ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਹਾਰਿਣਸ਼੍ਚੈਵ ਰਾਜਪਿਣ੍ਡਾਪਹਾਰਿਣਃ। ਸ਼ਰਣਾਗਤਂ ਚ ਤ੍ਯਜਤੋ ਯਾਚਮਾਨਂ ਤਥਾ ਘ੍ਨਤਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੁਰਾਉਂਦੇ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਰੋਟੀ ਚੁਰਾਉਂਦੇ, ਪਨਾਹ ਮੰਗਣ ਆਏ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਜਾਂ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—
ਅਗਾਰਦਾਹਿਨਾਂ ਚੈਵ ਯੇ ਚ ਗਾਂ ਨਿਘ੍ਨਤਾਮਪਿ। ਅਪਕਾਰਿਣਾਂ ਚ ਯੇ ਲੋਕਾ ਯੇ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦ੍ਵਿषਾਮਪਿ
ਜੋ ਘਰ ਸਾੜਦੇ, ਗਾਂ ਮਾਰਦੇ, ਬੁਰਾ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ—
ਸ੍ਵਭਾਰ੍ਯਾਮृਤੁਕਾਲੇषੁ ਮੋਹਾਦ੍ਵੈ ਨਾਭਿਗਚ੍ਛਤਾਮ੍। ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮੈਥੁਨਿਕਾਨਾਂ ਚ ਯੇ ਚਾਪ੍ਯਾਤ੍ਮਾਪਹਾਰਿਣਾਮ੍
ਜੋ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਘਰਵਾਲੀ ਨੂੰ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ, ਜੋ ਸ਼ਰਾਧ ਜਾਂ ਸੰਗਤ ਦੇ ਵੇਲੇ ਖਾਣਦੇ, ਤੇ ਜੋ ਆਪਣਾ ਆਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਨ੍ਯਾਸਾਪਹਾਰਿਣਾਂ ਯੇ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਨਾਸ਼ਯਤਾਂ ਚ ਯੇ। ਕ੍ਲੀਬਨੇ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਾਨਾਂ ਯੇ ਚ ਨੀਚਾਨੁਸਾਰਿਣਾਮ੍
ਜੋ ਜਮ੍ਹਾਂ ਪਈ ਚੀਜ਼ ਚੁਰਾਉਂਦੇ, ਵੇਦ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਰਪੋਕੀ ਨਾਲ ਲੜਦੇ, ਜਾਂ ਗੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹਨ—
ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਨਾਂ ਚ ਯੇ ਲੋਕਾ ਯੇऽਗ੍ਨਿਮਾਤृਪਿਤृਤ੍ਯਜਾਮ੍। ਤਾਨਾਪ੍ਨੁਯਾਮਹੇ ਲੋਕਾਨ੍ਯੇ ਚ ਪਾਪਕृਤਾਮਪਿ
ਨਾਸਤਿਕਾਂ, ਜੋ ਅੱਗ, ਮਾਂ ਜਾਂ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ, ਤੇ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ—ਉਹ ਅਸੀਂ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ,
ਯਦ੍ਯਹਤ੍ਵਾ ਵਯਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਨਿਵਰ੍ਤੇਮ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍। ਤੇਨ ਚਾਭ੍ਯਰ੍ਦਿਤਾਸ੍ਤ੍ਰਾਸਾਦ੍ਭਵੇਮਹਿ ਪਰਾਙ੍ਮੁਖਾਃ
ਜੇ ਅਸੀਂ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਬਿਨਾ, ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਈਏ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾ ਲਵਾਂ।
ਯਦਿ ਤ੍ਵਸੁਕਰਂ ਲੋਕੇ ਕਰ੍ਮ ਕੁਰ੍ਯਾਮ ਸਂਯੁਗੇ। ਇष੍ਟਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਮੋ ਵਯਮਦ੍ਯ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਪਰ ਜੇ ਅਸੀਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਚਾਹੀ ਹੋਈਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਪਾ ਲਵਾਂਗੇ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਰਾਜਂਸ੍ਤੇऽਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਸਂਯੁਗੇ। ਆਹ੍ਵਯਨ੍ਤੋऽਰ੍ਜੁਨਂ ਵੀਰਾਃ ਪਿਤृਜੁष੍ਟਾਂ ਦਿਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਧੇ, ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਲਲਕਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਪਸੰਦ ਵਾਲੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ।
ਆਹੂਤਸ੍ਤੈਰ੍ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰੈਃ ਪਾਰ੍ਥਃ ਪਰਪੁਰਞ੍ਚਯਃ। ਧਰ੍ਮਰਾਜਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਮਪਦਾਨ੍ਤਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖ-ਸ਼ੇਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਲਲਕਾਰੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਪਾਰਥ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਆਹੂਤੋ ਨ ਨਿਵਰ੍ਤੇਯਮਿਤਿ ਮੇ ਵ੍ਰਤਮਾਹਿਤਮ੍। ਸਂਸ਼ਪ੍ਤਕਾਸ਼੍ਚ ਮਾਂ ਰਾਜਨ੍ਨਾਹ੍ਵਯਨ੍ਤਿ ਮਹਾਮृਧੇ
ਲਲਕਾਰੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਮੈਂ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਾਂਗਾ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਚਨ ਹੈ। ਰਾਜਾ, ਸੰਸ਼ਪਤਕ ਮੇਨੂੰ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਲਈ ਲਲਕਾਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਏष ਚ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾऽऽਹ੍ਵਯਤੇ ਰਣੇ। ਵਧਾਯ ਸਗਣਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਮਾਮਨੁਜ੍ਞਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇੱਥੇ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਸੁਸ਼ਰਮਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਲਲਕਾਰਦਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਮੇਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦੇਵੋ।
ਨੈਤਚ੍ਛਕ੍ਨੋਮਿ ਸਂਸੋਢੁਮਾਹ੍ਵਾਨਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ। ਸਤ੍ਯਂ ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਜਾਨਾਮਿ ਹਤਾਨ੍ਵਿਦ੍ਧਿ ਪਰਾਨ੍ਯੁਧਿ
ਮੈਂ ਇਹ ਲਲਕਾਰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਵਚਨ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ: ਵੈਰੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਜਾਣਗੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਤੇ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਸ੍ਤਾਤ ਯਦ੍ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਚਿਕੀਰ੍षਿਤਮ੍। ਯਥਾ ਤਦਨृਤਂ ਤਸ੍ਯ ਭਵੇਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸਮਾਚਰ
ਤੁਸੀਂ, ਪਿਤਾ, ਡ੍ਰੋਣ ਦੀ ਨੀਅਤ ਸੱਚੀ ਸੁਣੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਐਸਾ ਕਰੋ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਫਲਦਾਇਕ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਦ੍ਰੋਣੋ ਹਿ ਬਲਵਾਞ੍ਸ਼ੂਰਃ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਜਿਤਸ਼੍ਰਮਃ। ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਚ ਤੇਨੈਤਦ੍ਗ੍ਰਹਣਂ ਮੇ ਮਹਾਰਥ
ਡ੍ਰੋਣ ਤਾਕਤਵਰ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਥੱਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੇਨੂੰ ਫੜਨ ਦਾ ਵਚਨ ਲਿਆ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਰਥੀ।
ਅਯਂ ਵੈ ਸਤ੍ਯਜਿਦ੍ਰਾਜਨ੍ਨਦ੍ਯ ਤ੍ਵਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਯੁਧਿ। ਧ੍ਰਿਯਮਾਣੇ ਚ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯੇ ਨਾਚਾਰ੍ਯਃ ਕਾਮਮਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ
ਅੱਜ ਸਤਯਜਿਤ ਰਾਜਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ; ਜਦ ਤੱਕ ਪਾਂਚਾਲੀ ਨੂੰ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਚਾਰਿਆ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਹਤੇ ਤੁ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰੇ ਰਣੇ ਸਤ੍ਯਜਿਤਿ ਪ੍ਰਭੋ। ਸਰ੍ਵੈਰਪਿ ਸਮੇਤੈਰ੍ਵਾ ਨ ਸ੍ਥਾਤਵ੍ਯਂ ਕਥਂਚਨ
ਪਰ ਜੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਸਤਯਜਿਤ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਖੜੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ।
ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਪਰਿष੍ਵਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਫਲ੍ਗੁਨਃ। ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਦृष੍ਟਸ਼੍ਚ ਬਹੁਧਾ ਹ੍ਯਾਸ਼ਿषਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਯੋਜਿਤਾਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ ਤੇ ਫਲਗੁਨ ਦੀ ਗਲਵਕੜੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਵਿਹਾਯੈਨਂ ਤਤਃ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਾਦ੍ਬਲੀ। ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਵਿਘਾਤਾਰ੍ਥਂ ਸਿਂਹੋ ਮृਗਗਣਾਨਿਵ
ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਾਰਥ ਤ੍ਰਿਗਰਤਾਂ ਵੱਲ ਵਧਿਆ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਜਿਵੇਂ ਭੁੱਖਾ ਸ਼ੇਰ ਆਪਣੇ ਭੁੱਖ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਦੌਰ੍ਯੋਧਨਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਮੁਦਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਮ੍। ऋਤੇऽਰ੍ਜੁਨਂ ਭृਸ਼ਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਨਿਗ੍ਰਹੇ
ਫਿਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਫੌਜ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਰਜੁਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਧਰਮਰਾਜ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ।
ਤਤੋऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯੇਨ ਤੇ ਸੈਨ੍ਯੇ ਸਮਾਜਗ੍ਮਤੁਰੋਜਸਾ। ਗਙ੍ਗਾਸਰਯ੍ਵੌ ਵੇਗੇਨ ਪ੍ਰਾਵृषੀਵੋਲ੍ਬਣੋਦਕੇ
ਫਿਰ ਉਹ ਫੌਜਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀਆਂ ਭਾਰੀ ਮੀਂਹ ਵਿੱਚ ਉਲਝੀ ਹੋਈਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਭੂਯਿष੍ਠਂ ਪ੍ਰਤਿਰੁਦ੍ਧਾ ਯੇ ਹਤੈਰ੍ਯੋਧੈਰ੍ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ'। ਵ੍ਯਦ੍ਰਵਨ੍ਤ ਭਯਾਦ੍ਭੀਤਾ ਯਤ੍ਰ ਦੌਰ੍ਯੋਧਨਂ ਬਲਮ੍
ਜੋ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ, ਡਰ ਕਰਕੇ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਫੌਜ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਏ।
ਤਤੋ ਜਘਾਨਂ ਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਵਾਸਵਿਸ੍ਤਾਂ ਮਹਾਚਮੂਮ੍। ਸ਼ਰਜਾਲੈਰਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨੈਸ੍ਤਮਃ ਸੂਰ੍ਯ ਇਵਾਂਸ਼ੁਭਿਃ
ਫਿਰ ਵਾਸਵੀ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਅਟੁੱਟ ਬਰਸਾਤ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਗ੍ਨੇ ਬਲੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵਿਪ੍ਰਲੀਨੇ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਸਵ੍ਯਸਾਚਿਨਿ ਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਵੇ ਤ੍ਰੈਗਰ੍ਤਾਨ੍ਭਯਮਾਵਿਸ਼ਤ੍
ਜਦ ਉਹ ਫੌਜ ਟੁੱਟ ਕੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਖੁੰਝ ਗਈ, ਤਾਂ ਸਵਯਸਾਚੀ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਤ੍ਰਿਗਰਤਾਂ ਨੂੰ ਡਰ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਤੇ ਵਧ੍ਯਮਾਨਾਃ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਸ਼ਰੈਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ। ਅਮੁਹ੍ਯਂਸ੍ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰੈਵ ਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਮृਗਗਣਾ ਇਵ
ਪਾਰਥ ਵਲੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਉਹ, ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਭੱਜ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਾਂਗ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਰਾਟ੍ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤਾਨੁਵਾਚ ਮਹਾਰਥਾਨ੍। ਅਲਂ ਦ੍ਰੁਤੇਨ ਵਃ ਸ਼ੂਰਾ ਨ ਭਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਥ
ਫਿਰ ਤ੍ਰਿਗਰਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੀ ਭੱਜਣੀ ਬਸ, ਸ਼ੂਰਵਿਰੋ; ਤੁਸੀਂ ਡਰ ਕਰਕੇ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰੋ।'
ਸ਼ਪ੍ਤ੍ਵਾऽਥ ਸ਼ਪਥਾਨ੍ਘੋਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਃ। ਗਤ੍ਵਾ ਦੌਰ੍ਯੋਧਨਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਕਿਂ ਵੈ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਥ ਮੁਖ੍ਯਸ਼ਃ
ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਭਿਆਨਕ ਕਸਮਾਂ ਖਾ ਕੇ, ਉਹ ਆਖਿਆ: 'ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਜਾਓਗੇ, ਮੁਖੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਆਖੋਗੇ?'
ਨਾਵਹਾਸ੍ਯਾਃ ਕਥਂ ਲੋਕੇ ਕਰ੍ਮਣਾऽਨੇਨ ਸਂਯੁਗੇ। ਭਵੇਮ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਵਰ੍ਤਧ੍ਵਂ ਯਥਾਬਲਮ੍
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਸ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਸੇ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਕਿਵੇਂ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਾਂ? ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਨੁਸਾਰ ਵਾਪਸ ਮੁੜੋ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਤੇ ਰਾਜਨ੍ਨੁਦਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ। ਸ਼ਙ੍ਖਾਂਸ਼੍ਚ ਦਧ੍ਮਿਰੇ ਵੀਰਾ ਹਰ੍षਯਨ੍ਤਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਚੀਕ ਪਏ, ਤੇ ਸ਼ੂਰਵਿਰਾਂ ਨੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਏ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਸਨ੍ਨ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤਂ ਸਂਸ਼ਪ੍ਤਕਗਣਾਃ ਪੁਨਃ। ਨਾਰਾਯਣਾਸ਼੍ਚ ਗੋਪਾਲਾ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਕृਤ੍ਵਾऽਨਿਵਰ੍ਤਨਮ੍
ਫਿਰ ਸੰਸ਼ਾਪਤਕਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਤੇ ਨਾਰਾਏਣ ਗੋਪ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਬਣਾਕੇ, ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟਣ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਨਾ ਕੀਤਾ।
ਸੋਤ੍ਤਰਾਯੁਧਿਨੋ ਨਾਗਾਃ ਸਪਤਾਕਾਙ੍ਕੁਸ਼ਧ੍ਵਜਾਃ। ਪੇਤੁਃ ਸ਼ਕ੍ਰਾਸ਼ਨਿਹਤਾ ਦ੍ਰੁਮਵਨ੍ਤ ਇਵਾਚਲਾਃ
ਉੱਤਮ ਹਥਿਆਰ, ਝੰਡੇ, ਅੰਕੁਸ਼ ਤੇ ਧਵਜ ਲੈ ਕੇ ਹਾਥੀ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗ ਪਏ।