ਤਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਸਮਭਵਨ੍ਨਾਗਯੋਰ੍ਭੀਮਰੂਪਯੋਃ। ਸਪਕ੍ਸ਼ਯੋਃ ਪਰ੍ਵਤਯੋਰ੍ਯਥਾ ਸਦ੍ਰੁਮਯੋਃ ਪੁਰਾ
ਉਹਨਾਂ ਦੋਨੋ ਹਾਥੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲਾ ਜੰਗ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੋ ਪੰਖ ਵਾਲੇ, ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ।
ਪ੍ਰਾਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਪਤੇਰ੍ਨਾਗਃ ਸਨ੍ਨਿਵृਤ੍ਤ੍ਯਾਪਸृਤ੍ਯ ਚ। ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਾਧਿਪਤੇਰ੍ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਨਾਗਮਪਾਤਯਤ੍
ਪ੍ਰਾਗਜੋਤਿਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਹਾਥੀ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਕੇ, ਦਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਪਾਸੇ ਵੱਜ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤੋਮਰੈਃ ਸੂਰ੍ਯਰਸ਼੍ਮ੍ਯਾਭੈਰ੍ਭਗਦਤ੍ਤੋऽਥ ਸਪ੍ਤਭਿਃ। ਜਘਾਨ ਦ੍ਵਿਰਦਸ੍ਥਂ ਤਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਪ੍ਰਚਲਿਤਾਸਨਮ੍
ਭਗਦੱਤ ਨੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸੱਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਵੱਜ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤੀ।
ਵ੍ਯਵਚ੍ਛਿਦ੍ਯ ਤੁ ਰਾਜਾਨਂ ਭਗਦਤ੍ਤਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਰਥਾਨੀਕੇਨ ਮਹਤਾ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਤ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਭਗਦੱਤ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਰਥਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੋਂ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਸ ਕੁਞ੍ਜਰਸ੍ਥੋ ਰਥਿਭਿਃ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਸਰ੍ਵਤੋ ਵृਤਃ। ਪਰ੍ਵਤੇ ਵਨਮਧ੍ਯਸ੍ਥੋ ਜ੍ਵਲਨ੍ਨਿਵ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ
ਉਹ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਥੀ ਵਿਰਲੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੋਂ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਹਾੜੀ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਮਣ੍ਡਲਂ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸ਼੍ਲਿष੍ਟਂ ਰਥਿਨਾਮੁਗ੍ਰਧਨ੍ਵਿਨਾਮ੍। ਕਿਰਤਾਂ ਸ਼ਰਵਰ੍षਾਣਿ ਸ ਨਾਗਃ ਪਰ੍ਯਵਰ੍ਤਤ
ਉਹ ਹਾਥੀ, ਤੇਜ਼ ਧਨੁਧਾਰੀ ਰਥੀਆਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੋਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਵਿੱਚ, ਘੁੰਮਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿषੋ ਰਾਜਾ ਪਰਿਗृਹ੍ਯ ਮਹਾਗਜਮ੍। ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸਹਸਾ ਯੁਯੁਧਾਨਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਗਜੋਤਿਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਅਚਾਨਕ ਯੁਯੁਧਾਨ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਆਪਤਨ੍ਤਂ ਚ ਸਮ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਨਾਗਂ ਸਾਤ੍ਵਤਪੁਙ੍ਗਵਃ। ਅਵਿਧ੍ਯਤ੍ਪਞ੍ਚਭਿਰ੍ਬਾਣੈਃ ਸ਼ਿਤੈਰਾਸ਼ੀਵਿषੋਪਮੈਃ
ਉਹ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਦੌੜਦਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਤਵਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ, ਪੰਜ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਸ਼ਿਨੇਃ ਪੌਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤੁ ਰਥਂ ਪਰਿਗृਹ੍ਯ ਮਹਾਦ੍ਵਿਪਃ। ਅਭਿਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਵੇਗੇਨ ਯੁਯੁਧਾਨਸ੍ਤ੍ਵਪਾਕ੍ਰਮਤ੍
ਪਰ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਨੇ, ਸ਼ਿਨੀ ਦੇ ਪੌਤਰੇ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਸੁੱਟਿਆ, ਤੇ ਯੁਯੁਧਾਨ ਨੇ ਛਲਾਂਗ ਮਾਰ ਕੇ ਬਚ ਲਿਆ।
ਬृਹਤਃ ਸੈਨ੍ਧਵਾਨਸ਼੍ਵਾਨ੍ਸਮੁਤ੍ਥਾਪ੍ਯਥ ਸਾਰਥਿਃ। ਤਸ੍ਥੌ ਸਾਤ੍ਯਕਿਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਮ੍ਪ੍ਲੁਤਸ੍ਤਂ ਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ ਸਾਰਥੀ ਨੇ ਵੱਡੇ ਸਿੰਧੂ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਕੇ, ਸਾਤਯਕੀ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਛਲਾਂਗ ਮਾਰ ਕੇ ਉਸ ਰਥ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਸ ਤੁ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾਨ੍ਤਰਂ ਨਾਗਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਰਥਮਣ੍ਡਲਾਤ੍। ਨਿष੍ਪਤਨ੍ਸਤਤਂ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪਰਿਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍
ਉਹ ਹਾਥੀ ਨੇ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦੇ ਹੀ, ਰਥਾਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਚੌਂਕਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇ ਤ੍ਵਾਸ਼ੁਗਤਿਨਾ ਤੇਨ ਤ੍ਰਾਸ੍ਯਮਾਨਾ ਨਰਰ੍षਭਾਃ। ਤਮੇਕਂ ਦ੍ਵਿਰਦਂ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਮੇਨਿਰੇ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਦ੍ਵਿਪਾਨ੍
ਉਸ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਤੋਂ ਡਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਸੌ ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ ਸਮਝ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤੇ ਗਜਸ੍ਥੇਨ ਕਾਲ੍ਯਨ੍ਤੇ ਭਗਦਤ੍ਤੇਨ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ। ਐਰਾਵਤਸ੍ਥੇਨ ਯਥਾ ਦੇਵਰਾਜੇਨ ਦਾਨਵਾਃ
ਉਹ ਰਾਜੇ ਭਗਦੱਤ ਆਪਣੇ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਇਰਾਵਤ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਸੀ।
ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਦ੍ਰਵਤਾਂ ਭੀਮਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨਾਮਿਤਸ੍ਤਤਃ। ਗਜਵਾਜਿਕृਤਃ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਸੁਮਹਾਨ੍ਸਮਜਾਯਤ
ਜਦੋਂ ਪਾਂਚਾਲਾ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਭੱਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਭੀਮ ਦੇ ਨਾਲ ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉੱਚੀ ਹੋ ਗਈ।
ਭਗਦਤ੍ਤੇਨ ਸਮਰੇ ਕਾਲ੍ਯਮਾਨੇषੁ ਪਾਣ੍ਡੁषੁ। ਪ੍ਰਾਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਮਭਿਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪੁਨਰ੍ਭੀਮਃ ਸਮਭ੍ਯਯਾਤ੍
ਜਦ ਭਗਦੱਤ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਭੀਮ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਗਜੋਤਿਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਭਿਦ੍ਰਵਤੋ ਵਾਹਾਨ੍ਹਸ੍ਤਮੁਕ੍ਤੇਨ ਵਾਰਿਣਾ। ਸਿਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਤ੍ਰਾਸਯਨ੍ਨਾਗਸ੍ਤੇ ਪਾਰ੍ਥਸਹਰਂਸ੍ਤਤਃ
ਜਦ ਉਹ ਚੜ੍ਹਦਾ ਗਿਆ, ਹਾਥੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੁੰਢ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕ ਕੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤਮਭ੍ਯਯਾਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਰੁਚਿਪਰ੍ਵਾ ਕृਤੀਸੁਤਃ। ਸਮਘ੍ਨਞ੍ਛਰਵਰ੍षੇਣ ਰਥਸ੍ਯੋऽਨ੍ਤਕਸਨ੍ਨਿਭਃ
ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਤੀਵਰਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰੁਚਿਪਰਵਨ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਕੇ ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਅਟੈੱਕ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਸ ਰੁਚਿਪਰ੍ਵਾਣਂ ਸ਼ਰੇਣਾਨਤਪਰ੍ਵਣਾ। ਸੁਪਰ੍ਵਾ ਪਰ੍ਵਤਪਤਿਰ੍ਨਿਨ੍ਯੇ ਵੈਵਸ੍ਵਤਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਫਿਰ ਪਰਵਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸੁਪਰਵਨ ਨੇ ਇਕ ਅਟੂਟ ਤੀਰ ਨਾਲ ਰੁਚਿਪਰਵਨ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਪਤਿਤੇ ਵੀਰੇ ਸੌਭਦ੍ਰੋ ਦ੍ਰੌਪਦੀਸੁਤਃ। ਚੇਕਿਤਾਨੋ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਰ੍ਯਯੁਤ੍ਸੁਸ਼੍ਚਾਰ੍ਦਯਨ੍ਦ੍ਵਿਪਮ੍
ਉਹ ਵੀਰ ਦੇ ਡਿੱਗਣ 'ਤੇ ਸੌਭਦ੍ਰ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਚੇਕਿਤਾਨ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ ਤੇ ਯੁਯੁਤ्सੁ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਤ ਏਨਂ ਸ਼ਰਧਾਰਾਭਿਰ੍ਧਾਰਾਭਿਰਿਵ ਤੋਯਦਾਃ। ਸਿषਿਚੁਰ੍ਭੈਰਵਾਨ੍ਨਾਦਾਨ੍ਵਿਨਦਨ੍ਤੋ ਜਿਘਾਂਸਵਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬਦਨ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਪਾ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਪਾਣੀ ਵਰਖਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ।
ਤਤਃ ਪਾਰ੍ष੍ਣ੍ਯਙ੍ਕੁਸ਼ਾਙ੍ਗੁष੍ਠੈਃ ਕृਤਿਨਾ ਚੋਦਿਤੋ ਦ੍ਵਿਪਃ। ਪ੍ਰਸਾਰਿਤਕਰਃ ਪ੍ਰਾਯਾਤ੍ਸ੍ਤਬ੍ਧਕਰ੍ਣੇਕ੍ਸ਼ਣੋ ਦ੍ਰੁਤਮ੍
ਫਿਰ ਮਾਹਰ ਮਹਾਵਤ ਨੇ ਪਾਰਸ਼ਣ, ਅੰਗੂਠਾ ਤੇ ਐਂਕੁਸ਼ ਨਾਲ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਹਾਥੀ ਸੁੰਢ ਫੈਲਾਈ, ਕੰਨ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਤਣੀ ਹੋਈਆਂ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਿਆ।
ਸੋऽਧਿष੍ਠਾਯ ਪਦਾ ਵਾਹਾਨ੍ਯੁਯੁਤ੍ਸੋਃ ਸੂਤਮਾਰੁਜਤ੍। ਯੁਯੁਤ੍ਸੁਸ੍ਤੁ ਰਥਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਨਪਾਕ੍ਰਾਮਤ੍ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਹਾਥੀ ਨੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਘੋੜਿਆਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਯੁਯੁਤ्सੁ ਦੇ ਰਥ-ਚਾਲਕ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਤੇ ਯੁਯੁਤਸੁ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਚਲਦੀ ਰਥ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਤਰ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਪਾਣ੍ਡਵਯੋਧਾਸ੍ਤੇ ਨਾਗਰਾਜਂ ਸ਼ਰੈਰ੍ਦ੍ਰੁਤਮ੍। ਸਿषਿਚੁਰ੍ਭੈਰਵਾਨ੍ਨਾਦਾਨ੍ਵਿਨਦਨ੍ਤੋ ਜਿਘਾਂਸਵਃ
ਫਿਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਯੋਧੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਮਾਰਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹਾਥੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਿੱਜੋਣ ਲੱਗੇ।
ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਤਵ ਸਮ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਸੌਭਦ੍ਰਸ੍ਯਾਪ੍ਲੁਤੋ ਰਥਮ੍। ਸ ਕੁਞ੍ਜਰਸ੍ਥੋ ਵਿਸृਜਨ੍ਨਿषੂਨਰਿषੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ਬਭੌ ਰਸ਼੍ਮੀਨਿਵਾਦਿਤ੍ਯੋ ਭੁਵਨੇषੁ ਸਮੁਤ੍ਸृਜਨ੍
ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਡਰ ਕੇ ਸੌਭਦ੍ਰ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ; ਤੇ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ ਰਾਜਾ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਵੱਲ ਤੀਰ ਛੱਡਦਾ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੁਨੀਆਂ 'ਤੇ ਪਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਮਾਰ੍ਜੁਨਿਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭਿਰ੍ਯੁਯੁਤ੍ਸੁਰ੍ਦਸ਼ਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ। ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਵਿਵ੍ਯਧੁਃ
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਯੁਯੁਤਸੁ ਨੇ ਦਸ ਨਾਲ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਨਾਲ, ਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ ਨੇ ਵੀ ਤੀਰ ਮਾਰੇ।
ਚੇਕਿਤਾਨਃ ਚਤੁਃषष੍ਟ੍ਯਾ ਸੋਤ੍ਤਰਾਯੁਧਿਕਂ ਪੁਨਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਿਧ੍ਯਤ੍ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਭਗਦਤ੍ਤਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਚੇਕਿਤਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੌਂਸਠ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਹਰ ਇਕ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲਾ, ਫਿਰ ਮਾਰਿਆ; ਭਗਦੱਤ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਸੋऽਤਿਯਤ੍ਨਾਰ੍ਪਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਰਾਚਿਤੋ ਦ੍ਵਿਰਦੋ ਬਭੌ। ਸਂਸ੍ਯੂਤ ਇਵ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਰ੍ਜਲਦੋ ਮਹਾਨ੍
ਉਹ ਹਾਥੀ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਐਸਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਬੱਦਲ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਵੇ।
ਨਿਯਨ੍ਤੁਃ ਸ਼ਿਲ੍ਪਯਤ੍ਨਾਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤੋऽਰਿਸ਼ਰਾਰ੍ਦਿਤਃ। ਪਰਿਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਤਾਨ੍ਨਾਗਃ ਸ ਰਿਪੂਨ੍ਸਵ੍ਯਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਮਹਾਵਤ ਦੀ ਕਲਾ ਤੇ ਜਤਨ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਹਾਥੀ ਨੇ ਖੱਬੇ ਤੇ ਸੱਜੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗੋਪਾਲ ਇਵ ਦਣ੍ਡੇਨ ਯਥਾ ਪਸ਼ੁਗਣਾਨ੍ਵਨੇ। ਸਙ੍ਕਾਲਯਤਿ ਤਾਂ ਸੇਨਾਂ ਭਗਦਤ੍ਤਸ੍ਤਥਾ ਮੁਹੁਃ
ਜਿਵੇਂ ਗੋਪਾਲ ਲਾਠੀ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਗਦੱਤ ਵੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਸ਼੍ਯੇਨਾਭਿਪ੍ਰਨ੍ਨਾਨਾਂ ਵਾਯਸਾਨਾਮਿਵ ਸ੍ਵਨਃ। ਬਭੂਵ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਾਨਾਂ ਭृਸ਼ਂ ਵਿਦ੍ਰਵਤਾਂ ਸ੍ਵਨਃ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਭੱਜਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਐਸਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਬਾਜ਼ ਵੱਲੋਂ ਹਮਲਾ ਹੋਏ ਕਾਂਵਾਂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਚੀਕ।