ਤੇ ਚੈਨਂ ਭृਸ਼ਸਨ੍ਤਪ੍ਤਾਃ ਸ਼ਰਵਰ੍षੈਰਵਾਕਿਰਨ੍। ਸ ਚ ਤਾਂਸ਼੍ਛਾਦਯਾਮਾਸ ਸ਼ਰਜਾਲੈਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਢੱਕਦਾ ਰਿਹਾ।
ਨੈਵ ਕਰ੍ਣੋ ਨ ਤੇ ਪਞ੍ਚ ਦਦृਸ਼ਰ੍ਬਾਣਸਂਵृਤਾਃ। ਸਾਸ਼੍ਵਸੂਤਧ੍ਵਜਰਥਾਃ ਪਰਸ੍ਪਰਸ਼ਰਾਚਿਤਾਃ
ਕਰਨ ਜਾਂ ਉਹ ਪੰਜ ਭਰਾਵਾਂ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ, ਝੰਡਿਆਂ ਤੇ ਰਥ-ਸਵਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿਸਦੇ ਨਹੀਂ ਸਨ।
ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਦੁਰ੍ਜਯਸ਼੍ਚੈਵ ਜਯਸ਼੍ਚ ਵਿਜਯਸ਼੍ਚ ਹ। ਨੀਲਕਾਸ਼੍ਯਜਯਤ੍ਸੇਨਾਂਸ੍ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ — ਦੁਰਜਯ, ਜਯ ਤੇ ਵਿਜਯ — ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਫੌਜ ਦੇ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਤਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਭਵਦ੍ਧੋਰਮੀਕ੍ਸ਼ਿਤृਪ੍ਰੀਤਿਵਰ੍ਧਨਮ੍। ਸਿਂਹਵ੍ਯਾਘ੍ਰਤਰਕ੍ਸ਼ੂਣਾਂ ਯਥਰ੍ਕ੍ਸ਼ਮਹਿषਰ੍षਭੈਃ
ਉਹ ਜੰਗ ਡਰਾਉਣੀ ਹੋ ਗਈ, ਵੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਿੰਘ, ਬਾਘ ਤੇ ਰੀਛ ਵੱਡੇ ਸਾਂਡਾਂ ਤੇ ਮਹੀਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਟੱਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ੇਮਧੂਰ੍ਤਿਬृਹਨ੍ਤੌ ਤੁ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਸਾਤ੍ਵਤਂ ਯੁਧਿ। ਦ੍ਰੋਣਾਯਾਭਿਮੁਖਂ ਯਾਨ੍ਤਂ ਸ਼ਰੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਸ੍ਤਤਕ੍ਸ਼ਤੁਃ
ਕਸ਼ੇਮਧੂਰਤੀ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹੰਤ, ਦੋ ਭਰਾਵਾਂ ਨੇ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੋਣ ਵੱਲ ਵਧ ਰਹੇ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਯੋਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚ ਤਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍। ਸਿਂਹਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਪਮੁਖ੍ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਾਭ੍ਯਾਂ ਯਥਾ ਵਨੇ
ਉਹਨਾਂ ਤੇ ਉਸ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਲੜਾਈ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਜੋਬੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਿੰਘ ਦੀ ਦੋ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਹੋਵੇ।
ਰਾਜਾਨਂ ਤੁ ਤਥਾਮ੍ਬष੍ਠਮੇਕਂ ਯੁਦ੍ਧਾਭਿਨਨ੍ਦਿਨਮ੍। ਚੇਦਿਰਾਜਃ ਸ਼ਰਾਨਸ੍ਯਨ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਦ੍ਰੋਣਾਦਵਾਰਯਤ੍
ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਅੰਬਸ਼ਠ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਸੀ, ਡ੍ਰੋਣ ਵੱਲ ਵਧ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਤਤੋऽਮ੍ਬष੍ਠੋऽਸ੍ਥਿਭੇਦਿਨ੍ਯਾ ਨਿਰਭਿਦ੍ਯਚ੍ਛਲਾਕਯਾ। ਸ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਸ਼ਰਂ ਚਾਪਂ ਰਥਾਦ੍ਭੂਮਿਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਫਿਰ ਅੰਬਸ਼ਠ ਰਾਜਾ ਹੱਡੀਆਂ ਚੀਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਲੱਗਿਆ; ਉਹ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਰਥ ਤੋਂ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਉਤਰ ਆਇਆ।
ਵਾਰ੍ਧਕ੍ਸ਼ੇਮਿਂ ਤੁ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਂ ਕृਪਃ ਸ਼ਾਰਦ੍ਵਤਃ ਸ਼ਰੈਃ। ਅਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਕੈਰ੍ਬਾਣੈਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਰੂਪਮਵਾਰਯਤ੍
ਸ਼ਾਰਦਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਵਾਰਸ਼ਣੇ ਸਤਯਕੀ ਨੂੰ ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਛੋਟੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਧ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰੋਕ ਲਿਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਖੁਦ ਛੋਟਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਯੁਧ੍ਯਨ੍ਤੌ ਕृਪਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯੌ ਯੇऽਪਸ਼੍ਯਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਯੋਧਿਨੌ। ਤੇ ਯੁਦ੍ਧਾਸਕ੍ਤਮਨਸੋ ਨਾਨ੍ਯਂ ਬੁਬੁਧਿਰੇ ਕ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੇ ਵਾਰਸ਼ਣੇ ਨੂੰ ਲੜਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਯੋਧੇ ਸਨ, ਉਹ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਇੰਨੇ ਮਗਨ ਹੋ ਗਏ ਕਿ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।
ਸੌਮਦਤ੍ਤਿਸ੍ਤੁ ਰਾਜਾਨਂ ਮਣਿਮਨ੍ਤਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਮ੍। ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਦਾਯਾਨ੍ਤਂ ਯਸ਼ੋ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਵਰ੍ਘਯਨ੍
ਸੌਮਦੱਤੀ ਰਾਜਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਮਣਿਮੰਤ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਜੋ ਡ੍ਰੋਣ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਵਧਾਉਣ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਸ ਸੌਮਦਤ੍ਤੇਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰੇष੍ਵਸਨਕੇਤਨੇ। ਪੁਨਃ ਪਤਾਕਾਂ ਸੂਤਂ ਚਚ੍ਛਤ੍ਰਂ ਚਾਪਾਤਯਦ੍ਰਥਾਤ੍
ਫਿਰ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਵਧੀਆ ਲੜਾਈ ਵਿਚ, ਸੌਮਦੱਤੀ ਨੇ ਮਣਿਮੰਤ ਦੇ ਰਥ ਤੋਂ ਝੰਡਾ, ਸੂਤਾ ਤੇ ਛਤਰੀ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀ।
ਅਥਾਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਰਥਾਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਯੂਪਕੇਤੁਰਮਿਤ੍ਰਹਾ। ਸਾਸ਼੍ਵਸੂਤਧ੍ਵਜਰਥਂ ਤਂ ਚਕਰ੍ਤ ਵਰਾਸਿਨਾ
ਫਿਰ ਯੂਪਕੇਤੁ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਰਥ ਤੋਂ ਛੇਤੀ ਉਤਰਿਆ ਤੇ ਵਧੀਆ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ, ਘੋੜਿਆਂ, ਸੂਤਾ, ਝੰਡਾ ਸਮੇਤ ਉਸ ਰਥ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਰਥਂ ਚ ਸ੍ਵਂ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਧਨੁਰਾਦਾਯ ਚਾਪਰਮ੍। ਸ੍ਵਯਂ ਯਚ੍ਛਨ੍ਹਯਾਨ੍ਰਾਜਨ੍ਵ੍ਯਧਮਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵੀਂ ਚਮੂਮ੍
ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਨਵਾਂ ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਦ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਹੰਕਾਰਦਾ, ਰਾਜਾ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਪਾਣ੍ਡ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਿਵਾਯਾਨ੍ਤਮਸੁਰਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਦੁਰ੍ਜਯਮ੍। ਸਮਰ੍ਥਃ ਸਾਯਕੌਘੇਨ ਵृषਸੇਨੋ ਨ੍ਯਵਾਰਯਤ੍
ਵ੍ਰਿਸ਼ਸੇਨ, ਜੋ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੀ, ਪਾਂਡਿਆ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਸੁਰਾਂ ਵੱਲ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਅਥਾਜਗਾਮ ਹੈਡਿਮ੍ਬੋ ਮਹਾਮਾਯੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਪਿਤॄਣਾਂ ਹਿਤਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛਨ੍ਦਹਨ੍ਕੌਰਵਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਫਿਰ ਹੈਡਿੰਬ, ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਆਇਆ।
ਗਦਾਪਰਿਘਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਪਟ੍ਟਸਾਯੋਘਨੋਪਲੈਃ। ਕਡਙ੍ਗਰੈਰ੍ਭੁਸ਼ੁਣ੍ਡੀਭਿਃ ਪ੍ਰਾਸੈਸ੍ਤੋਮਰਸਾਯਕੈਃ
ਉਹ ਗਦਾ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਡੰਡੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਕਟਾਰੀ, ਭਾਰੀ ਗਦਾ, ਕਾਂਟੇ ਵਾਲੀ ਗਦਾ, ਭਾਲੇ, ਬਰਛੇ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ,
ਮੁਸਲੈਰ੍ਮੁਦ੍ਗਰੈਸ਼੍ਚਕ੍ਰੈਰ੍ਨ੍ਭਿਣ੍ਡਿਪਾਲਪਰਸ਼੍ਵਥੈਃ। ਪਾਂਸੁਵਾਤਾਗ੍ਨਿਸਲਿਲੈਰ੍ਭਸ੍ਮਲੋष੍ਠਤृਣਦ੍ਰੁਮੈਃ
ਮੁਸਲ, ਗੁੰਦੇ, ਚੱਕਰ, ਗੋਲੇ, ਕੁਹਾੜੀਆਂ, ਧੂੜ, ਹਵਾ, ਅੱਗ, ਪਾਣੀ, ਰਾਖ, ਮਿੱਟੀ, ਘਾਹ ਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ,
ਆਤੁਦਨ੍ਪ੍ਰਰੁਜਨ੍ਭਞ੍ਜਨ੍ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਵਿਦ੍ਰਾਵਯਨ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍। ਸੇਨਾਂ ਵਿਭੀषਯਨ੍ਨਾਯਾਦ੍ਦੋਣਪ੍ਰੇਪ੍ਸੁਰ੍ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ
ਮਾਰਦਾ, ਜ਼ਖਮੀ ਕਰਦਾ, ਤੋੜਦਾ, ਮਾਰਦਾ, ਭਜਾਉਂਦਾ, ਸੁੱਟਦਾ, ਫੌਜ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦਾ, ਘਟੋਤਕਚ ਡ੍ਰੋਣ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਵਧਿਆ।
ਤਂ ਤੁ ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣੈਰ੍ਨਾਨਾਯੁਦ੍ਧਵਿਸ਼ੇषਣੈਃ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਮਾਜਘ੍ਨੇ ਹ੍ਯਲਮ੍ਬੁਸਃ
ਫਿਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਅਲੰਬੁਸਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਲੜਾਈ ਦੇ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਤਯੋਸ੍ਤਦਭਵਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋਗ੍ਰਾਮਣਿਮੁਖ੍ਯਯੋਃ। ਤਾਦृਗ੍ਯਾਦृਕ੍ਪੁਰਾਵृਤ੍ਤਂ ਸ਼ਮ੍ਬਰਾਮਰਰਾਜਯੋਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮੁਖੀਆਂ ਵਿਚ ਐਸਾ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੰਬਰ ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਿਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਏਵਂ ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਸ਼ਤਾਨ੍ਯਾਸਨ੍ਰਥਵਾਰਣਵਾਜਿਨਾਮ੍। ਪਦਾਤੀਨਾਂ ਚ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਤਵ ਤੇषਾਂ ਚ ਸਙ੍ਕੁਲੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਪੈਦਲਾਂ ਵਿਚ ਸੈਂਕੜੇ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਯੁੱਧ ਹੋਏ, ਤੇਰੇ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਗੁੰਝਲ ਵਿਚ।
ਨੈਤਾਦृਸ਼ੋ ਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਃ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੋ ਨੈਵ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯਾਭਾਵਭਾਵੇ ਤੁ ਪ੍ਰਸਕ੍ਤਾਨਾਂ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਐਸਾ ਯੁੱਧ ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਨਾ ਸੁਣਿਆ; ਡ੍ਰੋਣ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਜਾਂ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ, ਉਹ ਆਪਸ ਵਿਚ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਲੜੇ।
ਇਦਂ ਘੋਰਮਿਦਂ ਚਿਤ੍ਰਮਿਦਂ ਰੌਦ੍ਰਮਿਤਿ ਪ੍ਰਭੋ। ਤਤ੍ਰ ਯੁਦ੍ਧਾਨ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਪ੍ਰਤਤਾਨਿ ਬਹੂਨਿ ਚ
ਉਥੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯੁੱਧ ਵੇਖੇ ਗਏ—ਕੁਝ ਡਰਾਉਣੇ, ਕੁਝ ਅਜੀਬ, ਕੁਝ ਭਿਆਨਕ, ਤੇ ਉਹ ਚੌਂਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਤੇਨ ਨਾਗੇਨ ਸਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮਨੀਕਿਨੀ। ਸਹਸਾऽਭ੍ਯਦ੍ਰਵਦ੍ਰਾਜਨ੍ਯਤ੍ਰ ਤਸ੍ਯੌ ਵृਕੋਦਰਃ
ਉਸ ਹਾਥੀ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਘਬਰਾਈ ਹੋਈ ਸੀ। ਭੀਮ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਾਈ।
ਤਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਰਾਜਾ ਹਤਂ ਮਤ੍ਵਾ ਵृਕੋਦਰਮ੍। ਭਗਦਤ੍ਤਂ ਸਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸਮਵਾਰਯਤ੍
ਫਿਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ, ਭੀਮ ਨੂੰ ਮਰਿਆ ਸਮਝ ਕੇ, ਪਾਂਚਾਲਿਆਂ ਸਮੇਤ ਭਗਦੱਤ ਨੂੰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੋਂ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਤਂ ਰਥਂ ਰਥਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਪਰਨ੍ਤਪਾਃ। ਅਵਾਕਿਰਞ੍ਸ਼ਰੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਦੇ ਮਹਿਰੂ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਨੇ ਉਸ ਰਥ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਸ ਵਿਘਾਤਂ ਪृषਤ੍ਕਾਨਾਮਙ੍ਕੁਸ਼ੇਨ ਸਮਾਹਰਨ੍। ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਪਾਣ੍ਡੁਪਾਞ੍ਜਾਲਾਨ੍ਵ੍ਯਧਮਤ੍ਪਰ੍ਵਤੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਨਾਲ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਰੋਕੀ, ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੇ ਪਾਂਚਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਚੌਂਕਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਪਸ਼੍ਯਾਮ ਭਗਦਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ। ਤਥਾ ਵृਦ੍ਧਸ੍ਯ ਚਰਿਤਂ ਕੁਞ੍ਜਰੇਣ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇ
ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਭਗਦੱਤ ਦੇ ਅਜੋਕੇ ਕੰਮ ਵੇਖੇ, ਜੋ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਹਾਥੀ ਨਾਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ!
ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਾਨਾਂ ਪ੍ਰਾਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਮੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍। ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯਾਤੇਨ ਨਾਗੇਨ ਸਮਦੇਨਾਸ਼ੁਗਾਮਿਨਾ
ਫਿਰ ਦਸ਼ਾਰਣਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਆਪਣਾ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਚਲਦਾ ਹਾਥੀ ਲੈ ਕੇ, ਭਗਦੱਤ ਵੱਲ ਤਿਰਛਾ ਹੋ ਕੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।