ਤਯੋਸ੍ਤਦਭਵਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋਗ੍ਰਾਮਣਿਮੁਖ੍ਯਯੋਃ। ਤਾਦृਗ੍ਯਾਦृਕ੍ਪੁਰਾਵृਤ੍ਤਂ ਸ਼ਮ੍ਬਰਾਮਰਰਾਜਯੋਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮੁਖੀਆਂ ਵਿਚ ਐਸਾ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੰਬਰ ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਿਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਏਵਂ ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਸ਼ਤਾਨ੍ਯਾਸਨ੍ਰਥਵਾਰਣਵਾਜਿਨਾਮ੍। ਪਦਾਤੀਨਾਂ ਚ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਤਵ ਤੇषਾਂ ਚ ਸਙ੍ਕੁਲੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਪੈਦਲਾਂ ਵਿਚ ਸੈਂਕੜੇ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਯੁੱਧ ਹੋਏ, ਤੇਰੇ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਗੁੰਝਲ ਵਿਚ।
ਨੈਤਾਦृਸ਼ੋ ਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਃ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੋ ਨੈਵ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯਾਭਾਵਭਾਵੇ ਤੁ ਪ੍ਰਸਕ੍ਤਾਨਾਂ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਐਸਾ ਯੁੱਧ ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਨਾ ਸੁਣਿਆ; ਡ੍ਰੋਣ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਜਾਂ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ, ਉਹ ਆਪਸ ਵਿਚ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਲੜੇ।
ਇਦਂ ਘੋਰਮਿਦਂ ਚਿਤ੍ਰਮਿਦਂ ਰੌਦ੍ਰਮਿਤਿ ਪ੍ਰਭੋ। ਤਤ੍ਰ ਯੁਦ੍ਧਾਨ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਪ੍ਰਤਤਾਨਿ ਬਹੂਨਿ ਚ
ਉਥੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯੁੱਧ ਵੇਖੇ ਗਏ—ਕੁਝ ਡਰਾਉਣੇ, ਕੁਝ ਅਜੀਬ, ਕੁਝ ਭਿਆਨਕ, ਤੇ ਉਹ ਚੌਂਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਤੇਨ ਨਾਗੇਨ ਸਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮਨੀਕਿਨੀ। ਸਹਸਾऽਭ੍ਯਦ੍ਰਵਦ੍ਰਾਜਨ੍ਯਤ੍ਰ ਤਸ੍ਯੌ ਵृਕੋਦਰਃ
ਉਸ ਹਾਥੀ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਘਬਰਾਈ ਹੋਈ ਸੀ। ਭੀਮ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਾਈ।
ਤਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਰਾਜਾ ਹਤਂ ਮਤ੍ਵਾ ਵृਕੋਦਰਮ੍। ਭਗਦਤ੍ਤਂ ਸਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸਮਵਾਰਯਤ੍
ਫਿਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ, ਭੀਮ ਨੂੰ ਮਰਿਆ ਸਮਝ ਕੇ, ਪਾਂਚਾਲਿਆਂ ਸਮੇਤ ਭਗਦੱਤ ਨੂੰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੋਂ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਤਂ ਰਥਂ ਰਥਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਪਰਨ੍ਤਪਾਃ। ਅਵਾਕਿਰਞ੍ਸ਼ਰੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਦੇ ਮਹਿਰੂ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਨੇ ਉਸ ਰਥ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਸ ਵਿਘਾਤਂ ਪृषਤ੍ਕਾਨਾਮਙ੍ਕੁਸ਼ੇਨ ਸਮਾਹਰਨ੍। ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਪਾਣ੍ਡੁਪਾਞ੍ਜਾਲਾਨ੍ਵ੍ਯਧਮਤ੍ਪਰ੍ਵਤੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਨਾਲ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਰੋਕੀ, ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੇ ਪਾਂਚਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਚੌਂਕਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਪਸ਼੍ਯਾਮ ਭਗਦਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ। ਤਥਾ ਵृਦ੍ਧਸ੍ਯ ਚਰਿਤਂ ਕੁਞ੍ਜਰੇਣ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇ
ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਭਗਦੱਤ ਦੇ ਅਜੋਕੇ ਕੰਮ ਵੇਖੇ, ਜੋ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਹਾਥੀ ਨਾਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ!
ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਾਨਾਂ ਪ੍ਰਾਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਮੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍। ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯਾਤੇਨ ਨਾਗੇਨ ਸਮਦੇਨਾਸ਼ੁਗਾਮਿਨਾ
ਫਿਰ ਦਸ਼ਾਰਣਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਆਪਣਾ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਚਲਦਾ ਹਾਥੀ ਲੈ ਕੇ, ਭਗਦੱਤ ਵੱਲ ਤਿਰਛਾ ਹੋ ਕੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਸਮਭਵਨ੍ਨਾਗਯੋਰ੍ਭੀਮਰੂਪਯੋਃ। ਸਪਕ੍ਸ਼ਯੋਃ ਪਰ੍ਵਤਯੋਰ੍ਯਥਾ ਸਦ੍ਰੁਮਯੋਃ ਪੁਰਾ
ਉਹਨਾਂ ਦੋਨੋ ਹਾਥੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲਾ ਜੰਗ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੋ ਪੰਖ ਵਾਲੇ, ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ।
ਪ੍ਰਾਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਪਤੇਰ੍ਨਾਗਃ ਸਨ੍ਨਿਵृਤ੍ਤ੍ਯਾਪਸृਤ੍ਯ ਚ। ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਾਧਿਪਤੇਰ੍ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਨਾਗਮਪਾਤਯਤ੍
ਪ੍ਰਾਗਜੋਤਿਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਹਾਥੀ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਕੇ, ਦਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਪਾਸੇ ਵੱਜ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤੋਮਰੈਃ ਸੂਰ੍ਯਰਸ਼੍ਮ੍ਯਾਭੈਰ੍ਭਗਦਤ੍ਤੋऽਥ ਸਪ੍ਤਭਿਃ। ਜਘਾਨ ਦ੍ਵਿਰਦਸ੍ਥਂ ਤਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਪ੍ਰਚਲਿਤਾਸਨਮ੍
ਭਗਦੱਤ ਨੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸੱਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਵੱਜ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤੀ।
ਵ੍ਯਵਚ੍ਛਿਦ੍ਯ ਤੁ ਰਾਜਾਨਂ ਭਗਦਤ੍ਤਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਰਥਾਨੀਕੇਨ ਮਹਤਾ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਤ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਭਗਦੱਤ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਰਥਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੋਂ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਸ ਕੁਞ੍ਜਰਸ੍ਥੋ ਰਥਿਭਿਃ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਸਰ੍ਵਤੋ ਵृਤਃ। ਪਰ੍ਵਤੇ ਵਨਮਧ੍ਯਸ੍ਥੋ ਜ੍ਵਲਨ੍ਨਿਵ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ
ਉਹ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਥੀ ਵਿਰਲੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੋਂ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਹਾੜੀ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਮਣ੍ਡਲਂ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸ਼੍ਲਿष੍ਟਂ ਰਥਿਨਾਮੁਗ੍ਰਧਨ੍ਵਿਨਾਮ੍। ਕਿਰਤਾਂ ਸ਼ਰਵਰ੍षਾਣਿ ਸ ਨਾਗਃ ਪਰ੍ਯਵਰ੍ਤਤ
ਉਹ ਹਾਥੀ, ਤੇਜ਼ ਧਨੁਧਾਰੀ ਰਥੀਆਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੋਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਵਿੱਚ, ਘੁੰਮਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿषੋ ਰਾਜਾ ਪਰਿਗृਹ੍ਯ ਮਹਾਗਜਮ੍। ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸਹਸਾ ਯੁਯੁਧਾਨਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਗਜੋਤਿਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਅਚਾਨਕ ਯੁਯੁਧਾਨ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਆਪਤਨ੍ਤਂ ਚ ਸਮ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਨਾਗਂ ਸਾਤ੍ਵਤਪੁਙ੍ਗਵਃ। ਅਵਿਧ੍ਯਤ੍ਪਞ੍ਚਭਿਰ੍ਬਾਣੈਃ ਸ਼ਿਤੈਰਾਸ਼ੀਵਿषੋਪਮੈਃ
ਉਹ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਦੌੜਦਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਤਵਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ, ਪੰਜ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਸ਼ਿਨੇਃ ਪੌਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤੁ ਰਥਂ ਪਰਿਗृਹ੍ਯ ਮਹਾਦ੍ਵਿਪਃ। ਅਭਿਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਵੇਗੇਨ ਯੁਯੁਧਾਨਸ੍ਤ੍ਵਪਾਕ੍ਰਮਤ੍
ਪਰ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਨੇ, ਸ਼ਿਨੀ ਦੇ ਪੌਤਰੇ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਸੁੱਟਿਆ, ਤੇ ਯੁਯੁਧਾਨ ਨੇ ਛਲਾਂਗ ਮਾਰ ਕੇ ਬਚ ਲਿਆ।
