ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਗृਹ੍ਣਾਦਵ੍ਯਗ੍ਰੋ ਦ੍ਰੋਣੋऽਪਿ ਰਥਿਨਾਂ ਵਰਃ। ਮਹਾਰਥਾਨਤਿਬਲਾਨ੍ਵੀਰਾਨ੍ਸਮਰਯੋਧਿਨਃ
ਦ੍ਰੋਣ, ਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਮਹਾਰਥੀਆਂ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ।
ਬਾਹ੍ਯਂ ਮृਤ੍ਯੁਭਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਾਵਕਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਯਯੁਃ। ਸਾਦਿਨਃ ਸਾਦਿਨੋऽਬ੍ਯਘ੍ਨਂਸ੍ਤਥੈਵ ਰਥਿਨੋ ਰਥਾਨ੍
ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਮੌਤ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਵਧੇ; ਘੋੜਸਵਾਰ ਘੋੜਸਵਾਰਾਂ ਨੂੰ, ਰਥੀ ਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਵਾਂਗ ਲੜੇ।
ਅਸਿਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯृष੍ਟਿਸਙ੍ਘਾਤੈਰ੍ਯੁਦ੍ਧਮਾਸੀਤ੍ਪਰਸ਼੍ਵਥੈਃ। ਪ੍ਰਕृष੍ਟਮਸਿਯੁਦ੍ਧਂ ਚ ਬਭੂਵ ਕਟੁਕੋਦਯਮ੍
ਤਲਵਾਰਾਂ, ਬਰਛੀਆਂ, ਭਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਹੋਈ; ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਉਣੀ ਸੀ।
ਕੁਞ੍ਜਰਾਣਾਂ ਚ ਸਮ੍ਪਾਤੇ ਯੁਦ੍ਧਮਾਸੀਤ੍ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍। ਅਪਤਤ੍ਕੁਞ੍ਜਰਾਦਨ੍ਯੋ ਹਯਾਦਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਵਾਕ੍ਸ਼ਿਰਾਃ
ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਟੱਕਰ ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਗਈ; ਕੋਈ ਹਾਥੀ ਤੋਂ, ਕੋਈ ਘੋੜੇ ਤੋਂ, ਸਿਰ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ ਡਿੱਗਿਆ।
ਨਰੋ ਬਾਣਵਿਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨੋ ਰਥਾਦਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਾਰਿष। ਤਤ੍ਰਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਸਮ੍ਪਰ੍ਦੇ ਪਤਿਤਸ੍ਯ ਵਿਵਰ੍ਮਣਃ
ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਥ ਤੋਂ ਡਿੱਗਿਆ; ਉਥੇ, ਗੜਬੜ ਵਿੱਚ, ਦੂਜਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਬਚਾਅ ਖੋ ਕੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿਰਃ ਪ੍ਰਧ੍ਵਂਸਯਾਮਾਸ ਵਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਕੁਞ੍ਜਰਃ। ਅਪਰਾਂਸ਼੍ਚਾਪਰੇऽਮृਦ੍ਰਨ੍ਵਾਰਣਾਃ ਪਤਿਤਾਨ੍ਨਰਾਨ੍
ਇੱਕ ਹਾਥੀ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਪੈ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ; ਹੋਰ ਹਾਥੀ ਹੋਰ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਗਏ।
ਵਿषਾਣੈਸ਼੍ਚਾਵਨਿਂ ਗਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਭਿਨ੍ਦਨ੍ਰਥਿਨੋ ਬਹੂਨ੍। ਨਰਾਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਕੇਚਿਦਪਰੇ ਵਿषਾਣਾਲਗ੍ਨਸਂਸ਼੍ਰਯੈਃ
ਕਈ ਹਾਥੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸੂੰਡਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਛੇਦਿਆ; ਹੋਰ ਹਾਥੀ ਆਪਣੇ ਸੂੰਡਾਂ 'ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਲਟਕਦੇ ਹੋਏ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ।
ਬਭ੍ਰਮੁਃ ਸਮਰੇ ਨਾਗਾ ਮृਦ੍ਰਨ੍ਤਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਨਰਾਨ੍। ਕਾਰ੍ष੍ਣਾਯਸਤਨੁਤ੍ਰਾਣਾਨ੍ਨਰਾਸ਼੍ਵਰਥਕੁਞ੍ਜਰਾਨ੍
ਹਾਥੀ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਸੈਂਕੜੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲਦੇ ਫਿਰਦੇ, ਜੋ ਕਾਲੀ ਲੋਹੇ ਦੀ ਵਸਤ੍ਰੀ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ।
ਪਤਿਤਾਨ੍ਪੋਥਯਾਞ੍ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਦ੍ਵਿਪਾਃ ਸ੍ਥੂਲਨਲਾਨਿਵ। ਗृਧ੍ਰਪਤ੍ਰਾਧਿਵਾਸਾਂਸਿ ਸ਼ਯਨਾਨਿ ਨਾਰਧਿਪਾਃ
ਹਾਥੀਆਂ ਨੇ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਟੀਆਂ ਨਲੀਆਂ ਵਾਂਗ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ; ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਗਿਧ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਪਲੰਗ ਬਣਾਏ।
ਹੀਮਨ੍ਤਃ ਕਾਲਸਮ੍ਪਰ੍ਕਾਤ੍ਸੁਦੁਃਸ੍ਵਾਨ੍ਯਨੁਸ਼ੇਰਤੇ। ਹਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮਾਤ੍ਰ ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਰਥੇਨਾਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ
ਕਾਲ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਠੰਢੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਭਿਆਨਕ ਪਲੰਗਾਂ 'ਤੇ ਲੇਟ ਗਏ; ਇੱਥੇ, ਪਿਤਾ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਥ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪਿਤਰਂ ਮੋਹਾਨ੍ਨਿਰ੍ਮਰ੍ਯਾਦਮਵਰ੍ਤਤ। ਰਥੋ ਭਗ੍ਨੋ ਧ੍ਵਜਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਸ਼੍ਛਤ੍ਰਮੁਰ੍ਵ੍ਯੋਂ ਨਿਪਾਤਿਤਮ੍
ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਬਿਨਾ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਇੱਕ ਰਥ ਟੁੱਟ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਝੰਡਾ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਛਤਰੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁੱਟੀ ਗਈ।
ਯੁਗਾਰ੍ਧਂ ਚ੍ਛਿਨ੍ਨਮਾਦਾਯ ਪ੍ਰਦੁਦ੍ਰਾਵ ਤਥਾ ਹਯਃ। ਸਾਸਿਰ੍ਬਾਹੁਰ੍ਨਿਪਤਿਤਃ ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਸਕੁਣ੍ਡਲਮ੍
ਇੱਕ ਘੋੜਾ ਅੱਧਾ ਜੂਆ ਲੈ ਕੇ ਭੱਜ ਗਿਆ; ਇੱਕ ਬਾਂਹ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰ ਸੀ, ਡਿੱਗ ਪਈ, ਇੱਕ ਸਿਰ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਕੁੰਡਲ ਸੀ, ਵੱਖ ਹੋ ਗਿਆ।
ਗਜੇਨਾਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਬਲਿਨਾ ਰਥਃ ਸਞ੍ਚੂਰ੍ਣਿਤਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ। ਰਥਿਨਾ ਤਾਡਿਤੋ ਨਾਗੋ ਨਾਰਾਚੇਨਾਪਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ
ਇੱਕ ਹਾਥੀ ਨੇ ਰਥ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ; ਇੱਕ ਹਾਥੀ, ਰਥੀ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ, ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ।
ਸਾਰੋਹਸ਼੍ਚਾਪਤਦ੍ਵਾਜੀ ਗੇਜੇਨਾਭ੍ਯਾਹਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍। ਨਿਰ੍ਮਰ੍ਯਾਦਂ ਮਹਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਵਰ੍ਤਤ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍
ਇੱਕ ਘੋੜਾ ਆਪਣੇ ਸਵਾਰ ਸਮੇਤ, ਹਾਥੀ ਦੀ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਚੋਟ ਨਾਲ ਡਿੱਗ ਗਿਆ; ਵੱਡਾ ਤੇ ਬੇਕਾਬੂ ਜੰਗ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਉਣਾ, ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਹਾ ਤਾਤ ਹਾ ਪੁਤ੍ਰ ਸਖੇ ਕ੍ਵਾਸਿ ਤਿष੍ਠ ਕ੍ਵ ਧਾਵਸਿ। ਪ੍ਰਹਰਾਹਰ ਜਹ੍ਮੇਨਂ ਸ੍ਮਿਤਸ਼੍ਵੇਡਿਤਗਰ੍ਜਿਤੈਃ। ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਚ੍ਚੈਰਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ਵਿਵਿਧਾ ਗਿਰਃ
ਹਾ ਪਿਤਾ! ਹਾ ਪੁੱਤਰ! ਦੋਸਤ, ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਹੈਂ? ਠਹਿਰੋ! ਕਿੱਥੇ ਭੱਜ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਵੱਜੋ! ਵੱਜੋ! ਮਾਰੋ! — ਇਨ੍ਹਾਂ ਉੱਚੀਆਂ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਭਰੀਆਂ ਚੀਕਾਂ, ਹਾਸੇ, ਪਸੀਨੇ ਤੇ ਗਰਜਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਕਈਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਵਿਚ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਨਰਸ੍ਯਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਨਾਗ੍ਸ੍ਯ ਸਮਸਞ੍ਜਤ ਸ਼ੋਣਿਤਮ੍। ਉਪਾਸ਼ਾਮ੍ਯਦ੍ਰਜੋ ਭੌਮਂ ਭੀਰੂਨ੍ਕਸ਼੍ਮਲਮਾਵਿਸ਼ਤ੍
ਮਰਦਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦਾ ਲਹੂ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਿੱਟੀ ਠੰਡੀ ਪਈ, ਤੇ ਡਰਪੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਚਕ੍ਰੇਣ ਚਕ੍ਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵੀਰੋ ਵੀਰਸ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ। ਅਤੀਤੇषੁਪਥੇ ਕਾਲੇ ਜਹਾਰ ਗਦਯਾ ਸਿਰਃ
ਜੰਗ ਵਿਚ ਇਕ ਵੀਰ ਨੇ ਦੂਜੇ ਵੀਰ ਦੇ ਚਕਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚਕਰ ਨਾਲ ਰੋਕਿਆ, ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਬੰਦ ਹੋਣ 'ਤੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸੀਤ੍ਕੇਸ਼ਪਰਾਮਰ੍ਸ਼ੋ ਮੁष੍ਟਿਯੁਦ੍ਧਂ ਚ ਦਾਰੁਣਮ੍। ਨਖੈਰ੍ਦਨ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਸੂਰਾਣਾਮਦ੍ਵੀਪੇ ਦ੍ਵੀਪਮਿਚ੍ਛਤਾਮ੍
ਕਾਲੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਮੁੱਕਿਆਂ, ਨਖਾਂ ਤੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਟਾਪੂ ਵਾਲੇ ਟਾਪੂ ਲਈ ਲੜਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰਾਚ੍ਛਿਦ੍ਯਤ ਸ਼ੂਰਸ੍ਯ ਸਖਙ੍ਗੋ ਬਾਹੁਰੁਦ੍ਯਤਃ। ਸਧੁਨਸ਼੍ਚਾਪਰਸ੍ਯਾਪਿ ਸਸ਼ਰਃ ਸਾਙ੍ਕੁਸ਼ਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ, ਇਕ ਸ਼ੂਰਾ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਉਠਿਆ ਬਾਂਹ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਤੇ ਦੂਜੇ ਦਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਧਨੁ ਤੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਆਕ੍ਰੋਸ਼ਦਨ੍ਯਮਨ੍ਯੋऽਤ੍ਰ ਤਥਾऽਨ੍ਯੋ ਵਿਮੁਖੋऽਦ੍ਰਵਤ੍। ਅਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼ਿਰਃ ਕਾਯਾਦਪਾਹਰਤ੍
ਇਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਚੀਕਿਆ; ਦੂਜਾ ਪਿੱਠ ਕਰਕੇ ਭੱਜ ਗਿਆ; ਤੇ ਹੋਰ ਨੇ, ਜਦ ਵਿਰੋਧੀ ਨੇੜੇ ਆਇਆ, ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਸ਼ਬ੍ਦਮਦ੍ਰਵਚ੍ਚਾਨ੍ਯਃ ਸ਼ਬ੍ਦਾਦਨ੍ਯੋऽਤ੍ਰਸਦ੍ਭृਸ਼ਮ੍। ਸ੍ਵਾਨਨ੍ਯੋऽਥ ਪਰਾਨਨ੍ਯੋ ਜਘਾਨ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਇਕ ਚੀਕ ਮਾਰ ਕੇ ਭੱਜਿਆ, ਦੂਜਾ ਉਸ ਚੀਕ ਤੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਇਕ ਆਪਣੇ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦੂਜਾ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਗਿਰਿਸ਼ृਙ੍ਗੋਪਮਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਨਾਰਾਚੇਨ ਨਿਪਾਤਿਤਃ। ਮਾਤਙ੍ਗੋ ਨ੍ਯਪਤਦ੍ਭੂਮੌ ਨਦੀਰੋਧ ਇਵੋष੍ਣਗੇ
ਉਥੇ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਰਗਾ ਵੱਡਾ ਹਾਥੀ ਚੌੜੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਤੇ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿਚ ਨਦੀ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੈ ਗਿਆ।
ਤਥੈਵ ਰਥਿਨਂ ਨਾਗਃ ਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਗਿਰਿਰਿਵਾਰੁਜਨ੍। ਅਭ੍ਯਤਿष੍ਠਤ੍ਪਦਾ ਭੂਮੌ ਸਹਾਸ਼੍ਵਂ ਸਹਸਾਰਥਿਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚਲਦਾ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਹਾਥੀ ਰਥ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥੀ ਸਮੇਤ, ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੌਂਦ ਗਿਆ।
ਸ਼ੂਰਾਨ੍ਪ੍ਰਹਰਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕृਤਾਸ਼੍ਸ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਰੁਧਿਰੋਕ੍ਸ਼ਿਤਾਨ੍। ਬਹੂਨਪ੍ਯਾਵਿਸ਼ਨ੍ਮੋਹੋ ਭੀਰੂਨ੍ਹृਦਯਦੁਰ੍ਬਲਾਨ੍
ਸ਼ੂਰਾ ਜੰਗੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ, ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਕਈ ਡਰਪੋਕ ਤੇ ਦਿਲੋਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੋਸ਼ ਖੋ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵਮਾਵਿਗ੍ਨਮਭਵਨ੍ਨ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਯਤ ਕਿਞ੍ਚਨ। ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਰਜਸਾ ਧ੍ਵਸ੍ਤਂ ਨਿਰ੍ਮਰ੍ਯਾਦਮਵਰ੍ਤਤ
ਸਭ ਕੁਝ ਗੜਬੜ ਹੋ ਗਿਆ; ਕੁਝ ਵੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਸੀ। ਫੌਜ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹੱਦ-ਪੱਧਰ ਦੇ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸੇਨਾਪਤਿਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਯਂ ਕ੍ਰਾਲ ਇਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍। ਨਿਤ੍ਯਾਭਿਤ੍ਵਰਿਤਾਨੇਵ ਤ੍ਵਰਯਾਮਾਸ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍
ਫਿਰ ਸੈਨਾਪਤੀ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਚਲੋ! ਚਲੋ!" ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।
ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਃ ਸ਼ਾਸਨਂ ਤਸ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਬਾਹੁਸ਼ਾਲਿਨਃ। ਸਰੋ ਹਂਸਾ ਇਵਾਪੇਤੁਰ੍ਘ੍ਨਨ੍ਤੋ ਦ੍ਰੋਣਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਸਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਂਡਵ, ਝੀਲ ਵਿਚ ਹੰਸਾਂ ਵਾਂਗ, ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਧੇ।
ਗृਹ੍ਣੀਤਾਦ੍ਰਵਤਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਵਿਭੀਤਾ ਵਿਨਿਕृਨ੍ਤਤ। ਇਤ੍ਯਾਸੀਤ੍ਤੁਮੁਲਃ ਸ਼ਬ੍ਦੋ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਸ੍ਯ ਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ
"ਫੜੋ! ਵੱਜੋ!" — ਇਨ੍ਹਾਂ ਭੜਕਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਡਰਪੋਕ ਜੰਗੀ ਇਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਦੌੜੇ, ਤੇ ਜੋ ਦੁਰਧਰਸ਼ ਦੇ ਰਥ ਨੇੜੇ ਆਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣਃ ਕृਪਃ ਕਰ੍ਣੋ ਦ੍ਰੌਣੀ ਰਾਜਾ ਜਯਦ੍ਰਥਃ। ਵਿਨ੍ਦਾਨੁਵਿਨ੍ਦਾਵਾਵਨ੍ਤ੍ਯੌ ਸ਼ਲ੍ਯਸ਼੍ਚੈਤਾਨ੍ਨ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਕਰਣ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜਾ ਜਯਦ੍ਰਥ, ਅਵੰਤੀ ਦੇ ਵਿਂਦ ਤੇ ਅਨੁਵਿੰਦ, ਤੇ ਸ਼ਲਯਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਤੇ ਤ੍ਵਾਰ੍ਯਧਰ੍ਮਸਂਰਬ੍ਧਾ ਦੁਰ੍ਨਿਵਾਰਾ ਦੁਰਾਸਦਾਃ। ਸ਼ਰਾਰ੍ਤਾ ਨ ਜਹੁਰ੍ਦ੍ਰੋਣਂ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵੈ ਸਹ
ਪਰ ਪਾਂਚਾਲ ਤੇ ਪਾਂਡਵ, ਉੱਚੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਹੋਏ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਹੀਂ ਗਏ।