ਦ੍ਰੋਣਾਵਾਰਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭृਸ਼ਾਯਸ੍ਤਸ੍ਤਵਾਤ੍ਮਜਃ। ਨਾਨਾਲਿਙ੍ਗੈਃ ਸ਼ਰਵ੍ਰਾਤੈਃ ਪਾਰ੍षਤਂ ਸਮਮੋਹਯਤ੍
ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਰਾਹ ਰੋਕਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਤ ਘਬਰਾਇਆ ਅਤੇ ਪਾਰਸ਼ਤ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬੇਹੋਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਯੋਰ੍ਵਿषਕ੍ਤਯੋਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਕੁਰੁਮੁਖ੍ਯਯੋਃ। ਦ੍ਰੋਣੋ ਯੌਧਿष੍ਠਿਰਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਬਹੁਧਾ ਵ੍ਯਧਮਚ੍ਛਰੈਃ
ਜਦੋਂ ਪਾਂਚਾਲੀ ਅਤੇ ਕੁਰੂ ਮੁਖੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕਈ ਢੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਖੇਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨਿਲੇਨ ਯਥਾऽਭ੍ਰਾਣਿ ਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਾਨਿ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਤਥਾ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਾਨਿ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਬੱਦਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਿੱਖੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਰਥ ਦੀ ਫੌਜ ਵੀ ਕਈ ਥਾਂ ਤੇ ਟੁੱਟ ਗਈ।
ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਿਵ ਤਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਾਸੀਨ੍ਮਧੁਰਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍। ਤਤ ਉਨ੍ਮਤ੍ਤਵਦ੍ਰਾਜਨ੍ਨਿਰ੍ਮਰ੍ਯਾਦਮਵਰ੍ਤਤ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਹ ਜੰਗ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠੀ ਲੱਗੀ, ਪਰ ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਹ ਬੇਕਾਬੂ ਤੇ ਉਲਝਣ ਵਾਲੀ ਹੋ ਗਈ।
ਨੈਵ ਖਂ ਨ ਦਿਸ਼ੋ ਭੂਮਿਰ੍ਬਭਾਸੇ ਨ ਚ ਭਾਸ੍ਕਰਃ'। ਨੈਵ ਸ੍ਵੇ ਨ ਪਰੇ ਰਾਜਨ੍ਨਾਜ੍ਞਾਯਨ੍ਤ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍। ਅਨੁਮਾਨੇਨ ਸਂਜ੍ਞਾਭਿਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਤਤ੍ਸਮਵਰ੍ਤਤ
ਨਾ ਅਸਮਾਨ, ਨਾ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਨਾ ਧਰਤੀ, ਨਾ ਸੂਰਜ ਦਿਸਦੇ ਸਨ; ਨਾ ਆਪਣੇ, ਨਾ ਪਰਾਏ, ਕੋਈ ਵੀ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਜੀ। ਉਹ ਜੰਗ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਤੇ ਅੰਦਾਜ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਚੱਲਦੀ ਰਹੀ।
ਚੂਡਾਮਣਿषੁ ਨਿष੍ਕੇषੁ ਭੂषਣੇष੍ਵਪਿ ਵਰ੍ਮਸੁ। ਤੇषਾਮਾਦਿਤ੍ਯਵਰ੍ਣਾਭਾ ਰਸ਼੍ਮਯਃ ਪ੍ਰਚਕਾਸ਼ਿਰੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ, ਹਾਰਾਂ, ਸਿੰਗਾਰ ਅਤੇ ਕਵਚਾਂ ਉੱਤੇ, ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ ਪਰਕਾਸ਼ ਨਿਕਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਣਪਤਾਕਾਨਾਂ ਰਥਵਾਰਣਵਾਜਿਨਾਮ੍। ਬਲਾਕਾਸ਼ਬਲਾਭ੍ਰਾਮਂ ਦਦृਸ਼ੇ ਰੂਪਮਾਹਵੇ
ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਵਿਖੇਰੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੂਪ ਦਿਸਿਆ ਜੋ ਬਗਲਿਆਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਨਰਾਨੇਵ ਨਰਾ ਜਘ੍ਨਰੁਦਗ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਹਯਾ ਹਯਾਨ੍। ਰਥਾਂਸ਼੍ਚ ਰਥਿਨੋ ਜਘ੍ਨੁਰ੍ਵਾਰਣਾ ਵਰਵਾਰਣਾਨ੍
ਮਰਦ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ, ਰਥੀ ਰਥਾਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਵਧੀਆ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਪਤਾਕਾਨਾਂ ਗਜਾਨਾਂ ਪਰਮਦ੍ਵਿਪੈਃ। ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਤੁਮੁਲੋ ਘੋਰਃ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਉੱਚੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਵਧੀਆ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਉਲਝਣ ਵਾਲੀ ਜੰਗ ਛਿੜ ਗਈ।
ਤੇषਾਂ ਸਂਸਕ੍ਤਗਾਤ੍ਰਾਣਾਂ ਕਰ੍षਤਾਮਿਤਰੇਤਰਮ੍। ਦਨ੍ਤਸਙ੍ਘਾਤਸਙ੍ਘਰ੍षਾਤ੍ਸਧੂਮੋऽਗ੍ਨਿਰਜਾਯਤ
ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ, ਖਿੱਚਦੇ ਹੋਏ, ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਰਗੜ ਤੋਂ ਧੂੰਆਂ ਤੇ ਅੱਗ ਨਿਕਲ ਆਈ।
ਵਿਪ੍ਰਕੀਰ੍ਣਪਤਾਕਾਸ੍ਤੇ ਵਿषਾਣਜਨਿਤਾਗ੍ਨਯਃ। ਬਭੂਵੁਃ ਖਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਵਿਦ੍ਯੁਤ ਇਵਾਮ੍ਬੁਦਾਃ
ਉਹ ਵਿਖੇਰੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਅਤੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਅੱਗ ਅਸਮਾਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਹੋਵੇ।
ਵਿਕ੍ਸ਼ਿਪਦ੍ਭਿਰ੍ਨਦਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਨਿਪਤਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਵਾਰਣੈਃ। ਸਮ੍ਬਭੂਵ ਮਹੀ ਕੀਰ੍ਣਾ ਮੇਘੈਰ੍ਦ੍ਯੌਰਿਵ ਵਾਰ੍षਿਕੀ
ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਉਲਟਣ, ਗੂੰਜਣ ਅਤੇ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਢੱਕ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਮਾਹਨ੍ਯਮਾਨਾਨਾਂ ਬਾਣਤੋਮਰऋष੍ਟਿਭਿਃ। ਵਾਰਣਾਨਾਂ ਰਵੋ ਜਜ੍ਞੇ ਮੇਘਾਨਾਮਿਵ ਸਮ੍ਪੁਵੇ
ਜਦ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ, ਬਰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ ਗਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਂਗ ਉਠੀਆਂ।
ਤੋਮਰਾਭਿਹਤਾਃ ਕੇਚਿਦ੍ਬਾਣੈਸ਼੍ਚ ਪਰਮਦ੍ਵਿਪਾਃ। ਵਿਤ੍ਰੇਸੁਃ ਸਰ੍ਵਨਾਗਾਨਾਂ ਸ਼ਬ੍ਦਮੇਵਾਪਰੇऽਸृਜਨ੍
ਕੁਝ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਬਰਛੀਆਂ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ, ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਵਿषਾਣਾਭਿਹਤਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕੇਚਿਤ੍ਤਤ੍ਰ ਗਜਾ ਗਜੈਃ। ਚਕ੍ਰੁਰਾਰ੍ਤਸ੍ਵਨਂ ਘੋਰਮੁਤ੍ਪਾਤਜਲਦਾ ਇਵ
ਕੁਝ ਹਾਥੀ, ਦੂਜੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ, ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਦੁਖੀ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਤੂਫਾਨੀ ਬੱਦਲ।
ਪ੍ਰਤੀਪਾਃ ਕ੍ਰਿਯਮਾਣਾਸ਼੍ਚ ਵਾਰਣਾ ਵਰਵਾਰਣੈਃ। ਉਨ੍ਮਥ੍ਯ ਪੁਨਰਾਜਗ੍ਮੁਃ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਃ ਪਰਮਾਙ੍ਕੁਸ਼ੈਃ
ਵਧੀਆ ਹਾਥੀਆਂ ਵਲੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟਾਏ ਹੋਏ ਹਾਥੀ, ਉਲਟ ਕੇ ਫਿਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ, ਚੰਗੇ ਅੰਕੁਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਕੇ।
ਮਹਾਮਾਤ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਮਾਤ੍ਰਾਸ੍ਤਾਡਿਤਾਃ ਸ਼ਰਤੋਮਰੈਃ। ਗਜੇਭ੍ਯਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮੁਕ੍ਤਪ੍ਰਹਰਣਾਙ੍ਕੁਸ਼ਾਃ
ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤੀਰਾਂ ਤੇ ਬਰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ ਹਾਥੀਆਂ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਗਏ।
ਨਿਰ੍ਮਨੁष੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਾਤਙ੍ਗਾ ਵਿਨਦਨ੍ਤਸ੍ਤਤਸ੍ਤਤਃ। ਛਿਨ੍ਨਾਭ੍ਰਾਣੀਵ ਸਮ੍ਪੇਤੁਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਹੁਣ ਬਿਨਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀ, ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਟਕਰਾਉਂਦੇ, ਵਿਖੇਰੀਆਂ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਮਿਲ ਗਏ।
ਹਤਾਨ੍ਪਰਿਵਹਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪਤਿਤਾਨ੍ਪਤਿਤਾਯੁਧਾਨ੍। ਦਿਸ਼ੋ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮਹਾਨਾਗਾਃ ਕੇਚਿਦੇਕਚਰਾ ਇਵ
ਕੁਝ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਸੁੱਟ ਚੁੱਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਇਕੱਲੇ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗ ਫਿਰਦੇ ਸਨ।
ਤਾਡਿਤਾਸ੍ਤਾਡ੍ਯਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਤੋਮਰਰ੍ष੍ਟਿਪਰਸ਼੍ਵਥੈਃ। ਪੇਤੁਰਾਰ੍ਤਸ੍ਵਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਵਿਸ਼ਸਨੇ ਗਜਾਃ
ਜਦੋਂ ਹਾਥੀ ਤੀਰ, ਭਾਲੇ ਅਤੇ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਵੱਜੇ ਜਾਂ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਦਰਦ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਕਤਲ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਤੇषਾਂ ਸ਼ੈਲੋਪਮੈਃ ਕਾਯੈਰ੍ਨਿਪਤਦ੍ਭਿਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਆਹਤਾ ਸਹਸਾ ਭੂਮਿਸ਼੍ਚਕਮ੍ਪੇ ਚ ਨਨਾਦ ਚ
ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਡਿੱਗੇ, ਧਰਤੀ ਅਚਾਨਕ ਵੱਜੀ, ਕੰਬੀ ਤੇ ਗੂੰਜੀ।
ਸਾਦਿਤੈਃ ਸਗਜਾਰੋਹੈਃ ਸਪਤਾਕੈਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਮਾਤਙ੍ਗੈਃ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਭੂਮਿਰ੍ਵਿਕੀਰ੍ਣੈਰਿਵ ਪਰ੍ਵਤੈਃ
ਧਰਤੀ, ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ—ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਵਾਰਾਂ ਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਸਮੇਤ—ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਪਈ ਹੋਈ, ਐਸਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜ ਚਿੱਟੇ ਹੋਏ ਹੋਣ।
ਗਜਸ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਮਾਤ੍ਰਾ ਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨਹृਦਯਾ ਰਣੇ। ਰਥਿਭਿਃ ਪਾਤਿਤਾ ਭਲ੍ਲੈਰ੍ਵਿਕੀਰ੍ਣਾਙ੍ਕੁਸ਼ਤੋਮਰਾਃ
ਹਾਥੀਆਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ-ਸਵਾਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਛੇਦ ਦਿੱਤੇ, ਡਿੱਗੇ ਪਏ ਸਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਤੇ ਭਾਲੇ ਵੀ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਪਏ ਸਨ।
ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਵਦ੍ਵਿਨਦਨ੍ਤੋऽਨ੍ਯੇ ਨਾਰਾਚਾਭਿਹਤਾ ਗਜਾਃ। ਪਰਾਨ੍ਸ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮृਦ੍ਗਨ੍ਤਃ ਪਰਿਪੇਤੁਰ੍ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਹੋਰ ਹਾਥੀ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜੇ, ਕੌਂਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚੀਕਦੇ ਹੋਏ, ਦੋਸਤ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੌਂਦੇ ਹੋਏ, ਦਸ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਪਏ।
ਗਜਾਸ਼੍ਵਰਥਯੋਧਾਨਾਂ ਸ਼ਰੀਰੌਘਸਮਾਵृਤਾ। ਬਭੂਵ ਪृਥਿਵੀ ਰਾਜਨ੍ਮਾਂਸਸ਼ੋਣਿਤਕਰ੍ਦਮਾ
ਰਾਜਨ, ਧਰਤੀ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਈ, ਮਾਸ ਤੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਮੈਲੀ ਹੋਈ।
ਪ੍ਰਮਥ੍ਯ ਚ ਵਿषਾਣਾਗ੍ਰੈਃ ਸਮੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਵਾਰਣੈਃ। ਸਚਕ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਵਿਚਕ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਰਥੈਰੇਵ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਹਾਥੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸੂੰਡਾਂ ਦੇ ਅਗਲੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨਾਲ ਕੁਚਲ ਕੇ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਵਲੋਂ ਉਚਾਲ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਰਥ-ਯੋਧੇ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਸਮੇਤ—ਕੁਝ ਚੱਕਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਕੁਝ ਬਿਨਾ ਚੱਕਿਆਂ—ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਰਥਾਸ਼੍ਚ ਰਥਿਭਿਰ੍ਹੀਨਾ ਨਿਰ੍ਮਨੁष੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਾਜਿਨਃ। ਹਤਾਰੋਹਾਸ਼੍ਚ ਮਾਤਙ੍ਗਾ ਦਿਸ਼ੋ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਭਯਾਤੁਰਾਃ
ਯੋਧਿਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋਏ ਰਥ, ਸਵਾਰ ਬਿਨਾ ਘੋੜੇ, ਤੇ ਹਾਥੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਹੂਤ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਡਰ ਕੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਪਏ।
ਜਘਾਨਾਤ੍ਰ ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪਿਤਰਂ ਤਥਾ। ਇਤ੍ਯਾਸੀਤ੍ਤੁਮੁਲਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਨ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਯਤ ਕਿਞ੍ਚਨ
ਇੱਥੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਵੀ ਪਿਤਾ ਨੂੰ; ਐਸਾ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਉਲਝਣ ਵਾਲਾ ਜੰਗ ਸੀ ਕਿ ਕੁਝ ਵੀ ਪਛਾਣਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਆਗੁਲ੍ਫੇਭ੍ਯੋऽਵਸੀਦਨ੍ਤੇ ਨਰਾ ਲੋਹਿਤਕਰ੍ਦਮੈਃ। ਦੀਪ੍ਯਮਾਨੈਃ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾ ਦਾਵੈਰਿਵ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮਾਃ
ਮਰਦ ਲਹੂ ਵਾਲੀ ਮੈਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਅੰਗੂਠੀਆਂ ਤੱਕ ਡੁੱਬ ਗਏ, ਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਘਿਰੇ, ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਾਂਗ ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ੋਣਿਤੈਃ ਸਿਚ੍ਯਮਾਨਾਨਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਕਵਚਾਨਿ ਚ। ਛਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਪਤਾਕਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਰਕ੍ਤਮਦृਸ਼੍ਯਤ
ਕੱਪੜੇ, ਕਵਚ, ਛਤਰੀਆਂ ਤੇ ਝੰਡੇ, ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਕੁਝ ਲਾਲ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।