ਬृਹਤਃ ਸੈਨ੍ਧਵਾਨਸ਼੍ਵਾਨ੍ਸਮੁਤ੍ਥਾਪ੍ਯਥ ਸਾਰਥਿਃ। ਤਸ੍ਥੌ ਸਾਤ੍ਯਕਿਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਮ੍ਪ੍ਲੁਤਸ੍ਤਂ ਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ ਸਾਰਥੀ ਨੇ ਵੱਡੇ ਸਿੰਧੂ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਕੇ, ਸਾਤਯਕੀ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਛਲਾਂਗ ਮਾਰ ਕੇ ਉਸ ਰਥ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਸ ਤੁ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾਨ੍ਤਰਂ ਨਾਗਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਰਥਮਣ੍ਡਲਾਤ੍। ਨਿष੍ਪਤਨ੍ਸਤਤਂ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪਰਿਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍
ਉਹ ਹਾਥੀ ਨੇ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦੇ ਹੀ, ਰਥਾਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਚੌਂਕਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇ ਤ੍ਵਾਸ਼ੁਗਤਿਨਾ ਤੇਨ ਤ੍ਰਾਸ੍ਯਮਾਨਾ ਨਰਰ੍षਭਾਃ। ਤਮੇਕਂ ਦ੍ਵਿਰਦਂ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਮੇਨਿਰੇ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਦ੍ਵਿਪਾਨ੍
ਉਸ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਤੋਂ ਡਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਸੌ ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ ਸਮਝ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤੇ ਗਜਸ੍ਥੇਨ ਕਾਲ੍ਯਨ੍ਤੇ ਭਗਦਤ੍ਤੇਨ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ। ਐਰਾਵਤਸ੍ਥੇਨ ਯਥਾ ਦੇਵਰਾਜੇਨ ਦਾਨਵਾਃ
ਉਹ ਰਾਜੇ ਭਗਦੱਤ ਆਪਣੇ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਇਰਾਵਤ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਸੀ।
ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਦ੍ਰਵਤਾਂ ਭੀਮਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨਾਮਿਤਸ੍ਤਤਃ। ਗਜਵਾਜਿਕृਤਃ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਸੁਮਹਾਨ੍ਸਮਜਾਯਤ
ਜਦੋਂ ਪਾਂਚਾਲਾ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਭੱਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਭੀਮ ਦੇ ਨਾਲ ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉੱਚੀ ਹੋ ਗਈ।
ਭਗਦਤ੍ਤੇਨ ਸਮਰੇ ਕਾਲ੍ਯਮਾਨੇषੁ ਪਾਣ੍ਡੁषੁ। ਪ੍ਰਾਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਮਭਿਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪੁਨਰ੍ਭੀਮਃ ਸਮਭ੍ਯਯਾਤ੍
ਜਦ ਭਗਦੱਤ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਭੀਮ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਗਜੋਤਿਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਭਿਦ੍ਰਵਤੋ ਵਾਹਾਨ੍ਹਸ੍ਤਮੁਕ੍ਤੇਨ ਵਾਰਿਣਾ। ਸਿਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਤ੍ਰਾਸਯਨ੍ਨਾਗਸ੍ਤੇ ਪਾਰ੍ਥਸਹਰਂਸ੍ਤਤਃ
ਜਦ ਉਹ ਚੜ੍ਹਦਾ ਗਿਆ, ਹਾਥੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੁੰਢ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕ ਕੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤਮਭ੍ਯਯਾਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਰੁਚਿਪਰ੍ਵਾ ਕृਤੀਸੁਤਃ। ਸਮਘ੍ਨਞ੍ਛਰਵਰ੍षੇਣ ਰਥਸ੍ਯੋऽਨ੍ਤਕਸਨ੍ਨਿਭਃ
ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਤੀਵਰਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰੁਚਿਪਰਵਨ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਕੇ ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਅਟੈੱਕ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਸ ਰੁਚਿਪਰ੍ਵਾਣਂ ਸ਼ਰੇਣਾਨਤਪਰ੍ਵਣਾ। ਸੁਪਰ੍ਵਾ ਪਰ੍ਵਤਪਤਿਰ੍ਨਿਨ੍ਯੇ ਵੈਵਸ੍ਵਤਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਫਿਰ ਪਰਵਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸੁਪਰਵਨ ਨੇ ਇਕ ਅਟੂਟ ਤੀਰ ਨਾਲ ਰੁਚਿਪਰਵਨ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਪਤਿਤੇ ਵੀਰੇ ਸੌਭਦ੍ਰੋ ਦ੍ਰੌਪਦੀਸੁਤਃ। ਚੇਕਿਤਾਨੋ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਰ੍ਯਯੁਤ੍ਸੁਸ਼੍ਚਾਰ੍ਦਯਨ੍ਦ੍ਵਿਪਮ੍
ਉਹ ਵੀਰ ਦੇ ਡਿੱਗਣ 'ਤੇ ਸੌਭਦ੍ਰ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਚੇਕਿਤਾਨ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ ਤੇ ਯੁਯੁਤ्सੁ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਤ ਏਨਂ ਸ਼ਰਧਾਰਾਭਿਰ੍ਧਾਰਾਭਿਰਿਵ ਤੋਯਦਾਃ। ਸਿषਿਚੁਰ੍ਭੈਰਵਾਨ੍ਨਾਦਾਨ੍ਵਿਨਦਨ੍ਤੋ ਜਿਘਾਂਸਵਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬਦਨ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਪਾ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਪਾਣੀ ਵਰਖਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ।