਾਃ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਾ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਾਃ। ਸਮਭ੍ਯਧਾਵਨ੍ਸਹਸਾ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਂ ਯੁਯੁਤ੍ਸਵਃ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਮੂਹਾਂ ਸਮੇਤ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬੇਹੱਦ ਤੀਖੇ, ਭਾਰਦਵਾਜ ਵੱਲ ਲੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਦੌੜੇ।
ਸਮੀਪੇ ਵਰ੍ਤਮਾਨਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਭਾਰਦ੍ਵਾਜੋऽਤਿਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਅਸਮ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਸ਼ਰੌਘੇਣ ਮਹਤਾ ਸਮਵਾਰਯਤ੍
ਭਾਰਦਵਾਜ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਬਿਨਾ ਘਬਰਾਏ, ਵੱਡੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਮਹੌਘਃ ਸਲਿਲਸ੍ਯੇਵ ਗਿਰਿਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦੁਰ੍ਭਿਦਮ੍। ਦ੍ਰੋਣਂ ਤੇ ਨਾਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਵੇਲਾਮਿਵ ਜਲਾਸ਼ਯਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਪਾਣੀ ਦਾ ਰੋਹ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਟੱਕਰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਡਰੋਣ ਵੱਲ ਵਧ ਨਹੀਂ ਸਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਤਟ ਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਪੀਡ੍ਯਮਾਨਾਃ ਸ਼ਰੈ ਰਾਜਨ੍ਦ੍ਰੋਣਚਾਪਵਿਨਿਃਸृਤੈਃ। ਨ ਸ਼ੇਕੁਃ ਪ੍ਰਮੁਖੇ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਰਾਜਾ ਤੇ ਡਰੋਣ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਟਿਕ ਨਹੀਂ ਸਕੇ।
ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਪਸ਼੍ਯਾਮ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਭੁਜਯੋਰ੍ਬਲਮ੍। ਯਦੇਨਂ ਨਾਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਃ ਸृਞ੍ਜਯੈਃ ਸਹ
ਅਸੀਂ ਡਰੋਣ ਦੇ ਬਾਹਾਂ ਦੀ ਅਚੰਭੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੇਖੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਂਚਾਲ ਤੇ ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਵੀ ਉਸ ਵੱਲ ਵਧ ਨਹੀਂ ਸਕੇ।
ਤਮਾਯਾਨ੍ਤਮਭਿਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਦ੍ਰੋਣਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਬਹੁਧਾ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਵਾਰਣਮ੍
ਡਰੋਣ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦਾ ਢੰਗ ਬਹੁਤ ਸੋਚਿਆ।