ਸ ਸ਼ੂਰਃ ਸਤ੍ਯਵਾਕ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਬਲਵਾਨ੍ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਮਹਾਨੁਭਾਵਃ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੇ ਰੌਦ੍ਰਾਂ ਭੀਰੁਵਿਭੀषਣਾਮ੍
ਉਹ ਯੋਧਾ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸੱਚੇ ਸ਼ੌਰ ਦੀ ਪਕੜ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹਾਹਾਕਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕਵਚੋਰ੍ਮਿਧ੍ਵਜਾਵਰ੍ਤਾਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਕੂਲਾਪਹਾਰਿਣੀਮ੍।। ਗਜਵਾਜਿਮਹਾਗ੍ਰਾਹਾਮਸਿਮੀਨਾਂ ਦੁਰਾਸਦਾਮ੍
ਉਹ ਇੱਕ ਦਰਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਕਵਚ ਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਮਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਘੋੜੇ ਵੱਡੇ ਮਗਰਮੱਛ ਸਨ, ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਉਸ ਦੇ ਖਤਰਨਾਕ ਮੱਛੀ ਸਨ।
ਵੀਰਾਸ੍ਯਿਸ਼ਰ੍ਕਰਾਂ ਰੌਦ੍ਰਾਂ ਭੇਰੀਮੁਰਜਕਚ੍ਛਪਾਮ੍। ਚਰ੍ਮਵਰ੍ਮਪ੍ਲਵਾਂ ਘੋਰਾਂ ਕੇਸ਼ਸ਼ੈਵਲਸ਼ਾਦ੍ਵਲਾਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਣੀਆਂ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਦੰਦ ਸਨ, ਭਿਆਨਕ, ਡੰਗ ਤੇ ਮੁਰਜਾ ਉਸ ਦੇ ਕਛੂਏ ਸਨ, ਕਵਚ ਤੇ ਬਕਤਰ ਉਸ ਦੇ ਬੇੜੇ ਸਨ, ਤੇ ਵਾਲ ਉਸ ਦੀ ਘਾਸ ਤੇ ਕਾਈ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਸ਼ਰੌਘਿਣੀਂ ਧਨੁਃਸ੍ਰੋਤਾਂ ਬਾਹੁਪਨ੍ਨਗਸਙ੍ਕੁਲਾਮ੍। ਰਣਭੂਮਿਵਹਾਂ ਤੀਵ੍ਰਾਂ ਕੁਰੁਸृਞ੍ਜਯਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਧਾਰ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਧਾਰਾ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸੀ, ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਦਰਿਆ, ਜੋ ਕੁਰੂ ਤੇ ਸ੍ਰਿੰਜਯ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਮਨੁष੍ਯਸ਼ੀਰ੍षਪਾषਾਣਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮੀਨਾਂ ਗਦੋਡੁਪਾਮ੍। ਉष੍ਣੀषਫੇਨਵਸਨਾਂ ਵਿਕੀਰ੍ਣਾਨ੍ਤ੍ਰਸਰੀਸृਪਾਮ੍
ਪੱਥਰ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਬਰਛੀਆਂ ਮੱਛੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਗਦੇ ਤਾਰੇ ਵਾਂਗ; ਪੱਗਾਂ ਲਈ ਝੱਗ ਦੇ ਕਪੜੇ, ਅਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਵਜੋਂ ਪਸਾਰੀਆਂ ਆਂਤਾਂ ਵਾਲੇ ਰੇਂਗਣ ਵਾਲੇ ਜੰਤੂ।
ਵੀਰਾਪਹਾਰਿਣੀਮੁਗ੍ਰਾਂ ਮਾਂਸਸ਼ੋਮਿਤਕਰ੍ਦਮਾਮ੍। ਹਸ੍ਤਿਗ੍ਰਾਹਾਂ ਕੇਤੁਵृਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਨਿਮਜ੍ਜਨੀਮ੍
ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਦਰਿਆ ਜੋ ਵਿਰਾਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਮਾਸ ਤੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਗੰਦਲ; ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਝੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਲੈ ਕੇ, ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਡੁੱਬਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ।
ਕ੍ਰੂਰਾਂ ਸ਼ਰੀਰਸਙ੍ਘਾਟਾਂ ਸਾਦਿਨਕ੍ਰਾਂ ਦੁਰਤ੍ਯਯਾਮ੍। ਦ੍ਰੋਣਃ ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤਯਤ੍ਤਤ੍ਰ ਨਦੀਮਨ੍ਤਕਗਾਮਿਨੀਮ੍
ਕਰੂੜ, ਲਾਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ, ਪਾਰ ਨਾ ਹੋ ਸਕਣ ਵਾਲੀ, ਘੋੜਸਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ; ਉਥੇ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਮੌਤ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦੀ ਦਰਿਆ ਛੱਡੀ।
ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਗਣਸਞ੍ਜੁष੍ਟਾਂ ਸ਼੍ਵਸ਼ृਗਾਲਗਣਾਯੁਤਾਮ੍। ਨਿषੇਵਿਤਾਂ ਮਹਾਰੌਦ੍ਰੈਃ ਪਿਸ਼ਿਤਾਸ਼ੈਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਕੁੱਤੇ ਤੇ ਗਿੱਦੜਾਂ ਨਾਲ; ਹਰ ਪਾਸੇ ਭਿਆਨਕ ਮਾਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰਿਆ।
ਤਂ ਦਹਨ੍ਤਮਨੀਕਾਨਿ ਰਥੋਦਾਰਂ ਕृਤਾਨ੍ਤਵਤ੍। ਸਰ੍ਵਤੋऽਭ੍ਯਦ੍ਰਵਨ੍ਦ੍ਰੋਣਂ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਉਹ ਦਰਿਆ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਦੀ ਹੋਈ, ਰਥ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ; ਹਰ ਪਾਸੇ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਅੱਗੇ ਆ ਕੇ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਤੇ ਦ੍ਰੋਣਂ ਸਹਿਤਾਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਾਰਯਨ੍। ਗਭਸ੍ਤਿਭਿਰਿਵਾਦਿਤ੍ਯਂ ਤਪਨ੍ਤਂ ਭੁਵਨਂ ਯਥਾ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਮਿਲ ਕੇ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਰੋਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਰਣਾਂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਤਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਂ ਤੁ ਸ਼ੂਰਂ ਮਹੇष੍ਵਾਸਂ ਤਾਵਕਾऽਭ੍ਯੁਦ੍ਯਤਾਯੁਧਾਃ। ਰਾਜਾਨੋ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਪਰ ਤੇਰੇ ਲੋਕ, ਰਾਜੇ ਤੇ ਰਾਜਪੁੱਤਰ, ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਤੁ ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣਂ ਪਞ੍ਚਭਿਰ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵਰ੍ਮਾ ਚ ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਵਸੁਦਾਨਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚਭਿਃ
ਫਿਰ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਪੰਜ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ; ਕਸ਼ਤ੍ਰਵਰਮਨ ਨੇ ਵੀਹ ਤੇ ਵਸੁਦਾਨ ਨੇ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ।
ਉਤ੍ਤਮੌਜਾਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਬਾਣੈਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਭਿਃ। ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤੇਨਾਜੌ ਯੁਧਾਮਨ੍ਯੁਸ੍ਤਥਾऽष੍ਟਭਿਃ
ਉਤਮੌਜ ਨੇ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਕਸ਼ਤ੍ਰਦੇਵ ਨੇ ਸੱਤ ਨਾਲ; ਸਾਤਯਕੀ ਨੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸੌ ਤੇ ਯੁਧਾਮਨਯੂ ਨੇ ਅੱਠ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭਿਰ੍ਦ੍ਰੋਣਂ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸਾਯਕੈਃ। ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਦਸ਼ਭਿਸ਼੍ਚੇਕਿਤਾਨਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ; ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਨੇ ਦਸ ਤੇ ਚੇਕਿਤਾਨ ਨੇ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ।
ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣਃ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧਃ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨ ਇਵ ਕੁਞ੍ਜਰਃ। ਅਭ੍ਯਤੀਤ੍ਯ ਸ੍ਥਾਨੀਕਂ ਦृਢਸੇਨਮਪਾਤਯਤ੍
ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ, ਸੱਚ ਦੇ ਪੱਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਜ਼ਖਮੀ ਹਾਥੀ, ਫੌਜ ਦੀ ਲਾਈਨ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਦ੍ਰਿੜਸੇਨ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਰਾਜਾਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਹਰਨ੍ਤਮਭੀਤਵਤ੍। ਅਵਿਧ੍ਯਨ੍ਨਵਭਿਃ ਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਸ ਹਤਃਪ੍ਰਾਪਤਦ੍ਰਥਾਤ੍
ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਜੋ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਲੜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਨੌ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ; ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਰਥ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਸ ਮਧ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਵਿਚਰਨ੍ਦਿਸ਼ਃ। ਤ੍ਰਾਤਾ ਹ੍ਯਭਵਦਨ੍ਯੇषਾਂ ਨ ਤ੍ਰਾਤਵ੍ਯਃ ਕਥਂਚਨ
ਉਹ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਚਲਦਾ, ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਰਾਖਾ ਬਣਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰਾਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭਿਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਚੋਤ੍ਤਮੌਜਸਮ੍। ਵਸੁਦਾਨਂ ਚ ਭਲ੍ਲੇਨ ਪ੍ਰੈषਯਦ੍ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਤੇ ਉਤਮੌਜ ਨੂੰ ਵੀਹ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ; ਵਸੁਦਾਨ ਨੂੰ ਚੌੜੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸ਼ੀਤ੍ਯਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵਰ੍ਮਾਣਂ षਡ੍ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਦੇਵਂ ਤੁ ਭਲ੍ਲੇਨ ਰਥਨੀਡਾਡਪਾਤਯਤ੍
ਕਸ਼ਤ੍ਰਵਰਮਨ ਨੂੰ ਅੱਸੀ ਤੇ ਸੁਦਕਸ਼ਿਨ ਨੂੰ ਛਬੀਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ; ਕਸ਼ਤ੍ਰਦੇਵ ਨੂੰ ਚੌੜੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਰਥ ਤੋਂ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਯੁਧਾਮਨ੍ਯੁਂ ਚਤੁਃषष੍ਟ੍ਯਾ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਾ ਚੈਵ ਸਾਤ੍ਯਕਿਮ੍। ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਰੁਕ੍ਮਰਥਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍
ਯੁਧਾਮਨਯੂ ਨੂੰ ਚੌਂਸਠ ਤੇ ਸਾਤਯਕੀ ਨੂੰ ਤੀਹ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖਮੀ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਤਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਗੁਰੁਤੋ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਃ। ਅਪਾਯਾਞ੍ਜਵਨੈਰਸ਼੍ਵੈਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯੋ ਦ੍ਰੋਣਮਭ੍ਯਯਾਤ੍
ਫਿਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ; ਪਾਂਚਾਲ ਦਾ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦ੍ਰੋਣ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਤਂ ਦ੍ਰੋਣਃ ਸਧਨੁष੍ਕਂ ਤੁ ਸਾਸ਼੍ਵਯਨ੍ਤਾਰਮਾਕ੍ਸ਼ਿਣੋਤ੍। ਸ ਹਤਃ ਪ੍ਰਾਪਤਦ੍ਭੂਮੌ ਰਥਾਜ੍ਜ੍ਯੋਤਿਰਿਵਾਮ੍ਬਰਾਤ੍। `ਹਤ੍ਵਾ ਤਂ ਵਿਬਭੌ ਦ੍ਰੋਣਃ ਕੁਰੁਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ
ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ, ਧਨੁਸ਼ ਸਮੇਤ, ਰਥ ਦੇ ਸਵਾਰ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰਿਆ; ਮਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਉਹ ਰਥ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤਾਰਾ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਦ੍ਰੋਣ ਕੁਰੁਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਚਮਕਿਆ।
ਵਾਰ੍ਧਕ੍ਸ਼ੇਮਿਸ੍ਤੁ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯੋ ਦ੍ਰੋਣਂ ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸ਼ਰੋਤ੍ਤਮੈਃ। ਨਵਭਿਸ਼੍ਚ ਮਹੀਪਾਲਃ ਪੁਨਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਪਞ੍ਚਭਿਃ
ਵਾਰਧਖਸ਼ੇਮੀ, ਜੋ ਵ੍ਰਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸ਼ੂਰਾ ਸੀ, ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਪੰਜ ਤੀਰ ਮਾਰੇ।
ਸ ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚਤੁष੍षष੍ਟ੍ਯਾ ਰਾਜਨ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸਾਯਕੈਃ। ਸੁਚਿਤ੍ਰੋ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਦ੍ਰੋਣਂ ਵਿਦ੍ਵ੍ਵਾऽਨਦਦ੍ਬਲੀ
ਸਾਤਯਕੀ ਨੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਚੌਂਸਠ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਕੀਤਾ। ਸੁਚਿਤ੍ਰ ਨੇ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਦਸ ਚੰਗੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਤਂ ਦ੍ਰੋਣਃ ਸਮਰੇ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਰਵਰ੍षੈਰਵਾਕਿਰਤ੍। ਅਪਾਤਯਤ੍ਤਯੋ ਦ੍ਰੋਣਃ ਸੁਚਿਤ੍ਰਂ ਸਹਸਾਰਥਿਮ੍
ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਸੁਚਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਰਥੀ ਨੂੰ ਵੀ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸਾਸ਼੍ਵਂ ਚ ਸਮਰੇ ਰਾਜਨ੍ਹਤੋ ਵੈ ਪ੍ਰਾਪਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ। ਪਾਤ੍ਯਮਾਨੋ ਮਹਾਰਾਜ ਬਭੌ ਜ੍ਯੋਤਿਰਿਵਾਮ੍ਬਰਾਤ੍
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਘੋੜੇ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਡਿੱਗਦੇ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਡਿੱਗਦੇ ਤਾਰੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਹਤੇ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੇ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਕਰੇ। ਹਤ ਦ੍ਰੋਣਂ ਹਤ ਦ੍ਰੋਣਮਿਤ੍ਯਾਸੀਨ੍ਨਿਃਸ੍ਵਨੋ ਮਹਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜਪੁਤਰ, ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ: 'ਦ੍ਰੋਣ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ! ਦ੍ਰੋਣ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ!'
ਤਾਂਸ੍ਤਥਾ ਭृਸ਼ਸਂਰਬ੍ਧਾਨ੍ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨ੍ਮਤ੍ਸ੍ਯਕੇਕਯਾਨ੍। ਸृਞ੍ਜਯਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਦ੍ਰੋਣੋ ਵ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋਭਯਦ੍ਬਲੀ
ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਪਾਂਚਾਲ, ਮਤਸਿਆ, ਕੇਕੈ, ਸ੍ਰੰਜਯ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਹਲਚਲ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸਾਤ੍ਯਕਿਂ ਚੇਕਿਤਾਨਂ ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੌ। ਵਾਰ੍ਧਕ੍ਸ਼ੇਮਿਂ ਚੈਤ੍ਰਸੇਨਿਂ ਸੇਨਾਬਿਨ੍ਦੁਂ ਸੁਵਰ੍ਚਸਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਾਤਯਕੀ, ਚੇਕਿਤਾਨ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਵਾਰਧਖਸ਼ੇਮੀ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨੀ, ਸੇਨਾਬਿੰਦੁ ਅਤੇ ਸੁਵਰਚਸ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ।
ਏਤਾਂਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਸੁਬਹੂਨ੍ਨਾਨਾਜਨਪਦੇਸ਼੍ਵਰਾਨ੍। ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦ੍ਰੋਣੋऽਜਯਦ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਕੁਰੁਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਹੋਰ ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ, ਕੁਰੁਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ।