ਤਂ ਤੁ ਸ਼ੂਰਂ ਮਹੇष੍ਵਾਸਂ ਤਾਵਕਾऽਭ੍ਯੁਦ੍ਯਤਾਯੁਧਾਃ। ਰਾਜਾਨੋ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਪਰ ਤੇਰੇ ਲੋਕ, ਰਾਜੇ ਤੇ ਰਾਜਪੁੱਤਰ, ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਤੁ ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣਂ ਪਞ੍ਚਭਿਰ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵਰ੍ਮਾ ਚ ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਵਸੁਦਾਨਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚਭਿਃ
ਫਿਰ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਪੰਜ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ; ਕਸ਼ਤ੍ਰਵਰਮਨ ਨੇ ਵੀਹ ਤੇ ਵਸੁਦਾਨ ਨੇ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ।
ਉਤ੍ਤਮੌਜਾਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਬਾਣੈਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਭਿਃ। ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤੇਨਾਜੌ ਯੁਧਾਮਨ੍ਯੁਸ੍ਤਥਾऽष੍ਟਭਿਃ
ਉਤਮੌਜ ਨੇ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਕਸ਼ਤ੍ਰਦੇਵ ਨੇ ਸੱਤ ਨਾਲ; ਸਾਤਯਕੀ ਨੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸੌ ਤੇ ਯੁਧਾਮਨਯੂ ਨੇ ਅੱਠ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭਿਰ੍ਦ੍ਰੋਣਂ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸਾਯਕੈਃ। ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਦਸ਼ਭਿਸ਼੍ਚੇਕਿਤਾਨਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ; ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਨੇ ਦਸ ਤੇ ਚੇਕਿਤਾਨ ਨੇ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ।
ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣਃ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧਃ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨ ਇਵ ਕੁਞ੍ਜਰਃ। ਅਭ੍ਯਤੀਤ੍ਯ ਸ੍ਥਾਨੀਕਂ ਦृਢਸੇਨਮਪਾਤਯਤ੍
ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ, ਸੱਚ ਦੇ ਪੱਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਜ਼ਖਮੀ ਹਾਥੀ, ਫੌਜ ਦੀ ਲਾਈਨ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਦ੍ਰਿੜਸੇਨ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਰਾਜਾਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਹਰਨ੍ਤਮਭੀਤਵਤ੍। ਅਵਿਧ੍ਯਨ੍ਨਵਭਿਃ ਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਸ ਹਤਃਪ੍ਰਾਪਤਦ੍ਰਥਾਤ੍
ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਜੋ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਲੜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਨੌ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ; ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਰਥ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਸ ਮਧ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਵਿਚਰਨ੍ਦਿਸ਼ਃ। ਤ੍ਰਾਤਾ ਹ੍ਯਭਵਦਨ੍ਯੇषਾਂ ਨ ਤ੍ਰਾਤਵ੍ਯਃ ਕਥਂਚਨ
ਉਹ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਚਲਦਾ, ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਰਾਖਾ ਬਣਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰਾਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭਿਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਚੋਤ੍ਤਮੌਜਸਮ੍। ਵਸੁਦਾਨਂ ਚ ਭਲ੍ਲੇਨ ਪ੍ਰੈषਯਦ੍ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਤੇ ਉਤਮੌਜ ਨੂੰ ਵੀਹ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ; ਵਸੁਦਾਨ ਨੂੰ ਚੌੜੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸ਼ੀਤ੍ਯਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵਰ੍ਮਾਣਂ षਡ੍ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਦੇਵਂ ਤੁ ਭਲ੍ਲੇਨ ਰਥਨੀਡਾਡਪਾਤਯਤ੍
ਕਸ਼ਤ੍ਰਵਰਮਨ ਨੂੰ ਅੱਸੀ ਤੇ ਸੁਦਕਸ਼ਿਨ ਨੂੰ ਛਬੀਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ; ਕਸ਼ਤ੍ਰਦੇਵ ਨੂੰ ਚੌੜੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਰਥ ਤੋਂ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਯੁਧਾਮਨ੍ਯੁਂ ਚਤੁਃषष੍ਟ੍ਯਾ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਾ ਚੈਵ ਸਾਤ੍ਯਕਿਮ੍। ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਰੁਕ੍ਮਰਥਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍
ਯੁਧਾਮਨਯੂ ਨੂੰ ਚੌਂਸਠ ਤੇ ਸਾਤਯਕੀ ਨੂੰ ਤੀਹ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖਮੀ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਤਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਗੁਰੁਤੋ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਃ। ਅਪਾਯਾਞ੍ਜਵਨੈਰਸ਼੍ਵੈਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯੋ ਦ੍ਰੋਣਮਭ੍ਯਯਾਤ੍
ਫਿਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ; ਪਾਂਚਾਲ ਦਾ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦ੍ਰੋਣ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਤਂ ਦ੍ਰੋਣਃ ਸਧਨੁष੍ਕਂ ਤੁ ਸਾਸ਼੍ਵਯਨ੍ਤਾਰਮਾਕ੍ਸ਼ਿਣੋਤ੍। ਸ ਹਤਃ ਪ੍ਰਾਪਤਦ੍ਭੂਮੌ ਰਥਾਜ੍ਜ੍ਯੋਤਿਰਿਵਾਮ੍ਬਰਾਤ੍। `ਹਤ੍ਵਾ ਤਂ ਵਿਬਭੌ ਦ੍ਰੋਣਃ ਕੁਰੁਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ
ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ, ਧਨੁਸ਼ ਸਮੇਤ, ਰਥ ਦੇ ਸਵਾਰ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰਿਆ; ਮਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਉਹ ਰਥ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤਾਰਾ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਦ੍ਰੋਣ ਕੁਰੁਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਚਮਕਿਆ।
ਵਾਰ੍ਧਕ੍ਸ਼ੇਮਿਸ੍ਤੁ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯੋ ਦ੍ਰੋਣਂ ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸ਼ਰੋਤ੍ਤਮੈਃ। ਨਵਭਿਸ਼੍ਚ ਮਹੀਪਾਲਃ ਪੁਨਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਪਞ੍ਚਭਿਃ
ਵਾਰਧਖਸ਼ੇਮੀ, ਜੋ ਵ੍ਰਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸ਼ੂਰਾ ਸੀ, ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਪੰਜ ਤੀਰ ਮਾਰੇ।
ਸ ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚਤੁष੍षष੍ਟ੍ਯਾ ਰਾਜਨ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸਾਯਕੈਃ। ਸੁਚਿਤ੍ਰੋ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਦ੍ਰੋਣਂ ਵਿਦ੍ਵ੍ਵਾऽਨਦਦ੍ਬਲੀ
ਸਾਤਯਕੀ ਨੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਚੌਂਸਠ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਕੀਤਾ। ਸੁਚਿਤ੍ਰ ਨੇ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਦਸ ਚੰਗੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਤਂ ਦ੍ਰੋਣਃ ਸਮਰੇ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਰਵਰ੍षੈਰਵਾਕਿਰਤ੍। ਅਪਾਤਯਤ੍ਤਯੋ ਦ੍ਰੋਣਃ ਸੁਚਿਤ੍ਰਂ ਸਹਸਾਰਥਿਮ੍
ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਸੁਚਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਰਥੀ ਨੂੰ ਵੀ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸਾਸ਼੍ਵਂ ਚ ਸਮਰੇ ਰਾਜਨ੍ਹਤੋ ਵੈ ਪ੍ਰਾਪਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ। ਪਾਤ੍ਯਮਾਨੋ ਮਹਾਰਾਜ ਬਭੌ ਜ੍ਯੋਤਿਰਿਵਾਮ੍ਬਰਾਤ੍
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਘੋੜੇ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਡਿੱਗਦੇ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਡਿੱਗਦੇ ਤਾਰੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਹਤੇ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੇ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਕਰੇ। ਹਤ ਦ੍ਰੋਣਂ ਹਤ ਦ੍ਰੋਣਮਿਤ੍ਯਾਸੀਨ੍ਨਿਃਸ੍ਵਨੋ ਮਹਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜਪੁਤਰ, ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ: 'ਦ੍ਰੋਣ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ! ਦ੍ਰੋਣ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ!'
ਤਾਂਸ੍ਤਥਾ ਭृਸ਼ਸਂਰਬ੍ਧਾਨ੍ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨ੍ਮਤ੍ਸ੍ਯਕੇਕਯਾਨ੍। ਸृਞ੍ਜਯਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਦ੍ਰੋਣੋ ਵ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋਭਯਦ੍ਬਲੀ
ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਪਾਂਚਾਲ, ਮਤਸਿਆ, ਕੇਕੈ, ਸ੍ਰੰਜਯ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਹਲਚਲ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸਾਤ੍ਯਕਿਂ ਚੇਕਿਤਾਨਂ ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੌ। ਵਾਰ੍ਧਕ੍ਸ਼ੇਮਿਂ ਚੈਤ੍ਰਸੇਨਿਂ ਸੇਨਾਬਿਨ੍ਦੁਂ ਸੁਵਰ੍ਚਸਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਾਤਯਕੀ, ਚੇਕਿਤਾਨ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਵਾਰਧਖਸ਼ੇਮੀ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨੀ, ਸੇਨਾਬਿੰਦੁ ਅਤੇ ਸੁਵਰਚਸ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ।
ਏਤਾਂਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਸੁਬਹੂਨ੍ਨਾਨਾਜਨਪਦੇਸ਼੍ਵਰਾਨ੍। ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦ੍ਰੋਣੋऽਜਯਦ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਕੁਰੁਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਹੋਰ ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ, ਕੁਰੁਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ।
ਤਾਵਕਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਜਯਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਮਹਾਹਵੇ। ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਾਨ੍ਰਣੇ ਜਘ੍ਨੁਰ੍ਦ੍ਰਵਮਾਣਾਨ੍ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਤੇਰੇ ਲੋਕ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਮਾਰਿਆ।
ਤੇ ਦਾਨਵਾ ਇਵੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਵਧ੍ਯਮਾਨਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਃ ਕੇਕਯਾ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਾਃ ਸਮਕਮ੍ਪਨ੍ਤ ਭਾਰਤ
ਜਿਵੇਂ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਪਾਂਚਾਲ, ਕੇਕੈ ਅਤੇ ਮਤਸਿਆ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਕੰਬ ਗਏ।
ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕृਚ੍ਛ੍ਰੋऽਹਂ ਮੋਹਂ ਪਰਮਮਾਗਤਃ। ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣੌ ਹਤੌ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਹਂ ਜੀਵਿਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ
ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਅਤੇ ਭਟਕਣ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੁਣ ਜੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰਹੀ।
ਯਨ੍ਮਾਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਾਤ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਨ੍ਪੁਤ੍ਰਗृਦ੍ਧਿਨਮ੍। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੇਨ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸੂਤ ਮਯਾ ਸਹ
ਜੋ ਕੁਝ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਜਦ ਉਹ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਲਾਲਚ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ, ਹੇ ਸੂਤ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਕਰਕੇ ਹੋ ਚੁੱਕਾ।
ਨृਸ਼ਂਸਂ ਤੁ ਪਰਂ ਤਾਤ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਯਦਿ। ਪੁਤ੍ਰਸ਼ੇषਂ ਚਿਕੀਰ੍षੇਯਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਨ ਮਰਣਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੇ ਮੈਂ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਬਚਤ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਤਾਂ ਐਸਾ ਪੂਰਾ ਨਾਸ ਨਾ ਹੁੰਦਾ।
ਯੋ ਹਿ ਧਰ੍ਮਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਭਵਤ੍ਯਰ੍ਥਪਰੋ ਨਰਃ। ਸੋऽਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਹੀਯਤੇ ਲੋਕਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਭਾਵਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਲਾਭ ਲਈ ਧਰਮ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਮਣੇ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਦ੍ਯ ਚਾਪ੍ਯਸ੍ਯ ਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਕृਤੋਚ੍ਛੇਦਸ੍ਯ ਸਞ੍ਜਯ। ਅਵਸ਼ੇषਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਕੁਦੇ ਮृਦਿਤੇ ਸਤਿ
ਹੁਣ, ਹੇ ਸੰਜਯ, ਇਸ ਰਾਜ ਦੇ ਨਾਸ ਹੋਣ ਤੇ, ਮੈਂ ਕੋਈ ਬਚਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੁਖੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕਥਂ ਸ੍ਯਾਦਵਸ਼ੇषੋ ਹਿ ਧੁਰ੍ਯਯੋਰਭ੍ਯਤੀਤਯੋਃ। ਯੌ ਨਿਤ੍ਯਮੁਪਜੀਵਾਮਃ ਕ੍ਸ਼ਮਿਣੌ ਪੁਰੁषਰ੍षਭੌ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੋ ਲੀਡਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਰਭਰ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ, ਜੋ ਧੀਰਜਵਾਨ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸਨ, ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਬਚਤ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਵ੍ਯਕ੍ਤਮੇਵ ਚ ਮੇ ਸ਼ਂਸ ਯਥਾ ਯੁਦ੍ਧਮਵਰ੍ਤਤ। ਕੇऽਯੁਧ੍ਯਨ੍ਕੇ ਵ੍ਯਪਾਕੁਰ੍ਵਨ੍ਕੇ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਾਦ੍ਰਵਨ੍ਭਯਾਤ੍
ਮੈਨੂੰ ਸਾਫ-ਸਾਫ ਦੱਸ ਕਿ ਜੰਗ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ—ਕੌਣ ਲੜੇ, ਕੌਣ ਵਾਪਸ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਕਿਹੜੇ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ।
ਧਨੁਞ੍ਜਯਂ ਚ ਮੇ ਸ਼ਂਸ ਯਦ੍ਯਚ੍ਚਕ੍ਰੇ ਰਥਰ੍षਭਃ। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਯਂ ਨੋ ਭੂਯਿष੍ਠਂ ਭ੍ਰਾਤृਵ੍ਯਾਚ੍ਚ ਵृਕੋਦਰਾਤ੍
ਮੈਨੂੰ ਧਨੰਜਯ ਦੀ ਵੀ ਦੱਸ, ਜੋ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ—ਉਸ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ? ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਡਰ ਉਸ ਤੋਂ ਅਤੇ ਵਿਰਕੋਦਰ, ਸਾਡੇ ਵੈਰੀ, ਤੋਂ ਸੀ।